فرزندان نور

خدا به همۀ ما سرمایه‌های زیادی مثل بدن، استعداد، کلیسا و کتاب مقدس را سپرده است و بسیار اهمیت دارد که با این سرمایه‌ها چه می‌کنیم، زیرا در مقابل تخت داوری مسيح باید به او حساب پس بدهیم.‏

ما باید پیوسته از روح‌القدس پُر و آماده باشیم، زیرا ساعت بازگشت مسیح را نمی‌دانیم. از خدا بخواهیم تا عشق و شوقی تازه در قلب‌مان ایجاد کند تا به‌عنوان عروس مسيح، مشتاق بازگشت داماد کليسا باشيم.‏

مسیح، به‌‌طور ناگهانی بازگشت می‌نمايد، پس ايمانداران او بايستی از لحاظ روحانی بيدار باشند. مسيح، داماد آسمانی، ابتدا کليسا را به آسمان خواهد ربود و سپس با کليسا به اين زمين باز خواهد گشت.‏

عیسی پادشاه آسمانی، با فروتنی آمد تا به ما بیاموزد که در هر مقام و جایگاهی که باشیم، اگر مسیح را نداشته باشیم فقیر هستیم. وقتی به حضور مسیح می‌رویم، او قلب ما را از افکار دنیوی پاک می‌سازد.‏

عیسی، پادشاه پُرجلال آسمانی، با فروتنی و تواضع وارد اورشلیم گردید و این به معنای پیروزی فروتنی بر غرور و فقر بر ثروت دنیوی بود. ما می‌توانیم در هر شرایطی به مسیح پيروزمند اعتماد کنیم.‏

وقتی از راه ايمان، قلب و زندگی خود را به مسیح می‌سپاريم، نجات و حیات جاودانی می‌يابيم و طرز فکر و رفتار ما عوض می‌شود. فقط از طریق ایمان به عيسی مسیح می‌توان به پادشاهی آسمان وارد شد.‏

ثروت بخودی‌خود، چیز بدی نیست اما نباید در زندگی ما تبدیل به يک بت شود. ما ايماندارانِ مسيحی، هر چیزی را که بیشتر از خدا دوست داشته باشیم، بتی در زندگی ما است. ما باید تسلیم کامل مسیح باشیم.‏

وقتی توبه می‌کنیم و به عيسای خداوند ایمان می‌آوریم، تمام گناهان ما، کوچک و بزرگ، مخفی و آشکار، آمرزيده می‌شود و به‌خاطر فیض خدا و دريافت بخشش الهی، ما نیز قادر به بخشیدن دیگران می‌شويم.‏

وقتی یک ایماندار راستين مسيحی، گناهی مرتکب می‌شود و حاضر به پذیرفتن خطايش نيست و توبه نمی‌کند، کلام خدا، برای ارشاد و تأديب او، روشی مشخص به کلیسا داده است.‏

عيسی مسيح، در روز شبّات يا شنبه مردی را که دستش خشک شده بود شفا ‌بخشيد. مسيح، صاحب اختیار روز شبّات بود و از هر فرصتی برای خدمت و شفای بیماران و تقویت ضعیفان استفاده می‌کرد.‏

روز شبّات، به معنای روز استراحت است و این نه فقط استراحت جسمی، بلکه استراحت روحی را نیز شامل می‌شود. مسیح، صاحب اختیار روز شبّات است و با ایمان به او، آرامش الهی را دریافت می‌کنیم.‏

ما بايستی مانند آندریاس، دیگران را به‌سمت نجات‌دهندۀ بشر، عيسی مسيح خداوند هدايت کنيم تا آنها نيز حيات جاودانی بيابند. ما نیز باید بشارت دهيم و دست مردم را در دست مسيح بگذاریم.‏

آندریاس، برادر شمعونِ پطرس که شاگرد يحيی بود، وقتی با عیسی مسيح ملاقات کرد، به‌دنبال مسیح رفت و شاگرد مسيح شد. آندریاس برادر خود شمعون پطرس را نزد مسيح برد.‏

