All Episodes
คำสอนพระมงคลเทพมุนี หลวงพ่อวัดปากน้ำ — 664 episodes
นิพพานถอดกาย นิพพานไม่ถอดกาย
ถึงกายธรรมแล้ว ตัณหาเกาะไม่ได้
เหมือนมะขามสด เนื้อกับเปลือกมันติดกัน
วิธีฝึกปล่อยวางขันธ์ทั้ง ๕
ถือไว้ก็เป็นทุกข์ ปล่อยไปจึงเป็นสุข
ภาระใดไม่เท่าภาระของขันธ์ ๕ นี้
📚 กัณฑ์ที่ ๖๒ ภารสุตตกถา การปล่อยวางขันธ์ทั้ง ๕
มีความเห็นตรงไปในทางเดียวกัน เป็นอริยทรัพย์ประการหนึ่ง
ความเลื่อมใสในหมู่มีอยู่แก่บุคคลใด บุคคลนั้นชื่อว่าไม่ยากจน
ความศรัทธาคือความเลื่อมใส แล้วความเลื่อมใสคืออะไร
มีศีลเช่นไร จึงเรียกว่าทรัพย์อันประเสริฐ
คนเช่นไรเรียกเลินเล่อ เผลอตัว
อย่าโกงตัวเอง
📚 กัณฑ์ที่ ๖๑ อริยธนคาถา ทรัพย์อันประเสริฐของพระอริยเจ้า
พุทธานุภาพ ธัมมานุภาพ สังฆานุภาพ ปรากฏอยู่ก็เพราะทานนี่เอง
ธรรมกายนำบุญไปให้แก่ผู้ล่วงลับอนุโมทนา
การอุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้ล่วงลับไปแล้ว ที่จริงไม่ใช่ของง่าย
เมื่อพระให้พร บท ยถาฯ นั่นแปลว่า
ภิกษุสามเณรเมื่อให้พร ต้องตั้งใจตามแนวนี้
อานิสงส์ ๕ ประการของบุคคลผู้ให้
โลกจะอยู่ร่มเย็นเป็นสุขได้ ก็เพราะอาศัยทานการให้
ทาน เป็นเครื่องหล่อเลี้ยงพระพุทธศาสนาไว้
📚 กัณฑ์ที่ ๖๐ ภัตตานุโมทนาคาถา
อานิสงส์ของบุคคลผู้อ่อนน้อมถ่อมตน
เหตุไรควรเคารพในผู้ที่มีวุฒิสูงกว่า
ความเคารพ เหตุแห่งความเจริญ
บุคคลผู้กราบไหว้เนืองนิตย์ย่อมถึงความเจริญ
แปลความหมาย สัพพีติโยฯ เมื่อพระให้พร
แปลความหมาย ยถาฯ เมื่อพระให้พร
📚 กัณฑ์ที่ ๕๙ อนุโมทนาคาถา
พระของขวัญ
📚 กัณฑ์ที่ ๕๘ ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร โอวาทเนื่องในวันอาสาฬหบูชา
สมานัตตตา มีตนสม่ำเสมอ
การประพฤติตนให้เป็นประโยชน์ คือการเป็นแบบอย่างที่ดี
บิดาดุด่าเตือนลูก ก็นับเป็นวาจาไพเราะเหมือนกัน
หัดมีวาจาศักดิ์สิทธิ์
ถ้าอยากมีสมบัติยิ่งใหญ่ ต้องบริจาคทาน
ให้กันได้แต่เป็นมนุษย์นี้เท่านั้น
พระพุทธศาสนาชอบเช่นนี้ ชอบการให้แบบกว้างๆ
การให้แบบแคบๆ
คนมีปัญญาต้องให้ ถ้าคนโง่เห็นว่าให้แล้วสิ้นไปหมดไป
📚 กัณฑ์ที่ ๕๗ สังคหวัตถุ
ถ้าต้องการความเจริญแล้ว ต้องมีความสามัคคี
📚 กัณฑ์ที่ ๕๖ การย่อสกลพุทธศาสนาซึ่งมีในพระปาฏิโมกข์
📚 กัณฑ์ที่ ๕๕ พุทธอุทานคาถา (ความเปล่งขึ้นของพระพุทธเจ้า เป็นคาถาที่ลึกลับ)
ศาสนาของพระตถาคตเจ้าสอนอย่างไร
ความเห็นของบุคคลใดตรง นักปราชญ์ราชบัณฑิตย่อมกล่าวว่าบุคคลนั้นไม่จน
เลื่อมใสในพระสงฆ์นั้นเลื่อมใสอย่างไร
ศีลจริงๆ นะเป็นอย่างไร
📚 กัณฑ์ที่ ๕๔ อริยทรัพย์
📚 กัณฑ์ที่ ๕๓ พระพุทธภาษิต : ความไม่ประมาท
หาบุญได้ใช้บุญไม่เป็น
หาบุญได้ใช้บุญเป็น
หาเงินได้ใช้เงินเป็น หาเงินได้ใช้เงินไม่เป็น
ผู้แสวงหาบุญต้องฉลาด ต้องให้เห็นบุญ
บุญเกิดอย่างไร บุญมาจากไหน
ต้นกำเนิดที่มาของผ้าป่า
ความประมาทเป็นหนทางแห่งความตาย เป็นหนทางอย่างไร
ศีลของพระภิกษุ มี ๓๐๐ ล้านกว่าสิกขาบท จะรักษาอย่างไร
เสียทรัพย์เสียไป ศีลอย่าให้เสีย
สามีจิปฏิปันโน ปฏิบัติเป็นเจ้าในความบริสุทธิ์
หากพ่อแม่ประพฤติได้ดังนี้ เป็นตัวอย่างอันดีของลูกหญิงลูกชาย
ถ้าสมภารประพฤติได้ดังนี้ อยู่วัดไหน วัดนั้นก็เจริญล่ะ
เจ้าของนั้นได้เนื้อแต่ผู้รับนั้นได้กาก
📚 กัณฑ์ที่ ๕๒ ภัตตานุโมทนากถา
การทีได้มาพบพระพุทธศาสนาเป็นของที่ได้ยากอย่างยิ่ง
ดวงบุญมากลั่นเป็นดวงบารมี ดวงบารมีกลั่นเป็นอุปบารมี อุปบารมีกลั่นเป็นปรมัตถบารมี
ทาสทาน สหายทาน สามีทาน และการให้ทานอย่างพระโพธิสัตว์
การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ เป็นของที่ได้โดยยาก
การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ ต้องบริสุทธิ์ด้วยใจนั้นเป็นไฉน
การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ ต้องบริสุทธิ์ด้วยวาจานั้นเป็นไฉน
การบังเกิดขึ้นเป็นมนุษย์ ต้องบริสุทธิ์ด้วยกายนั้นเป็นไฉน
📚 กัณฑ์ที่ ๕๑ ของที่ได้โดยยาก ๔ ประการ
สุขเลิศประเสริฐนัก ยอดสุขในภพมีเท่านี้ สูงกว่านี้ไม่มี
ผู้ประพฤติธรรมอยู่เสมอไม่ไปสู่ทุคติ
สิ่งที่บุคคลทำได้ยาก
ให้เช่นนี้เรียกให้แบบแคบๆ ให้เช่นนี้เรียกให้แบบกว้างๆ
📚 กัณฑ์ที่ ๕๐ ปกิณกเทศนา
ที่มันรบกัน ประเทศต่อประเทศต้องประหารกันอยู่นี่ เพราะเหตุมาจากอะไร
ภวาสวะ อาสวะของภพเป็นอย่างไร
กาม กิเลสกาม อาสวะของกามแตกต่างกันอย่างไร
ภิกษุสามเณรบวชเป็นสมภารอายุ ๔๐ ๕๐ สึกไปเพราะอะไร
ธรรมกายโคตรภูยังเป็นปุถุชนสาวก ไม่ใช่อริยสาวก
ธรรมะของพระพุทธเจ้ามี ๕ ประการ มีห้านั้นคืออะไร
📚 กัณฑ์ที่ ๔๙ การแสดงศีล (สีลุทเทส)
นี่ล่ะคนมีประโยชน์
ผู้มีปัญญาพึงปฏิบัติชีวิตของตนไม่ให้ไร้ประโยชน์
บุคคลผู้มีปัญญา เมื่อรู้ความจริงเช่นนี้แล้ว มุ่งทำแต่กุศล
ชนผู้ได้ชื่อว่าเป็นผู้มีแก่นสาร
ธรรมที่ทำให้เป็นกายแต่ละกาย
ทิ้งทั้งนั้น ว่างเปล่า เอาอะไรไปไม่ได้เลย
ดังของที่ยืมเขามา ในไม่ช้าต้องคืนเขาไป
ปฏิจสมุปบาท อวิชชานี่ล่ะ คือตัวเหตุด้วยปัจจัยด้วย
📚 กัณฑ์ที่ ๔๘ ธรรมทั้งหลายเกิดแต่เหตุ
หาความสุขในความทุกข์
จงพยายามให้มีธรรมกายขึ้นเถิด เลิศกว่าฌาณ
เข้าปฐมฌาณเสีย กามทำอะไรเราไม่ได้
ก้าวล่วงเสียซึ่งกามทั้งหลาย
ความเบียดเบียน เริ่มตั้งแต่มนุษย์ต้นกัป
ต้องอาศัยพระพุทธศาสนาจึงจะไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน
ปกครองลูกหญิงลูกชายไม่ได้ สัมหาอะไรที่จะไปปกครองผู้อื่น
📚 กัณฑ์ที่ ๔๗ พุทธโอวาท ว่าด้วยการไม่เบียดเบียนทำร้ายซึ่งกันและกัน
นิพพาน พระนิพพาน อายตนนิพพาน
นิพพานแยกออกเป็น ๒
นิพพานอยู่ที่ไหน เขาว่านิพพานอยู่ในใจหรืออย่างไรกัน
เป็นพระพุทธเจ้าได้ก็ด้วยความอดทน
อดทนคืออดใจ
พยาบาท หมายมาดให้เขาถึงความวิบัติพลัดพราก
อภิชฌา ความเพ่งอยากได้สมบัติของคนอื่นมาเป็นสมบัติของตัว
📚 กัณฑ์ที่ ๔๖ โอวาทปาฏิโมกข์
ดวงจิตและดวงใจต่างกันอย่างไร รูปพรรณสัณฐานเป็นอย่างไร จิตนั่นอยู่ที่ไหน
📚 กัณฑ์ที่ ๔๕ มหาสติปัฏฐานสูตร อธิบาย กาย เวทนา จิต ธรรม
ให้นับหนึ่งต่อแต่นี้ไป เราจะต้องถึงที่สุดให้ได้
เรื่องของพญามารทั้งนั้น ไม่ใช่เรื่องของตัว
ถ้าใครยังไม่ถึงที่สุดก็ยังไม่ฉลาดเต็มที่
จะความดีใจ จะความเสียใจ จะความดีใจ จะความเสียใจ
เห็นจิตในจิต เห็นอย่างไร
เห็นเวทนาในเวทนา เห็นอย่างไร
กายเวทนาจิตธรรม เห็นกายในกาย เห็นอย่างไร
📚 กัณฑ์ที่ ๔๔ สติปัฏฐานสูตร ว่าด้วยธรรมเป็นเครื่องตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าพระอรหันต์
ไม่ติดสุขเล็กๆ น้อยๆ ไปหาสุขอันไพบูลย์
ที่เป็นเช่นนี้เพราะไม่ได้ฟังธรรม
ทานศีลภาวนา เหล่านี้เป็นข้อสำคัญนัก
ถ้าเป็นคนจนเสียแล้ว เราจะทำความดีก็ไม่ได้เต็มที่เต็มส่วน
วิธีแสวงหาสุขอันไพบูลย์
๕ อย่างนี้ให้สัตว์โลกจมอยู่ในวัฏฏสงสาร
บัณฑิตละสุขน้อยไปหาสุขอันไพบูลย์
แตกกายทำลายขันธ์ สมบัติเหล่านั้นก็ไม่ใช่ของเราเสียแล้ว เป็นของคนอื่นเสียแล้ว
📚 กัณฑ์ที่ ๔๓ สุขที่สัตว์ปรารถนาจะพึงได้
บัณฑิตถอนแล้วซึ่งความอาลัย ไมมีอาลัย จากอาลัย มุ่งไปพระนิพพาน
สัตว์เหล่านี้ชือว่าอยู่ในอบายภูมิ
อนันตริยกรรมเหล่านี้ อเวจีเป็นที่ไป
ความดีไม่มีเจือปน เท่าปลายผมปลายขน อายตนะโลกันตร์ดึงดูด
📚 กัณฑ์ที่ ๔๒ ติลักขณาทิคาถา ว่าด้วย เครื่องดึงดูดสัตว์ทั้งหลายไปอยู่ในภพต่างๆ
📚 กัณฑ์ที่ ๔๑ ติลักขณาทิคาถา
ดาบสติดเนื้อเหี้ย
ไม่สำรวมตา ชอบดูนั่นดูนี่ อย่างนี้มีโทษ
ไปเป็นลูกมือของพญามาร
นอนอืด ไม่มีศรัทธานั้นอาการอันบัณฑิตพึงเกลียด
สำรวมระวังในการบริโภค
ภิกษุที่ดี สามเณรที่ดี อุบาสกอุบาสิกาที่ดี
บุคคลที่มารรังควานไม่ได้
📚 กัณฑ์ที่ ๔๐ สังวรคาถา การไม่สำรวมกายวาจาใจ เป็นลูกน้องพญามาร
นั่งคนเดียวในป่าเขาก็มาเลี้ยง เพราะเคารพสัทธรรม
เคารพสัทธรรมนั้นเคารพอย่างไร
ด่าก็ไม่โกรธ ทำอย่างไรก็ไม่โกรธ เพราะเคารพสัทธรรม
เป็นคนมันต้องมีหลักใจ
จะเอาใจไปจรดพระพุทธเจ้า จรดจริงๆ ที่ไหนหรือ
ตนที่แหละเป็นที่พึ่งของตน บุคคลอื่นทำบุคคลอื่นให้บริสุทธิ์ไม่ได้
📚 กัณฑ์ที่ ๓๙ สัจจกิริยคาถา
ที่เอาใจไปจรดถูกพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ ไม่ใช่เป็นของง่าย
เคารพพุทธรัตนะ เคารพธรรมรัตนะ เคารพสังฆรัตนะ ถ้าเคารพไม่ถูกก็ไม่ได้เรื่อง
📹 VDO ทางเดินของใจ
📚 กัณฑ์ที่ ๓๘ ปกิณกเทศนา ว่าด้วย พระรัตนตรัยนี่ล่ะเหตุระงับทุกข์
ประเสริฐเลิศกว่าโอสถใดๆ ในสากลโลก
พระพุทธเจ้า พระกัสสปะ และพระโมคคัลลานะ ใช้โพชฌงค์ทั้ง ๗ ประการ แก้อาการอาพาธ
อธิบายความหมายของโพชฌงค์ทั้ง ๗ ประการ
ถ้าว่ารู้จักหลักทางพระพุทธศาสนาแล้ว ให้ยกเอาความดีนั่นล่ะ ขึ้นอธิษฐาน
หญิงงามเมืองใช้สัจจวาจาทำให้น้ำไหลย้อนกลับ
คาถาช่วยคลอดลูกง่ายของพระองคุลิมาล
📚 กัณฑ์ที่ ๓๗ โพชฌงคปริตร ว่าด้วย มหัศจรรย์คาถาแก้โรคภัย
📚 กัณฑ์ที่ ๓๖ ธชัคคสูตร ว่าด้วย คุณเครื่องแห่งชัยชนะ
📚 กัณฑ์ที่ ๓๕ ขันธปริตร ว่าด้วย คาถากันงู และสัตว์ร้าย
มารดาบิดาคือพรหมของบุตร
อานิสงส์ของการมีเมตตา
เมตตาขนาดไหนจึงจะเรียกว่าเมตตา
คำเช่นไรเรียกว่าดูหมิ่นกัน
📚 กัณฑ์ที่ ๓๔ กรณียเมตตสูตร (ต่อ) ว่าด้วยความเมตตาประดุจมารดารักในบุตร
โทษของการพัวพันในตระกูล
ภิกษุไม่พึงพัวพันในตระกูล
ผู้ไม่คะนองมือคะนองเท้า ล่อกแล่ก หลุกหลิก
ลักษณะของผู้มีปัญญา
ผู้มีอินทรีย์สงบแล้ว
ผู้ประพฤติเบากายเบาใจ
คนผู้มีกิจธุระน้อยไม่มีกิจธุระมาก
คนผู้เลี้ยงง่าย
คนผู้สันโดษ
คนไม่เย่อหยิ่งจองหอง
ผู้ละมุนละไม
ผู้ว่าง่ายสอนง่าย
ผู้ตรง ผู้ซื่อ
ผู้อาจหาญ
📚 กัณฑ์ที่ ๓๓ กรณียเมตตสูตร ว่าด้วยธรรม ๑๔ ข้อในการประพฤติตนเป็นผู้มีเมตตาดั่งพระอริยเจ้า
📚 กัณฑ์ที่ ๓๒ รัตนสูตร ว่าด้วยธรรมอะไรเล่า ชื่อว่าธรรมอันประเสริฐ
ไม่เสียทีที่เกิดมาเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนา
เมื่อพระโสดาบันบุคคล เพลี่ยงพล้ำไปทำบาปเข้า
