Kazania EWC

Kim jest Jezus?Ewangelia Marka 4:35–41 daje niezwykłą odpowiedź: nawet wiatr i morze są Mu posłuszne.Po długim dniu służby Jezus zasypia w łodzi podczas gwałtownej burzy na Jeziorze Galilejskim. Gdy przerażeni uczniowie wołają o pomoc, On wstaje, gromi wiatr i fale — i natychmiast zapada doskonała cisza.Ten fragment w niezwykły sposób ukazuje zarówno człowieczeństwo, jak i boskość Chrystusa. Ten, który śpi w łodzi, jest jednocześnie Stwórcą, który panuje nad całym stworzeniem.To nie tylko pokaz Bożej mocy, ale również przypomnienie, że Chrystus troszczy się o swój lud. Uczniowie bali się burzy, ale większą rzeczywistością było to, że sam Bóg był razem z nimi w łodzi.

Duch Święty jest często zapomnianą Osobą Trójcy, a przecież to właśnie Jemu każdy wierzący zawdzięcza duchowe życie, uświęcenie, pewność zbawienia i bezpieczeństwo na wieczność.8 rozdział Listu do Rzymian przypomina nam, że zbawienie nie jest czymś tymczasowym ani kruchym. Ojciec je zaplanował, Syn wykupił przez swoją śmierć i zmartwychwstanie, a Duch Święty prowadzi wierzących aż do chwały.Jeśli Bóg jest za nami, kto może skutecznie stanąć przeciwko nam?Żadna ludzka siła, żadne oskarżenie szatana ani żadne okoliczności nie są w stanie odłączyć Bożego ludu od zbawienia, którego dokonał Chrystus. Jezus umarł, zmartwychwstał, króluje po prawicy Ojca i nieustannie wstawia się za swoimi dziećmi.Duch Boży nie tylko pociesza nas dzisiaj — On zachowuje nas na wieczność.

Duch Święty nie jest bezosobową siłą, którą człowiek może kontrolować. Jest suwerennym Bogiem, który zbawia, uświęca, podtrzymuje i prowadzi wierzących do wiecznej chwały.W tym nauczaniu z Listu do Rzymian 8:28–30 zobaczymy, że zbawienie zaczyna się od wiecznego planu Boga i kończy się pewną chwałą. Tych, których Bóg wcześniej poznał, tych też przeznaczył, powołał, usprawiedliwił i uwielbił.To niezwykłe przypomnienie o pewności zbawienia i pocieszającej służbie Ducha Świętego, który nieustannie działa w życiu wierzących.

Marka 8:11–21 ukazuje tragiczną rzeczywistość duchowej ślepoty.Faryzeusze stali twarzą w twarz z Synem Bożym, widzieli niezliczone cuda, słyszeli Bożą prawdę, a mimo to odmówili wiary. Ich problemem nie był brak dowodów, lecz serca, które bardziej umiłowały ciemność niż światłość.Jednocześnie uczniowie zmagali się ze swoją własną, tymczasową ślepotą. Mimo że widzieli Chrystusa uciszającego burze, wypędzającego demony, uzdrawiającego chorych i karmiącego tysiące ludzi, wciąż nie rozumieli w pełni, kim On jest.Ten fragment przypomina nam, że duchowy wzrok nie pochodzi z ludzkiej mądrości, religii ani inteligencji. Tylko Jezus Chrystus, Światłość świata, może otworzyć ślepe oczy i wyprowadzić grzeszników z ciemności do życia.

Zbawienie wierzących jest w pełni pewne, ponieważ wynika z niezmiennego planu Boga, a nie z ludzkich wysiłków. Duch Święty jest gwarantem tej wiecznej chwały, wstawia się za wierzącymi i prowadzi ich aż do uwielbienia. Ostatecznym celem zbawienia jest wywyższenie Chrystusa, by był „pierworodnym pośród wielu braci”.

Duch Święty wstawia się za nami w „niewysłowionych westchnieniach”, pomagając w naszej słabości. Przez Ducha Świętego, prawdziwi wierzący są bezpieczni na zawsze.

Wszystkie te wzdychania są pewną oznaką niespełnionej rzeczywistości. Całe stworzenie odczuwa niedosyt. Wierzący odczuwają niedosyt. Nawet błogosławiony Duch Święty doświadcza tego niedosytu.

