Skip to content
#
Title
1

กัณฑ์ที่ ๖๓ ทานวัตถุ ฉากหลัง

2

นิพพานถอดกาย นิพพานไม่ถอดกาย

3

ถึงกายธรรมแล้ว ตัณหาเกาะไม่ได้

4

เหมือนมะขามสด เนื้อกับเปลือกมันติดกัน

5

วิธีฝึกปล่อยวางขันธ์ทั้ง ๕

6

ถือไว้ก็เป็นทุกข์ ปล่อยไปจึงเป็นสุข

7

ภาระใดไม่เท่าภาระของขันธ์ ๕ นี้

8

📚 กัณฑ์ที่ ๖๒ ภารสุตตกถา การปล่อยวางขันธ์ทั้ง ๕

9

มีความเห็นตรงไปในทางเดียวกัน เป็นอริยทรัพย์ประการหนึ่ง

10

ความเลื่อมใสในหมู่มีอยู่แก่บุคคลใด บุคคลนั้นชื่อว่าไม่ยากจน

11

ความศรัทธาคือความเลื่อมใส แล้วความเลื่อมใสคืออะไร

12

มีศีลเช่นไร จึงเรียกว่าทรัพย์อันประเสริฐ

13

คนเช่นไรเรียกเลินเล่อ เผลอตัว

14

อย่าโกงตัวเอง

15

📚 กัณฑ์ที่ ๖๑ อริยธนคาถา ทรัพย์อันประเสริฐของพระอริยเจ้า

16

พุทธานุภาพ ธัมมานุภาพ สังฆานุภาพ ปรากฏอยู่ก็เพราะทานนี่เอง

17

ธรรมกายนำบุญไปให้แก่ผู้ล่วงลับอนุโมทนา

18

การอุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้ล่วงลับไปแล้ว ที่จริงไม่ใช่ของง่าย

19

เมื่อพระให้พร บท ยถาฯ นั่นแปลว่า

20

ภิกษุสามเณรเมื่อให้พร ต้องตั้งใจตามแนวนี้

21

อานิสงส์ ๕ ประการของบุคคลผู้ให้

22

โลกจะอยู่ร่มเย็นเป็นสุขได้ ก็เพราะอาศัยทานการให้

23

ทาน เป็นเครื่องหล่อเลี้ยงพระพุทธศาสนาไว้

24

📚 กัณฑ์ที่ ๖๐ ภัตตานุโมทนาคาถา

25

อานิสงส์ของบุคคลผู้อ่อนน้อมถ่อมตน

26

เหตุไรควรเคารพในผู้ที่มีวุฒิสูงกว่า

27

ความเคารพ เหตุแห่งความเจริญ

28

บุคคลผู้กราบไหว้เนืองนิตย์ย่อมถึงความเจริญ

29

แปลความหมาย สัพพีติโยฯ เมื่อพระให้พร

30

แปลความหมาย ยถาฯ เมื่อพระให้พร

31

📚 กัณฑ์ที่ ๕๙ อนุโมทนาคาถา

32

พระของขวัญ

33

📚 กัณฑ์ที่ ๕๘ ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร โอวาทเนื่องในวันอาสาฬหบูชา

34

สมานัตตตา มีตนสม่ำเสมอ

35

การประพฤติตนให้เป็นประโยชน์ คือการเป็นแบบอย่างที่ดี

36

บิดาดุด่าเตือนลูก ก็นับเป็นวาจาไพเราะเหมือนกัน

37

หัดมีวาจาศักดิ์สิทธิ์

38

ถ้าอยากมีสมบัติยิ่งใหญ่ ต้องบริจาคทาน

39

ให้กันได้แต่เป็นมนุษย์นี้เท่านั้น

40

พระพุทธศาสนาชอบเช่นนี้ ชอบการให้แบบกว้างๆ

41

การให้แบบแคบๆ

42

คนมีปัญญาต้องให้ ถ้าคนโง่เห็นว่าให้แล้วสิ้นไปหมดไป

43

📚 กัณฑ์ที่ ๕๗ สังคหวัตถุ

44

ถ้าต้องการความเจริญแล้ว ต้องมีความสามัคคี

45

📚 กัณฑ์ที่ ๕๖ การย่อสกลพุทธศาสนาซึ่งมีในพระปาฏิโมกข์

46

📚 กัณฑ์ที่ ๕๕ พุทธอุทานคาถา (ความเปล่งขึ้นของพระพุทธเจ้า เป็นคาถาที่ลึกลับ)

