Kendine Terapi

Neden bize iyi gelmeyen insanlardan kopmak bu kadar zor? Bizi üzen, yoran, hatta kendimizden uzaklaştıran ilişkilerin içinde neden kalmaya devam ediyoruz? Bu bölümde bağlanma, alışkanlık, umut, yalnızlık korkusu ve aralıklı pekiştirme üzerinden, aslında neden bazı insanları bırakmakta zorlandığımızı konuşuyorum.

Bu bölümde yaklaşık 15 yıl önce başlayan kitap yazma serüvenimden bir parça anlatıyorum.

Bu bölümde, narsistlerin olduğu bir dünyada psikolojik sağlamlığını nasıl koruyabileceğini, sınır koymanın neden hayati olduğunu ve başkalarının seni tanımlamasına izin vermeden nasıl ayakta kalabileceğini konuşuyorum.

Bu bölümde diyetlerden değil, yemekle kurduğumuz ilişkiden konuşuyoruz. Neden bazen aç olmadığımız halde yiyoruz? Sağlıklı beslenmek neden irade meselesinden çok bir sistem meselesi olabilir? James Clear'ın Atomik Alışkanlıklarkitabından, psikoloji araştırmalarından ve kendi deneyimlerimden yola çıkarak; alışkanlıklar, duygusal yeme, sezgisel yeme ve öz-şefkat üzerine samimi bir sohbet yaptık.

Çünkü bazı çocuklar gerçekten yaramaz değildir.Sadece kimsenin ifade edemediği duyguları davranışlarıyla anlatıyordur. Hadi konuşalım :)

Bazen hiçbir şey hissetmiyormuş gibi geliyorsa, bu bir şeylerin bittiği değil; belki de zihnin seni korumaya çalıştığı anlamına gelir.Bu bölümde duygusal anesteziyi, yani hissizleşmeyi konuştum. 

Bu bölümde İyi Evlat Sendromu’nu masaya yatırıyoruz. Sevilmek için kendinden vazgeçenleri, “hayır” diyemeyenleri, hep güçlü görünmek zorunda hissedenleri… Ve en önemlisi, içten içe yorulan o sessiz tarafı.Kendini hep “iyi” olarak tanımladıysan, muhtemelen bu bölüm biraz canını sıkacak.Ama merak etme, bazen iyileşmek biraz rahatsız edici başlar.

Bu bölümde minimalist yaşamla ilgili anlatacağım birkaç şey var, abone olup sosyal medya üzerinden merak ettiklerini sorabilirsin :)