11. อธิบายก่อนเจริญภาวนา: การตรวจภพตรวจจักรวาล และการพิจารณาสังขารธรรมด้วยธรรมกาย

ผู้บรรยาย: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)เหตุผลประกอบการตั้งชื่อตอนแบบที่ 1: สื่อถึงวัตถุประสงค์หลักของการบรรยายที่มุ่งสอนผู้ที่เข้าถึงกายภายในและธรรมกายแล้ว ให้รู้จักวิธีใช้ญาณตรวจดูภพภูมิ และพิจารณาความปรุงแต่งของสัตว์โลกแบบที่ 2: ครอบคลุมเนื้อหาสำคัญเรื่องการใช้ทิพพจักขุเพื่อดูนรกสวรรค์ จนเกิดความสลดใจ และชำระธาตุธรรม "เห็น จำ คิด รู้" ให้บริสุทธิ์เข้าสู่อริยสัจธรรมสรุปหัวข้อทั้งหมดที่ปรากฏในไฟล์เป้าหมายของการเจริญภาวนาขั้นสูง: การนำผู้ปฏิบัติที่เข้าถึง "กายในกาย" ไปจนถึง "ธรรมกาย" ให้รู้จักวิธี "ตรวจภพ ตรวจจักรวาล" เพื่อดูให้รู้เห็นนรกและสวรรค์การพัฒนางานวิชชาและอภิญญา: การเจริญ "ทิพพจักขุ ทิพพโสต" เพื่อให้เห็นสัตว์โลกในจักรวาลที่มีกายโปร่งใส ซึ่งเรียกว่า "โอปปาติกะ หรืออทิสสมานกาย" ทั้งในทุคติภพและสุคติภพการพิจารณาสังขารธรรม: การใช้ญาณธรรมกายพิจารณาความปรุงแต่งของสัตว์โลกที่ถูกขับเคลื่อนด้วย "ปุญญาภิสังขาร อปุญญาภิสังขาร และอาเนญชาภิสังขาร"การรวบยอดสภาวธรรมลงในพระไตรลักษณ์: การพิจารณาสังขารธรรมทั้งปวงให้เห็นแจ้งว่าเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และเป็นอนัตตาอานิสงส์ของการรู้เห็นตามความเป็นจริง: การเกิดความ "สลดจิต" ซึ่งเป็นเครื่องเตือนสติให้หยุดยั้งความประพฤติผิดศีลธรรม ทำให้ "จรณะ 15" เจริญและแก่กล้าขึ้นอุทาหรณ์และประสบการณ์ตรงของผู้บรรยาย: การเล่าประสบการณ์สมัยเป็นอุบาสกที่ปฏิบัติจนถึง "กายทิพย์" และได้เห็น "เทพธิดา" มาร่วมนั่งเจริญภาวนาด้วยการวางจิตให้เป็นสัมมาสมาธิ: การเจริญภาวนา แผ่เมตตา และอุทิศกุศลด้วยความเข้าใจว่าเป็น "ธรรมดา" โดยไม่ตื่นเต้นหรือกลัวผีอย่างชาวบ้านทั่วไปการชำระธาตุธรรมให้บริสุทธิ์: การปฏิบัติเพื่อ "ชำระธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้ ให้บริสุทธิ์ผ่องใสยิ่ง ๆ ขึ้นไป" เพื่อเข้าถึงธรรมกายและการรู้แจ้ง "อริยสัจธรรม" ตามความเป็นจริงสรุปเนื้อความย่อของไฟล์เนื้อหาในไฟล์นี้เป็นคำอธิบายเบื้องต้นก่อนนำผู้ปฏิบัติเจริญภาวนานั่งสมาธิ โดยผู้บรรยายมุ่งเน้นสื่อสารกับผู้ที่ปฏิบัติจนเข้าถึง "กายในกาย" ไปจนถึงระดับ "ธรรมกาย" แล้ว วัตถุประสงค์หลักของการนำภาวนาในครั้งนี้ คือการสอนวิธี "ตรวจภพ ตรวจจักรวาล ดูให้รู้เห็นนรกสวรรค์" เพื่อเป็นเครื่องยืนยันว่า หากเจริญสมถะและวิปัสสนาจนถึงขั้นแล้ว ย่อมสามารถพัฒนาเป็นอภิญญาและวิชชาได้ ผู้ปฏิบัติจะสามารถใช้ทิพพจักขุ (ตาทิพย์) และทิพพโสต (หูทิพย์) รู้เห็นสัตว์โลกที่อยู่ในจักรวาลเดียวกับเรา ซึ่งมีกายโปร่งใสที่เรียกว่า "โอปปาติกะ หรืออทิสสมานกาย" ทั้งในฝ่ายทุคติภูมิและสุคติภูมิผู้บรรยายได้เน้นย้ำถึงคุณค่าสูงสุดของการมีรู้มีเห็นเช่นนี้ว่า จะช่วยให้ผู้ปฏิบัติเห็นกระบวนการปรุงแต่งของสังขารธรรมที่เกิดจาก "ปุญญาภิสังขาร อปุญญาภิสังขาร และอาเนญชาภิสังขาร" ได้อย่างชัดเจน และในท้ายที่สุด สภาวธรรมทั้งหมดนั้นก็จะมารวมลงที่ "พระไตรลักษณ์" คือความเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เมื่อผู้ปฏิบัติได้รู้เห็นด้วยตนเอง จะเกิดความ "สลดจิต" ซึ่งจะเป็นเกราะคุ้มครองป้องกันไม่ให้เผลอทำความชั่วหรือทำผิดศีลแม้เพียงเล็กน้อย ทำให้ "จรณะ 15" (ความประพฤติอันงดงาม) เจริญและแก่กล้ายิ่งขึ้น อันจะส่งผลเกื้อหนุนให้วิชชาและอภิญญาละเอียดประณีตขึ้นไปอีกนอกจากนี้ ผู้บรรยายยังได้ยกประสบการณ์ตรงของตนเองในสมัยที่ยังเป็นอุบาสกว่า เมื่อเจริญภาวนาจนถึงระดับ "กายทิพย์" ได้ปรากฏเห็น "เทพธิดา" มาร่วมนั่งภาวนาอยู่ในระยะที่พอเหมาะ การเห็นเช่นนี้เป็นเครื่องช่วยประกอบ "ศรัทธาปสาทะ" ให้มั่นคงขึ้น ผู้บรรยายได้เตือนสติว่า เมื่อแผ่เมตตาและอุทิศส่วนกุศลแล้วได้รู้เห็นสิ่งเหล่านี้ ผู้ปฏิบัติต้องไม่เกิดความกลัวหรือตื่นเต้นไปตามกระแสชาวบ้านที่มักกลัวผีจนผิดเพี้ยนจากหลักธรรม แต่ให้เข้าใจว่าเป็นเรื่อง "ธรรมดา" เพราะการปฏิบัติตามแนวทางนี้คือ "สัมมาสมาธิ" ที่มุ่งตรงไปสู่การรู้แจ้ง "สภาวธรรมและอริยสัจธรรมตามที่เป็นจริง" และเป็นการ "ชำระธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้ ให้บริสุทธิ์ผ่องใส" เพื่อการเข้าถึงพระธรรมกายที่บริสุทธิ์ยิ่ง ๆ ขึ้นไปตามลำดับสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com