شهریار | نوای نای عراقی

▨ شعر: نوای نای عراقی▨ شاعر: شهریار‌▨ با صدای: شاعر♬ پالایش و تنظیم: شهروز─────♬──────رهی از نوای نایم بزن و هوای ناییکه دمی چو نی بنالم به نوای بینواییبه همان فریب طفلی، طرب جوانی از منبه چه جادویی جُدا شد که امان از این جداییچه دلی که بر جبینش همه داغ بی نصیبیچه گلی که بر نگینش همه نقش بی وفاییبه طبابتی که دانی بفرست درد عشقمبه علاج بی‌طبیبی و دوای بی‌دواییبه خلوص خلوت شب که بر آر سر ز خوابمبه صفای اصفیا و به ولای اولیاییدر بارگاه نازم بگشا به رخ که آنجانه نیاز خودفروشی نه نماز خودنماییچه مقام کبریایی که فقیر خاکسارشسر سروری برآرد به‌مقام کبریاییمن اگر چه بندگی را به‌خدا رسانده باشمهمه بنده‌ام خدایا به تو می‌رسد خداییبه کمند خود که صید دل عاشقان مسکینبه‌نواز از آن اسیری برهان از این رهاییبه‌ستاره‌ای سحر کن ره وادی شب منکه سپیده سر بر آرم به دیار روشناییبه نوید آشنا و به صدای پای عاشقدر و دشت، نینوا کن به نوای آشناییبه طواف کعبه، سنگ محک ریاضتت بودکه جدا شدیم از هم من و زاهد ریاییبکشان به عاشقانم که کشی به جرم عشقممگرم نه وعده دادی که کشی و بر سر آییغزل عراقی ای دل نه چنان دمی گرفته استکه تو دم زدن توانی دگر از غزل‌سراییشب هجر بود و شمعم به زبان شعله می‌گفتتو به‌سوز شهریارا که تو سازگار مایی