پیام محبت

عيسی مسيح، پس از قيام از مردگان در روز يکشنبه، در طول چهل روز، بارها خود را زنده بر شاگردان و پيروانش ظاهر کرد. اما در روز چهلم، او از کوه زيتون، در برابر چشمان شاگردان، با همان بدنی که پس از قيام از مردگان داشت، به آسمان صعود نمود. پيغام فرشتگان در هنگام صعود عيسی اين بود که او بطور جسمانی، به جهان باز خواهد گشت.‏

همۀ ما در این جهان مسافر هستیم و اگر در این سفر مسيری اشتباه را در پيش بگيريم، به آسمان و حضور خدا و بهشت او نخواهیم رسید. عيسی مسیح، یگانه راه برای رسیدن به حضور خدای حقيقی است.‏

حقیقت، برای کسانی که از آن دور هستند تلخ است. با درک بیشترِ پاکی و قدوسیت خدا، می‌توانیم گناهکار بودن خود را بهتر ببینیم. اما با ایمان به مسیح، یگانه پاک کنندۀ گناهان، می‌توانیم نجات را دریافت کنیم.‏

مسیح، صورت و مظهر خدای نادیده است و همه‌چیز به‌وسیلۀ او و برای او آفریده شده است. مسیح به زمین آمد تا با مرگ خود بر صلیب راه نجات و رستگاری را برای بشر فراهم کند.‏

برای درک اینکه چقدر خوب هستیم، باید خود را با کلام خدا، کتاب مقدس، ارزیابی کنیم تا متوجه ‌شویم که همگی در سنجش الهی، گناهکار هستيم. اما با ایمان به مسیح، از گناه پاک و عادل محسوب می‌شويم.‏

مسیحی راستين، شخصی‌ست که قلب و زندگی خود را به مسیح، سپرده است و با او زندگی می‌کند. مسیحی شدن با توبۀ واقعی و ایمان به مسیح، به‌عنوان خداوند و یگانه نجات‌دهنده، حاصل می‌شود.‏

در داستان پسر گمشده، وقتی پسر با قلبی توبه‌کار نزد پدرش بازگشت، پدر با آغوش‌ باز او را پذیرفت. تصمیم برای توبه و ايمان به مسيح و بازگشت به‌سوی پدر آسمانی، منجر به آمرزش گناهان می‌شود.‏

در گذشته، از شراب به‌عنوان مسکن و داروی ضد‌ عفونی‌کننده استفاده می‌کردند. پیامبران عهد عتیق و همچنین مسیح، هرگز انسان را به ميگساری تشویق نکرده‌اند. مستی، بر طبق کتاب ‌مقدس گناه است.‏

کلمۀ انجیل یعنی مژده، همان خبر خوشی که مسیح به جهان اعلام نمود تا پیروان او طعم شیرین آزادی حقیقی را بچشند و از مرگ روحانی که نتیجۀ گناه انسان می‌باشد نجات یافته و حيات ابدی بيابند.‏

تثلیث، مربوط به تعداد خدایان نیست بلکه دربارۀ ذات خداست. خدا، از ازل شامل پدر و پسر و روح‌القدس بوده است. ایمانداران، مسیح را ستایش می‌کنند زیرا او از نظر ذات الهی، با خدای پدر یکی می‌باشد.‏

مکاتبات شما شهادت‌های نیکوی شنوندگانی‌ست، که در اوج نا‌امیدی و بیزاری از زندگی، به‌وسيلۀ عيسی مسیح، هديۀ نجات را دریافت کردند و نجات و حيات تازه و امید یافتند.‏

مکاتبات شما شهادت‌های نیکوی شنوندگانی‌ست، که در اوج نا‌امیدی و بیزاری از زندگی، به‌وسيلۀ عيسی مسیح، هديۀ نجات را دریافت کردند و نجات و حيات تازه و امید یافتند.‏

مسیح با خونش، عهد جدیدی را بین خدا و انسان برقرار نمود. او با خون و مرگ خود بر صليب، طريق صلح و آشتی، ميان انسان گناهکار و خدای مقدس را فراهم نمود و این، همان خبر خوش رستگاری است.‏

