शास्वतं कार्यम्

महतः राज्यस्य अधिपतिः राजा सुकृतशर्मा कदाचित् भव्यं कञ्चन प्रासादं निर्मीतवान् । तस्य प्रासादस्य दर्शनाय आगताः जनाः बहुधा प्रशंसन्ति स्म । एतेन राज्ञः महान् सन्तोषः भवति स्म । अथ एकदा कश्चन संन्यासी आगतवान् । राजा आत्मना निर्मितं प्रासादं तस्मै दर्शितवान् । आदौ संन्यासी प्रासादस्य श्लाघनं कृतवान् । अनन्तरं तत्रत्यं दोषद्वयम् उक्तवान् । संन्यासिनः कथनस्य आशयः अवगतः राज्ञा । राजा तस्मादेव दिनात् प्रजाहितकार्येषु आत्मानं पूर्णतया नियुक्तवान् ।(“केन्द्रीयसंस्कृतविश्वविद्यालयस्य अष्टादशीयोजनान्तर्गततया एतासां कथानां ध्वनिप्रक्षेपणं क्रियते”)King Sukritasharma once built a magnificent palace, which visitors praised greatly, bringing him joy. One day, a wandering monk arrived. The king proudly showed him the palace. The monk first admired it, but then pointed out two flaws. Understanding the deeper meaning of the monk’s words, the king from that very day devoted himself fully to the welfare of his people.