یدالله رویایی | پاییز سبز

▨ شعر: پاییز سبز▨ شاعر: یدالله رویایی▨ با صدای: یدالله رویایی▨ پالایش و تنظیم: شهروز_______________________ زمین فصاحت برگ چنار رابه باد خسته‌ی پاییز می‌سپردهوا ترنم سودایی شکفتن راز نبض بی‌تپش خاک می‌گرفتغروب حرف خودش رابه گوش جنگل خاموش گفته بودو شیروانی لال،میان دوده‌ی افشان شب شبح می‌شد.میان در هم ِ هذیان من دو شعله‌ی سبزنشست.به روی شیشه‌ تارملال پرده شکستو از حقیقت اشیا بوی شک برخاستو با حقیقت اشیا بوی او پیوستتمام پنجره‌‌ی من،خیال او شده بود.تمام پوست‌ام از عطر آشتی بیمار،تمام ذهن من از نور و نسترن سرشار.من از رطوبت سبز نگاه او دیدمکه در نهایت چشمش کبوتر دل من،قلم‌رویی ز برهنه‌ترین هواها داشتو اشتیاق تب‌آلود بام‌های بلند،در آفتاب ز پرواز دور او می‌سوختز روی پنجره من،خیال او پر زدو شب ادامه گرفتو من ادامه گرفتم.▨شعر «پاییز سبز» از مجموعه شعر از دوستت دارم‌شامل شعرهای ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۷چاپ اول: ۱۳۴۷