یدالله رویایی | دریایی‌ها ۳۳

▨ شعر: دریایی‌ها ۳۳▨ شاعر: یدالله رویایی▨ با صدای: یدالله رویایی▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــای شعرهای دریایی،آه، ای مسافران ِ از دریا تا من!از دریا:از سرزمین عطر و علفو عهدنامه و منشور،تا من،ـ تا سرزمین هیچ قرار و قرارداد ـاز دریا،از ازدحام ماهی و مروارید-در بستر جزیره‌های بی‌نام،و از قلمرو اطاعت حکام،تا من ـ سکوت بی‌ثمر مشتاق ـآه، ای مسافران ِ از دریا تا من!از دریا تا من:از شیب پله‌های همیشه،در خواب‌ جاری خندق‌های آبو از فرازهای بی‌تغییر،که جلوه‌ی دفاع و تهاجم دارند؛تا من - همه توکل و تسلیم -تا من که در قلمرو تصویر، از شماویرانه‌های باطن خود را،هموار می‌کند،بیدار می‌کند.آه، ای مسافران ِ از دریا تا من!از دریاـ از مرتع ستاره و کف ـتا منـ تا مزرع نیاز و طپش ـاز آب‌ها،ـ پاییز برگ‌ها ـپرواز بیگناه گنجشکان،تا من ـ دهان گرسنه‌ی ماران ـاز آب‌های کوهان اشتراناسبان وحشیو قاطراناز آب‌های هلهه‌های نهانی،ترسیم ناگهانی،ـ ترسیم ناگهانی مهمیز ـترسیم ناگهانی شمشیر- از آب‌های تصویر،تصویر فکری از سنگ-- ادراکی از سقوط -. ای شعرهای دریایی!آه، ای مسافران ِاز دریا تا من!از آب‌ها،که شکل در هم امضاء دارندتا من،که واژه‌ی شکسته‌ی "رؤیا"یمو شکل روشن نامم را دارمای شعرهای دریاسیبدرودتان گرامی باد!اینک من!بر ساحل ایستاده سبکباربا برگ‌های ساتر ِ انجیر!بار دگر برهنه و آزاددر آفتاب افسانه،از داستان خلقت برمی‌خیزمبر ماسه‌ها که مستمعان صبور آببر ماسه‌های مبهوتـ با نقش پا غریب ـپا می‌نهم به حیرت لغزان صخره‌هافریاد می‌زنم:ای صخره‌های لغزانای لغزان!من را ببر.آنگاه سوی تو،سوی تو ای برهنه‌‌ی آزاد،پر می‌دهم عزیمت دستانم راای شعرهای دریاییبدرودتان گرامی باد!اینک من!ـ یک قطعه شعر دشوار ـاینک،مسافر ِاز من تا من!▨شعر شماره ۳۳ (آخرین شعر) از مجموعه شعرهای دریایی‌هاشامل شعرهای ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۴چاپ اول: ۱۳۴۴ــــــــــــــــــــتذکر: شماره شعرها ممکن است در چاپ های مختلف، متفاوت باشد. شماره‌گذاری ما بر طبق چاپ اول کتاب است. اما در کتاب ِ «مجموعه آثار یدالله رویایی» انتشارات نگاه، چاپ اول، به دلیل سانسور، این شعر شماره ۳۱ است