Kilise

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma27-) Konu: Hristiyan İman Yaşamı ÜzerineBu bölüme gelinceye kadar 28 konuya kısaca baktık. “Bütün bu konulara neden ihtiyaç vardı ya da bu konuları bilmenin bana yararı nedir?” diye bir soru soracak olursak, cevabı bu bölümdür…Mesih’in örnek bıraktığı yaşamı bizler yaşayabilelim diye, buraya kadar bazı konular hakkında düşündük. “İman ettim, bu nedenle konuştum” diyen ayet gereği (II.Korintliler 4:13), bizler de “iman ettim, buna göre yaşamalıyım; iman ettim, buna göre dua etmeliyim; buna göre tanıklık etmeliyim; buna göre öğrenci yetiştirmeliyim; dünyaya örnek olmalıyım…” diyebilmek için, yaşam boyu daha derin öğrenmemiz gereken konuların bazılarına değinmiş olduk.Bir kişiyi Hristiyan yapan değerler o kişinin yaşamını belirler. Yani neye inandığınız (ve neye inanmadığınız) konusu, sizin bu dünyadaki yaşamınızı etkiler. Evde, alışverişte, gündelik işinizi yaparken ya da tatildeyken, arkadaşlarınızla toplandığınız zamanda sizi Hristiyan yapan değerler düşüncenizi, sözlerinizi, davranışlarınızı belirler.Bizlere kendisini Kutsal Yazılar’da açıklayan Tanrı’nın bizlerde görmek istediği yaşamı bizler bilelim ve Mesih gibi yaşayalım diye bu dünyada varız. Kutsal yaşam için örneğimiz ise Mesih’in kendisidir (I.Petrus 2:21).Tanrı’nın görkeminin bu dünyada görünmesi için iman yaşamda etkin olursa, bu karanlık dünyada insanlar Tanrı’nın iyiliği ve görkemini görmeye başlarlar. Tanrı’yı yücelten bir yaşam, Mesih ve Müjde merkezli olduğu için, bu yaşam aynı zamanda kilise merkezlidir.İnsanlarla olan ilişkileriniz bazen birilerini kiliseye davet etmenize sebep olur (bir nikah ya da bayram kutlaması v.b. şeyler için). Diğer yandan yaşamında Mesih görünen bir kimse iseniz, insanlar sizin kilisenizi merak edip gelmek isteyebilirler.Birini karşılıksız olarak affetmeniz ya da yardımsever olmanız gibi pekçok yoldan yaşamlarımız Müjde’yi ve Mesih’i ortaya koyar. Bu, pratikte ne anlama geliyor? Yani sözleriyle ve işleriyle esenlikte yaşamaya çalışmanız, hasta birine dua etmeniz ya da sıkıntılı birine vakit ayırıp onu teselli etmeniz, kendinize ait olan şeyleri cömertçe paylaşabilmeniz, insanlarla ilişkinizde adaleti, doğruluğu gözetmeniz, kötü sözlerden ya da dedikodudan kaçınmanız gibi pekçok şey, dünyanın gözüne Mesih’in ve Müjde’nin görünür olmasını sağlar.II.Timoteyus 3:1 Şunu bil ki, son günlerde çetin anlar olacaktır. 2-3 İnsanlar kendilerini seven, para düşkünü, övüngen, kibirli, küfürbaz, anne baba sözü dinlemez, nankör, kutsallıktan ve sevgiden yoksun, uzlaşmaz, iftiracı, özünü denetleyemeyen, azgın, iyilik düşmanı olacaklar. 4-5 Hain, aceleci, kendini beğenmiş, Tanrı’dan çok eğlenceyi seven, Tanrı yolundaymış gibi görünüp bu yolun gücünü inkâr edenler olacaklar…[1]Bu ayetlere bakınca sizin yollarınız ve dünyanın yollarının ne kadar farklı olması gerektiğini anlıyor musunuz? Tanrı Sözü’nü temel alan bir yaşam, bu ayetlerde ifade edilen dünyayı etkiler ve bir fark yaratır. Duygu ve düşüncesi gerçek imandan kaynaklanan kimseler, yaşam amaçlarında farklıdırlar ve bu yüzden böyle kimseler bu dünyadan ayrı yaşarlar (dünyadadırlar, dünyadan değillerdir krş. Yuhanna 17:14-15):I.Korintliler 