ไม่พึงดูหมิ่นบรรพชิตแม้เป็นสามเณร
📚 กัณฑ์ที่ ๓๑ รัตนสูตร ว่าด้วย พระอริยบุคคลชั้นโสดาบันขึ้นไป ยังกระทำบาปอยู่หรือไม่
หาบุญได้ ใช้บุญเป็น
บทสุดท้ายตัดสินกันที่บุญและบาปเท่านั้น
ปรารถนาเป็นพระพุทธเจ้า
เลิกนับถือผี นับถือจ้าว
ให้ดวงบุญที่เราทำมานั้นช่วย
ผู้ปกครองบุญภาคพระ และภาคมาร
วิชชาเรียกฝน
บุญนั้นอยู่ที่ไหน รูปพรรณสัณฐานเป็นอย่างไร
หลักการปกครองคน
ผู้มีปัญญาในการให้ทาน
พระโสดาบันบุคคล ยังทำชั่วจริงหรือ (เรื่อง พรานกุกกุฏมิตร)
ให้ข้าวแมวกินจัดเป็นทานหรือ
ฝันในฝัน
หลักพระพุทธศาสนา
📚 กัณฑ์ที่ ๓๐ ภัตตานุโมทนากถา
อินทกะ และอังกุระเทพบุตร
ทานในพระสูตร พระวินัย พระปรมัตถ์
อานิสงส์การให้เสียงเป็นทาน
การให้ทานในแต่ละระดับ
การให้เพียงอิ่มเดียวได้ชื่อว่าได้ฐานะ ๕ประการ
เมื่อต้องทุกข์ภัยให้ระลึกนึกถึงดวงบุญ
ถวายทานครั้งเดียวติดไป 1000 วาพระนิพพาน
พระสิทธัตถะราชกุมาร รูปพรรณสัณฐานก็เหมือนมนุษย์เรานี่เอง
📚 กัณฑ์ที่ ๒๙ ภัตตานุโมทนากถา
คนเช่นนี้เรียกคนมีนัยน์ตา
ผู้ที่ได้พุทธรัตนะแล้วก็จงอย่าดูเบา
รัตนะอันสูงสุด
มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน
ทรัพย์เป็นทรัพย์ตาย
ภูติผีปีศาจ
📚 กัณฑ์ที่ ๒๘ รัตนสูตร
ทำจริงก็เป็นทุกคนเท่านั้นแหละ
สามเณรฝรั่งปฏิบัติธรรมไปดูพ่อที่เสียไป
มงคลแบบที่เรียกว่ามงคลแต่ปาก
มงคลที่ ๓๘ จิตเกษม
มงคลที่ ๓๗ จิตปราศจากธุลี
มงคลที่ ๓๖ จิตไม่ยินดียินร้าย
มงคลที่ ๓๕ จิตไม่หวั่นไหวในโลกธรรม
📚 กัณฑ์ที่ ๒๗ มงคลสูตร (มงคลที่ ๓๕-๓๘)
ความไม่ประมาทน่ะ ไม่ประมาทในอะไร
ความไม่ประมาทในการรักษาตัว
มงคลที่ ๒๑ ความไม่ประมาทในธรรมทั้งหลาย
มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา
มงคลที่ ๑๙ การเว้นขาดจากบาป
📚กัณฑ์ที่ ๒๖ มงคลสูตร (มงคลที่ ๑๙,๒๐,๒๑)
บุญย่อมเป็นที่ตั้งของสัตว์ ทั้งหลายในโลกเบื้องหน้า
ให้ในที่เช่นใด มีผลมาก ต้องให้ในที่เช่นนั้น
พระสงฆ์เป็นประมุขของบุญยิ่งกว่าพระพุทธเจ้า
พระสงฆ์เป็นประมุขของผู้ต้องการบุญ
แสงร้อนอื่นหมดทั้งหมด สากลโลกไม่เท่าทันแสงร้อนดวงอาทิตย์
พระจันทร์เวลากลางคืนขึ้นเป็นประมุขของดาวนักขัตฤกษ์ทั้งหลาย
สมุทรสาครเป็นประมุขของแม่น้ำทั้งหลาย
พระราชาพระเจ้าแผ่นดินเป็นประมุขของมนุษย์นิกรทั้งหลาย
สาวิตติศาสตร์ คัมภีร์ทั้งหลายมีสาวิตติฉันท์เป็นหัวหน้า
ธรรมเหมือนไฟ
📚กัณฑ์ที่ ๒๕ เกณิยานุโมทนาคาถา
📚กัณฑ์ที่ ๒๔ ติลักขณาทิคาถา
เอาใจไปจรดตรงไหนล่ะถึงจะถูกพระพุทธเจ้า
ผู้กำลังสู้กับความแก่ความตาย
ฉากหลัง คือ พญามาร
เมื่อรู้แล้วจึงรอไม่ได้
มัจจุอันใคร ไม่อาจสู้รบ
📚กัณฑ์ที่ ๒๓ ปัพพโตปมคาถา
อกาลิโก
แสงสว่างใดเสมอด้วยปัญญาไม่มี
รู้ความสิ้นไปของปัจจัยทั้งหลาย
ธรรมทั้งหลายประกอบเหตุจึงเกิดขึ้น
พราหมณ์ผู้มีความเพียรเพ่ง ละซึ่งความสงสัย
📚กัณฑ์ที่ ๒๒ อุทานคาถา
คนไม่จน
ดวงธรรมมาจากไหน
ทรัพย์อันประเสริฐ ของพระอริยเจ้า ข้อที่ ๔ มีความเห็นตรง เห็นธรรม
ทรัพย์อันประเสริฐ ของพระอริยเจ้า ข้อที่ ๓ ความเลื่อมใสในพระสงฆ์
ทรัพย์อันประเสริฐ ของพระอริยเจ้า ข้อที่ ๒ มีศีลอันดีที่พระอริยเจ้าชอบใจ
ทรัพย์อันประเสริฐของพระอริยเจ้า ข้อที่ ๑ ความตั้งมั่นด้วยดีในพระตถาคตเจ้า
📚 กัณฑ์ที่ ๒๑ อริยธนคาถา
