Umysł i serce w służbie Pana

Chcielibyśmy CHCIEĆ się zajmować wszystkim, czego oczekuje od nas Pan, żeby to wynikało z naszych pragnień emocjonalnych, a tymczasem On ma dla nas inną receptę  na przemianę serca. Jk 1:1-8: "Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, przesyła pozdrowienia dwunastu pokoleniom, które są w rozproszeniu. Poczytujcie to sobie za największą radość, moi bracia, gdy rozmaite próby przechodzicie; Wiedząc, że doświadczenie waszej wiary wyrabia cierpliwość. Cierpliwość zaś niech dopełni swego dzieła, abyście byli doskonali i zupełni, niemający żadnych braków. A jeśli komuś z was brakuje mądrości, niech prosi Boga, który daje wszystkim obficie i bez wypominania, a będzie mu dana. Ale niech prosi z wiarą, bez powątpiewania. Kto bowiem wątpi, podobny jest do fali morskiej pędzonej przez wiatr i miotanej tu i tam. Człowiek taki niech nie myśli, że coś otrzyma od Pana. Człowiek umysłu dwoistego jest niestały we wszystkich swoich drogach." Wielu ludzi nie robi niczego w służbie Królestwa, bo: Czekają na słowo Rhema słyszalne niemal fizycznie Szukają proroctw i potwierdzeń swoich podejrzeń Boja się pomyłki w odczytywaniu swojego powołania Myślą że inni słudzy Boży zawsze mieli spotkanie co najmniej z aniołem, zanim zaczęli Boją się koniecznosci przewartościowania swojego życia i wzięcia swojego krzyża. Rz 12:1-8: "Proszę więc was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali wasze ciała jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest wasza rozumna służba. A nie dostosowujcie się do tego świata, ale przemieńcie się przez odnowienie waszego umysłu, abyście mogli rozeznać, co jest dobrą, przyjemną i doskonałą wolą Boga. Mówię bowiem przez łaskę, która mi jest dana, każdemu, kto jest wśród was, aby nie myślał o sobie więcej niż należy, ale żeby myślał o sobie skromnie, stosownie do miary wiary, jakiej Bóg każdemu udzielił. Jak bowiem w jednym ciele mamy wiele członków, ale nie wszystkie członki wykonują tę samą czynność; Tak my, chociaż liczni, jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, ale z osobna jesteśmy członkami jedni drugich. Mamy więc różne dary według łaski, która nam jest dana: jeśli ktoś ma dar prorokowania, niech go używa stosownie do miary wiary; Jeśli usługiwania, niech usługuje; jeśli ktoś naucza, niech trwa w nauczaniu; Jeśli ktoś napomina, to w napominaniu; jeśli ktoś rozdaje, to w szczerości; jeśli ktoś jest przełożonym, niech nim będzie w pilności; jeśli ktoś okazuje miłosierdzie, niech to czyni ochoczo." Zatem to w odnowionym umyśle rodzą się właściwe pragnienia, nie w emocjach. Nie „poczujesz” dreszczyku emocji związanych z robieniem właściwych rzeczy, dopóki nie zaczniesz ROBIĆ właściwych rzeczy ze względu na Twoją miłość do Pana i najgłębszy szacunek do wartości wyznawanych w Jego Królestwie. 1Krn 28:9: "A ty, Salomonie, mój synu, poznawaj Boga swego ojca i służ mu sercem doskonałym i dobrowolnym umysłem. PAN bowiem przenika wszystkie serca i zna wszystkie zamysły i myśli. Jeśli będziesz go szukać, znajdziesz go, a jeśli go opuścisz, on odrzuci cię na wieki."