صدارت- لازمهٌ سلطه‌گری: سلطه‌پذیریِ سلطه‌بران، افزایش سطح تحمل تحقیر و تجاوز به حقوق، ترویج خودتخریبی

...ویژگی‌های حقوق را باید به خود یادآور شویم: حقوق همه‌مکانی، و همه‌زمانی، و همه‌کسانی هستند، بدون هیچ تبعیضی! در این صورت است که شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» نقد می‌شود و به‌جای آن شعار «هم غزه، هم لبنان، جانم فدای ایران» پیشنهاد می‌گردد. باید پرسید، کسانی که «تازی‌ستیز» و «اسلام‌ستیز» شدند و شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» را با خشونت سر دادند، هیچ می‌توانستند تصور کنند که روزی کارشان به این خیانت می‌رسد که عکس پهلوی را در کنار تصاویر «عمو نتانیاهو» و «دایی ترامپ» را به‌همراه پرچم رژیم اسرائیل، در خیابان‌های لوس‌آنجلس و لندن و تورنتو و… بچرخانند و در واقع شعار را در عمل به اینجا برسانند: «نه غزه، نه لبنان، نه ایران، جانم فدای اسرائیل و امریکا» آن هم در همان روزهایی که این اجنبیان به میهن ما تجاوز کرده و فقط در همان روز اول نزدیک به ۸۰  دانش‌اموز خردسال دبستانی را تکه‌تکه کردند؟ شعار‌های ضدِ حقوقی و تبعیض‌آمیزی مانند «نه غزه، نه لبنان» نمونه‌های از انفعال و شکست در جنگ روانی قدرت‌ها علیه مردم، و در واقع نشانگرِ ناتوانی در درک حقوق بشر به عنوان یک مفهوم فراگیر هستند. حقوق بشر، مفهومی همه‌مکانی، همه‌زمانی و همه‌کسانی است. اگر ما در برابر نقض حقوق دیگران سکوت کنیم یا از آن استقبال کنیم، در واقع مشروعیت اعتراض به نقض حقوق خودمان را از دست می‌دهیم. انفعال در برابر ظلم به دیگران، روزی دامن‌گیر خود ما نیز خواهد شد. در این مورد به‌خصوص، بالا بردن تصاویر ترامپ و نتانیاهو و پرچم اسرائیل در کشورهای خارجی نزد شهروندان آن کشورها، حالتی به‌جز انزجار نسبت به ایرانیان خائن به وطن خویش را نداشته است! یک امریکایی در لوس‌آنجلس با تعجب و نفرت می‌پرسید: اسرائیل به ایران حمله نظامی کرده!  آیا این ایرانیان می‌دانند که اگر این کار را یک امریکایی بکند، محکومیت جرم خیانت به وطن در همین امریکا می‌تواند اعدام باشد!؟ تکیه بر حقوق، و تلاش برای خشونت‌زدایی، و نفی سلطه‌سالاری، و اجتناب از سلطه‌پذیری، و مردود دانستن و محکوم کردن انواع تبعیض‌ها و ضوابط دوگانه، همه از لوازم ابتدایی زندگی روزانهٌ یک انسان دموکرات، برای ساحتن یک جامعه دموکراتیک است، هم در زندگی شخصی، و هم در زندگی اجتماعی و حرفه‌ای.  با این توجه، برای افرادی که اکنون در مقام تصمیم‌گیری و تدبیر امور کلان کشور هستند، یک فرصت طلایی پیش آمده است که در کنار مردم ایران بایستند و نه در مقابل آنها. تنها در این صورت است که مذاکرات با اجنبیان متجاوز به حقوق ایران و ایرانیان، حتما نتیجه مطلوب و پایداری را برای ما به ارمغان خواهد آورد، و از جنگ و تجاوزهای آینده به ایران، پیشگیری خواهد کرد.