พระพุทธเจ้าเคารพสัทธรรม
วิมุตติศีล วิมุตติจิต วิมุตติปัญญา
อธิปัญญา
อธิจิต
อธิศีล
ศีลโดยปรกติ
ศีลสมาธิปัญญา เบื้องต่ำและเบื้องสูง โดยสังเขป
📚กัณฑ์ที่ ๒๐ ศีลทั้ง ๓ ประการ
📚กัณฑ์ที่ ๑๙ โอวาทปาฏิโมกข์
ปัญญาโดยปริยายเบื้องสูง
ปัญญาโดยปริยายเบื้องต่ำ
มรรคมีองค์ ๑๐
📚กัณฑ์ที่ ๑๘ สมาธิโดยปริยายเบื้องต่ำ และสมาธิโดยปริยายเบื้องสูง
สมาธิโดยปริยายเบื้องต่ำ และเบื้องสูงในทางปฏิบัติ
สมาธิโดยปริยายเบื้องต่ำ และเบื้องสูงในทางปริยัติ
📚 กัณฑ์ที่ ๑๗ ศีลเบื้องต่ำ และศีลเบื้องสูง
ศีลของภิกษุ มีไม่จำกัด
วัตถุประสงค์ของศีล ๘
สุรามหาโทษ
องค์แห่งการกล่าว มุสาวาท
กาเมสุมิจฉาจาร ประพฤติผิดล่วงกามทั้งหลาย
องค์แห่งการผิดศีลอทินนาทาน การลักทรัพย์
องค์แห่งการผิดศีลปาณาติบาต การฆ่าสัตว์
กำเนิดของสัตว์ ๔ ประเภท
📚 กัณฑ์ที่ ๑๖ ปัจฉิมวาจา
อธิศีล อธิจิต อธิปัญญา
บุคคลผู้ไม่ประมาท
ธรรมทั้งสกลพุทธศาสนา รวมอยู่ในความไม่ประมาท
เมาสุรา เมามัน
สิ่งใดเรียกความประมาท
ความเสื่อมนี้มีอยู่กับใครบ้าง
ความเสื่อมจะนึกจากที่ไหน
ปัจฉิมวาจา
📚 รวม กัณฑ์ที่ ๑๕ ติลักขณาทิคาถา
ธาตุธรรมในแต่ละระดับ
สังขารทั้งหลายเกิดจากธาตุธรรมผลิตขึ้น
หนทางหมดจดวิเศษคืออะไร
📚 รวม กัณฑ์ที่ ๑๔ เขมาเขมสรณาคมน์
เสร็จกิจ ๑๖ ไม่ตกกันดาร มีนิพพานเป็นที่ไป
นิโรธ คือใจหยุด
เห็นเหตุแห่งทุกข์
อนุโลมปฏิโลมถูกส่วน จึงเห็นทุกขสัจ
เข้าฌานโดยอนุโลมปฏิโลม
ดวงฌานมาจากไหน
ญาณเป็นอย่างไร
พระพุทธเจ้าคือใคร
ที่พึ่งอันสูงสุด
ที่พึ่งอันเกษม
📚 รวม กัณฑ์ที่ ๑๓ ธรรมนิยามสูตร
ผู้เทศน์ยังไปไม่สุดวิราคธาตุวิราคธรรม
สราคธาตุสราคธรรม
สัพเพ ธัมมา อนัตตา ธรรมทั้งหลายไม่ใช่ตัว เพราะคนละส่วนกัน
ธาตุและธรรมเป็นตัวผลิตสังขาร(กายที่เป็นตัวตน)
ธาตุที่ปรุงแต่งได้ ธาตุที่ปรุงแต่งไม่ได้ และธาตุที่ปราศจากการปรุงแต่ง
ใจของมนุษย์มีธาตุเป็นเบาะเป็นที่ตั้ง
อธิบายธรรมนิยามสูตรเป็นสยามภาษา
ธรรมนิยามสูตร
📚 รวม กัณฑ์ที่ ๑๒ ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม
รักษาของจริงไว้ให้ได้
ปฏิเวธคืออะไร (กัณฑ์๑๒ ตอน๗)
หลักพระพุทธศาสนา (กัณฑ์๑๒ ตอน๖)
ผู้มีธรรมเครื่องอยู่เป็นสุข (กัณฑ์๑๒ ตอน๕)
หลอกตัวเอง (กัณฑ์๑๒ ตอน๔)
อานิสงส์ในธรรมที่ประพฤติดี (กัณฑ์๑๒ ตอน๓)
คำว่าธรรมในทางปฏิบัติ (กัณฑ์๑๒ ตอน๒)
ธรรมรักษาผู้ประพฤติธรรม (กัณฑ์๑๒ ตอน๑)
พระของขวัญ
📚 รวม กัณฑ์ที่ ๑๑ คารวาธิกถา
เกิดมาไม่เสียทีเปล่า (กัณฑ์๑๑ ตอน๗)
ผู้ปฏิบัติตามธรรม (กัณฑ์๑๑ ตอน๖)
ธรรมทั้ง๒ อย่าง (กัณฑ์๑๑ ตอน๕)
เป็นภิกษุสามเณร อุบาสกอุบาสิกาทำแบบนี้ไม่ได้ ไม่เคารพ พระสัทธรรม (กัณฑ์๑๑ ตอน๔)
พระสัทธรรมคืออะไร (กัณฑ์๑๑ ตอน๓)
การเคารพของพระพุทธเจ้า (กัณฑ์๑๑ ตอน๒)
คารวาธิกถา (กัณฑ์๑๑ ตอน๑)
📚 รวม กัณฑ์ที่ ๑๐ ขันธ์๕เป็นภาระอันหนัก
วิธีถอดเบญจขันธ์ (กัณฑ์ที่ ๑๐ ตอน ๘)
เหมือนพรานวางเบ็ด เหมือนนกติดแร้ว (กัณฑ์ที่ ๑๐ ตอน ๗)
เปรียบเสมือนเด็กกำไฟเข้าไว้ (กัณฑ์ที่ ๑๐ ตอน ๖)
ขันธ์ ๕ ในทางปริยัติและในทางปฏิบัติ (กัณฑ์ที่ ๑๐ ตอน ๕)
ผู้สำรวมในอินทรีย์ (กัณฑ์ที่ ๑๐ ตอน ๔)
วิธีละขันธ์ ๕ (กัณฑ์ที่ ๑๐ ตอน ๓)
ความหนักของขันธ์๕ในทางธรรม (กัณฑ์ที่ ๑๐ ตอน ๒)
