VI Niedziela Zwykła - 13 lutego 2022

Wszystkie czytania dzisiejszej liturgii słowa domagają się od nas podjęcia ostatecznej decyzji: chcemy budować nasze życie i dążenie do szczęścia na samych sobie, na pragnieniu samowystarczalności czy też na uznaniu naszej zależności i nieustannym zawierzaniu siebie naszemu Stwórcy i Odkupicielowi? Nie ma trzeciej drogi, nie istnieje pośrednie rozwiązanie. Co to znaczy dla ciebie być szczęśliwym? Jaką przestrzeń ofiarujesz Bogu w swoim życiu? Jak możemy prowadzić młodych do wybrania wiary w Boga jako fundamentu ich życia? Jak błogosławieństwa mogą stać się drogą przemiany społeczeństwa, w którym żyjemy?(Łk 6, 17. 20-26) Jezus zszedł z Dwunastoma na dół i zatrzymał się na równinie; był tam liczny tłum Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i z Jeruzalem oraz z nadmorskich okolic Tyru i Sydonu. On podniósł oczy na swoich uczniów i mówił: "Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże. Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni. Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie. Błogosławieni jesteście, gdy ludzie was znienawidzą i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego odrzucą z pogardą wasze imię jako niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom. Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą. Biada wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć będziecie. Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać będziecie. Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom".