زندگی تازه

دنیا از مسیح و کلیسای او نفرت دارد. اما برخلاف تمام جفاها و سختی‌هایی که در ایام آخر بر کلیسا هجوم می‌آورند، عیسی مسیح خداوند به ایمانداران راستین وعدۀ مبارک بالا بردن کلیسا به آسمان را می‌دهد.‏

ایام آخر با آمدن نخستین عیسی مسیح به این جهان شروع شده است. ما ایمانداران با دیدن نشانه‌های ایام آخر و جفاها نباید مضطرب شده و بترسیم، بلکه باید پیوسته با مسیح زندگی کنیم و در کلام او بمانیم.‏

مسيح فرمود که در ایام آخر ویرانی در جهان و جفا بر کلیسا زیاد‌تر خواهد شد. او دربارۀ ربوده شدن کلیسا به آسمان و سپس ظهور ضد‌مسیح و شروع دوران مصیبت عظیم نیز پیشگویی کرد.‏

عیسی مسيح بعد‌از پیشگویی دربارۀ ویرانی معبد اورشليم، به فعاليت‌های معلمين گمراه‌کننده و وقوع جنگ‌ها و بلايای طبيعی اشاره می‌کند و هشدار می‌دهد که ما ایمانداران مراقب باشیم و فریب نخوریم.‏

مسیح در شروع موعظۀ خود بر کوه زیتون، به شاگردان درمورد ویرانی معبد اورشلیم اطلاع می‌دهد که در سال ۷۰ ميلادی واقع شد. همچنین می‌فرماید که مراقب باشند و از معلمین دروغين دوری کنند.‏

مسیح در موعظۀ خود بر کوه زیتون درمورد آینده و زمان‌های آخر پیشگویی کرد. وقتی این موعظه را مطالعه می‌کنیم، می‌فهميم که او از آیندۀ نزدیک، آيندۀ دورتر و انقضای این جهان سخن می‌گوید.‏

خدای ما بسيار بردبار و صبور است و ما پیروان عيسی مسیح، باید از او تقلید کنیم. وقتی روح‌القدس صبر و بردباری را در ما پرورش می‌دهد، باید با او همکاری کنیم و به خدا اعتماد داشته باشیم.‏

ما ايمانداران مسيحی، دراثر پیروی از روح‌القدس و تکیه بر قدرت او، می‌توانیم از خشم و عصبانیت آزاد شویم. چون روح‌القدس در ما ساکن است، پیوسته ما را تبدیل می‌کند تا رفتاری خداپسندانه داشته باشيم.‏

ما ایمانداران مسيحی، با اعلام مژدۀ نجات به دیگران، باعث می‌شویم که مردم عیسی مسیح خداوند را بشناسند و به او به‌عنوان نجات‌دهندۀ خود ایمان آورده و از گناهان خود آمرزيده و پاک شوند.‏

یک شهادت خوب، باعث تشويق ايمانداران مسيحی می‌شود و غیرمسیحیان را به‌سوی مسیح می‌کشاند. اما لازم است شخصیت و گفتار و رفتار ما با آنچه که در مسیح هستیم مطابقت داشته باشد.‏

شناخت خدا، بر تمام جنبه‌های زندگی ما تأثیر می‌گذارد. شناخت خدا و رفاقت صمیمانه و پیوسته با او، ما را از درون تبدیل می‌کند و باعث تحول در زندگی ما می‌شود.‏

برای تجربه نمودن خشنودی واقعی، بايد خواسته‌های خود را به خدا تسلیم کنیم و به او اعتماد داشته باشیم. هرآنچه که پدر آسمانی اجازه می‌دهد در زندگی ما رخ دهد، به نفع ما و برای خیریت ما می‌باشد.‏

ما ایمانداران مسيحی باید صدای خدا را از‌طریق کتاب‌مقدس، دعا و رابطۀ شخصی و پیوسته با خدا تشخيص دهيم و مطيع خواسته‌های مسيح باشيم تا بتوانيم زندگی پيروزمندانه‌ای در مسيح داشته باشیم.‏

