To survive is to create yourself rather than to live.

ငါသေမှ အေးမှာပါ ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ သေဆုံခြင်းဟာလွတ်မြောက်ခြင်းပဲလို့ တွေးထင်မိတဲ့ နေ့တွေ လူတိုင်းကြုံရဖူးမှာပါ ။ ဒါပေမဲ့သန်မာခဲ့ကြတယ် ။ အဲ့ဒီ စိတ်အသိဆိုးဟာ ဟိုအောက်ဆုံးထိ ဆွဲမချနိုင်ခဲ့ဘူး ။ပြန်ရပ်တည်ခဲ့ကြတာ .. ပြန်ပြီး တည်ဆောက်ခဲ့ ကြတာ ။ အခုချိန်မှာပြန်တွေးကြည့်တော့လည်း သေချင်လောက်အောင် စိတ်ညစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေဟာ ထင်သလောက်လည်းဆိုးရွားခဲ့တာမှ မဟုတ်ပဲနော် ။ အဲ့ချိန်တုန်းက လွယ်လွယ်အရှုံးမပေးခဲ့တဲ့ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကျေးဇူးတင်မိတယ် ။   ဘဝတစ်ခုဖြစ်တည်လာပြီဆိုရင် မွေးဖွားခြင်း နှင့် သေဆုံးခြင်းသာလျှင် အရေးကြီးဆုံးအပိုင်းပဲ။ ကြားကာလက တွေ့ကြုံရ သမျှဟာ သာမန်ပါပဲ ။ ချစ်ခြင်း ၊ မုန်းခြင်း ၊ အရှက်သိက္ခာ ၊ပြဿနာ ဘယ်အရာဖြစ်ဖြစ် ရှင်သန်ခြင်းရဲ့ အနှစ်သာရတွေ ချည်းပဲ ။ ဘယ်အရာပဲ ကြုံရပါစေလိုက်လျောညီထွေစွာ နေထိုင်ပြီး ကံကြမ္မာ အနိမ့်မြင့်ကို လက်ခံနိုင်ဖို့ကြိုးစားကြရုံသာပါပဲ ။ ဘယ်အကြောင်းတရားကြောင့်မှ ရှင်သန်ရခြင်းကိုလက်မလျော့လိုက်ပါနဲ့ ။