ขันธ์ ๕ เป็นภาระอันหนัก (กัณฑ์ที่ ๑๐ ตอน ๑)
📚 รวม กัณฑ์ที่ ๙ เบญจขันธ์
หยุดนั่นแหละเป็นเป้าหมายใจดำของพุทธศาสนา (กัณฑ์๙ ตอน๘)
ทางบริสุทธิ์ (กัณฑ์๙ ตอน๗)
หนทางหมดจดวิเศษ (กัณฑ์๙ ตอน๖)
ขันธ์ ๕ มีเพียงเกิด และดับ (กัณฑ์๙ ตอน๕)
กำเนิด ๔ คติ ๕ วิญญาณฐิติ ๗ (กัณฑ์๙ ตอน๔)
เบญจขันธ์ ๕ กำเนิดด้วย ๔ (กัณฑ์๙ ตอน๓)
สิ่งใดเรียกเบญจขันธ์ (กัณฑ์๙ ตอน ๒)
เบญจขันธ์ (กัณฑ์๙ ตอน ๑)
📚 รวม พระปรมัตถ์ อกุศลจิต (กัณฑ์๘)
จิตทั้ง ๑๒ ที่ควบคุมเราอยู่ (กัณฑ์๘ ตอน๙)
โมหมูล จิตที่เป็นความหลง (กัณฑ์๘ ตอน๘)
โทสมูล จิตที่เป็นโทสะ (กัณฑ์๘ ตอน๗)
จิตดวงที่ ๕-๘ (กัณฑ์๘ ตอน๖)
จิตดวงที่ ๓ และ ๔ (กัณฑ์๘ ตอน๕)
จิตดวงที่ ๒ (กัณฑ์๘ ตอน๔)
จิตดวงที่ ๑ (กัณฑ์๘ ตอน๓)
อธิบายจิตทั้ง ๑๒ ดวง (กัณฑ์๘ ตอน๒)
พระปรมัตถ์ อกุศลจิต (กัณฑ์๘ ตอน๑)
📚 รวม มงคลกถา (กัณฑ์๗)
สิ่งเป็นที่ตั้งแห่งบุญ๑๐ ประการ (กัณฑ์๗ ตอน๗)
การทำความเห็นของตนให้ตรง (กัณฑ์๗ ตอน๖)
เรื่องนางลาชเทวธิดา เทพธิดาข้าวตอก (กัณฑ์๗ ตอน๕)
ทำไมจึงเกิดเป็นพระเจ้าแผ่นดิน (กัณฑ์๗ ตอน๔)
ความเป็นผู้ทำความดีไว้ในปางก่อน (กัณฑ์๗ ตอน๓)
ตั้งตนชอบ (กัณฑ์๗ ตอน๒)
การอยู่ในประเทศอันสมควร (กัณฑ์๗ ตอน๑)
📚 รวม สังคหวัตถุ
โลกจะได้รับความสุขก็เพราะธรรม ๔ อย่างนี้ (กัณฑ์๖ตอน๑๐)
สมานัตตตา (กัณฑ์๖ ตอน๙)
การเอื้อเฟื้อแก่กัน (กัณฑ์๖ ตอน๘)
วาจาที่ไพเราะ (กัณฑ์๖ ตอน๗)
เมื่อต้องภัยได้ทุกข์อะไร ก็ให้ดวงบุญนั้นช่วย(กัณฑ์๖ ตอน๖)
การให้อย่างนี้ล่ะถูกต้องร่องรอยพระพุทธเจ้าพระอรหันต์ (กัณฑ์๖ ตอน๕)
ศาสนาพุทธนี้อยู่ได้ด้วยการให้ (กัณฑ์๖ ตอน๔)
โลกจะจงรักภักดีเพราะอาศัยการให้ (กัณฑ์๖ ตอน๓)
ทาน หลักสำคัญที่จะทำให้เจริญรุ่งเรือง (กัณฑ์๖ ตอน๒)
สังคหวัตถุ (กัณฑ์๖ ตอน๑)
📚 รวม สิ่งที่เป็นเกาะเป็นที่พึ่งของตน
ธรรมดวงนั้นแหละเป็นที่พึ่งสำคัญ
ต่อไปนี้จะอธิบายถึงกาย
สิ่งใดคือตน และธรรมคืออะไร
สิ่งที่เป็นเกาะเป็นที่พึ่งของตน
📚 รวม กัณฑ์ที่ ๔ อาทิตตปริยายสูตร
อายตนะนี่ล่ะเรื่องสำคัญ (กัณฑ์๔ ตอน๖)
การดับไฟคือ ราคะโทสะโมหะ (กัณฑ์๔ ตอน๕)
ปุราณชฏิล (กัณฑ์๔ ตอน๔)
เมื่อสิ้นกำหนัดจิตก็หลุดพ้น (กัณฑ์๔ ตอน๓)
สิ่งอะไรเล่าเป็นของร้อน (กัณฑ์๔ ตอน๒)
สิ่งอะไรเล่าเป็นของร้อน (กัณฑ์๔ ตอน๑)
📚 รวม กัณฑ์ที่ ๓ รตนัตยคมนปณามคาถา ว่าด้วยความนอบน้อมในพระรัตนตรัย
แก้วพระเจ้าจักรพรรดิ(กัณฑ์๓ ตอน๘)
การเข้าถึงพระถึงพระรัตนตรัยที่ถูกแท้ (กัณฑ์๓ ตอน๗)
รัตนตรัยทั้ง๓นี้เป็นแก้วจริงๆ จังๆ (กัณฑ์๓ ตอน๖)
อานาปานะ ลมหยุดนิ่ง (กัณฑ์๓ ตอน๕)
การเข้าถึงพระรัตนตรัยต้องใช้กายวาจาใจที่ละเอียด (กัณฑ์๓ ตอน๔)
รัตนตรัยเป็นแก้วจริงๆ (กัณฑ์๓ ตอน๓)
ความนอบน้อมด้วยวาจา (กัณฑ์๓ ตอน๒)
ความนอบน้อมด้วยกาย (กัณฑ์๓ ตอน๑)
📚 รวม กัณฑ์ที่ ๒ โพธิปักขิยธรรมกถา อริยอัฏฐังคิกมรรค
เป็นแค่คนเลี้ยงโค หรือเป็นผู้ได้ลิ้มเบญจโครส (กัณฑ์๒ ตอน ๔/๔)
ที่พึ่งที่แท้จริง (กัณฑ์๒ ตอน ๓/๔)
อริยมรรค ๘ ประการ (กัณฑ์๒ ตอน ๒/๔)
ถ้าเข้ากลางถูกก็เป็นลูกพระตถาคต (กัณฑ์๒ ตอน ๑/๔)
📚 รวม กัณฑ์ที่ ๑ พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ
การรักษาไตรทวาร (กัณฑ์๑ ตอน ๒๗/๒๗)
ตนเป็นที่พึ่งของตน (กัณฑ์๑ ตอน ๒๖/๒๗)