خدا ما را برای هدف و نقشه‌ای خاص خلق نموده و نجات بخشیده است. پولس رسول الگوی شایسته‌ای برای ما مسيحيان است تا ما نیز فروتنانه از خدا بطلبیم که هدف خود را برای زندگی ما آشکار سازد.‏

یوحنای رسول، هویت عیسی مسیح را اين‌گونه آشکار می‌کند. عیسی شاهدی امین و نخست‌زاده از‌ميان مردگان و فرمانروای مطلق است. او ما را دوست دارد و با خون خود ما را از گناهان‌مان رهانيده ‌است.‏

گناهان ما از افکار و نگرش‌های گناه‌آلود ما سرچشمه می‌گیرند. تغییر واقعی و پایدار در نحوۀ اعمال ما زمانی شروع می‌شود که روح‌القدس افکار و قلب ما را با ارادۀ خود هماهنگ سازد.‏

تمرکز بر شخصیت واقعی عیسی مسیح، کلید شادی ما حتی در شرايط نامطلوب است. اگر از گناهان دانستۀ خود توبه نکنيم و بر خداوند متمرکز نباشيم به شادی روحانی ما لطمه وارد می‌شود.‏

شادی الهی و واقعی، دراثر رابطۀ شخصی ما با عیسی مسیح خداوند به‌دست می‌آید. مسیح شادی الهی و واقعی خود را به ما ایمانداران وعده داده و اين شادی یکی از ميوه‌های روح‌القدس در زندگی ما است.‏

ما ایمانداران به مسیح، از‌طریق روح‌القدس به قدرت او دسترسی داریم. روح‌القدس عملکردهای مختلف و متفاوتی را در ما و توسط ما ایمانداران مسيحی به‌انجام می‌رساند و ما را پیوسته هدایت می‌کند.‏

آنچه با بی‌ريايی و به‌طور بلاعوض برای ديگران انجام دهيم پاداش الهی را به‌همراه خواهد داشت. نبايد برای خوشنودی ديگران و امتياز گرفتن از آنها کاری انجام دهيم زيرا سرافرازی واقعی ازجانب خداست.‏

در فصل چهاردهم انجیل لوقا، عیسی مسیح در قالب مَثَل، اصل مهمی را در زندگی بیان می‌کند. هرکه خود را بزرگ سازد، خوار خواهد شد و هرکه خود را خوار سازد، سرافراز خواهد گرديد.‏

یکی از فریسیان يهودی در روز شنبه عیسی را به مهمانی دعوت کرد تا او را به دام بیندازد، زیرا مرد مریضی نیز آنجا بود. اما مسیح در روز شنبه مریض را شفا داد و رحمت الهی خود را آشکار ساخت.‏

شیطان و ارواح پلید، پیوسته در تلاش هستند تا ما را وسوسه کرده و به انجام گناه سوق دهند. اما خدا از ما محافظت می‌کند و به ما سلاح‌های روحانی را بخشیده تا بتوانیم در مقابل نيرنگ‌های شیطان ايستادگی کنیم.‏

وقتی خود را با مسیح مقایسه می‌کنیم متوجه کاستی‌های خود می‌شویم و این حالت ما را از غرور روحانی باز‌می‌دارد. اما بايد بدانيم که کفايت ما از خدا‌ست و او می‌خواهد که بکوشيم و به بلوغ روحانی برسيم.‏

یکی دیگر از نشانه‌های رشد و بلوغ روحانی، مسئوليت‌پذيری و خدمت مؤثر در کليسا است. هر‌قدر بیشتر در مسيح رشد کنيم، اشتیاق بیشتری برای خدمت به ديگران و انجام کارهای نیکو داریم.‏

یکی از نشانه‌های رشد و بلوغ روحانی اين‌است‌که خصائل مسیح‌گونه به‌خوبی در زندگی ما ديده شوند. ما ایمانداران مسيحی در‌مسیر رشد روحانی از‌طریق روح‌القدس، باید بکوشيم و با خدا همکاری کنیم.‏

ایمانداران مسيحی، باید تعاليم ابتدايی دربارۀ مسيح را پشت‌سر نهاده و دائماً درحال رشد باشند. بايستی پیوسته تسلیم روح‌القدس باشیم و مطابق کتاب مقدس زندگی کنيم تا به‌سوی کمال پيش برويم.‏

