VI Niedziela Zwykła - 12 lutego 2023

„Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić” (Mt 5,17). Pan Jezus zaprasza nas do pójścia w naszym życiu dalej poza zwykłe wypełnianie prawa i do otwarcia naszego serca na Ojca, aby wraz z Nim czynić nasze życie bardziej sprawiedliwym i braterskim, bardziej ludzkim, wykorzeniając z niego wszystko co stanowi źródło grzechu. „Ileż wojen w obrębie Ludu Bożego i w różnych wspólnotach! W dzielnicy, w miejscu pracy, ileż wojen z powodu zawiści i zazdrości, także między chrześcijanami! Duchowa światowość prowadzi niektórych chrześcijan do bycia na wojnie z innymi chrześcijanami, którzy stają na ich drodze szukania władzy, prestiżu, przyjemności lub materialnego zabezpieczenia. Ponadto niektórzy przestają żyć serdeczną przynależnością do Kościoła, aby pogłębiać ducha sporu” (Evangelii gaudium, n. 98). Papież Franciszek zaprasza nas do współtworzenia Kościoła, w którym wszyscy będą mogli podziwiać, „jak troszczycie się jedni o drugich, jak nawzajem dodajecie sobie odwagi i jak sobie towarzyszycie” (Evangelii gaudium, n. 100). Jak różna jest Mądrość Boża od duchowej światowości? Jak możemy ukazywać innym prawdziwe znaczenie Bożych przykazań i dawać świadectwo braterskiej miłości, które będzie promieniujące i pociągające? Akt doskonałej miłości św. Franciszka Ksawerego. O Boże mój, ja kocham Ciebie Nie dlatego, byś mnie w niebie Szczęściem obdarzył zbawienia, Nie z bojaźni potępienia. Na krzyżu mnie, Jezu miły, Twe ramiona przytuliły! Zniosłeś poty z Krwią złączone, I boleści niezliczone; Zniosłeś gwoździe i grot twardy I szyderstwa i pogardy I śmierć — a to dla grzesznika, Dla mnie, dla mnie niewdzięcznika Czemuż ja, Jezu kochany Nie mam Cię kochać w zamiany? Nie dla wiecznej w niebie spłaty, Nie z bojaźni wiecznej straty, Lecz jak Tyś mnie umiłował, Tak ja będę usiłował Kochać Cię tylko dlatego, Żeś Król i Bóg serca mego.