Scott Anderson Arabistanlı Lawrence Savaş Aldatma Emperyal işgal ve Modern Ortadoğunun Oluşumu

30 Ekim 1918 sabahı Albay Thomas Edward Lawrence, Buckingham Sarayı'na bir çağrı aldı. Kral onun hazır bulunmasını istemişti. O gün Londra'daki kolektif ruh hali coşkuluydu. Geçtiğimiz dört yıl üç ay boyunca, Büyük Britanya ve dünyanın geri kalanının çoğu, üç kıtada yaklaşık on altı milyon insanın hayatına mal olan, kayıtlı tarihin en kanlı çatışması tarafından tüketildi. Şimdi, sadece haftalar önce hayal bile edilemeyecek bir hızla, her şey sona eriyordu. Aynı gün, Büyük Britanya'nın üç ana düşmanından biri olan Osmanlı İmparatorluğu barış şartlarını kabul ediyordu ve geri kalan ikisi, Almanya ve Avusturya-Macaristan da kısa süre sonra aynı şeyi yapacaktı. Albay Lawrence'ın bu savaş çabasına katkısı Orta Doğu tiyatrosundaydı ve o da hızlı kapanışına oldukça hazırlıksız yakalandı. O ayın başında, Osmanlı ordusunun çöküşünü müjdeleyen bir olay olan Şam'ın ele geçirilmesine yardım etmek için hala sahadaydı. Bir haftadan kısa bir süre önce İngiltere'ye döndüğünde, Orta Doğu'nun savaş sonrası sınırlarının haritasını çıkarmakla görevli üst düzey İngiliz devlet adamları ve generalleriyle istişarelerde bulunuyordu, bir zamanlar hayali olan ve şimdi oldukça acil hale gelen bir çaba. Görünüşe göre Lawrence, o sabah Kral V. George ile yaptığı görüşmenin devam eden müzakereleri tartışacağı izlenimine kapılmıştı. Yanılıyordu. Saraya vardığında, otuz yaşındaki albay, yarım düzine ileri gelen ve kostümlü saray mensuplarından oluşan bir zümre tarafından kuşatılmış bir balo salonuna götürüldü, kral ve kraliçe kısa süre sonra içeri girdi. Kralın yükseltilmiş papatyasının hemen önüne alçak minderli bir tabure yerleştirilmişti, hükümdarın hemen sağında, lord mabeyinci üzerinde bir dizi madalyanın durduğu kadife bir yastık tutuyordu. Tanıtımlar yapıldıktan sonra, George V konuğunu gülümseyerek düzeltti: "Sana bazı hediyelerim var." Bir İngiliz tarihi öğrencisi olarak Albay Lawrence, ne olacağını tam olarak biliyordu. Kaide, kral onu Britanya İmparatorluğu Nişanı'nın Şövalye Komutanı yapacak ayrıntılı, asırlık töreni (bir kuşak ve yastığa madalya verilmesi, kılıçla vurma ve bir yemin tonlama) gerçekleştirirken diz çökeceği bir yatırım taburesiydi. Bu, T. E. Lawrence'ın uzun zamandır hayalini kurduğu bir andı. Çocukken, ortaçağ tarihine ve Kral Arthur'un sarayının hikayelerine takıntılıydı ve bir keresinde yazdığı en büyük tutkusu otuz yaşına kadar şövalye olmaktı. O sabah, gençlik özlemi gerçekleşmek üzereydi. Onura birkaç ayrıntı eklendi. Geçtiğimiz dört yıl boyunca Kral George, ulusunun askerlerine o kadar çok övgü ve madalya vermişti ki, şövalyelikler bile artık genellikle toplu olarak veriliyordu; 1918 sonbaharında, Lawrence'ınki gibi özel bir yatırım neredeyse hiç duyulmamıştı. Ayrıca olağandışı olan Kraliçe Mary'nin varlığıydı. Normalde bu tür törenlerden kaçınırdı, ancak T. E. Lawrence'ın savaş zamanı yaptıklarının anlatımları onu o kadar etkilemişti ki, onun durumunda bir istisna yaptı. Lawrence'ın diz çökmemesi dışında. Bunun yerine, tören başlarken, krala onuru reddettiğini sessizce bildirdi. Bunu bir anlık şaşkınlık izledi. Monarşinin dokuz yüz yıllık tarihi boyunca, şövalyeliğin reddedilmesi o kadar olağanüstü bir olaydı ki, bununla nasıl başa çıkılacağına dair bir protokol yoktu. Sonunda, Kral George, beceriksizce tuttuğu madalyayı lord mabeyincinin yastığına geri verdi ve öfkeli Kraliçe Mary'nin kederli bakışları altında Albay Lawrence döndü ve uzaklaştı. BUGÜN, ölümünden yetmiş yıldan fazla bir süre sonra ve onu ünlü yapan kahramanlıklardan bu yana yaklaşık bir yüzyıl sonra, Thomas Edward Lawrence - daha iyi bilindiği gibi "Arabistanlı Lawrence" - yirminci yüzyılın en esrarengiz ve tartışmalı figürlerinden biri olmaya devam ediyor. Çok sayıda biyografiye, sayısız bilimsel çalışmaya ve biri başyapıt olarak kabul edilen en az üç filme rağmen, tarihçiler, bir Arap ordusunun başında savaşa giren ve tarihi değiştiren genç, utangaç Oxford bilgini hakkında ne yapacaklarına asla tam olarak karar veremediler.