آمرزش گناهان، بر پایۀ فیض خدا و به‌طور رایگان، از راه ايمان به مسيح، به انسان هدیه داده می‌شود. خدا مشتاق است که گناهان انسان را بيامرزد و اين آمرزش به‌وسيلۀ ايمان به مسيح کامل و قطعی می‌باشد.‏

مسیح، به‌خاطر گناهان ما، در روز جمعۀ نیک، بر صلیب جان بداد تا بار گناهان ما را بر خود بگيرد و جريمۀ گناهان ما را با مرگ خود بپردازد. در ايمان و اتحاد با مسیح، ما رستگار و تکمیل می‌شويم.‏

فقط در مسیح، نجات آسمانی و آمرزش گناهان و پیروزی ما کامل شده است. وقتی نجات مسیح را دریافت می‌کنیم، ختنۀ روحانی می‌شویم. ما در مسیح، خلقت تازه‌ای هستیم و قوت هرچيز را داريم.‏

الوهیت‌ به‌طور کامل در مسيحِ خداوند مجسم شد. او بالاتر از همۀ قدرت‌ها و ریاست‌ها می‌باشد. فقط در اتحاد با مسيحِ از مردگان قيام‌نموده، ما کامل می‌شويم و تکميل شدن ما پايدار و هميشگی است.‏

همۀ ما ایمانداران راستین مسيحی، کلیسای خداوند هستیم. ما باید طبق کلام خدا، عيسی مسيح زنده را پيروی کنيم و همۀ جوانب زندگی‌‌مان را به او بسپاريم تا زندگی‌مان در مسيح دگرگون شود.‏

صدها سال قبل از ميلاد مسيح، انبیاء راستين پیشگویی نموده بودند که مسیح می‌آید و به‌خاطر نجات بشر قربانی خواهد شد. ما باید قلباً به عيسی مسيح خداوند، ايمان آوريم و به زبان اعتراف کنيم که نجات بيابيم.‏

عیسی مسيح، نه فقط معجزه می‌کرد و بیماران را شفا می‌داد، بلکه در فکر رفع گرسنگی مردم هم بود. خدا فقط به فکر روح ما نیست، بلکه به نيازهای روزمرۀ ما نیز توجه دارد و می‌تواند آن‌ها را رفع کند.‏

مأموریت عیسی، از قوم اسرائیل شروع شد. اما وقتی زن کنعانی نزد مسیح آمد و با ایمان و درک مقام مسیح و اصرار، تقاضای خود را با مسيح خداوند در‌ميان گذاشت، دخترش شفا يافت.‏

زندگی در گناه و نداشتن رابطه با خدا، باعث نا‌آرامی در وجود انسان می‌شود. اما وقتی شخص حقيقتا به مسیح ایمان می‌آورد و نجات می‌يابد، بار گناهانش بر‌داشته می‌شود و آرامش الهی را دریافت می‌کند.‏

هنگامی‌که پطرس بر مسيح تمرکز داشت، در طوفان، بر روی آب راه رفت. ما بايد چشم خود را از طوفان‌ها و سختی‌های زندگی برداریم و به مسیح چشم بدوزیم تا در امواج متلاطم در آب فرو‌‌نرويم.‏

مسیح، نان حیات است و او گرسنگی وجود ما را برطرف می‌سازد. وقتی به مسیح ایمان می‌آوریم، جان و روح گرسنۀ ما از او تغذیه می‌کند و سير می‌شود.‏

رابطۀ ما با خدا و دیگران باید شفاف باشد و وجدان ما در اين مورد بايد آرام باشد. همچنین فراموش نکنیم که پاداش ما مسيحيان به‌عنوان فرزندان خدا، و خادمین مسيح، در آسمان است.‏