10:31 Sonuç olarak, ne yer ne içerseniz, ne yaparsanız, her şeyi Tanrı’nın yüceliği için yapın.Koloseliler 3:17 Söylediğiniz, yaptığınız her şeyi Rab İsa’nın adıyla, O’nun aracılığıyla Baba Tanrı’ya şükrederek yapın.I.Petrus 4:11 Konuşan, Tanrı’nın sözlerini iletir gibi konuşsun. Başkalarına hizmet eden, Tanrı’nın verdiği güçle hizmet etsin. Öyle ki, İsa Mesih aracılığıyla Tanrı her şeyde yüceltilsin. Yücelik ve kudret sonsuzlara dek Mesih’indir! Amin.Ayetler Tanrı’yı yücelten bir yaşama dikkat çekmektedir. Sizler Tanrı’nın övgüsü ve görkemi için yaşadıkça, dünyaya Tanrı’nın iyiliği gelecektir; insanlar Tanrı’nın iyiliğini bu şekilde tadacaklardır. Kayıp dünya Mesih örneğini izleyen sadık kimselerin yaşamları aracılığı ile Tanrı’nın karakterini tanımaya başlar.I.Petrus 2:21 Nitekim bunun için çağrıldınız. Mesih, izinden gidesiniz diye uğrunuza acı çekerek size örnek oldu.Vaftizci Yahya “ben küçülmeliyim, Mesih yüceltmeli” demek suretiyle, benliği (eski Adem’i) çarmıha gererek yaşamamız gerektiğine dikkat çekmiştir (Yuhanna 3:30-31). Pratikte bunun anlamı şudur: yüreğimizin (yaşamımın) merkezinde Mesih olmalıdır. Bu yüzden Mesih “çarmıhı yüklenip beni izlemeyen, bana layık değildir, benim öğrencim olamaz” demiştir (Matta 10:38, Luka 14:27). Bu yüzden eski Adem tahtından indirilmeli ve yaşamımızın (aklımızın, yüreğimizin) merkezinde, kanıyla bizi satın alan Kurtarıcı Mesih yaşamalıdır (I.Korintliler 6:19-20):Romalılar 8:5 Benliğe uyanlar benlikle ilgili, Ruh’a uyanlarsa Ruh’la ilgili işleri düşünürler. 6 Benliğe dayanan düşünce ölüm, Ruh’a dayanan düşünceyse yaşam ve esenliktir.Mesih’i yücelten yaşamın görünen işaretleri ise Kutsal Ruh’un meyvesidir (Galatyalılar 5:22-23). Sizde “sevgi, sevinç, esenlik, sabır, şefkat, iyilik, bağlılık, yumuşak huyluluk ve özdenetim” meyvesi ne kadar çok görünüyorsa, siz Kutsal Ruh ile o kadar dolusunuz demektir. Bir başka şekilde ifade edersek, Mesih örneği bir yaşam sürmek için, Mesih’in bizde etkin olan yaşamının kanıtları bu meyvedir.Kilisede ezgilerle Tanrı’yı övüyor, şükran dualarıyla Kurtarıcı Rabbi yüceltiyor olmanız güzeldir. Çünkü bunu siz yapmasaydınız bile zaten bu yaratılışın kendisi Rab’bin görkemini yansıtmaktadır (Mezmur 19:1). Çünkü bu yaratılış O’nun ellerinin eseri olarak O’nun görkemi için vardır (krş. Romalılar 11:33-36).Burada şunu hatırlamak önemlidir: Tanrı görkemi için yarattığı her şeyi insana hizmet etsin diye yaratmıştır (krş. Mezmur 8). Bu yüzden Tanrı’yı yücelten bir yaşam, duada ya da tapınmada kullandığımız sözlerin çok daha fazlasıdır…Bu yeni yaşam (Yuhanna 3:5, Efesliler 4:24; 5:26, Titus 3:4-6) sadece sonsuzlukta (ya da biz cennete gidince) yaşayacağımız bir yaşam değildir. Bu yeni yaşam şimdi burada başlamıştır.Tanrı’yla Kutsal Ruh’ta ve Mesihte’ki paydaşlığımız bu yaşamın her alanını etkiler. İman etmemiz ve buna göre nasıl yaşamamız gerektiği bizlere Kutsal Yazılar aracılığı ile açıklanmıştır. Yüreğimizin tahtında Mesih yaşadıkça, bizler Tanrı’ya layık kurbanlar gibi –Tanrı aracılığımızla yüceltilsin ve dünyada O’nun görkemi görünsün diye- dünyaya tuz ve ışık olarak yaşamaya devam edebiliriz.[1] Bu ayetlerde On Emir’in tamamına karşıt bir durum olduğuna dikkat edin.

