Zonder gratis kinderopvang stelt vrouwenquotum niets voor

Nederland loopt hopeloos achter op andere landen met de invoering van wettelijke diversiteitsmaatregelen. Ooit waren we op tal van sociale beleidsterreinen een vooruitstrevend land in de wereld. Tegenwoordig moeten we ons tevreden stellen met een bescheiden plekje in de achterhoede. Parttime werk Het is beschamend om te zien hoe slordig we in dit land omgaan met al dat hoog opgeleide talent. Van al die vrouwen die nu nog bijna automatisch kiezen voor parttime werk. Zelfs met een universitaire opleiding. En dat jarenlang duwen en trekken in de politiek uiteindelijk niet meer oplevert dan zon slappe symboolmaatregel. Die voorlopig helemaal niets uithaalt voor de arbeidsdeelname van vrouwen op de werkvloer, in de breedte. Maar zich uitsluitend richt op dat super selecte gezelschap helemaal bovenin de top van het bedrijfsleven: Commissarissen van beursgenoteerde ondernemingen. Dat gaat in totaal om een paar honderd mensen, misschien. Nou, daarvan minimaal 30 % moet straks vrouw zijn. Gefeliciteerd, hoor. Commissaris bij een beursgenoteerde onderneming Maar voor welk probleem is dit vrouwenquotum, dat voor de poorten van de hel moest worden weggesleept, dan een oplossing? Wie is er nu echt geholpen met een wet die bepaalt dat straks 30 procent van de commissarissen bij beursgenoteerde ondernemingen een vrouw moet zijn? Zon exclusief gezelschap, dat zet toch geen zoden aan de dijk? Zeg nou zelf: hoeveel commissarissen bij beursgenoteerde ondernemingen kent u eigenlijk? Vraag ambitieuze, slimme meisjes op de basisschool maar eens wat ze willen worden later. Grote kans dat ze dokter zeggen, of rechter. Dierenarts of piloot misschien. Maar commissaris bij een beursgenoteerde onderneming? Dacht het niet. Het echte leven speelt zich niet af op de top van de Olympus, in de wolken. Maar aan de voet van de berg, in de modder. De ruggengraat van onze economie, dat is het MKB, de familiebedrijven, de zzp-ers met een eigen zaak. Niet de grote multinationals die zich een beursnotering kunnen permitteren en een raad van commissarissen. Gratis kinderopvang De emancipatie-strijd moet helemaal niet worden uitgevochten in de boardrooms van grote ondernemingen, laat staan in de raad van commissarissen. Maar op de schoolpleinen en de yogamatjes. We moeten keihard werken aan een nieuwe cultuur. Waarin werkende moeders zich op het schoolplein niet met de nek aangekeken voelen door de verzamelde luizenmoeders. Ik zeg dit niet graag maar voor één keer was ik het hartgrondig eens met de Socialistische Partij. Zorg nou eerst voor gratis kinderopvang. Niet top down maar bottom up! Het zijn niet de generaals maar de soldaten die de oorlog moeten winnen. Prettige maandag!See omnystudio.com/listener for privacy information.