نجات مسيحی و حيات جاودانی، تنها به‌وسيلۀ توبه از گناه و ایمان به مسیح خداوند و واقعيت مرگ و قيام او به‌دست می‌آید. وقتی مسيح را دريافت کنيم، دیگر هیچ قدرتی نمی‌تواند ما را از محبت خدا جدا کند.‏

در مثلی دیگر عیسی، ایمانداران را به بذر نیکو و فرزندان شیطان را به تلخه یا کرکاس تشبیه می‌کند. و در مثل دانۀ خردل، اشاره به کلیسا، يعنی جماعت ايمانداران راستين مسيحی و نحوۀ رشد آن می‌باشد.‏

در مثل برزگر، قلب انسان‌ها‌، به‌ چند نوع زمين تشبيه شده است. زمين سخت، زمين کم‌عمقِ سنگلاخی، زمين خار‌دار و زمين نيکو. با خون مسیح و روح‌القدس و کلام خدا، زمین دل انسان نيکو می‌شود.‏

مسیح با گفتن مثل‌های مختلف، ملکوت و پادشاهی خدا را برای مردم و شاگردان و پيروانش تشریح می‌کرد. در مثل برزگر، عیسی، قلب انسان‌ها را به چهار گونه زمین مختلف تشبیه می‌کند.‏

ما در این دنیا با شیطان در مبارزه هستیم، ولی باید بدانیم که خداوندمان مسیح، پيروزمند و بزرگتر از هر قدرتی است. مهمترين موضوع برای مسيح، انجام ارادۀ خدا بود. ما نیز باید به‌دنبال انجام ارادۀ خدا باشیم.‏

بهترین راه‌ برای رشد در مسيح و آشنایی با نقشۀ کامل خدا، مطالعۀ منظم و درک کتاب‌ مقدس است. ما باید آن‌گونه که شايستۀ فرزندان خدا است زندگی کنيم و این با درک کتاب ‌مقدس میسر می‌شود.‏

خدا، از ایمانداران راستین و مطيع مسيحی، خوشنود است. مسیح، بردبار و فروتن است و جان‌های ما را آرامی ‌می‌بخشد. یوغ مسیح آسان و بار او سبک است.‏

یحیی، شاگردان خود را نزد عیسی فرستاد و عيسی با توجه به اعمال و معجزات خود، به آنان اطمينان بخشيد که مسيح موعود است. مسیح، حق‌جويانی را که در شناخت او دچار تزلزل شوند، مطمئن می‌سازد.‏

عيسی مسیح، تنها منبع شفا و حیات جاودانی است. ایمانداران راستين مسيحی، باید به مأموریتی که مسیح به آنان محول نموده عمل کنند و به همۀ ملت‌ها، مژدۀ نجات‌بخش‌ انجيل را برسانند.‏

دستورالعمل خاصی برای روزه گرفتن ما مسیحیان وجود ندارد. ايمانداران می‌توانند با انگيزه‌ای صحيح روزه بگيرند، چون هدف از روزه، فروتن شدن ما و طلبیدن حضور خدا و داشتن انضباط شخصی‌ست.‏

کار مسیح، تبدیل شخص گناهکار است. وقتی به‌وسيلۀ ايمان به مسيح، روح‌القدس وارد قلب شخص می‌شود، او را دگرگون می‌کند. متی که یک باجگیر بود به یکی از رسولان مسيح، تبدیل شد.‏

عیسی مسیح، امروز همان است که دیروز بوده و تا ابد هم خواهد بود. وقتی با شناخت صحيح از مسیح و آگاهی از نیاز‌مان، با ایمان نزد نجات‌دهندۀ خود می‌آييم، او زندگی ما را از برکاتش پُر می‌سازد.‏

وقتی يک مسيحی راستين در نام مسيحِ خداوند دعا می‌کند و با خدای حقيقی راز و نياز دارد، خدا از لحاظ روحانی، روی خود را به او نشان داده و قدرت و آرامش الهی‌اش را به او می‌بخشد.‏

