All Episodes
คำสอนพระมงคลเทพมุนี หลวงพ่อวัดปากน้ำ — 665 episodes · page 2 of 7
ต้องอาศัยพระพุทธศาสนาจึงจะไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน
ปกครองลูกหญิงลูกชายไม่ได้ สัมหาอะไรที่จะไปปกครองผู้อื่น
📚 กัณฑ์ที่ ๔๗ พุทธโอวาท ว่าด้วยการไม่เบียดเบียนทำร้ายซึ่งกันและกัน
นิพพาน พระนิพพาน อายตนนิพพาน
นิพพานแยกออกเป็น ๒
นิพพานอยู่ที่ไหน เขาว่านิพพานอยู่ในใจหรืออย่างไรกัน
เป็นพระพุทธเจ้าได้ก็ด้วยความอดทน
อดทนคืออดใจ
พยาบาท หมายมาดให้เขาถึงความวิบัติพลัดพราก
อภิชฌา ความเพ่งอยากได้สมบัติของคนอื่นมาเป็นสมบัติของตัว
📚 กัณฑ์ที่ ๔๖ โอวาทปาฏิโมกข์
ดวงจิตและดวงใจต่างกันอย่างไร รูปพรรณสัณฐานเป็นอย่างไร จิตนั่นอยู่ที่ไหน
📚 กัณฑ์ที่ ๔๕ มหาสติปัฏฐานสูตร อธิบาย กาย เวทนา จิต ธรรม
ให้นับหนึ่งต่อแต่นี้ไป เราจะต้องถึงที่สุดให้ได้
เรื่องของพญามารทั้งนั้น ไม่ใช่เรื่องของตัว
ถ้าใครยังไม่ถึงที่สุดก็ยังไม่ฉลาดเต็มที่
จะความดีใจ จะความเสียใจ จะความดีใจ จะความเสียใจ
เห็นจิตในจิต เห็นอย่างไร
เห็นเวทนาในเวทนา เห็นอย่างไร
กายเวทนาจิตธรรม เห็นกายในกาย เห็นอย่างไร
📚 กัณฑ์ที่ ๔๔ สติปัฏฐานสูตร ว่าด้วยธรรมเป็นเครื่องตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าพระอรหันต์
ไม่ติดสุขเล็กๆ น้อยๆ ไปหาสุขอันไพบูลย์
ที่เป็นเช่นนี้เพราะไม่ได้ฟังธรรม
ทานศีลภาวนา เหล่านี้เป็นข้อสำคัญนัก
ถ้าเป็นคนจนเสียแล้ว เราจะทำความดีก็ไม่ได้เต็มที่เต็มส่วน
วิธีแสวงหาสุขอันไพบูลย์
๕ อย่างนี้ให้สัตว์โลกจมอยู่ในวัฏฏสงสาร
บัณฑิตละสุขน้อยไปหาสุขอันไพบูลย์
แตกกายทำลายขันธ์ สมบัติเหล่านั้นก็ไม่ใช่ของเราเสียแล้ว เป็นของคนอื่นเสียแล้ว
📚 กัณฑ์ที่ ๔๓ สุขที่สัตว์ปรารถนาจะพึงได้
บัณฑิตถอนแล้วซึ่งความอาลัย ไมมีอาลัย จากอาลัย มุ่งไปพระนิพพาน
สัตว์เหล่านี้ชือว่าอยู่ในอบายภูมิ
อนันตริยกรรมเหล่านี้ อเวจีเป็นที่ไป
ความดีไม่มีเจือปน เท่าปลายผมปลายขน อายตนะโลกันตร์ดึงดูด
📚 กัณฑ์ที่ ๔๒ ติลักขณาทิคาถา ว่าด้วย เครื่องดึงดูดสัตว์ทั้งหลายไปอยู่ในภพต่างๆ
📚 กัณฑ์ที่ ๔๑ ติลักขณาทิคาถา
ดาบสติดเนื้อเหี้ย
ไม่สำรวมตา ชอบดูนั่นดูนี่ อย่างนี้มีโทษ
ไปเป็นลูกมือของพญามาร
นอนอืด ไม่มีศรัทธานั้นอาการอันบัณฑิตพึงเกลียด
สำรวมระวังในการบริโภค
ภิกษุที่ดี สามเณรที่ดี อุบาสกอุบาสิกาที่ดี
บุคคลที่มารรังควานไม่ได้
📚 กัณฑ์ที่ ๔๐ สังวรคาถา การไม่สำรวมกายวาจาใจ เป็นลูกน้องพญามาร
นั่งคนเดียวในป่าเขาก็มาเลี้ยง เพราะเคารพสัทธรรม
เคารพสัทธรรมนั้นเคารพอย่างไร