Jesteśmy dziedzicami Boga, współdziedzicami Chrystusa, a tym, co dziedziczymy, jest chwała. Właśnie to dziedziczymy. Przyjrzyjmy się teraz bliżej i przeanalizujmy ten prosty tekst. Pomówmy o fakcie naszego dziedzictwa.

Duch adopcji

Duch Święty działa w ten potężny sposób, a twoim obowiązkiem jest wykorzystanie całej mocy, którą masz w Jego sile, żeby zabić pozostały grzech w twoim życiu. To właśnie robią ludzie, którzy żyją. To właśnie robią ludzie w mocy Ducha.

Duch Święty nie jest dodatkiem do życia chrześcijańskiego — jest jego źródłem. To On odradza serce, uświęca, przekonuje o grzechu i prowadzi do prawdy przez Słowo Boże. W czasach, gdy wielu przypisuje Duchowi Świętemu emocjonalne doświadczenia lub sensacyjne manifestacje, musimy wrócić do biblijnego zrozumienia Jego świętej i przemieniającej obecności. W tym nauczaniu dowiesz się, jak rozpoznawać prawdziwe działanie Ducha i dlaczego bez Niego nie ma prawdziwego chrześcijaństwa.

W tej krótkiej serii staramy się lepiej zrozumieć dzieło i służbę błogosławionego Ducha Świętego, żebyśmy mogli wzmocnić i wzbogacić naszą wdzięczność. Dziękować Mu i uwielbiać Go.

We współczesnym chrześcijańskim świecie ewangelicznego kościoła ludzie są trochę mniej skłonni do przynoszenia hańby imieniu Boga oraz imieniu Chrystusa, ale najwyraźniej myślą, że mają swobodę w hańbieniu i znieważaniu Ducha Świętego, ponieważ wiele takich rzeczy ma miejsce.Przypisując Duchowi Świętemu słowa, których nie wypowiedział, dzieła, których nie dokonał, i doświadczenia, których nie wytworzył. Przypisując Duchowi Świętemu to, co nie jest dziełem Ducha Świętego. Niekończące się ludzkie doświadczenia, emocjonalne doświadczenia, dziwaczne doświadczenia i demoniczne doświadczenia, przypisywane są Duchowi Świętemu.

Największym darem, jaki Bóg kiedykolwiek dał światu, jest prawda. Boskie objawienie. Boska prawda. Prawda o Nim samym. Prawda o nas. Prawda o czasie i wieczności. Prawda o życiu i śmierci. Prawda o początku i zakończeniu. Prawda o sądzie. Prawda o zbawieniu. Prawda o niebie. Prawda o piekle. To największy dar, jaki kiedykolwiek dał Bóg.

W tym tygodniu przyjrzymy się wierze, która zbawia, na przykładzie etiopskiego eunucha. W obu przypadkach kluczowym narzędziem Boga w narracjach z tego rozdziału jest Filip.

Piotr nie mówi o niemowlętach w Chrystusie. Zapomnijcie to. Mówi, że każdy wierzący powinien przez cały czas pragnąć Słowa Bożego tak, jak dziecko pragnie mleka.

Bezbłędna Biblia wymaga kaznodziejstwa ekspozycyjnego. Jeśli każde słowo jest prawdziwe, każde słowo musi być głoszone. W przeciwnym razie redagujesz Boga.

Pytania i odpowiedzi na temat bezbłędności Pisma Świętego z Johnem MacArthurem, Markiem Deverem, Albertem Mohlerem, Ligonem Duncanem i Kevinem DeYoungiem podczas Shepherds' Conference The Inerrancy Summit, 4-6 marca 2015 r.

Jak pokazują takie przykłady, ilekroć Kościół porzuca swoje oddanie autorytetowi i nieomylności Pisma, wynik zawsze jest katastrofalny.

Pismo Święte jest wystarczające. Wystarczające do zbawienia i wystarczające do potępienia. Nie ma zbawienia bez ewangelii. To nie jest ludzka księga, to Boska księga. To instrukcja przesłana przez producenta, żebyśmy wiedzieli, jak żyć pełnią życia, pełne wyjaśnienie Bożej woli dla życia człowieka w czasie i wieczności.

John MacArthur omawia niebezpieczeństwa zniekształcania Słowa Bożego poprzez wybiórczą interpretację. Podkreśla potrzebę pokory, obiektywizmu i konsekwentnego studiowania. Musimy pozwolić, by Pismo Święte mówiło samo za siebie, zamiast narzucać osobiste przekonania lub perspektywy kulturowe.

