Sarahland

In deze aflevering onderzoek ik of het écht immatuur is om iemand bewust te negeren. Om ervoor te kiezen een begroeting niet te beantwoorden.En wordt de term ‘The Bigger Person’ soms gebruikt om ons eigen gevoel te onderdrukken en een sociaal aanvaardbaar antwoord te geven?Of is iemand negeren soms juist een manier om trouw te blijven aan jezelf?

Gisterenavond keek ik naar een documentaire over het leven van Dolly Parton en nadien werd ik geplaagd met de volgende gedachten; 'Oei, zij had op haar 40ste al 27 albums uitgebracht. Dat zijn er 27 meer dan mij. Wat zegt dat over mij en mijn muzikale carrière? Had ik niet beter al mijn nummers al uitgebracht toen ik 20 was? En waarom heb ik dat eigenlijk niet gedaan?'Vergelijken. We doen het maar beter niet. En vandaag vertel ik graag waarom. Welkom!

Ik vertel deze week over de rest van mijn residentie in Parijs en het boek dat ik tussendoor las: Het overgave experiment van Michael Singer. Alsof het een teken was; Geef u over, Sarah!

Welkom!


Afgelopen twee weken zat ik in Parijs voor een residentie en voelde ik me bijna constant overprikkeld. Het was met momenten moeilijk. Maar mag dat nog? Moest ik niet alleen maar plezier hebben? Want ik zat toch in een leuke stad? 

In deze aflevering vertel ik over hoe ik me constant overweldigd voelde en ik moeite had met rust te zoeken. Tegelijk stelde ik me de vraag; Mag er nog ruimte zijn voor onzekerheid en twijfel? Of moeten we alles maar meteen gaan fixen? Welkom!

Vandaag heb ik het over perfectionisme versus speelsheid. Hoe soms iets speels en organisch uitgroeit to iets serieus. En hoe gaan we daarmee om? 

Hoe ga je als maker om met verwachtingen? Wat als je eerste boek succesvol werd ontvangen. Hoe schrijf je dan dat tweede exemplaar? 
Mogen we nog creëren vanuit plezier? Of moet het altijd iets zijn/ worden? 
Heeft iets minder waarde omdat het kleiner is? Is een werk minder succesvol omdat het ontstaan is uit spontaniteit?

Ik bots deze week op het feit dat ik in dit drukke leven eigenlijk gewoon mens wil zijn. Soms wil ik eens niet bezig zijn met mijn leven te optimaliseren, mijn doelen najagen en nadenken over de toekomst. 

Hoe vaak betrap je jezelf op de volgende uitdrukking;"Ik voelde mij deze week opgejaagd.""Ik heb het gevoel dat ik constant moet 'aan' staan." "Ik heb het druk."Zijn we verslaafd geraakt aan het optimaliseren van ons leven?

Vanwaar komt die druk eigenlijk? Wie heeft ons dat opgelegd? 

Kunnen we onszelf toestemming geven om te vertragen? Mogen we het leven ook nog gewoon… beleven?

Stuur dit aub naar elke vrouw die het moet horen!Ik word 40, wat ik zelf alleen maar een voorrecht vind. Maar de wereld lijkt daar anders over te denken. Hoe ga ik zelf om met schoonheidsstandaarden, waarom ik kots van het woord anti-aging en waarom we vrouwen die ouder worden ook gewoon cool en mooi moeten vinden! Een oproep om met z'n allen zelfzeker te worden en zo het systeem te verslaan! WAARSCHUWING voor de gevoelige oortjes; Er worden veel middelvingers uitgestoken in deze aflevering.🎁

"Het was maar een kleine opmerking, toch...?"Soms gebeurt er iets wat op het eerste zicht klein lijkt; een opmerking, een blik, een gevoel dat je niet helemaal kunt plaatsen. Iets in uw systeem dat zegt: "Er klopt iets niet." Vandaag praat ik over hoe makkelijk we als vrouw onze intuïtie aan de kant zetten, zeker wanneer iets niet groot genoeg lijkt om er iets mee te doen. En over waarom voor jezelf opkomen en uzelf serieus nemen niet alleen een daad van zelfzorg is, maar soms ook een manier om voor elkaar te zorgen.

Een artistiek voorstel deze week zette me aan het denken over een vraag die volgens mij veel groter is dan die ene situatie; Hoe waarderen we kunst en artistieke expertise vandaag nog?Ik heb het over waardering, wederkerigheid, professionele samenwerkingen en wat er gebeurt wanneer bewondering verwachtingen met zich meebrengt.Ik deel mijn eigen ervaring en nodig je uit om even stil te staan bij hoe we elkaar als makers kunnen ondersteunen, zonder de waarde van ons werk uit het oog te verliezen. Welkom! 🌟

Wat als het resultaat anders loopt dan verwacht?
 Hoe gaan we om met teleurstelling? Waar ga jij schuilen? En hoe vinden we de roze wolkjes terug? In deze aflevering vertel ik over wat mij persoonlijk gelukkig maakt als ik merk dat de dingen even wat minder stromen. En mogelijks krijgen we een bezoekje van een viervoeter die de podcast stiekem overneemt!

Ik had al JAREN super veel zin om een podcast te maken. Maar "het perfecte moment" leek maar niet op mijn deur te komen kloppen. Dus... besloot ik op "record" te klikken om te zien wat er gebeurde.In deze eerste aflevering vertel ik waarom het mij zo lang duurde om deze podcast te starten, wat perfectionisme met ons doet en wanneer je beter wél begint, ook als je plan nog niet af is.Nieuwsgierig? Welkom in Sarahland! ---Laat gerust een review of beoordeling achter 🌟