สมองเงียบจากความคิด Group Sitting 2024-08-11

" พักจากการท่องเที่ยวไปในกาลเวลา โดยอุบายวิธีเหล่านี้ เป็นอุบายที่เพิกถอนจิตออกจากความคิดนึกปรุงแต่ง " ====== แน่นอนทีเดียว.. การที่จะมาฝึกจิตให้เป็นหนึ่งเดียวอยู่กับปัจจุบัน อยู่กับอารมณ์อันเป็นปัจจุบัน ลมหายใจก็เป็นส่วนหนึ่งของอารมณ์ปัจจุบันนะ ที่เราฝึกกันมาเสพคุ้นมา คุ้นเคยมา แต่มีสภาวะหนึ่งที่ไม่อนุญาต ไม่ยอมปล่อยให้จิตอยู่กับปัจจุบัน ก็คือโลกใบเดิม "ความเคยชิน" โลกแห่งความคิดนึก โลกแห่งความสัมพันธ์ โลกแห่งความเชื่อ โลกแห่งลัทธิประเพณี โลกของความรู้ โลกแห่งประสบการณ์ที่เราเคยมีมาก่อน คอยจะดึงจิตไปร่วมกับโลกใบนั้นอีก โลกใบเดิมที่เราเสพคุ้นอยู่ อุบายวิธีที่จะให้จิตถอยห่างออกมา คลายออกมาจากพื้นที่ของความคิดนึก ก็คือเราต้องถอนเหตุ . อะไรนะเป็นเหตุที่อาจเป็นตัวร้อยรัดจิตให้ติดอยู่ในอารมณ์อดีตอนาคต เราต้องถอนเหตุตัวนี้ ปลดเปลื้องเหตุตัวนี้ ไม่เช่นนั้นการที่จะมาสัมผัสกับอารมณ์อันเป็นปัจจุบันนี้มันยากมาก . อยู่กับลมหายใจ อยู่กับความรู้สึกตัวอันเป็นปัจจุบันไม่กี่ขณะมันดึงไปอีก ความคิดก็คือสัญญาภาพ เรารับรู้อารมณ์อดีตผ่านสัญญา เรารับรู้อารมณ์อนาคตผ่านจินตนาการ . วิญญาณไปรับรู้อารมณ์ จิตเข้าไปเห็นกระบวนการ ไปหยั่งลงในกระบวนการของวิญญาณ และธาตุที่ไปหยั่งลงสู่อารมณ์ . มันมีอีกตัวนึงแทรกเข้ามาก็คือความพึงพอใจหรือไม่พึงพอใจในอารมณ์นั้นๆ แรงพึงพอใจไม่พึงพอใจ ที่ร้อยรัดจิตให้ติดอยู่ในอารมณ์ ให้ติดอยู่ในโลกของอดีต โลกของอนาคต ในโลกของความคิด ปิยทัสสี ภิกขุ