John MacArthur przedstawia kluczowe zasady właściwej interpretacji Pisma Świętego, podkreślając wagę dążenia do prawdy. Wskazuje na odpowiedzialność wierzących za dogłębne studiowanie Biblii, zachowanie szacunku dla jej autorytetu oraz staranne podejście do jej tekstu, co pomaga unikać błędnych interpretacji i subiektywnych przekonań.

Mamy tylko jedną opcję: Nie ma żadnych błędów w Biblii. Jeśli wierzysz w Boskość Chrystusa, musisz wierzyć w natchnienie, nieomylność i bezbłędność Pisma Świętego.

W tym wspaniałym fragmencie z 2 Listu do Koryntian 4, Paweł mówi w wersecie 5: „Albowiem nie siebie samych głosimy, lecz Chrystusa Jezusa, że jest Panem, o sobie zaś, żeśmy sługami waszymi dla Jezusa”. Pierwszą zasadą służby jest pokora. Ten aksjomat to wyraża. On musi wzrastać, ja zaś stawać się mniejszym.

Jak można uciec od piekła i dostać się do nieba? Takie jest przesłanie chrześcijaństwa. Odpowiedź brzmi - przez wiarę. Nie przez uczynki, tylko przez wiarę.

Tak więc wszystko, o co Bóg nas prosi, to spojrzenie na Jego Syna, wywyższenie Go. Żydzi, którzy byli ukąszeni, nie musieli nic robić. Nie było żadnych uczynków. Nic, za co mieli odpokutować. Żadnego zadośćuczynienia, niczego. Po prostu spójrz i masz życie.

Biblia jest tego pełna. To są te dwie równoległe rzeczywistości. Z jednej strony, suwerenny zamysł Boga. Z drugiej strony, otwarta oferta: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych”.

Pięć razy w tych krótkich wersetach jest mowa o narodzeniu na nowo lub o narodzeniu z góry. Musimy narodzić się na nowo. Czyli, kiedy już narodziliśmy się fizycznie, musimy teraz narodzić się duchowo.

Billy Graham, opublikował książkę, która stała się podstawą dla świata ewangelicznego przez następne 25 lat. Stała się źródłem dla wielu innych materiałów. Tytuł tej książki to „Jak narodzić się na nowo?”. Jest to książka instruktażowa, „Jak narodzić się na nowo?”. Podaje kroki do narodzenia się na nowo. To podejście wynika oczywiście z dobrych intencji. Jest tam wezwanie do opamiętania i wiary w Pana Jezusa Chrystusa, ale ta książka i jej tytuł pokazują niezrozumienie zasady, której Jezus tutaj naucza. Cały sens tych wersetów polega na tym, że musi ci się przydarzyć coś, w czym nie masz udziału. Nie ma instruktażu do narodzenia się na nowo. Nie ma żadnych kroków do narodzenia się na nowo. Nigdzie Jezus nie mówi Nikodemowi: Zrób to, powiedz to, pomódl się tak.

Mimo że termin "nowe narodzenie" jest często używany, wydaje się, że większość chrześcijan nie rozumie, co oznacza nowe narodzenie. Nie jest to niejasne ani trudne do zrozumienia...

John MacArthur zajmuje się rozmową Jezusa z Nikodemem z Ewangelii Jana, rozdział 3. Podkreśla konieczność duchowego odrodzenia, czyli ponownego narodzenia się, jako warunku wejścia do Królestwa Bożego. MacArthur wyjaśnia teologiczne aspekty odnowienia, zbawienia oraz przemieniającego działania Ducha Świętego w życiu wierzących.

John MacArthur przedstawia głęboką analizę wezwania apostoła Pawła do wierzących, by trwali w prawdziwej ewangelii. Podkreślając niebezpieczeństwa odstępstwa i fałszywych nauk, przypomina o konieczności wiernego podążania za naukami Chrystusa.

John MacArthur mówi o duchowym, obiecanym przez Boga, dziedzictwie. Zgodnie z nauką Biblii, to dziedzictwo jest niezniszczalne, nieprzemijające i zabezpieczone na wieczność. Odkryj, jak możesz cieszyć się swoim wiecznym dziedzictwem już dziś.