47

ศาสนาของพระตถาคตเจ้าสอนอย่างไร

48

ความเห็นของบุคคลใดตรง นักปราชญ์ราชบัณฑิตย่อมกล่าวว่าบุคคลนั้นไม่จน

49

เลื่อมใสในพระสงฆ์นั้นเลื่อมใสอย่างไร

50

ศีลจริงๆ นะเป็นอย่างไร

51

📚 กัณฑ์ที่ ๕๔ อริยทรัพย์

52

📚 กัณฑ์ที่ ๕๓ พระพุทธภาษิต : ความไม่ประมาท

53

หาบุญได้ใช้บุญไม่เป็น

54

หาบุญได้ใช้บุญเป็น

55

หาเงินได้ใช้เงินเป็น หาเงินได้ใช้เงินไม่เป็น

56

ผู้แสวงหาบุญต้องฉลาด ต้องให้เห็นบุญ

57

บุญเกิดอย่างไร บุญมาจากไหน

58

ต้นกำเนิดที่มาของผ้าป่า

59

ความประมาทเป็นหนทางแห่งความตาย เป็นหนทางอย่างไร

60

ศีลของพระภิกษุ มี ๓๐๐ ล้านกว่าสิกขาบท จะรักษาอย่างไร

61

เสียทรัพย์เสียไป ศีลอย่าให้เสีย

62

สามีจิปฏิปันโน ปฏิบัติเป็นเจ้าในความบริสุทธิ์

63

หากพ่อแม่ประพฤติได้ดังนี้ เป็นตัวอย่างอันดีของลูกหญิงลูกชาย

64

ถ้าสมภารประพฤติได้ดังนี้ อยู่วัดไหน วัดนั้นก็เจริญล่ะ

65

เจ้าของนั้นได้เนื้อแต่ผู้รับนั้นได้กาก

66

📚 กัณฑ์ที่ ๕๒ ภัตตานุโมทนากถา

67

การทีได้มาพบพระพุทธศาสนาเป็นของที่ได้ยากอย่างยิ่ง

68

ดวงบุญมากลั่นเป็นดวงบารมี ดวงบารมีกลั่นเป็นอุปบารมี อุปบารมีกลั่นเป็นปรมัตถบารมี

69

ทาสทาน สหายทาน สามีทาน และการให้ทานอย่างพระโพธิสัตว์

70

การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ เป็นของที่ได้โดยยาก

71

การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ ต้องบริสุทธิ์ด้วยใจนั้นเป็นไฉน

72

การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ ต้องบริสุทธิ์ด้วยวาจานั้นเป็นไฉน

73

การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ ต้องบริสุทธิ์ด้วยกายนั้นเป็นไฉน

74

📚 กัณฑ์ที่ ๕๑ ของที่ได้โดยยาก ๔ ประการ

75

สุขเลิศประเสริฐนัก ยอดสุขในภพมีเท่านี้ สูงกว่านี้ไม่มี

76

ผู้ประพฤติธรรมอยู่เสมอไม่ไปสู่ทุคติ

77

สิ่งที่บุคคลทำได้ยาก

78

ให้เช่นนี้เรียกให้แบบแคบๆ ให้เช่นนี้เรียกให้แบบกว้างๆ

79

📚 กัณฑ์ที่ ๕๐ ปกิณกเทศนา

80

ที่มันรบกัน ประเทศต่อประเทศต้องประหารกันอยู่นี่ เพราะเหตุมาจากอะไร

81

ภวาสวะ อาสวะของภพเป็นอย่างไร

82

กาม กิเลสกาม อาสวะของกามแตกต่างกันอย่างไร

83

ภิกษุสามเณรบวชเป็นสมภารอายุ ๔๐ ๕๐ สึกไปเพราะอะไร

84

ธรรมกายโคตรภูยังเป็นปุถุชนสาวก ไม่ใช่อริยสาวก

85

ธรรมะของพระพุทธเจ้ามี ๕ ประการ มีห้านั้นคืออะไร

86

📚 กัณฑ์ที่ ๔๙ การแสดงศีล (สีลุทเทส)

87

นี่ล่ะคนมีประโยชน์

88

ผู้มีปัญญาพึงปฏิบัติชีวิตของตนไม่ให้ไร้ประโยชน์

89

บุคคลผู้มีปัญญา เมื่อรู้ความจริงเช่นนี้แล้ว มุ่งทำแต่กุศล

90

ชนผู้ได้ชื่อว่าเป็นผู้มีแก่นสาร

91

ธรรมที่ทำให้เป็นกายแต่ละกาย

92

ทิ้งทั้งนั้น ว่างเปล่า เอาอะไรไปไม่ได้เลย

93

ดังของที่ยืมเขามา ในไม่ช้าต้องคืนเขาไป

94

ปฏิจสมุปบาท อวิชชานี่ล่ะ คือตัวเหตุด้วยปัจจัยด้วย

95

📚 กัณฑ์ที่ ๔๘ ธรรมทั้งหลายเกิดแต่เหตุ

96

หาความสุขในความทุกข์

97

จงพยายามให้มีธรรมกายขึ้นเถิด เลิศกว่าฌาณ

98

เข้าปฐมฌาณเสีย กามทำอะไรเราไม่ได้

99

ก้าวล่วงเสียซึ่งกามทั้งหลาย

100

ความเบียดเบียน เริ่มตั้งแต่มนุษย์ต้นกัป