XIV Niedziela Zwykła - 4 lipca 2021

Bóg wchodzi w normalność ludzkiej kondycji, aby nią wstrząsnąć: wchodzi do synagogi, czyta słowo, nawiązuje relacje, stara się uleczyć ludzkie choroby. Jednak to nam nie wystarcza. Nasz brak wiary, nasze zgorszenie „Bogiem, który stał się ciałem” i zgorszenie Kościołem, który jest widzialnym Ciałem Chrystusa powstrzymuje Boga przed działaniem. Skandal wiary polega na fakcie, że mądrość i potęga Boża mówi i działa przez szaleństwo i niemoc miłości, która stała się ciałem, która zaślubia wszystkie nasze ograniczenia aż do ostatecznej słabości krzyża. Kościół jest wspólnotą grzeszników, ale grzeszników, których dosięgło miłosierdzie Boga. W nim zbawiający Chrystus działa tu i teraz przez swego Ducha. Jakiego obrazu Boga szukają współobywatele Jezusa? Czego oczekują od Boga? Czy jestem gotowy dać się zaskoczyć Bogu, czy szukam Go tylko w przewidywalnych i predefiniowanych kontekstach? (Mk 6, 1-6) Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy zaś nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze; a wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: "Skąd to u Niego? I co to za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce! Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?" I powątpiewali o Nim. A Jezus mówił im: "Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony". I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.