برای رشد روحانی باید انگیزه‌ای قوی داشته‌ باشیم. خدا امکانات و ابزارهایی مثل کتاب مقدس، دعا و کليسا را در‌اختیار ما گذاشته تا با استفاده از آنها و ياری و هدايت روح‌القدس بتوانیم در مسيح رشد کنیم.‏

انگیزه‌های رشد روحانی، غیرمادی و روحانی هستند و مربوط به آخرت ما و همچنين زندگی کنونی ما می‌باشند. هرقدر بيشتر در مسيح رشد کنيم، بهتر می‌توانیم خدا را خدمت نموده و در ملکوت او مفيد باشيم.‏

خدا از‌طریق روح‌القدس که در ما ساکن است و همچنین به‌وسيلۀ کلیسا و سختی‌های زندگی، شرایط رشد و بلوغ روحانی را برای ما فراهم می‌سازد. سهم ما نيز همکاری با خدا و استفاده از این امکانات می‌باشد.‏  

وقتی به عیسی مسیح ایمان می‌آوريم مثل نوزادی هستیم که در خانوادۀ خدا چشم به جهان باز می‌کند و مثل هر کودک دیگری باید مراحل رشد را طی کنیم و به بلوغ برسیم و زندگی ما مسيح‌گونه باشد.‏

هدفی که کلام خدا برای ما مسيحيان تعیین کرده‌،‌ این‌است‌که باید در مسيح که الگوی ما است رشد کنيم و به بلندای کامل قامت او برسيم، یعنی شخصیتی کاملاً رشد ‌یافته و انسانیت کاملی مانند مسیح داشته‌ باشیم.‏

وقتی انسان به مسیح و واقعيت مرگ و قيام او ایمان می‌آورد، نجات و حیات جاويد می‌یابد و لازم است که در مسیر رشد و بلوغ روحانی بیشتر شبيه مسيح شود. این هدف خدا برای زندگی کنونی و آيندۀ ما است.‏

وقتی ما ایمانداران مسيحی درک کنیم که فرزندان خدا و صاحب حیات جاودانی و شریک سلطنت مسیح هستيم، می‌توانیم با کمک روح‌القدس پيوسته شادی حقیقی و استوار الهی را در خود داشته باشيم.‏

همان‌طور که پولس رسول برای ایمانداران شهر کولسی دعا می‌کرد، ما نیز می‌توانیم برای دیگران دعا کنیم تا کلام خدا را عمیق‌تر درک کنند و زندگی و خدمت آنها خداپسندانه باشد.‏

ما ایمانداران مسيحی باید مسئولیت هر گناه دانستۀ خود را بپذیریم و در‌‌حضور خدا به آن اعتراف کنیم. به‌خاطر کار عظیم عیسی مسيح بر صلیب، گناهان ما بخشیده شده و از اسارت گناه آزاد شده‌ایم.‏

با مطالعۀ زندگی جدعون یاد می‌گیریم که چطور خدا اشخاص ضعیف و معمولی را تشویق و تقویت کرده و آنها را مهيا می‌کند تا ازطریق آنان نقشه‌های خود را عملی سازد و قدرت عظيمش را آشکار نمايد.‏

ما از زندگی یعبیص یاد می‌گیریم که اهداف و آرزوهای بزرگ داشته باشیم و دعا عامل مهمی در زندگی ما باشد. ما بايد مانند یعبیص در ایمان‌مان رشد کنیم و با فروتنی و قناعت واقعی از خداوند بطلبيم.‏

واقعۀ قيام مسيح از مردگان، نقطۀ اوج زندگی عيسی مسيح در انجيل مقدس می‌باشد. قيام مسيح از مردگان، در واقع شالوده و بنيان ايمان مسيحی است. برای دريافت نجات آسمانی و رهايی از عذاب ابدی در جهنم، انسان بايستی به مرگ مسيح بر صليب و قيام جسمانی و روحانی او از مردگان قلباً ايمان بياورد و در برابر مسيحِ زنده به زانو درآيد.‏