ด่าก็ไม่โกรธ ทำอย่างไรก็ไม่โกรธ เพราะเคารพสัทธรรม
เป็นคนมันต้องมีหลักใจ
จะเอาใจไปจรดพระพุทธเจ้า จรดจริงๆ ที่ไหนหรือ
ตนที่แหละเป็นที่พึ่งของตน บุคคลอื่นทำบุคคลอื่นให้บริสุทธิ์ไม่ได้
📚 กัณฑ์ที่ ๓๙ สัจจกิริยคาถา
ที่เอาใจไปจรดถูกพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ ไม่ใช่เป็นของง่าย
เคารพพุทธรัตนะ เคารพธรรมรัตนะ เคารพสังฆรัตนะ ถ้าเคารพไม่ถูกก็ไม่ได้เรื่อง
📹 VDO ทางเดินของใจ
📚 กัณฑ์ที่ ๓๘ ปกิณกเทศนา ว่าด้วย พระรัตนตรัยนี่ล่ะเหตุระงับทุกข์
ประเสริฐเลิศกว่าโอสถใดๆ ในสากลโลก
พระพุทธเจ้า พระกัสสปะ และพระโมคคัลลานะ ใช้โพชฌงค์ทั้ง ๗ ประการ แก้อาการอาพาธ
อธิบายความหมายของโพชฌงค์ทั้ง ๗ ประการ
ถ้าว่ารู้จักหลักทางพระพุทธศาสนาแล้ว ให้ยกเอาความดีนั่นล่ะ ขึ้นอธิษฐาน
หญิงงามเมืองใช้สัจจวาจาทำให้น้ำไหลย้อนกลับ
คาถาช่วยคลอดลูกง่ายของพระองคุลิมาล
📚 กัณฑ์ที่ ๓๗ โพชฌงคปริตร ว่าด้วย มหัศจรรย์คาถาแก้โรคภัย
📚 กัณฑ์ที่ ๓๖ ธชัคคสูตร ว่าด้วย คุณเครื่องแห่งชัยชนะ
📚 กัณฑ์ที่ ๓๕ ขันธปริตร ว่าด้วย คาถากันงู และสัตว์ร้าย
มารดาบิดาคือพรหมของบุตร
อานิสงส์ของการมีเมตตา
เมตตาขนาดไหนจึงจะเรียกว่าเมตตา
คำเช่นไรเรียกว่าดูหมิ่นกัน
📚 กัณฑ์ที่ ๓๔ กรณียเมตตสูตร (ต่อ) ว่าด้วยความเมตตาประดุจมารดารักในบุตร
โทษของการพัวพันในตระกูล
ภิกษุไม่พึงพัวพันในตระกูล
ผู้ไม่คะนองมือคะนองเท้า ล่อกแล่ก หลุกหลิก
ลักษณะของผู้มีปัญญา
ผู้มีอินทรีย์สงบแล้ว
ผู้ประพฤติเบากายเบาใจ
คนผู้มีกิจธุระน้อยไม่มีกิจธุระมาก
คนผู้เลี้ยงง่าย
คนผู้สันโดษ
คนไม่เย่อหยิ่งจองหอง
ผู้ละมุนละไม
ผู้ว่าง่ายสอนง่าย
ผู้ตรง ผู้ซื่อ
ผู้อาจหาญ
📚 กัณฑ์ที่ ๓๓ กรณียเมตตสูตร ว่าด้วยธรรม ๑๔ ข้อในการประพฤติตนเป็นผู้มีเมตตาดั่งพระอริยเจ้า
📚 กัณฑ์ที่ ๓๒ รัตนสูตร ว่าด้วยธรรมอะไรเล่า ชื่อว่าธรรมอันประเสริฐ
ไม่เสียทีที่เกิดมาเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนา
เมื่อพระโสดาบันบุคคล เพลี่ยงพล้ำไปทำบาปเข้า
ไม่พึงดูหมิ่นบรรพชิตแม้เป็นสามเณร
📚 กัณฑ์ที่ ๓๑ รัตนสูตร ว่าด้วย พระอริยบุคคลชั้นโสดาบันขึ้นไป ยังกระทำบาปอยู่หรือไม่
หาบุญได้ ใช้บุญเป็น
บทสุดท้ายตัดสินกันที่บุญและบาปเท่านั้น
ปรารถนาเป็นพระพุทธเจ้า
เลิกนับถือผี นับถือจ้าว
ให้ดวงบุญที่เราทำมานั้นช่วย
ผู้ปกครองบุญภาคพระ และภาคมาร
วิชชาเรียกฝน
บุญนั้นอยู่ที่ไหน รูปพรรณสัณฐานเป็นอย่างไร
หลักการปกครองคน
ผู้มีปัญญาในการให้ทาน
พระโสดาบันบุคคล ยังทำชั่วจริงหรือ (เรื่อง พรานกุกกุฏมิตร)