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma26-) Konu: Ondalık-Sunu-SadakaOndalık konusunu çalışmadan önce Yakup 1:9-11, Matta 19:16-24, I.Korintliler 7:29-31[32-35], Luka 12:16-21 ayetlerine bakınız.Luka 12:15 Dikkatli olun! Her türlü açgözlülükten sakının. Çünkü insanın yaşamı, malının çokluğuna bağlı değildir.Mesih İsa burada dikkat etmemiz gereken iki konu gösteriyor: 1-) maddiyat ve zenginlik; 2-) kendi yaşamımız.Maddiyat ve zenginlik, bir bereket olarak kullanılması gerekirken, bunlar ayartıya da dönüşebilir; ve doğruluk yaşamına engel olabilirler. Yaşamlarımızı Tanrı’ya yakın olabilecek şekilde düzenleyerek, ayartı ve tuzaklardan korunabiliriz.– Kendi yaşamınızı maddiyat ve zenginlik mi belirliyor?– Kendi yaşamınız maddiyat ve zenginlik üzerine mi kurulu?– Kendi yaşamınız maddiyat ve zenginliği mi yoksa başka bir şeyi mi temel alıyor?– Maddiyat ve zenginliğe verdiğiniz önemi gerçek yaşama (Tanrı’daki sonsuz yaşamınıza) veriyor musunuz?Vaiz 6:2 Adam vardır, Tanrı kendisine mal, mülk, saygınlık verir, yerine gelmeyecek isteği yoktur. Ama Tanrı yemesine izin vermez; bir yabancı yer. Bu da boş ve acı bir derttir.Tanrı’nın size verdiği zamanı, gücü, imkânları ve maddiyatı benliğinizin istekleri mi yönlendiriyor yoksa Tanrı’nın isteği mi? Tanrı’nın sağladığı bereketleri (armağanları) iyi bir kahya olarak yönetmezsek, bu ayette bunları kaybedeceğimize dikkat çekiyor (krş. Matta 25:14-30). Vaiz 6:2 ayetine bakınca şunu söyleyebiliriz: eğer siz çalışmak, üretmek, geliştirmek için size verilmiş imkânları ve yetenekleri sadece kendiniz için kullanıyorsanız, size çalışmak için Gücü Veren RAB’bi yaşamınızda hatırlamıyorsunuz demektir.Vaiz 6:2 ayeti mal, mülk ve saygınlığın Tanrı vergisi olduğunu gösteriyor. Öyleyse Tanrı’nın bu bağışını kendisi için biriktirenler (sadece kendisine saklayanlar) bereketlenmiş bir şekilde yaşayamayacaklardır.Matta 16:26 İnsan bütün dünyayı kazanıp da canından olursa, bunun kendisine ne yararı olur? İnsan kendi canına karşılık ne verebilir?Bu durumda sahip olduğumuz şeylerin keyfini çıkarmamız için, kazancımızla da Tanrı’ya olan şükranlarımızı sunmamız gerekir. Bu yüzden Tanrı’ya ondalık kurbanlarını sunarız.Meseller 3:9 Servetinle RAB’bi onurlandırVe ürününün turfandasıyla;10 O zaman ambarların çok fazla dolar,Ve teknelerin yeni şarapla dolup taşar.Daha çok mal edinmek için çalışıp da sahip olduğu her şey yanında canını kaybeden zengin adamı hatırlayın (Luka 12:16-21). Öyleyse Tanrı’nın yüceliği için VERME konusunda cömert olanların bereketlendikleri açıktır.Markos 12:41-44 ayetlerinde yoksul ve dul bir kadının cömert bir şekilde tapınağa yaptığı bağışın övüldüğünü görüyoruz. Bu kadın aslında çok para vermiyor. Zengin insanlar bu kadından daha fazla para veriyor. Fakat