چرا ما ايماندارانِ به مسيح، می‌توانيم اميدوار باشيم و در اين دنيای غرق در نااميدی و سردرگمی، به ديگران اميد دهيم؟ در انجيل مقدس، لوقا ۲۴: آيات ۱۳ تا ۳۵ ‌می‌بينيم که چگونه مسيحِ از مردگان قيام نموده و زنده، با دو نفر ملاقات کرد و آنها را اميدوار و دلگرم نمود.‏

قيام مسيح، هم ذات الهی او را ثابت می‌نمايد و هم اعتبار پيشگويي‌های عهد عتيق را به ثبوت می‌رساند. به خاطر واقعيت قيام مسيح از مردگان، ايماندارانِ به مسيح می‌توانند مطمئن باشند که در موقع بازگشت او، با بدنی جاودانی از مردگان برخواهند خاست و برای هميشه با خدا خواهند زيست.‏

پيغام اصلی انجيل، زنده شدن مسيح پس از مرگ او بر صليب می‌باشد. با قيام و برخاستن عيسی مسيح از مردگان، خدای پدر حقانيت مسيح و درستی پيام او را به اثبات رسانيد. اگر به واقعيت قيام مسيح ايمان نداشته باشيم، نمی‌توانيم آنچه را که در مسيح يافت می‌شود دريافت نمايیم زيرا قيام مسيح از مردگان، پايه و اساس ايمان واقعی و نجات‌بخش مسيحی است.‏

این برنامه به مناسبت «جمعه نیک»، بر اولین سخن عیسی مسیح بر صلیب تمرکز دارد: «ای پدر این‌ها را بیامرز زیرا که نمی‌دانند چه می‌کنند.» مسیح با بخشش دشمنان، الگوی غلبه بر بدی با نیکویی و شفاعت برای گناهکاران را به کمال رساند.‏

آمرزش گناهان، بر پایۀ فیض خدا و به‌طور رایگان، از راه ايمان به مسيح، به انسان هدیه داده می‌شود. خدا مشتاق است که گناهان انسان را بيامرزد و اين آمرزش به‌وسيلۀ ايمان به مسيح کامل و قطعی می‌باشد.‏

مسیح، به‌خاطر گناهان ما، در روز جمعۀ نیک، بر صلیب جان بداد تا بار گناهان ما را بر خود بگيرد و جريمۀ گناهان ما را با مرگ خود بپردازد. در ايمان و اتحاد با مسیح، ما رستگار و تکمیل می‌شويم.‏

فقط در مسیح، نجات آسمانی و آمرزش گناهان و پیروزی ما کامل شده است. وقتی نجات مسیح را دریافت می‌کنیم، ختنۀ روحانی می‌شویم. ما در مسیح، خلقت تازه‌ای هستیم و قوت هرچيز را داريم.‏

الوهیت‌ به‌طور کامل در مسيحِ خداوند مجسم شد. او بالاتر از همۀ قدرت‌ها و ریاست‌ها می‌باشد. فقط در اتحاد با مسيحِ از مردگان قيام‌نموده، ما کامل می‌شويم و تکميل شدن ما پايدار و هميشگی است.‏

عيسی مسيح، در يکشنبۀ نخل، با فروتنی و سوار بر کرّۀ الاغی وارد اورشليم شد. هرچند که او شاه شاهان و خداوند خداوندان بود، اما باز فروتنانه ثابت نمود که پيوسته مطيع خواست و ارادۀ پدر آسمانی می‌باشد.‏

ما از زندگی سامسون یاد می‌گیریم که عیش و عشرت باعث بی‌نظمی در زندگی ما می‌شود. عصبانیت، کینه‌توزی، انتقام‌جویی و عدم تعهد نسبت‌به خدا باعث تضعیف ما می‌شود و زندگی ما را تباه می‌سازد.‏

ما از زندگی ابراهیم یاد می‌گیریم که ایمان‌ خود را بسنجیم. ایماندار واقعی از خدا پیروی می‌کند و بدون اینکه بداند خدا او را کجا می‌برد و چه‌وقت و چگونه به مقصد می‌رساند به نقشۀ خدا اعتماد می‌نمايد.‏