گناه، عامل جدايی بين خدای مقدس و انسان است. شخصی که گناهانش به‌وسيلۀ ايمان به مسيح و واقعيت مرگ و قيام او از مردگان آمرزيده نشده است، نمی‌تواند رابطه و رفاقت با خدا داشته باشد.‏

ايماندارانِ راستين مسيحی، بايد به خدا توکّل کنند و خود را به او بسپارند و مطيعش باشند. مسيح، غذای آسمانیِ ايمانداران است. او فرمود، من نان حيات هستم. هر‌که نزد من بيايد، هرگز گرسنه نخواهد شد.‏

خدا ايمانِ ايمانداران مسيحی را آزمايش می‌کند و اجازه می‌دهد که آنها از بيابان‌هايی عبور کنند و با وسوسه‌های شيطان روبرو شوند. اما بايد مطيع کلام خدا باشيم و تسليم وسوسه نشويم و گناه نکنيم.‏

هرقدر که بیشتر در ایمانِ مسيحی‌مان رشد کنیم و رفاقت ما با مسيح خداوند صميمی‌تر شود، مسيح بيشتر در ما و زندگی‌مان ديده خواهد شد. به اين ترتيب، ما کمتر و مسيح بيشتر در زندگی ما جلال می‌يابد.‏

توبۀ واقعی، توأم با تغيير فکر و عمل می‌باشد. کسی که واقعاً توبه می‌کند، زندگی و رفتارش بيانگر توبۀ اوست. یحیای تعميد‌دهنده به مردم فرمود، توبۀ خود را با ثمراتی که به بار می‌آوريد، نشان دهيد.‏

آنچه در زندگی عيسی مسیح به‌وقوع پيوست، صدها سال قبل از تولدش به‌وسيلۀ انبياء راستين پيشگويی شده بود. در مورد تولد عيسی، او از نسل داوود پادشاه به جهان آمد اما پادشاهی‌اش زوال‌ناپذير خواهد بود.‏

خدا بر اساس فيض و لطفش، اشخاصی را برای خدمت مقدس خود می‌خواند که فروتن باشند و بخواهند کلام خدا را اطاعت کنند. کسانی که حاضر باشند به‌خاطر دیگران ضرر ببینند، اما به کسی ضرر نرسانند.‏

در روز پنطيکاست، روح‌القدس مطابق پيشگويی‌های انبياء، بر ايماندارانِ به مسيح نازل شد که آن مردان و زنان، قوت بيابند و شاهدان مسيح باشند تا نام خداوند و منجی از مردگان برخاستۀ ما، عيسی مسيح جلال بيابد.‏

در این دنیای فاسد، اگر می‌خواهیم در مقابل سختی‌ها و شدائد زندگی ايمانی استوار داشته باشيم، باید هرچه بيشتر در مسيح رشد کنيم. پس مطالعۀ کتاب‌ مقدس و دعا را جدی بگیریم و مطيع کلام خدا باشيم.‏

بر طبق تعاليم مسيح، اگر کسی می‌گوید نبی هستم، بايد به ميوه‌های زندگی‌اش نگاه کرد. درخت خوب ميوۀ خوب به بار می آورد و درخت فاسد ميوۀ بد.‏

مسیح خداوند فرمود، من راه هستم. خداوند نمی‌خواهد که ما فقط به او ارادت داشته باشيم و خود را مريد او بدانيم. بايد به عيسی مسيح، به‌عنوان خداوند و نجات‌دهندۀ شخصی خود ايمان آورده و اطاعتش کنيم.‏

اگر بدی را در دل خود منظور می‌داشتم، خداوند مرا نمی‌شنيد. دل‌های ما ايمانداران مسيحی بايد پاک و از گناه بدور باشد. اگر با ايمان و دل‌های پاک دعا کنيم، خداوند مطابق اراده‌اش دعای ما را مستجاب می‌کند.‏