ترجمه‌های کتاب ‌مقدس، با دقت از روی نسخه‌های قدیمی خطی انجام شده است و متن آن بدون کوچکترین تغییری باقی مانده است. دست پُرقدرت خدا، همیشه حافظ کلام مقدسش بوده و خواهد بود.‏

ریشۀ مشکلات انسان که موجودی گناهکار است، عمیق و درونی می‌باشد. انسان، نیاز به انقلابی روحانی دارد تا بتواند با خدا رابطه و مشارکت نزديکی داشته باشد. تنها با ایمان به مسیح، اين امر ميسر می‌شود.‏

برای رسیدن به آرامش حقیقی، باید از گناه توبه کنيم و به مسيح ايمان آوريم تا از گناه پاک شویم. این با قدرت انسانی میسر نمی‌شود، اما خدا، نجات عظیمی توسط مسیح، برای انسان گناهکار مهيا نموده است.‏

میهمانی از آسمان و بهشت خدا، آمده و بر آستانۀ درِ قلب شما ایستاده است. هدیۀ او برای همۀ انسان‌ها رستگاری ابدی و برکات بی‌شمار خدا، می‌باشد. این میهمان آسمانی، خداوندِ نجات‌دهنده، مسیح است.‏

ارزش انسان را نمی‌توان با پول یا طلا و نقره تعیین کرد. به همین دلیل، وقتی خدا اراده فرمود تا انسان را از گناه نجات دهد، او را نه با پرداخت چيزهای فانی، بلکه با خون فرزند يگانه‌اش مسیح، بازخرید نمود.‏

خدا در هنگام خلقت، انسان را به‌صورت و شبيه خود آفرید و به او ادراک و احساس و اراده بخشید. خدا مایل است که انسان او را با تمام وجود دوست بدارد و اراده‌اش را در زندگی خود انجام دهد.‏

خدا، که هر سال طبیعت بی‌جان را زنده و شاداب می‌سازد، راهی نيز برای احياء روح انسان فراهم ساخته است. با ایمان به مسیح، تاریکی وجود انسان، با نور الهی روشن گرديده و قلب‌ يخ‌زده، گرم و نو می‌شود.‏

عيسی مسیح، صفات حقیقی خدا را برای انسان آشکار نمود. عیسی، هرگز مرتکب گناه نشد و قادر بود قدوسیت خدا را آشکار سازد. مسیح با مرگ خود بر صلیب، محبتِ بی‌کران خدا را آشکار نمود.‏

انسان، با تلاش خود نمی‌تواند خدا را بشناسد. خدا، از طریق اعمال بی‌نظیر خود در طبیعت و با فرستادن انبیاء و کتب‌ مقدس و همچنین از طریق مسیح، که صورت خدای نادیده است خود را آشکار ساخته است.‏

با توبه از گناه و ايمان واقعی به یگانه راه نجات، عیسی مسیح خداوند و مرگ و قيام او، به‌سوی خدا بازگشت نموده و نجات و حیات جاويدان را دریافت می‌کنيم. خون عیسی، ما را از هر گناه پاک می‌سازد.‏

داود، پیامبر و پادشاه بنی‌اسرائیل بود. او می‌دانست که انسان‌ها گناهکار و محتاجِ رحمت خدا، می‌باشند. داود، به‌وسيلۀ ایمان به خدا، عادل محسوب شد و هنگامی که گناه کرد با فروتنی در حضور خدا توبه نمود.‏

موسی، یکی از بزرگترین پیامبران بود. خدا از موسی برای نجات قوم بنی‌اسرائیل استفاده کرد و آنها از دریای سرخ عبور کردند، اما مصریان در دريا غرق شدند.‏

ابراهیم، به دوست خدا معروف است. او با ایمان به خدا، نیکی مطلق را يافت و اطمينان کامل داشت که خدا قادر است مطابق آنچه وعده فرموده عمل کند. ما هم از راه ايمان، می‌توانیم نیک محسوب شویم.‏

