Zmiana ktorą przynosi Jezus

Mk 5:1-20: "I przeprawili się za morze do krainy Gadareńczyków. A gdy on wyszedł z łodzi, zaraz wybiegł mu naprzeciw z grobowców człowiek mający ducha nieczystego. Mieszkał on w grobowcach i nawet łańcuchami nikt nie mógł go związać. Często bowiem był wiązany pętami i łańcuchami, ale rwał łańcuchy i kruszył pęta, i nikt nie mógł go poskromić. A zawsze, we dnie i w nocy, przebywał w górach i grobowcach, krzycząc i tłukąc siebie kamieniami. Gdy więc zobaczył Jezusa z daleka, przybiegł i oddał mu pokłon; A wołając donośnym głosem, powiedział: Cóż mam z tobą, Jezusie, Synu Boga najwyższego? Zaklinam cię na Boga, abyś mnie nie dręczył. Powiedział mu bowiem: Wyjdź, duchu nieczysty, z tego człowieka! I zapytał go: Jak ci na imię? A on odpowiedział: Na imię mi Legion, bo jest nas wielu. I prosił go bardzo, aby nie wyganiał ich z tej krainy. A pasło się tam w pobliżu góry wielkie stado świń. I wszystkie te demony prosiły go: Poślij nas w te świnie, abyśmy mogły w nie wejść. I Jezus zaraz im pozwolił. A duchy nieczyste, wyszedłszy, weszły w świnie. Wtedy stado, liczące około dwóch tysięcy, ruszyło pędem po urwisku do morza i utonęło w nim. Ci zaś, którzy paśli świnie, uciekli i opowiedzieli o tym w mieście i we wsiach. I wyszli ludzie, aby zobaczyć, co się stało. Przyszli więc do Jezusa i zobaczyli tego, który był opętany, w którym był legion demonów, jak siedział ubrany i przy zdrowych zmysłach. I bali się. A ci, którzy to widzieli, opowiedzieli im, co się stało z opętanym, a także o świniach. Wtedy zaczęli go prosić, aby odszedł z ich granic. A gdy wsiadł do łodzi, prosił go ten, który był opętany, aby mógł przy nim zostać. Lecz Jezus mu nie pozwolił, ale powiedział: Idź do domu, do swoich, i opowiedz im, jak wielkie rzeczy Pan ci uczynił i jak się nad tobą zmiłował. Odszedł więc i zaczął w Dekapolu opowiadać, jak wielkie rzeczy Jezus mu uczynił. I wszyscy się dziwili." Interwencja Jezusa może spowodować duże zmiany. Nikt nie jest na nie gotowy. Ponieważ jednak dysponujemy historiami takimi, jak ta, możemy spróbować sobie wyobrazić w nich siebie i na tej podstawie odpowiedzieć na kilka pytań: Czy często myślisz „Czy na pewno nie da się tej sytuacji poskromić naturalnymi metodami?” Czy jesteś gotów na „zaprzepaszczenie” wszystkich nakładów, które poniosłaś/-eś na zaadoptowanie się do obecnego stanu? Gdyby taka sutuacja dotyczyła ciebie, albo twojego otoczenia - chciałbyś, żeby Jezus pozostał i robił dalej swoje „porządki” czy wolałbyś, żeby odszedł? Czy byłbyś wśród tych, którzy pytali „a nie można było tego zrobić wcześniej” albo „nie mógł tego zrobić ktoś inny”? Czy byłbyś gotów na posłuszeństwo temu, który WPROWADZIŁ wielką zmianę do twojego życia? My byliśmy w sytuacji gorszej od tego Gedareńczyka i interwencja Jezusa wobec nas  ma jeszcze większe znaczenie niż ta, którą zrobił wobec niego. A CO JEŚLI TAKIE ZMIANY, lub większe, chciałby wprowadzić za naszym udziałem w życie innych ludzi?