Το Γουέντιγκο - Άλτζερνον Μπλάκγουντ | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook

Τίτλος πρωτότυπου: "The Wendigo" (1910)Το Wendigo είναι μια νουβέλα του Algernon Blackwood, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο The Lost Valley and Other Stories (Eveleigh Nash, 1910).Ο H.P. Lovecraft είπε για το The Wendigo: «Μια άλλη εκπληκτικά ισχυρή, αν και λιγότερο καλλιτεχνικά τελειωμένη ιστορία [από το The Willows του Blackwood] είναι το The Wendigo, όπου ερχόμαστε αντιμέτωποι με φρικτά στοιχεία ενός τεράστιου δαίμονα του δάσους για τον οποίο οι ξυλουργοί του North Woods ψιθυρίζουν το βράδυ. Ο τρόπος με τον οποίο ορισμένα αποτυπώματα λένε ορισμένα απίστευτα πράγματα είναι πραγματικά ένας αξιοσημείωτος θρίαμβος στη δεξιοτεχνία». Ο August Derleth βάσισε στο The Wendigo την ομώνυμη οντότητα στο διήγημα Ithaqua και στην προηγούμενη εμπνευσμένη από το Wendigo ιστορία του, The Thing That Walked on the Wind κατονόμασε άμεσα τον Blackwood και την ιστορία του για τα «στοιχειακά του αέρα».Συναγωνιζόμενο σε δημοτικότητα μόνο από το "The Willows" το "The Wendigo" του Blackwood συνδυάζεται άψογα με τον μεγαλύτερο ξάδερφό του, είναι μια ιστορία τρόμου της οποίας ακολουθεί δύο κατασκηνωτές καθώς ξεκλέβουν από τους περισπασμούς του πολιτισμού, σε μια απομακρυσμένη ενδοχώρα μη κατοικημένης άγριας φύσης. Και οι δύο ιστορίες στοιχειώνονται από ένα Εξωτερικό Ον – μια υπερφυσική δύναμη μοχθηρή για την ανθρωπότητα, γεμάτη κοσμική δύναμη και μόνο εφαπτομενικά αναγνωρίσιμη μέσα από τις τυφλές εντυπώσεις της τοπικής μυθολογίας. Ενώ τα Πράγματα της Ιτιάς ήταν μια εξωτερική απειλή – εξωτερική για την ανθρωπότητα και για τον ίδιο τον πλανήτη – το Wendigo παραμονεύει στο εσωτερικό: όχι μόνο είναι ενδημικό στη γήινη Φύση – το «Κάλεσμα της Άγριας Φύσης» προσωποποιημένο – αλλά η μεγαλύτερη πηγή του καλεί σε αντίστοιχες δόσεις που πέφτουν σε χειμερία νάρκη σε κάθε ανθρώπινη ψυχή... κοιμούνται μέχρι να κληθούν.Για όσους είναι εξοικειωμένοι με το windigo της αλγκονκιανής παράδοσης, (ένα κανιβαλιστικό πνεύμα που κατέχει εκείνους που, σε κακουχίες, κατέφυγαν στην κατανάλωση ανθρώπινης σάρκας και τη μετατροπή τους σε μια ποικιλία κανίβαλων-λυκανθρώπων) πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ο Blackwood δεν αναφέρεται σε κανένα σημείο στον κανιβαλισμό: έχει υιοθετήσει τον μύθο και τον έχει ξαναφτιάξει στον δικό του κοσμικό μύθο. Αντί να εξετάσει το ταμπού του κανιβαλισμού, ο Blackwood φαίνεται να διερευνά τις απειλές της ακραίας περιπλάνησης που οδηγούν έναν άνθρωπο όλο και πιο μακριά από τον πολιτισμό μέχρι να βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με τις βίαιες δυνάμεις της Φύσης που κατοικούν μέσα του. Για τον Blackwood, το εν λόγω φαινόμενο – η παρορμητική απόρριψη του καταφυγίου και της ασφάλειας υπέρ της ατελείωτης και χαοτικής φύσης – περιγράφεται με απλούς, ανατριχιαστικούς όρους: «βλέποντας το Wendigo».Κατά μία έννοια, το Wendigo του Blackwood είναι μια ιθαγενής εκδοχή του ελληνικού θεού Πάνα - η ενσάρκωση της φύσης και της παρόρμησης που λέγεται ότι εμπνέει πανικό στους ταξιδιώτες που άκουγαν το τραγούδι των σειρήνων της φύσης. Ο Pan έγινε είδωλο στα τέλη της βικτωριανής και εδουαρδιανής εποχής, όταν χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο για το άγριο, τριχωτό υπογάστριο του καλλιεργημένου πολιτισμού. Με την τεχνολογία, την επιστήμη και τη βιομηχανία να έχουν προχωρήσει τόσο πολύ, οι κάτοικοι της Βικτώριας (ειδικά στην Ευρώπη) ένιωθαν σαν να έχαναν τον έλεγχο του ανθρώπινου πάθους. Αν και ήταν περήφανοι για την ανθρώπινη πρόοδο, υπήρχε μια νοσταλγική δυσφορία στο βικτωριανό πνεύμα – μια λαχτάρα για μια αναζωογόνηση της αγριότητας της ανθρωπότητας. Ως αποτέλεσμα, ο Πάνας ήταν ευπρόσδεκτος πίσω στους κόλπους της δυτικής κουλτούρας, αν και απεικονιζόταν εξίσου συχνά ως ένα αρπακτικό κτήνος, ή ένα ερωτικό τοτέμ της σεξουαλικότητας όπως ήταν ένας αξιαγάπητος απατεώνας, ή μια προσωποποίηση της Φύσης.Το έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο εδώ: https://www.gutenberg.org/ebooks/10897Μετάφραση και ανάγνωση Γρηγόριος ΚαλογιάννηςΗ ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με αναφορά στην πηγή και τους δημιουργούς.