ตัฟซีรซูเราะฮฺฮูด 8 (อายะฮฺ 7-11) | 2/6/69

- ทบทวนอายะฮฺ 7 การสร้างของอัลลอฮฺ- ธรรมชาติของมนุษย์ในการตอบสนองต่อบททดสอบต่าง ๆ จากพระผู้เป็นเจ้า ผู้ที่ไม่มีศรัทธามักจะเยาะเย้ยการลงโทษที่ล่าช้า หรือแสดงอาการสิ้นหวังเมื่อความเมตตาถูกดึงกลับคืนไป - เมื่อได้รับความโปรดปราน มนุษย์บางกลุ่มกลับกลายเป็นคนโอหังและลำพองตน โดยลืมเลือนความทุกข์ยากที่เคยผ่านมา - ความเมตตาและการอภัยโทษ อันยิ่งใหญ่นั้นถูกจัดเตรียมไว้สำหรับผู้ที่อดทนและมุ่งมั่นในการประกอบคุณงามความดี เท่านั้น- สรุปได้ว่าคำสอนนี้มุ่งหวังให้ผู้ศรัทธามีสติและรักษาความดีงามในทุกสภาวะของชีวิตไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่รุ่งเรืองหรือตกต่ำก็ตาม11:8 และหากเรายืดเวลาการลงโทษพวกเขาออกไปอีกระยะเวลาหนึ่งที่ได้กำหนดไว้ แน่นอนพวกเขาจะกล่าวว่า อะไรหรือได้ยับยั้งมันไว้ พึงรู้เถิด วันซึ่งการลงโทษจะมายังพวกเขา มันจะไม่ละเว้นไปจากพวกเขา และมันจะห้อมล้อมพวกเขา ตามที่พวกเขาได้เยาะเย้ยมัน11:9 และถ้าเราได้ให้มนุษย์ลิ้มรสความเมตตาจากเราแล้วเราได้ดึงมันกลับมาจากเขา แท้จริงเขานั้นเป็นผู้หมดหวังและสิ้นศรัทธา11:10 และถ้าเราได้ให้เขาลิ้มรสความโปรดปรานหลังจากความทุกข์ยากได้ประสบกับเขา แน่นอนเขาจะกล่าวว่า ความชั่วร้ายต่างๆ ได้ผ่านพ้นจากฉันไปแล้ว แท้จริง เขานั้นเป็นผู้คึกคะนองหยิ่งยโส11:11 เว้นแต่บรรดาผู้อดทนและบรรดาผู้ปฏิบัติความดีทั้งหลาย ชนเหล่านั้นแหละ สำหรับพวกเขาจะได้รับการอภัยโทษและรางวัลอันยิ่งใหญ่