All Episodes
คำสอนพระมงคลเทพมุนี หลวงพ่อวัดปากน้ำ — 665 episodes · page 1 of 7
กัณฑ์ที่ ๖๓ ทานวัตถุ ฉากหลัง
นิพพานถอดกาย นิพพานไม่ถอดกาย
ถึงกายธรรมแล้ว ตัณหาเกาะไม่ได้
เหมือนมะขามสด เนื้อกับเปลือกมันติดกัน
วิธีฝึกปล่อยวางขันธ์ทั้ง ๕
ถือไว้ก็เป็นทุกข์ ปล่อยไปจึงเป็นสุข
ภาระใดไม่เท่าภาระของขันธ์ ๕ นี้
📚 กัณฑ์ที่ ๖๒ ภารสุตตกถา การปล่อยวางขันธ์ทั้ง ๕
มีความเห็นตรงไปในทางเดียวกัน เป็นอริยทรัพย์ประการหนึ่ง
ความเลื่อมใสในหมู่มีอยู่แก่บุคคลใด บุคคลนั้นชื่อว่าไม่ยากจน
ความศรัทธาคือความเลื่อมใส แล้วความเลื่อมใสคืออะไร
มีศีลเช่นไร จึงเรียกว่าทรัพย์อันประเสริฐ
คนเช่นไรเรียกเลินเล่อ เผลอตัว
อย่าโกงตัวเอง
📚 กัณฑ์ที่ ๖๑ อริยธนคาถา ทรัพย์อันประเสริฐของพระอริยเจ้า
พุทธานุภาพ ธัมมานุภาพ สังฆานุภาพ ปรากฏอยู่ก็เพราะทานนี่เอง
ธรรมกายนำบุญไปให้แก่ผู้ล่วงลับอนุโมทนา
การอุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้ล่วงลับไปแล้ว ที่จริงไม่ใช่ของง่าย
เมื่อพระให้พร บท ยถาฯ นั่นแปลว่า
ภิกษุสามเณรเมื่อให้พร ต้องตั้งใจตามแนวนี้
อานิสงส์ ๕ ประการของบุคคลผู้ให้
โลกจะอยู่ร่มเย็นเป็นสุขได้ ก็เพราะอาศัยทานการให้
ทาน เป็นเครื่องหล่อเลี้ยงพระพุทธศาสนาไว้
📚 กัณฑ์ที่ ๖๐ ภัตตานุโมทนาคาถา
อานิสงส์ของบุคคลผู้อ่อนน้อมถ่อมตน
เหตุไรควรเคารพในผู้ที่มีวุฒิสูงกว่า
ความเคารพ เหตุแห่งความเจริญ
บุคคลผู้กราบไหว้เนืองนิตย์ย่อมถึงความเจริญ
แปลความหมาย สัพพีติโยฯ เมื่อพระให้พร
แปลความหมาย ยถาฯ เมื่อพระให้พร
📚 กัณฑ์ที่ ๕๙ อนุโมทนาคาถา
พระของขวัญ
📚 กัณฑ์ที่ ๕๘ ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร โอวาทเนื่องในวันอาสาฬหบูชา
สมานัตตตา มีตนสม่ำเสมอ
การประพฤติตนให้เป็นประโยชน์ คือการเป็นแบบอย่างที่ดี
บิดาดุด่าเตือนลูก ก็นับเป็นวาจาไพเราะเหมือนกัน
หัดมีวาจาศักดิ์สิทธิ์
ถ้าอยากมีสมบัติยิ่งใหญ่ ต้องบริจาคทาน
ให้กันได้แต่เป็นมนุษย์นี้เท่านั้น
พระพุทธศาสนาชอบเช่นนี้ ชอบการให้แบบกว้างๆ
การให้แบบแคบๆ
คนมีปัญญาต้องให้ ถ้าคนโง่เห็นว่าให้แล้วสิ้นไปหมดไป
📚 กัณฑ์ที่ ๕๗ สังคหวัตถุ
ถ้าต้องการความเจริญแล้ว ต้องมีความสามัคคี
📚 กัณฑ์ที่ ๕๖ การย่อสกลพุทธศาสนาซึ่งมีในพระปาฏิโมกข์
📚 กัณฑ์ที่ ๕๕ พุทธอุทานคาถา (ความเปล่งขึ้นของพระพุทธเจ้า เป็นคาถาที่ลึกลับ)
ศาสนาของพระตถาคตเจ้าสอนอย่างไร
ความเห็นของบุคคลใดตรง นักปราชญ์ราชบัณฑิตย่อมกล่าวว่าบุคคลนั้นไม่จน
เลื่อมใสในพระสงฆ์นั้นเลื่อมใสอย่างไร
ศีลจริงๆ นะเป็นอย่างไร
📚 กัณฑ์ที่ ๕๔ อริยทรัพย์
📚 กัณฑ์ที่ ๕๓ พระพุทธภาษิต : ความไม่ประมาท