เพียรเถิดจะเกิดผล (กัณฑ์๑ ตอน ๒๕/๒๗)
ตัวพระรัตนตรัย และการเข้าถึง (กัณฑ์๑ ตอน ๒๔/๒๗)
ธรรมที่ทำให้เป็นพระพุทธเจ้า (กัณฑ์๑ ตอน ๒๓/๒๗)
ว่าด้วยรัตนะ (กัณฑ์๑ ตอน ๒๒/๒๗)
สุปฏิปันโน (กัณฑ์๑ ตอน ๒๑/๒๗)
พระสังฆคุณ (กัณฑ์๑ ตอน ๒๐/๒๗)
พระธรรมคุณ (กัณฑ์๑ ตอน ๑๙/๒๗)
อธิบาย ภควา (กัณฑ์๑ ตอน ๑๘/๒๗)
พุทโธ ในแต่ละนัย (กัณฑ์๑ ตอน ๑๗/๒๗)
สตฺถา เทวมนุสฺสานํ ผู้เป็นครูของมนุษย์ และเทวดา (กัณฑ์๑ ตอน ๑๖/๒๗)
อนุตฺตโร ปุริสทมฺมสารถิ บุรุษผู้ฝึกคนผู้ฝึกได้โดยยาก
โลกวิทู-อธิบาย โอกาสโลก
โลกวิทู-สัตว์โลก แต่ละชนิด แต่ะประเภท (กัณฑ์๑ ตอน ๑๓/๒๗)
กัณฑ์๑ ตอน ๑๒/๒๗ โลกวิทู-สังขารโลก
สุคโต ผู้เสด็จดำเนินไปด้วยดี (กัณฑ์๑ ตอน ๑๑/๒๗)
จรณะ ๑๕ สิ่งที่เป็นปกติของพระองค์ ๑๕ ประการ (กัณฑ์๑ ตอน ๑๐/๒๗)
อธิบาย วิชชาจรณสัมปันโน (กัณฑ์๑ ตอน ๙/๒๗)
อธิบาย วิชชาจรณสัมปันโน (กัณฑ์๑ ตอน ๘/๒๗)
อธิบาย วิชชาจรณสัมปันโน (กัณฑ์๑ ตอน ๗/๒๗)
อธิบาย วิชชาจรณสัมปันโน (กัณฑ์๑ ตอน ๖/๒๗)
อธิบาย วิชชาจรณสัมปันโน (กัณฑ์๑ ตอน ๕/๒๗)
สัมมาสัมพุทโธ ผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ (กัณฑ์๑ ตอน ๔/๒๗)
สัมมาสัมพุทโธ ผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ (กัณฑ์๑ ตอน ๓/๒๗)
สัมมาสัมพุทโธ ผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ (กัณฑ์๑ ตอน ๒/๒๗)
อรหํ ความหมายของ คำว่า ไกล จากกิเลส ๒
อรหํ ความหมายของ คำว่า ไกล จากกิเลส ๑
พระพุทธคุณ ทั้ง ๙ ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กัณฑ์ที่๑
ถ้าเคารพสัทธรรม ถึงซึ่งความเป็นใหญ่
ไม่ถอดปล่อยไม่ได้
เหมือนเด็กกำไฟ
ทางบริสุทธิ์
ให้ดวงบุญนั้นช่วย
ศาสนาพุทธนี้อยู่ได้ด้วยการให้
กายในภพ กายนอกภพ
มรรค ผล นิพพาน
อัตตาสมมุติ กับ อัตตาแท้
การเข้าถึงพระรัตนตรัย
ร่างกายพระสิทธัตถะ ไม่ใช่พุทธรัตนะ
ตาธรรมกาย
ลำดับการละกิเลส
จริงแค่ชีวิต..
คนฉลาด
หยุดตั้งแต่ต้นจนกระทั่งพระอรหัต
หยุดจึงจะเร็ว
เข้าสิบแล้วเห็นศูนย์
ตั้งใจคืออะไร
ใจ
ธรรมกาย
ยังไม่ถึงชาติที่สุดแล้วต้องให้
ละชั่ว ทำดี ทำใจให้ผ่องใส คือ พระไตรปิฎก
อายตนนิพพาน
อายุพระพุทธศาสนา
ทำลายกันเอง
เพราะอาศัยทาน
ยิ่งให้ยิ่งรวย
ความพร้อมเพรียงเป็นสุข
สุดสายธรรม
ที่สุดอยู่ไหน
ศีลรู้-ศีลเห็น
บริสุทธิ์กายวาจาใจ
เจ้าของนั้นได้เนื้อ
อัสมิมานะ
ก้าวพ้นกามเป็นสุข
เลิศกว่าฌาณ
กาย เวทนา จิต ธรรม
สุขที่สัตว์ปรารถนาจะพึงได้
โลกมนุษย์...เป็นทำเลสร้างบารมี
ธรรมขาว-ธรรมดำ
สังขารทั้งปวงเป็นทุกข์
เคารพสัทธรรม
มนุษยธรรม
บุญช่วย
ภาวนาช่วยได้ทุกประการ
รักษาศีล
เพราะการให้
ทานแท้ๆ
รู้วันตายได้
ไม่ยาก ไม่ง่าย
บุญติดทุกกาย
นอกใจหรือในใจ
ประเสริฐกว่ารัตนะทั้งหลาย
ลงโทษตัวเอง
ไม่โศก
หยุดได้เป็นมงคล
ไม่ประมาท
รบกับความแก่ความตาย
อธิศีล
ศีล สมาธิ ปัญญา
ปัญญา
สละอารมณ์
เห็นภัยในโทษ
นึกถึงความเสื่อม
หยุด คือ มรรคผล
ตัณหา ๓
ธรรมกาย คือ ตัวพระตถาคต
ปล่อยชีวิต
ธรรม ๔
ปฏิบัติตามธรรม
ธรรมที่ทำให้เป็นกาย
รู้จัก ๓ ป. จึงพอเอาตัวรอด
เห็นขันธ์ ๕
แบกขันธ์
ทิ้งขันธ์ ๕
กำเนิด ๔
ขันธ์ ๕
จับหลักให้ได้
ถูกต้องร่องรอย
ปุญญาภิสันทา
เป็นพ่อแม่ เพราะการให้
ทานการให้
กายกับธรรม