Jednym z problemów, z którymi masz do czynienia jako pastor, jest problem z ludźmi, którym brakuje pewności zbawienia. Nie wątpią w swoją grzeszność, nie wątpią, że Bóg kocha i zapewnia ofiarę w Chrystusie, nie wątpią, że Chrystus ma moc, by zbawić, nie wątpią w zmartwychwstanie, ale wątpią, że sami są zbawieni. Co okrada wierzących z pewności? Jest wiele rzeczy, które mogą osłabić twoją pewność. Podam wam kilka z nich...

Doktryna adopcji jest jedną z najcenniejszych doktryn chrześcijańskich. Wokół rzeczywistości zbawienia mamy doktrynę odrodzenia, doktrynę usprawiedliwienia, doktrynę nawrócenia, doktrynę zjednoczenia, doktrynę uświęcenia. Ale mamy też tę wspaniałą doktrynę adopcji.

Prawdziwa ewangelia, zbawienie przez wiarę, to sposób na otrzymanie ogromnego daru, jaki Bóg zapewnił przez Chrystusa. Przez wiarę i tylko przez wiarę. Pojawia się zatem pytanie: „Do czego jest więc Prawo? Po co Bóg dał Prawo, skoro nie jesteśmy zbawieni przez Prawo?”.

Żydzi przybyli z Jerozolimy do Galacji, do różnych kościołów w południowej części tego regionu i powiedzieli: „Wiara nie wystarczy. Musicie przestrzegać prawa Mojżeszowego, obrzezania, przepisów Mojżeszowych. Zbawienie to wiara plus uczynki”. Paweł był w szoku, że tak szybko to zaakceptowali.

Szerokie spojrzenie na zbawienie | John MacArthur Seria: Łaska czy uczynki? (8/14) Właśnie studiując List do Galacjan, Marcin Luter nawrócił się do Chrystusa. Studiując listy do Galacjan i do Rzymian, zrozumiał, że sprawiedliwy będzie żył z wiary, a zbawienie było tylko przez wiarę w Chrystusa i tylko z łaski. I to zapoczątkowało Reformację, ponieważ Kościół Rzymskokatolicki twierdził, i nadal twierdzi, że zbawienie jest połączeniem wiary i uczynków. Taki jest zasadniczo pogląd Kościoła Rzymskokatolickiego i wszystkich form fałszywej religii. Łączą one wiarę w bóstwo z pewnymi sprawiedliwymi i religijnymi zachowaniami, a tym, co zbawia, jest połączenie wiary i uczynków. To jest wszechobecne. To jest tak powszechne. Transkrypcja: https://www.ewan.ge/wieczne-przymierze-Bozej-obietnicy Materiał powstał we współpracy z fundacją Amor Veritatis http://amorveritatis.pl

Powodem, dla którego 500 lat temu doszło do reformacji katolicyzmu było to, że Kościół katolicki nauczał, że zbawienie jest połączeniem wiary i uczynków. Reformatorzy rozumieli, że Biblia mówi: "Sprawiedliwy będzie żył tylko z wiary". To kwestia wiary, to jest z łaski, a nie według uczynków. I z tego powodu doszło do reformacji protestanckiej. A "protestancka" to tylko forma słowa "protest", zaś protest był przeciwko wykrzywionej doktrynie zbawienia, która łączyła wiarę i uczynki, a przez to zaprzeczała prawdziwej ewangelii tylko wiary.

Wiara przynosi błogosławieństwo, a uczynki - jako sposób na zbawienie, odkupienie, przebaczenie, pojednanie i dostanie się do nieba - przynoszą przekleństwo.

Uczynki czy łaska? Część 2 | John MacArthur Seria: Łaska czy uczynki? (5/14) Wszyscy są przeklęci. I nie są przeklęci przez Szatana, są przeklęci przez Boga. To przekleństwo spełni się w wiecznej karze i wiecznym żalu, od których nie będzie świadomej ucieczki ani wyzwolenia. Każdy człowiek w historii rodzi się przeklęty i to przekleństwo jest trwałe oraz wieczne. Taką prawdę widzimy w wersecie 10. Jest to jednak ukryta prawda chrześcijaństwa. Jest to część Biblii, o której kaznodzieje nie chcą mówić, ponieważ obraża ludzi. Nie są więc wierni i pomijają prawdę, która sprawia, że ewangelia jest tak wspaniała. Każdy jest przeklęty. Co to znaczy być przeklętym? Wysłuchaj nowego kazania Johna Macarthura!