bu kadını Tanrı’nın gözünde beğenilir kılan şey şudur: bu kadın sevgi ile veriyor:II.Korintliler 9:7 Herkes yüreğinde niyet ettiği gibi versin; isteksizce ya da zorlanmış gibi değil. Çünkü Tanrı sevinçle vereni sever.Tanrı’nın sizi Mesih aracılığı ile günahlarınızdan kurtardığını, size sonsuz yaşam (cennet) verdiğini anlıyorsanız, siz de sevinçle Tanrı’nın kilisesine ondalık verebilirsiniz.Ondalık, kazancımızın onda birini vermemiz için Kutsal Kitap’ta açıklanan maddi bir ibadet biçimidir. Bu yoksul kadının cömert bağışından şunu öğreniyoruz: Herkes sadece onda birini değil, daha fazlasını verebilir.Açgözlülük[1] ve cimrilikten bizi koruması için ondalıklarımızı duayla ve şükranla vermeliyiz; öyle ki bu ondalıklar da Tanrı’nın kilisesinin işlerinde Tanrı’nın yüceliği için kullanılsın.Kutsal Kitap okuma, oruç, dua, Şabat Günü gibi iman işlerinin yanında devam eden bir eylem olarak Karşılıksız, Cömertçe Verme (maddi bağış sunarak tapınma) eylemi ile, maddiyat ve zenginliğin esas sahibinin de Tanrımız Rab olduğunu ilan ederiz.Böylece ondalık kurbanları, bizler bağışladıkça başkalarının da ihtiyacı olan rahatlığı ve esenliği sağlayan araçlar olur; Tanrı’nın işlerine tanıklık ederler.Böylece iyi işlerimizin ve maddi tapınmanın bir parçası olan ondalık kurbanları ile, kilisenin devamı ve tanıklığı için imanımızı doğruluyoruz; ve imanımızı Mesih’in merhamet işlerinin devamına dayandırarak etkin kılıyoruz.Dua edelim: İmanda, söz söylemekte, bilgide, her tür gayrette, bize beslediğiniz sevgide, her şeyde üstün olduğunuz gibi, bu hayırlı işte de üstün olmaya bakın (II.Korintliler 8)[1] Efesliler 5:5, Koloseliler 3:5 ayetlerinde açgözlülüğün putperestlikle eş tutulduğuna dikkat edin. Öyleyse Tanrı’ya tapınan kimseler ondalık konusunda istekli ve cömert olurlar.

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma25-) Konu: Rab’bin Sofrası SakramentiSakramentler hakkındaki düşüncelerimizi gözden geçirirsek, Tanrı’nın bizi iyi bildiğini; bizler günahlı, zayıf, güçsüz kimseler olduğumuz için, bedeli ödenemeyecek bir sevgi ile Tanrı’nın bizleri kurtardığını daima hatırlayalım diye, Tanrı sakramentleri düzenlemiştir.Tanrı bizleri imanda güçlendirmek ve kurtarışından emin kılmak için duyularımıza[1] sessiz bir şekilde ayrıca konuşmayı seçmiştir. Sakramentler bu yüzden vardır.Rab’bin sofrası sakramenti, Mesih’in çarmıhta bizler için kurban oluşunu hatırlatır; ve O’nun bütün bereketlerini iman ile paylaştığımızı gösterir. Bu yüzden bölünen ekmeği ve kâseyi görmemiz ve tatmamız, Kutsal Ruh’un gücü ve işleyişi ile bizleri bereketler (kutsal sevgiyi hatırlatır; imandan emin kılar; günahı dizginlememiz için bizleri yeniler).Bu sofraya katılmamız, Mesih’in çarmıhta günahlarımız ve suçlarımız için bir kurban kuzusu