Utancın İzi, Belleğin Tekinsizliği ve Kayıp Üzerine Bir Roman: John Banville- Deniz

“Benim hoşlanmadığım, doğuşumun ve yetişme şeklimin bana kişilik yerine vermiş olduğu duygu ve heyecanlar, yatkınlıklar, cari fikirler, sınıfsal refleksler manzumesiydi. Yerine, evet. Çünkü öbürlerinin sahip oldukları ya da sahip olduklarını sandıkları gibi, hiçbir zaman bir kişiliğim olmadı benim. Ben her daim sıra dışı bir hiç-kimse olduğum halde, en şiddetli arzum sıradan bir kimse olmaktı. Anna’yı gördüğüm an, sözünü ettiğim başkalaşımı onun üstünden gerçekleştirebileceğimi anlamıştım.”