อุปสรรคที่ข้ามพันได้ยากบนเส้นทางแห่งจิตภาวนา Group Sitting 2026-06-14

เราต้องเข้าใจก่อนว่าที่เราประพฤติปฏิบัติมา ศึกษาองค์ความรู้เรื่องจิตภาวนา มีนัยยะเหมือนกันกับในชีวิตประจําวันก็คือปลดเปลื้องทุกข์ ​เราข้ามพ้นทุกข์ได้มากน้อยแค่ไหน ?ในเวลาหนึ่งชั่วโมง หากเราปฏิบัติด้วยตัวเองกว่าที่จะหยั่งลงสู่ความสงบนี้ ใช้เวลามาก ​แล้วเราแจ่มแจ้งหรือเปล่า ว่าที่ไม่สงบนั้นคืออะไรความสงบเรารู้แล้วว่า คือสภาวะที่เป็นหนึ่งเดียว ตั้งมั่นในปัจจุบันนั่นแสดงว่าที่จิตไม่สงบนั้น ก็ต้องอยู่กับอดีตหรืออนาคต ​ทุกๆ อดีตรึเปล่า ทุกๆ ประสบการณ์หรือเปล่า ?ที่จิตไปพัวพันอยู่ โลดแล่นไปในโลกของอดีต​เราต้องแจ่มแจ้งว่า อดีตใดๆก็ตามประสบการณ์ใดๆก็ตาม การรับรู้ใดๆก็ตาม ที่เกิดขึ้นครั้งแรกอันประกอบด้วยความพึงพอใจและไม่พึงพอใจประกอบด้วยความรัก ความชัง อดีตตัวนี้แหละเมื่อผันผ่านไปแล้ว กลายเป็นอดีต เรียกว่าการรับรู้ การเกิดขึ้น การปรากฏขึ้นของวิญญาณ เข้าไปรับรู้อารมณ์ละ ​แต่ด้วยความที่จิตถูกอวิชชาครอบงําแทนที่มันจะจบลงที่เวทนา กลับมีความพึงพอใจ ไม่พึงพอใจ ​พึงพอใจก็ตั้งอยู่ในสุขเวทนา ไม่พึงพอใจก็ตั้งอยู่ในทุกขเวทนา สุขเวทนา ทุกเวทนาที่ประกอบไปด้วยความพึงพอใจไม่พึงพอใจตัวนี้แหละที่เรียกว่า 'ดับไม่หมด' ​คุรุอาจารย์บางท่านบอกว่า เอ๊ะ! ปกติแล้วทุกๆสภาวะจะต้องสิ้นสุดในตัวของมันเองแต่ไฉนว่าความรักและความชัง ความพึงพอใจในสุข ไม่พึงพอใจในในทุกข์ ทั้งที่สุขทุกข์นั้นก็ดับไปแล้วไฉนว่าความรักความชังยังคงอยู่มันอาศัยอะไรนะ ​ !นี่เราต้องแจ่มแจ้งในในประเด็นนี้​การแจ่มแจ้งในประเด็นแบบนี้เขาเรียกว่าสัมมาทิฏฐิ คือเห็นเหตุแห่งทุกข์ ​~ ปิยทัสสี ภิกขุ ~ศูนย์วิปัสสนาวัดถ้ำดอยโตนเพจผู้ศึกษาและปฏิบัติธรรมวัดถ้ำดอยโตน