یدالله رویایی | دلتنگی‌ها ۹

▨ شعر: دلتنگی‌ها شماره ۹▨ شاعر: یدالله رویایی▨ با صدای: یدالله رویایی▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــــــــــــــــتا از سپیده گفتگوی ِمشروطبرخیزد؛من،تصویر هجرت از پلبر می گیرم.تصویر هجرت از پل،از پله‌ی مناجاتم،تا سفره‌های شن،تا سفره‌های زخم،سفر می‌كند.بر سفره‌های شن كلماتی آبی مهمانند.مهمان هجرت،ای نفس رفته‌ی من -ای پل متصاعد!-كه جثه‌ی زمین را،در آن هزار فرسخ ِ نیلیمی‌غلتانی؛چون است اینكه عشقجز در هراس مرگما را دگر به خویش نمی خواند؟از ما جز استغاثه نمی ماند!از ما -دروگران چراگاه‌های هوایی-اینجا، میان گفتگوی مشروط،اینجا، در انتحار اشباح،جز سطل‌های خالی در چاه‌های خالی!كی از مزارع نمكما را عبود داده‌ست؟▨شعر شماره ۹ از مجموعه دلتنگی‌هاشامل شعرهای ۱۳۴۵ و ۱۳۴۶چاپ اول: ۱۳۴۶ــــــــــــــــــــــــــــتذکر: شماره شعرها ممکن است در چاپ های مختلف، متفاوت باشد. شماره‌گذاری ما بر طبق چاپ اول کتاب است. اما در کتاب ِ «مجموعه آثار یدالله رویایی» انتشارات نگاه، چاپ اول، به دلیل سانسور، این شعر شماره ۸ است