نوح سالها بعد از قائن و هابیل زندگی می‌کرد. او با ایمان و اعتماد کامل به وعدۀ خدا، برای نجات خود و خانواده‌اش کشتی‌ای ساخت و نیکی مطلق که از راه ایمان حاصل می‌شود به‌دست آورد.‏

قائن و هابیل پسران آدم و حوا بودند. هابیل، هدیۀ پسندیده‌ را به خدا تقدیم کرد و با ایمان و اعتماد به خدا، مورد رحمت و آمرزش قرار گرفت. اما قائن بر اعمال خود تکیه نموده و بخشش الهی را دریافت نکرد.‏

خدای قادر مطلق، آدم و حوا را بی‌گناه خلق نمود ولی آنها به دلیل سرپیچی از امر خدا، گناهکار محسوب شدند. خدا آنها را از باغ عدن بیرون کرد اما وعدۀ ظهور نجات‌دهندۀ بزرگ از نسل زن را به آنها داد.‏

خدای قادر مطلق، آسمان‌ها و زمین و همۀ موجودات را آفرید. خدا، ازلی و ابدی، عادل، مقدس و محبت است. بزرگترین عمل محبت‌آمیز خدا، فرستادن مسیح از آسمان به زمین برای نجات انسان‌ها می‌باشد.‏

کتاب ‌مقدس نشان می‌دهد که همۀ انسان‌ها گناهکارند و سزاوار عواقب وخیم گناه می‌باشند و برای رهایی از گناه، به نجات احتیاج دارند. خدا این نجات عظیم را توسط ایمان به مسیح خداوند، فراهم نموده است.‏

محبت عيسی مسیح، بی‌نظير و بالاتر از هر محبتی‌ است. عيسی، به‌خاطر محبت عظیمش، مرگ بر صليب را پذيرفت تا ما را نجات دهد. او جانش را در راه کسانی داد که دشمنان خدا محسوب می‌شدند.‏

مسیح، چهرۀ ديدنی خدای ناديده است. تولد، زندگی مقدس و مرگ مسیح به‌خاطر آمرزش گناهان بشر و همچنین قیام او از مردگان، بی‌نظیر است. ما دلایل زیادی برای موعظه کردن دربارۀ مسيح داریم.‏

عیسی مسيح، معجزات بسیاری انجام داد و خود نیز پس از مرگ زنده شد. قیام مسیح، به انسان گناهکار و فانی این مژده را می‌دهد که هر کس به او و مرگ و قيامش ایمان آورد، حيات جاودان خواهد يافت.‏

مسيح، بیماران را شفا می‌داد، مردگان را زنده می‌کرد و همچنین باد و دريا نیز از او اطاعت می‌کردند. اگر به مسیح ایمان آورید، او قادر است شما را رستگار سازد و در طوفان‌های زندگی حفظ نمايد.‏

معجزات عيسی مسيح خداوند، به‌خوبی نشان‌دهندۀ مفهوم نجات و اثبات ادعاهای او می‌باشند. مسیح مردگان را با اقتدار الهی خود زنده می‌کرد و حق آمرزيدن گناهان را نیز داشت.‏

خدا، مايل است همه را، به فرزندی قبول کند و به بندگی آنها خاتمه دهد. با توبه از گناه و ایمان به مسیح و ايمان به واقعيت مرگ و رستاخيز او، می‌توان فرزند خدا شد و از مزایای فرزندخواندگی بهره‌مند گشت.‏

طبق کتاب مقدس، بالاترین حکم خدا، محبت است. اگر طالب محبتِ حقیقی هستیم باید به خدا مراجعه کنیم زیرا هیچ مرجعی جز خدا، که محبت خود را در نجات از طریق مسیح بر ما آشکار کرد، وجود ندارد.‏

پولس رسول در فصل هفدهم اعمال رسولان، در شورای شهر آتن اعلام نمود که خدای حقيقی در معابد ساختۀ دست انسان ساکن نمی‌شود. انسان برای شناخت خدا بايستی از گناه توبه کند و به عيسی مسيح خداوند که مظهر خدای حقيقی می‌باشد ايمان بياورد. عيسی مسيح که برای آمرزش گناهان ما برصليب مرد و از مردگان برخاست و زنده است، داور جهانيان خواهد بود و جهان را عادلانه داوری خواهد نمود.‏

