Taha Kılınç - Tatlı bir Şam akşamı

Uzun ve yorucu hastalıklar geçiren bir yakınınızın adım adım iyileştiğini gördüğünüzde ne hissederseniz, ben de Şâm-ı Şerîf’e her gidişimde aynı hislerle doluyorum. 2024’ün son günlerinden itibaren bir ayağım sürekli orada ve her seferinde istikbale dair umutlarım artmış olarak İstanbul’a dönüyorum. Geçtiğimiz cumayla pazartesi arasında (17-20 Temmuz) dört dostumuzla birlikte gerçekleştirdiğim seyahat de bu şekildeydi, hamd olsun. Anlatacak çok şey var, ama bu yazıyı güzel bir tevafukun üzerine bina edeceğim.