XL | Meesters waarderen terwijl amateurs speculeren

Warren Buffett doet het met bedrijven. Howard Marks doet het met obligaties. Stanley Druckenmiller doet het met valuta en nog een hele berg andere rare producten. Peter Lynch, Joel Tillinghast en andere legendes die decennialang meer dan 15 procent per jaar wisten te renderen gingen ze voor.  Ze waarderen financiële producten voordat ze op het bord kijken welke prijs er nu voor wordt betaald. Ze weten namelijk wat het verschil is tussen prijs en waarde. Dat kenmerkt meesters. Die doen en deden dat in de meeste gevallen allang niet meer voor het geld. Ze hebben zich decennialang ingelezen met elk boek, elk doodsaai vakblaadje en elke briljante geheime nieuwsbrief waar ze de hand op konden leggen. Daarbovenop komt een berg jaarrekeningen, prospectussen en ander financieel materiaal waar zelfs onze eigen Minister van Financiën van zou schrikken. Deze lectuur snappen ze, omdat ze de taal van zakendoen kennen: accounting, economische kennis, en daarbovenop misschien nog hogere wiskunde ook. Wanneer een beurs in de min belandt, is hij namelijk niet per se goedkoop. Daar hebben we op deze plek al eerder over gepraat. Een bedrijf is ook niet per se duur wanneer het op de beurs in waarde is gestegen. Maar hoe belegt de goegemeente in de jaren dat prijzen enkel lijken te stijgen op de lange termijn? Buy the dip, roepen uw kinderen! Veel mensen hebben tegenwoordig een doodsaaie indexportefeuille. Hulde. Maar evenzoveel mensen, zo lijkt het, (we zullen geen namen noemen) voorzien zichzelf van een index met daarnaast een speelportefeuille met daarin een paar cryptomuntjes, enge aandelen waar ze niks van begrijpen en zo nodig nog raardere financiële producten die leningen en derivaten toepassen om de winst op de eerste twee op te pompen. En dat terwijl risico kan worden gedefinieerd als 'niet weten wat je doet'. Wie durft die maffe risico's te lopen als de volgende crisis losbarst? Dat is de vraag voor het grote publiek. Het is een doodsaaie boodschap die elke cyclus opnieuw keihard aankomt. En dat terwijl iedereen die geld stopte in de S&P 500 in de jaren zestig tot nu, in de jaren tachtig tot nu en zelfs vanaf 2009 tot nu, gewoon ongeveer tien procent per jaar of meer had gerendeerd.  De wereld is bijzonder, uw portefeuille hoeft dat niet te zijn.See omnystudio.com/listener for privacy information.