سید کریم امیری فیروزکوهی | ساحلِ دیگر

▨ نام شعر: ساحلِ دیگر▨ شاعر: سید کریم امیری فیروزکوهی▨ با صدای: سید کریم امیری فیروزکوهی▨ پالایش و تنظیم: شهروز_________تَپَد هر عضوِ من در وحشت از خود، چون دلِ دیگرکه دارم مشکلی چون خویش‌و این هم مشکلِ دیگربه یک دل نه، به صد دل جان نثارِ عشق می‌کردماگر می‌داشتم در سینهٔ خود صد دلِ دیگر به شمعِ کشته مانَد حالِ مرگِ ناتمام منکه تا سوزم به شب‌های دگر در محفلِ دیگربه خویِ پیر زایل کردم از غفلت جوانی راندارد هیچ پیری یاد، چون من غافلِ دیگربه پایِ کاروانِ هستی از سرمنزلِ خلقتچو گرد افتان و خیزان می‌روم تا منزل دیگرصفاپروردِ آب و خاکِ دل چون گلبنِ عشقم ندارم ذوقِ هیچ آب و گل از آب و گلِ دیگرجهان چون کویِ لیلی مهدِ عشقِ جان‌فزا می‌شداگر می‌داشت صد چو مجنون، عاقل ِ دیگرچنان لب‌تشنه‌ی آسودگی چون موجِ این بحرم که با سر می‌دوم از ساحلی تا ساحلِ دیگربه عمرِ آرزو ماند امیر ایّامِ عمرِ منکه جز کاش و اگر هرگز ندارد حاصلِ دیگر▨سیّد کریم امیری فیروزکوهیمتخلص به امیرتاریخ خوانش: چهارم آبان‌ماه ۱۳۵۳