ای سی ژوئن ۲۰۲۵ - به روایت خود سیلویا - سیلویا جِی، اوکلاهما، ایالات متحده آمریکا

بهیاد دارم وقتی دختر بچه‌ای حدوداً پنجساله بودم روی زانوی پدربزرگم می‌نشستم و موهایش را شانه می‌کردم. این کار به من احساس بسیار خوب و خوشایندی می‌داد. وقتی هفت ساله بودم پدربزرگم از دنیا رفت. از آن زمان به بعد، در مدرسه به مشکل برخوردم. نمی‌توانستم تمرکز کنم. خیال‌پردازی می‌کردم و سردرد داشتم. پس از دست دادنِ آن رابطۀ خاص، کودکی تنها شدم. نمی‌دانستم چطور عشقی شبیه این را از فرد دیگری دریافت کنم؛ بنابراین خودم را با خیال‌پردازی‌هایم تسکین می‌دادم. خیالاتی که در آن یک شاهزاده خانم افسانه‌ای بودم. شاهزادۀ رویاهایم می‌آمد و مرا با خود می‌برد. ما تا ابد در سرزمین خوشبختی زندگی می‌کردیم، کارهای شگفت‌انگیز انجام می‌دادیم و عشقمان را با هم تقسیم می‌کردیم.