Spullensport

Echte professionals weten wel beter, zo leerde ik op de duikschool van onze instructeur, Jeroen. Een stoere, zwijgzame kerel vol tattoos. Ex-commando en brandweerman. In een spoedcursus van drie dagen bracht hij mij en mijn tienerdochter de fijne kneepjes van de duiksport bij. Op zondagmiddag was het zover en kregen wij trots ons PADIduikbrevet uitgereikt. Ons ticket naar een exotische onderwaterwereld; wij waren nu ook echte duikers. Net als Jeroen, die zijn belangrijkste les voor het laatst had bewaard. Wat nou zo jammer is aan het duiken tegenwoordig', sprak onze mentor, 'het is zo'n spullensport geworden'. Ik knikte instemmend, terwijl ik beschroomd mijn James Bond-duikhorloge onopvallend achter mijn rug verborg. Het schiet nog vaak door me heen: Spullensport. Wanneer de uitrusting belangrijker wordt dan de sport zelf. Want niet alleen de duiksport is ermee besmet. Bijna elke sport of hobby van mannen boven de 40 (en een bmi boven de 25) kan worden gekwalificeerd als spullensport. Zeilen, golfen en skiën, maar ook fotografie en koken zijn verdacht. Het is een miljardenindustrie. Toch is het wielrennen de koning onder de spullensporten. Want kun je niet beter eerst een fiets van iemand lenen om te kijken of het wat voor je is? Dat zou mijn moeder hebben gezegd, toen ik jong was. Maar toen beschikte ik nog over te veel tijd en te weinig geld. Spullensporters lijden vaak aan precies het omgekeerde: te weinig tijd en te veel geld. En dat leidt al gauw tot compensatiegedrag. Compenseren voor de fiets die je als jongen niet kon betalen en voor het prestatieniveau dat je nooit meer zult bereiken. En dat is natuurlijk prima, want ze doen niemand kwaad. Mamils zijn ongevaarlijk. Laat ze zich maar lekker verleiden door al die prachtige apparatuur. Het is goed voor de economie en de lichaamsbeweging, Het is zelfs méér dan sport. Het is spullensport. Prettige maandag!