قیام عیسی مسیح، حقیقتی تاریخی و معجزه‌ای الهی است که پیروزی بر گناه و مرگ را تضمین می‌کند. این متن با تکیه بر «فیض»، چهار معجزه مصلوب شدن، رستاخیز، بازگشت ثانویه و تبدیل شدن قلبی ایمانداران را مژده می‌دهد.‏

هرچند در غم از دست دادن عيسی، دوستداران و پيروان او گریستند. اما وقتی او را زنده دیدند، شاد و خوشحال شدند. قیام مسیح از مردگان، برای ما پیام تسلی و امید و پیروزی به‌همراه دارد.‏

در کتاب عهد جديد و هر چهار انجيل، مطالب زيادی در بارۀ وقايع مرگ مسيح بر صليب و قيام و رستاخيز او از مردگان، ذکر شده است. راستی چرا مرگ و قيام مسيح، اينقدر حائز اهميت می‌باشد؟

عيسی، همانطور که انبياء راستين در عهد عتيق پيشگويی کرده بودند و خودش نيز از قبل اعلام نموده بود، بخاطر گناهان ما قربانی شد. او حدوداً در ساعت سه بعد از ظهر روز جمعه، بر روی صليب مرد. همان روز هم جسد او را در قبر گذاشتند.‏

در روز جمعۀ صليب، عيسی مسيح، به‌خاطر گناهان ما مصلوب شد و مُرد تا غرامت گناهان ما را بپردازد. اين برطبق ارادۀ خدای پدر آسمانی بود تا مسيح، راه نجات و رستگاری را برای ما انسان‌های گناهکار مهيا سازد. شرارت ما انسان‌ها باعث شد که مسيح پاک و مقدس به‌طرزی فجيع بر صليب بميرد، اما هرکس به او ايمان آورد نجات و حيات جاودانی می‌يابد.‏

عیسی مسیح، بر صلیب میخکوب گردید و با درد و رنج جان سپرد. اما او در روز سوم، روحاً و جسماً از میان مردگان قیام نمود و زنده شد. اکنون او که جریمۀ گناهان ما را پرداخته و زنده است، می‌تواند ما را بيامرزد و عادل و نيک محسوب نمايد.‏

وقتی شاگردان بعد از قیام مسيح از مردگان، او را زنده دیدند، به واعظینی شجاع تبدیل شدند و مژدۀ نجات را بشارت دادند. مردم نيز چون شواهد قیام و صعود مسيح به آسمان را مشاهده ‌کردند، به او ايمان ‌آوردند.‏

وقتی روح‌القدس مسیح را از مردگان برخیزانید، تصدیق گرديد که عیسی، ‌همان "هستم"، يا خداوند است. و فرشتگان نیز در صبح یکشنبه شاهد قیام مسیح از مردگان بودند و بر اين حقيقت شهادت می‌دهند.‏

سرود‌های مربوط به عید قیام کم هستند، اما بهترین سرود، در کلام خدا و توسط روح‌القدس الهام شده است. "خدا در جسم ظاهر شد"، اولین بندِ این سرود است که حقیقتِ خداوندیِ مسیح را آشکار می‌سازد.‏

در اين يکشنبه، که اولين روز از هفتۀ آخر زندگی عيسی بر زمين بود، او فروتنانه و پيروزمندانه وارد اورشليم شد. عيسی، سرور صلح و سلامتی، بر کرۀ الاغی سوار بود و جمعيت بزرگی با شاخه‌های نخل به استقبالش رفتند.‏

عیسی مسيح، تنها راه رسیدن به خدا است. اگر به مسیح ایمان آورید، تولد تازه می‌يابيد و صاحب حیات جاويدان خواهید شد. همچنين توسط روح‌القدس، در بدن مسيح تعمید می‌يابيد و عضو بدن مسیح می‌شوید.‏