Wanneer de speeltijd om is en je plots een rapport krijgt

Vandaag heb ik het over perfectionisme versus speelsheid. Hoe soms iets speels en organisch uitgroeit to iets serieus. En hoe gaan we daarmee om? 

Hoe ga je als maker om met verwachtingen? Wat als je eerste boek succesvol werd ontvangen. Hoe schrijf je dan dat tweede exemplaar? 
Mogen we nog creëren vanuit plezier? Of moet het altijd iets zijn/ worden? 
Heeft iets minder waarde omdat het kleiner is? Is een werk minder succesvol omdat het ontstaan is uit spontaniteit?