misali, bedeninin parçalanıp kanının günahlarımızın affı için döküldüğünün tekrar hatırlanması ve iman ile bunun kabul edilmesi anlamına gelir.Bu yaşamda ekmekle beslendiğimiz gibi, bölünen ekmek ve paylaşılan kâse, Mesih’in çarmıhta yaptığı işin, canımızı sonsuz yaşam için besleyip ve tazelediğinden bizi emin kılar.Bizler iman ile bu sofraya katıldığımızda, Mesih’in bütün acılarını ve ölümünü kabul etmiş oluruz; çarmıh aracılığı ile günahların affı ve sonsuz yaşam armağanı aldığımızı kabul etmiş oluruz (Yuhanna 6:35, 40, 50-54). Ekmek ve kaseden almakla, Mesih’in işlerinden Kutsal Ruh bizleri emin kılar ve imanımızı güçlendirirBu sofrada Kutsal Ruh aracılığı ile Mesih’teki paydaşlıkta güçleniyoruz. Mesih ile olan birleşmişliğimizi güçlendiriyoruz (Yuhanna 6:55-56, I.Korintliler 12:13). Mesih’le olan bu paydaşlığımız, bizleri kilise ailesindeki diğer üyelerle olan paydaşlığa bağlamaktadır.Böylece bu sofrada bir gün Mesih’le birlikte yaşayacağımız sonsuzluğa bakarız (Yuhanna 6:56-58; 15:1-6, Efesliler 4:15-16, I.Yuhanna 3:24). Gözlerimiz Mesih’in ikinci gelişine çevrilmiş olarak bizler imanda, umutta, sevgide yenileniriz.Bölünen ekmeği yiyip kâseden içmekle, Mesih kendi bedeni ve kanıyla halkını yenileyip güçlendireceğini vaat ediyor. Çünkü ekmeği verirken “benim bedenim,” kaseyi verirken “benim kanım” demiştir (I.Korintliler 11:23-26).Bizler bu sofraya her katıldığımızda, Tanrı’nın antlaşma vaadi kendisini bizlere tekrar sunar (I.Korintliler 10:16-17).Ekmeği verirken “Mesih’in bedeni” kaseyi verirken “Mesih’in kanı” ifadelerini kullanırız (Matta 26:26-28). Ancak ekmek ve şarap Mesih’in gerçek bedenine ve kanına dönüşmez. Mesih’in bedeninden beslenme şeklimiz ağzımızla değil, iman aracılığı iledir.Bu sakramentte ekmek ve şarap Tanrı’nın lütfunun işareti olarak verilir (Çıkış 13:1-16, I.Korintliler 10:1-4); sofradan aldığımız pay Müjde’nin vaadi ile birlikte bize verilir; ve Kutsal Ruh iç varlığımızda ekmek ve kaseden pay almamızla özel bir şekilde çalışır; bizlerde Mesih’in işlerini onaylar, bizleri Mesih’in işinden ve Müjde’nin vaadinden emin kılar (Efesliler 5:26, Titus 3:5). Mesih ekmek ve kaseyi Yeni Antlaşma’nın gereği olarak sunarken, bizleri dünyasal anlamda besleyen şeyleri kullanıyor; bu şekilde Kutsal Ruh aracılığı ile canlarımızdaki açlığı Mesih’in beslediğini bize yeniden gösteriyor (Yuhanna 6:51, 55).Böylece bizler her sofraya yaklaştığımızda, Mesih’in bedeni ve kanına paydaş olmuş (kurtulmuş) kimseler olduğumuzdan Kutsal Ruh bizi emin kılıyor (I.Korintliler 10:16-17; 11:26).[1] İnsanın beş duyusu olduğunu hatırlayalım. Kutsal Ruh’un gücü ile Tanrı sakramentleri kullanarak, bu duyularımıza dokunur Müjde sözü ve maddesel unlsurlarla birlikte; içsel varlığımıza sessiz (özel) bir şekilde konuşur.

