Το Παραβάν της Κόλασης - Ριουνόσουκε Ακουταγκάουα | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook

Τίτλος πρωτότυπου: Ryūnosuke Akutagawa (芥川 龍之介) "The Hell Screen (地獄変, Jigokuhen)" (1918)Το διήγημα «Το Παραβάν της Κόλασης» (Jigokuhen) αποτελεί μια από τις πιο σκοτεινές και πολυεπίπεδες εξερευνήσεις της σχέσης τέχνης, εξουσίας και ηθικής στην ιαπωνική λογοτεχνία. Βασισμένο στο μεσαιωνικό χρονικό Uji Shūi Monogatari, το έργο υπερβαίνει την απλή ανατροφοδότηση ενός παλαιού μύθου, μετατρεπόμενo σε ένα σύγχρονο ψυχολογικό δράμα για τα όρια της καλλιτεχνικής εμμονής.Ο πυρήνας του διηγήματος είναι η τραγική σύγκρουση μεταξύ του ζωγράφου Γιοσιχίντε και του άρχοντα Χορικάουα. Ο Γιοσιχίντε, ένας δύστροπος και άσχημος γέροντας, είναι ένας καλλιτέχνης του «ρεαλισμού»: αρνείται να ζωγραφίσει οτιδήποτε δεν έχει δει με τα μάτια του. Αυτή η δέσμευση στην αλήθεια της παρατήρησης τον οδηγεί σε μια σαδιστική συμπεριφορά προς τους μαθητές του, τους οποίους βασανίζει για να μελετήσει την έκφραση του πόνου.Ωστόσο, το διήγημα δεν είναι μια απλή ιστορία για έναν σκληρό καλλιτέχνη. Η κριτική του Ακουταγκάουα είναι βαθύτερη. Ο Γιοσιχίντε απεικονίζεται σκόπιμα ως το αντίθετο του ρομαντικού, ιδεαλιστή δημιουργού. Η μόνη του ανθρώπινη αδυναμία είναι η αγάπη για την κόρη του. Όταν ο άρχοντας, για να τον τιμωρήσει και να ικανοποιήσει τη δική του σκληρότητα, βάζει φωτιά σε μία άμαξα με την κόρη του μέσα, ο Γιοσιχίντε παρακολουθεί με καλλιτεχνική έκσταση τις φλόγες, ολοκληρώνοντας το αριστούργημά του. Σε εκείνη τη στιγμή, η τέχνη θριαμβεύει επί της ανθρωπιάς. Η αυτοκτονία του αμέσως μετά δεν είναι πράξη μεταμέλειας, αλλά η λογική κατάληξη ενός ανθρώπου που θυσίασε τα πάντα στο βωμό της τέχνης του. Όπως σημειώνει ο κριτικός Makoto Ueda, το δίλημμα για τον Ακουταγκάουα ήταν ανεπίλυτο: αν ο καλλιτέχνης βάζει την τέχνη πάνω από τη ζωή, στο τέλος πρέπει να υποστεί την καταστροφή της ζωής του.Ο Ακουταγκάουα χρησιμοποιεί έξυπνους συμβολισμούς για να ενισχύσει τα θέματά του. Ο πιο χαρακτηριστικός είναι η «αντι-ταυτοτική» μεταχείριση του πιθήκου. Το ζώο, που ονομάζεται επίσης Γιοσιχίντε, επιδεικνύει τα ανθρώπινα συναισθήματα που έχει στερηθεί ο ζωγράφος: πίστη, ευγνωμοσύνη, θάρρος και ανιδιοτελή αγάπη. Αυτή η αντιστροφή απογυμνώνει την ανθρωπιά του καλλιτέχνη και αναδεικνύει την κτηνωδία που κρύβεται πίσω από την «υψηλή» τέχνη. Ακόμη πιο ύπουλη είναι η αφηγηματική φωνή. Ο αφηγητής, ένας υπηρέτης του άρχοντα, επιμένει στην αθωότητα του αφέντη του, αρνούμενος να δει την προφανή σεξουαλική επιθυμία του άρχοντα για την κόρη του Γιοσιχίντε. Στο τέλος, η ερμηνεία του για τα γεγονότα είναι μια συγγνώμη για την τυραννία. Μέσω αυτού του αναξιόπιστου αφηγητή, ο Ακουταγκάουα αμφισβητεί την αντικειμενικότητα της ίδιας της αλήθειας, δείχνοντας πώς η εξουσία διαστρεβλώνει την αντίληψη και δικαιολογεί τη φρίκη.Η διαχρονική δύναμη του διηγήματος αποδεικνύεται από τις πολυάριθμες διασκευές του. Το 1953, ο σπουδαίος συγγραφέας Γιούκιο Μισίμα το μετέτρεψε σε θεατρικό έργο kabuki. Το 1969, ο σκηνοθέτης Σίρο Τογιόντα γύρισε την κινηματογραφική ταινία Portrait of Hell (γνωστή και ως A Story of Hell), με πρωταγωνιστές τους Τατσούγια Νακαντάι και Κιννοσούκε Νακαμούρα. Η ταινία αυτή, αν και αποκλίνει σε σημεία από το πρωτότυπο, αποτυπώνει με μαεστρία το ηθικό και ατμοσφαιρικό του βάρος.Στον 21ο αιώνα, το έργο βρήκε νέες φόρμες έκφρασης: ένα μπαλέτο με τίτλο Gagaku της Ουκρανής συνθέτριας Βικτόρια Πολέβα (1994) και μια animated μεταφορά ως το 12ο επεισόδιο της σειράς Aoi Bungaku (2009). Αυτές οι προσαρμογές σε διαφορετικά είδη και μέσα επιβεβαιώνουν ότι «Το Παραβάν της Κόλασης» παραμένει ένα διαχρονικό ερώτημα προς την ανθρωπότητα: πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κανείς για την τέχνη και ποιο είναι το τίμημα της ιδιοφυΐας;Το έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο στην αγγλική γλώσσα εδώ: https://archive.org/details/hellscreenjigoku0000akut/Μετάφραση από τα αγγλικά και ανάγνωση Γρηγόριος ΚαλογιάννηςΗ ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με όρους Creative Commons BY-NC (αναφορά σε δημιουργούς - μη εμπορική χρήση).