Żyjemy w takim samym świecie, w którym żyli Paweł i Galacjanie. Jest to świat, w którym istnieje jedyna prawda. Ewangelia Jezusa Chrystusa objawiona na kartach Pisma Świętego: Boży plan zbawienia tylko przez wiarę, niezależnie od uczynków.

Czy Paweł mówi, że ci wierzący Galacjanie zostali omamieni? Jak najbardziej. Pojawia się zatem pytanie: Czy prawdziwy chrześcijanin może zostać omamiony? Czy prawdziwy wierzący może być omamiony? Syn Boga, dziecko Ojca, osoba w Chrystusie, ktoś, kto posiada Ducha Świętego, ktoś, kto został odrodzony? Czy wierzący mogą być omamieni? Czy nie jesteśmy ludźmi prawdy? Czy nie jest tak, że wierzymy w prawdę, kochamy prawdę, przyjmujemy prawdę, głosimy prawdę i odrzucamy błąd? Czy nie jest prawdą, że mamy Słowo Boże i mamy zrozumienie Słowa, mamy namaszczenie od Boga, że Duch Święty uczy nas wszystkiego? Czy nie jesteśmy ludźmi prawdy? Czy nie jesteśmy tymi, którzy znają prawdę i odrzucają błąd? Jak to możliwe, że prawdziwi wierzący zostają omamieni?

Paweł mówi: "Jeśli wam ktoś zwiastuje ewangelię odmienną od tej, którą przyjęliście, niech będzie przeklęty!". Troską Pawła w pisaniu tego listu jest: "aby prawda ewangelii u was się utrzymała". On troszczy się o prawdę ewangelii, bo ewangelia jest jasno zdefiniowana w Piśmie jako jedyny sposób, w jaki ludzie mogą uniknąć piekła. Musimy dobrze zrozumieć ewangelię. Szatan działa nie tylko poza kościołem chrześcijańskim, ale także wewnątrz kościoła w znacznie bardziej subtelny sposób, z fałszywymi formami ewangelii i fałszywymi nauczycielami, którzy identyfikują się jako wierzący w Jezusa Chrystusa.

Ziemia jest opanowana wszelkiego rodzaju formami fałszywej religii. Ale tak naprawdę istnieją dwie religie: prawdziwa religia, którą Bóg objawił w Piśmie Świętym, która głosi, że zbawienie jest z łaski przez wiarę. I wszystkie formy fałszywej religii, które głoszą że człowiek osiąga zbawienie własnym wysiłkiem, własnymi osiągnięciami, czymś, co robi - jakąś moralnością, jakąś religijnością, jakimś rytuałem, jakimś obrzędem, jakąś ceremonią, jakimś zachowaniem. Albo zbawienie jest wyłącznie z Boga przez to, co Bóg osiągnął i dokonał. Albo jest całkowicie lub w pewnym stopniu z człowieka przez jego osiągnięcia. Religia szatana jest religią ludzkich osiągnięć. Prawdziwa religia Boga jest religią Boskiego dokonania.

Wiele lat temu ktoś zapytał mnie: "Czy chciałbyś zbudować kościół?". Odpowiedziałem: "Nie, wolałbym nie konkurować z Jezusem Chrystusem. Nie zamierzam z Nim konkurować". On zbuduje swój kościół. Ja chcę się tylko dowiedzieć tego: "Czego, według Pisma Świętego, Bóg używa do budowania swojego kościoła?". A potem chcę się trzymać tego objawienia.

Od dzieciństwa uczono was, że głową Kościoła jest papież. I prawdą jest, że tego od wieków nauczał Kościół rzymskokatolicki. Ludzie, którzy temu zaprzeczali, bardzo często byli surowo prześladowani, a nawet zabijani.

Jest to potężny i przełomowy fragment Pisma Świętego. „Zbuduję Kościół mój”. To jest wielki cel stworzenia i historii ludzkości. W Starym Testamencie było nim zgromadzenie odkupionego ludu. W Nowym Testamencie i dalej, aż do Jego powrotu, jest nim Kościół. Historia ludzkości jest historią Pana, który gromadzi swój odkupiony lud. Celem historii jest Kościół, zebranie ludu dla Niego samego.

Kościół to jedyna instytucja, którą nasz Pan obiecał zbudować. Jest on sumą Jego dzieła na ziemi. On nie buduje narodów, On nie buduje organizacji i instytucji niezależnych od kościoła, On buduje tylko jedną rzecz na świecie i jest nią kościół. Kościół jest wyłącznie dziełem Boga.