Siz de her seçimde yemin edenlerden misiniz?

Hangi biçimde olursa olsun kayıp hali, kaybetmek başlı başına travmatik ve baş etmesi zor durumlardır. Kaybettiğimiz bazen bir eş,bazen iş, bazen para, bazen çok sevdiğimiz bir yakınımız olabilirken bazen de kendimiz oluyoruz. Bununla birlikte bazen de bir iş başvurusu, tuttuğumuz futbol takımının yediği son dk golü, oy verdiğimiz siyasi partinin sandıklardan çıkmaması kaybetme duygusunu tetikliyor. Ne diyor kitap, duygusal travmalar yaşamış bazı kişiler, duygularını yok sayarak baş etmeyi öğrenirler. Buna hissizleşmek de denir. Hissizleştiğinizde, mutsuzluk ve acı azalır, ama bunun karşılığında mutluluk ve heves de azalır. Sağlıklı ya da patolojik, örtük ya da açık, bedensel ya da zihinsel; hepimiz zamanla değişen düzey ve belirtilerle mutlaka bir tür depresif kayıplar sergileriz. Hani kaybettiğimiz her seçim için "Kader Seçimi" bu o seçim diyorlar ya işte aslında bu ülke için kader seçimi meğer 90'lı yıllarda yapılmış. Sanıyor musun ki artık seni temsil eden, senin seçtiğin halk için çalışacak bir aday açıklanacak? Hayır. On adımda 12 adım alıyorlar. Bizler ise her seçimde bir daha oy vermeyeceğiz yeminleri ediyoruz. Ne biz değişiyoruz, ne de mevcut muhalefet anlayışı. Siz de her seçimde yemin edenlerden misiniz?