หาบุญได้ใช้บุญไม่เป็น
หาบุญได้ใช้บุญเป็น
หาเงินได้ใช้เงินเป็น หาเงินได้ใช้เงินไม่เป็น
ผู้แสวงหาบุญต้องฉลาด ต้องให้เห็นบุญ
บุญเกิดอย่างไร บุญมาจากไหน
ต้นกำเนิดที่มาของผ้าป่า
ความประมาทเป็นหนทางแห่งความตาย เป็นหนทางอย่างไร
ศีลของพระภิกษุ มี ๓๐๐ ล้านกว่าสิกขาบท จะรักษาอย่างไร
เสียทรัพย์เสียไป ศีลอย่าให้เสีย
สามีจิปฏิปันโน ปฏิบัติเป็นเจ้าในความบริสุทธิ์
หากพ่อแม่ประพฤติได้ดังนี้ เป็นตัวอย่างอันดีของลูกหญิงลูกชาย
ถ้าสมภารประพฤติได้ดังนี้ อยู่วัดไหน วัดนั้นก็เจริญล่ะ
เจ้าของนั้นได้เนื้อแต่ผู้รับนั้นได้กาก
📚 กัณฑ์ที่ ๕๒ ภัตตานุโมทนากถา
การทีได้มาพบพระพุทธศาสนาเป็นของที่ได้ยากอย่างยิ่ง
ดวงบุญมากลั่นเป็นดวงบารมี ดวงบารมีกลั่นเป็นอุปบารมี อุปบารมีกลั่นเป็นปรมัตถบารมี
ทาสทาน สหายทาน สามีทาน และการให้ทานอย่างพระโพธิสัตว์
การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ เป็นของที่ได้โดยยาก
การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ ต้องบริสุทธิ์ด้วยใจนั้นเป็นไฉน
การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ ต้องบริสุทธิ์ด้วยวาจานั้นเป็นไฉน
การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ ต้องบริสุทธิ์ด้วยกายนั้นเป็นไฉน
📚 กัณฑ์ที่ ๕๑ ของที่ได้โดยยาก ๔ ประการ
สุขเลิศประเสริฐนัก ยอดสุขในภพมีเท่านี้ สูงกว่านี้ไม่มี
ผู้ประพฤติธรรมอยู่เสมอไม่ไปสู่ทุคติ
สิ่งที่บุคคลทำได้ยาก
ให้เช่นนี้เรียกให้แบบแคบๆ ให้เช่นนี้เรียกให้แบบกว้างๆ
📚 กัณฑ์ที่ ๕๐ ปกิณกเทศนา
ที่มันรบกัน ประเทศต่อประเทศต้องประหารกันอยู่นี่ เพราะเหตุมาจากอะไร
ภวาสวะ อาสวะของภพเป็นอย่างไร
กาม กิเลสกาม อาสวะของกามแตกต่างกันอย่างไร
ภิกษุสามเณรบวชเป็นสมภารอายุ ๔๐ ๕๐ สึกไปเพราะอะไร
ธรรมกายโคตรภูยังเป็นปุถุชนสาวก ไม่ใช่อริยสาวก
ธรรมะของพระพุทธเจ้ามี ๕ ประการ มีห้านั้นคืออะไร
📚 กัณฑ์ที่ ๔๙ การแสดงศีล (สีลุทเทส)
นี่ล่ะคนมีประโยชน์
ผู้มีปัญญาพึงปฏิบัติชีวิตของตนไม่ให้ไร้ประโยชน์
บุคคลผู้มีปัญญา เมื่อรู้ความจริงเช่นนี้แล้ว มุ่งทำแต่กุศล
ชนผู้ได้ชื่อว่าเป็นผู้มีแก่นสาร
ธรรมที่ทำให้เป็นกายแต่ละกาย
ทิ้งทั้งนั้น ว่างเปล่า เอาอะไรไปไม่ได้เลย
ดังของที่ยืมเขามา ในไม่ช้าต้องคืนเขาไป
ปฏิจสมุปบาท อวิชชานี่ล่ะ คือตัวเหตุด้วยปัจจัยด้วย
📚 กัณฑ์ที่ ๔๘ ธรรมทั้งหลายเกิดแต่เหตุ
หาความสุขในความทุกข์
จงพยายามให้มีธรรมกายขึ้นเถิด เลิศกว่าฌาณ
เข้าปฐมฌาณเสีย กามทำอะไรเราไม่ได้
ก้าวล่วงเสียซึ่งกามทั้งหลาย
ความเบียดเบียน เริ่มตั้งแต่มนุษย์ต้นกัป