ตัณหา/อุปาทาน เกิด-ดับ ขณะลมหายใจเข้า-ออก Group Sitting 2024-09-08

https://youtu.be/j8Mh8m8i2Kc " การถูกโปรแกรมด้วยเหตุแห่งทุกข์ จิตมันจะดีดดิ้น เราจะเห็นการปฏิเสธอารมณ์ ซึ่งเป็นตัวโทสะ เป็นความขัดแย้งนี่มันรุนแรง มันรุนแรงมาก ความก้าวร้าว ในโลกของความสัมพันธ์ เห็นพิษเห็นภัยนะ แท้ที่จริงแล้ว โทมนัสจะมีกําลังแก่กล้าระดับไหน ขึ้นอยู่กับความพึงพอใจความยึดติดความเพลินในความรู้สึกที่เป็นสุข ไปยึดติดมันมากเท่าใดระวังให้ดี โลกมีสองขั้วเนาะ กลางวัน-กลางคืน มืด-สว่าง ธาตุคู่ขับเคลื่อนไปอย่างนี้นะ จิตที่มันเสียรูปคือไปอิงอยู่ขั้วใดขั้วหนึ่ง ถามว่ามันไปอิงขั้วไหนก่อน แน่นอนต้องอิงขั้วบวกก่อน สุขเวทนา ตัณหาจะหยั่งลงที่สุขเวทนา แต่เมื่อเหตุปัจจัยของสุขเวทนาเปลี่ยนแปลงไปดับไป ทุกข์โทมนัสมาแล้ว มันอยู่ไม่ได้นะ เพราะทุกข์เป็นสภาวะที่ทนยากนะจิตมันถึงดีดดิ้น ออกไปเสียจากทุกข์ มันจะออกไปได้อย่างไร ก็ต้องไปแสวงหาสุข นี่คือจิตที่มีอวิชชา นี้คือปุถุชน แท้ที่จริงแล้วนะไม่ต้องไปแสวงหาสุขหรอก จงเห็นนิยามเห็นสภาวะการดิ้นรนของโทมนัสนะ ดูมัน สังเกตมัน แล้วมันจะดับมอดลง อันนี้เป็นจิตตานุปัสสนา แรงตัณหาเกิดขึ้นเพียงชั่วขณะของลมหายใจเข้า อุปาทานก็เกิดขึ้นเพียงชั่วขณะของลมหายใจออก อุปาทานความยึดติดเกิดขึ้นตลอดอย่างต่อเนื่องไม่หยุดเลย ! .. ไม่จริงนะ มันจะเกิดขึ้นร่วมกับในโมเมนต์ของลมหายใจออกเท่านั้น แล้วลมหายใจเข้าแล้วออกมันอยู่ตรงไหน .. ? ก็เกิดขึ้นในปัจจุบันขณะไง ถ้าเราเห็นขณะของลมเข้า-ลมออก เราจะเห็นขณะของอารมณ์ที่มันเกิดร่วมกับลมหายใจเข้าออก ท้ายที่สุดแล้วนะ แรงดึงและแรงผลัก แรงดึงของโลกและจักรวาล สสารและพลังงาน จิตที่มีอวิชชาอาศัยแรงดึงตัวนี้ แรงตัณหา แรงดึงจะเข้ามาพร้อมกับลมหายใจเข้า อุปาทานแรงผลัก จะออกมาพร้อมกับลมหายใจออก น่าศึกษามากนะ น่าศึกษามาก * ปิยทัสสี ภิกขุ * =========