จะเข้าถึงพระรัตนตรัย ใจต้องหยุดนิ่ง
แก้ว ๓ ดวง
ความเพียร
ตัวพระรัตนตรัย
ตรัส อนัตตา เพื่อให้หา อัตตา
ตรัสรู้
อรหํ
มิใช่เพราะเป็นกษัตริย์
ฐานที่ ๗
ใจไม่หยุด ไม่ถูกศาสนา
ต้องเดินแนวนี้
ตกสิบ ถึงศูนย์
สมถะ – วิปัสสนา
นิพพานเป็น-นิพพานตาย
นิพพาน ๓
นิพพาน
มีแต่เปลือกนอก
ไปดีกว่าไม่ไป
ฉากหลัง
หิริโอตัปปะสัมปันนา
เป็นหนี้
เบญจโครส
เข้ากลาง
บุญเก่า
ให้กันได้แต่เฉพาะเป็นมนุษย์นี้เท่านั้น
ประพฤติให้เป็นประโยชน์
นี่แหละ...ละคร
หม้ออัตโนมัติ
เรื่องสุข
กามทำอะไรเราไม่ได้
นิพพานธาตุ
อดทนต้องมีท่า
ไปให้ถึงที่สุด
จิต
สุขน้อย..สุขใหญ่
เล่าไม่ถูก พูดไม่ออก บอกไม่ได้
ทาน ศีล ภาวนา
สำรวมศีล
ผู้ประกอบด้วยศรัทธา
ลูกศิษย์ของพญามาร
รู้จักโภชนาหาร
เคารพสัทธรรมนั้นดีประเสริฐ
ไม่รักตัว
ปฏิบัติศาสนาจริง
โพชฌงค์ 7
เป็นธรรมกาย...เป็นแก่น
เมตตา
หาบุญได้ใช้บุญเป็น
นึกถึงดวงบุญ
บุญมาจากในกลาง
ดูหมิ่น
สามัญญผล
แทนคุณมารดาบิดา
เงินทองข้าวของมาหาเอง
เหมือนไฟ
เอาของจริงใส่กับตัวไว้ให้ได้
อย่าดูเบา
เอาชีวิตเข้าแลก
ไม่ติด
จิตเกษมผ่องใส...เงินไหลเข้ามาเอง
ธรรมสามี
สว่างหมดทั้งธาตุทั้งธรรม
รวมอยู่ในกาม
ธรรมเป็นหัวหน้า
สมถะ วิปัสสนา
ถ้าได้ชนะละก็ เราชนะด้วย
พญามาร
เหมือนดวงอาทิตย์
บ่อทรัพย์ใหญ่
เห็นตรงเห็นธรรม
ไม่กลับกลอก
ปล้ำใจให้หยุด
สิกขาบทสุราเป็นชีวิต
เมามัน - เมาสุรา
บวชสามเณร
ตั้งใจจะไปให้สุด
สังขตธาตุ - สังขตธรรม อสังขตธาตุ - อสังขตธรรม วิราคธาตุ - วิราคธรรม
ธาตุธรรม
หลอกตัวเอง
ทำอย่างไรจึงจะเรียกว่า เคารพพระสัทธรรม
ฝนมาจากไหน
ฝันในฝัน ด้วย อาตาปี สัมปชาโน สติมา
วาจาที่ไพเราะของพ่อแม่
ธรรมะสำหรับผู้ครองเรือน
บังคับสมบัติ
ขันติ ความอดทน
บุคคลผู้ได้ชื่อว่า เป็นผู้มีปัญญา
ความหมายของมรรค ๘ ประการ
รสชาติของพระศาสนา
ญาณ และ วิญญาณ ต่างกันไฉน
เข้ากลางถูก เป็นลูกพระตถาคต
พญามารเขาสอนให้ถอดกาย
เห็นขันธ์ทั้ง ๕
วาจาศักดิ์สิทธิ์เป็นไฉน
ทาสทาน สหายทาน สามีทาน
ธรรมที่สั่งสมไว้ดีแล้ว นำความสุขมาให้
เนมิตกนาม
อานุภาพ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์
วัยวุฒิ ชาติวุฒิ คุณวุฒิ
การเกิด การดับ
อวิชชานี่ล่ะ ตัวต้นเหตุแห่งทุกข์
ศีล สมาธิ ปัญญา นี่แหละ เป็นหลักประธานของพระพุทธศาสนา
ถ้าเข้าถึงธรรม ก็เหมือนกับไฟที่จุ่มลงไปในน้ำ
ถ้าว่าทำธรรมกายเป็นละก็ มันฉลาดกว่ามนุษย์หลายสิบเท่าเชียวนะ
สังขาร
การให้ทาน
บุคคลผู้ชื่อว่ามี ศรัทธา
คุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์
อติมานะ นี่เป็นคนฝ่ายเลว
อานิสงส์การบวช
ที่รบๆ กันน่ะ มันเหมือนเด็กเล่นขายของ
อารมณ์
สุคติ - ทุคติ
บุญ...นำไปเกิด
ภาคขาว ภาคดำ ภาคพระ ภาคมาร
ทานอันยอดเยี่ยม
ทาน
คุณสมบัติ ๕
คนมีนัยน์ตา
บวชเณรฝรั่ง
ไม่ประมาทในธรรม
เปรียบธรรมเช่น ไฟ
อริยสัจ ๔
ถ้าถึงพระอรหัตแล้วก็ไม่มีค่ำเลยทีเดียว
คนไม่จน
ปัญญา
ความประมาท ความไม่ประมาท
กิจ ๑๖
ความสุขในฌาน
ธาตุธรรมคืออะไร
ความเป็นผู้กระทำความดีไว้ในปางก่อน
พระพุทธเจ้าท่านคอยดูแล
แก้ว คือพระรัตนตรัย
การรักษาไตรทวาร
อิทธิบาท ๔
การบูชาทั้ง ๒ อย่างในพระพุทธศาสนา
พระมงคลเทพมุนี - สมถะวิปัสสนา กัมมัฏฐาน
พระมงคลเทพมุนี สด จนฺทสโร สมถวิปัสสนา