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma24-) Konu: VaftizMesih’in düzenleyip yapması için kiliseye verdiği ruhsal törenlere sakrament adı verilir. Sakramentler Vaftiz ve Rab’bin Sofrası olarak iki tanedir.Tanrı bu sakramentler aracılığı ile vaatlerini ve bereketlerini bizlere özel bir şekilde sunar. Böylece sakramentler Tanrı’nın lütfundan bizleri emin kılar ve imanımızı güçlendirir.İsa Mesih’in yasayı bizler için tamamladı; çarmıhta kurban misali kanını dökerek, günahların affı için gerekli bedeli ödedi. Böylece bütün kurbanlara son vermiş oldu. Vaftiz Sakramenti ile O’nun özel olarak lütfunu alırız. “Çarmıha gerilmiş, gömülmüş, dirilmiş, göklere yükselmiş ve tekrar gelecek olan Mesih İsa’nın” gücü ve yetkisi altında olduğumuzu bu şekilde dünyaya açıklamış oluruz.Vaftiz sakramenti Baba, Oğul, Kutsal Ruh'un adıyla yapılır. Bedenin kirini yıkamak için kullanılan su, bu sakramentte Mesih’in kanının iç varlığımızı temizleyip pak kıldığına işaret eder. Kutsal Yazılar, Mesih’in kanı ve Kutsal Ruh’un gücüyle canımızın kirliliğinin ve bütün günahlarımızın yıkanmasını söylediği için,[1] Mesih tekrar gelene kadar kilise vaftiz uygulamasını sürdürecektir.Bu tören gazap çocuklarıyken Tanrı’nın çocukları olduğumuzun tanıklığıdır. Bu şekilde eski insanı bırakıp yeni insanı giyinmiş olduğumuzdan Tanrı bizleri emin kılar. Böylece vaftiz bize yeni bir yaşama çağrıldığımızı söyler. Bunun için günaha ölelim ve kutsal bir yaşam sürelim diye Kutsal Ruh bizleri yenilemiş ve Mesih’in bedeninde bir üye olarak ayırmıştır. Bu yüzden vaftiz sakramenti “yeniden doğuş yıkaması” olarak da adlandırılır (Titus 3:5).Vaftizde Tanrı’ya ait olmak (Romalılar 6:4) üzere ayrılırız; Tanrı’nın işaretini alırız: vaftizde Tanrı iç varlığımıza Mesih’in kanı aracılığı ile günahlarımızın affını[2] bize sunar. Kutsal Ruh’ta yeniden doğuşu,[3] Mesih’te Tanrı’nın çocukları olarak ayrılmamızı (Galatyalılar 3:26-27), sonsuz yaşam için dirilişimiz olduğunu,[4] Mesih’in yeryüzündeki kilisenin bir parçası olarak atandığımızı (I.Korintliler 12:13) özel olarak iç varlığımıza konuşur; vaftiz bizi bütün bunlardan emin kılar.Bu yüzden vaftiz, tüm yaşam boyunca hatırlamamız gereken bir berekettir; denendiğimiz ya da zor zamanlarımızda Mesih’in vaftizi nasıl teşkil ettiğini düşünmeliyiz; Mesih’in bu sakrameti ne için bize emrettiğini hatırlamalıyız; gayretle imanlı ve vaftizli biri olmanın sorumluluklarına sarılmalıyız; imana dayalı yaşamı (İbraniler 11), kutsallık ve doğruluk yaşamını etkin kılmak için, çarmıhta açıklanan sevgiye bakarak layık olmaya çalışmalı, kilise ailesi ile paydaşlığı güçlendirmeye gayret etmeliyiz. Bu şekilde benliğimizi ve dünyasallığımızı çarmıha gerebilmek için daha güçlü olacağımız açıktır.Dua edelim: Ayrıca Mesih’in gerçekleştirdiği sünnet sayesinde bedenin benliğinden soyunarak elle yapılmayan sünnetle O’nda sünnet edildiniz (Koloseliler 2)[1] Matta 3:11 (Markos 16:16, Yuhanna 1:33, Elçilerin İşleri 2:38) Romalılar 6:3-10, I.Petrus 3:21[2] Markos 1:4, Vahiy 1:5[3] Titus 3:5, Efesliler 5:26[4] I.Korintliler 15:29, Romalılar 6:5

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışmaKilise, Mesih İsa’nın yeryüzündeki ruhani bedenini oluşturmak için toplanan üyelerden meydana gelir.Kilise, belli bir yer ya da halk ile sınırlı değildir, tüm dünyaya yayılmıştır, aynı imanda ve aynı Ruh’ta Mesih’in kral ve baş olarak yetkisi altında var olan ve korunan bir topluluktur.Kilise, Mesih’teki kurtuluş ve kutsallığa paydaş olan her dilden, her halktan meydana gelir. Mesih’in bedeni olduğu için kutsaldır, tüm dünyadan insanları kapsadığı için evrenseldir (katolik).Kilise, Kutsal Ruh ve Tanrı Sözü’nün gücü altında toplanır ve korunur.Mesih İsa’nın çarmıhta satın aldığı kurtuluşun sonucunda, imanlılar kilisede toplanarak, Mesih’in kurtarışının ve Müjdesi’nin dünyada görünür olması için bir araya gelirler. Bu anlamda kilise bir bina değildir.Her bir imanlı kişi Mesih’in bedeninde bir üye olarak özel bir yere sahiptir. Her üye Tanrı’dan aldığı armağanlara göre bedendeki diğerlerini bina etmek için hizmete çağrılmıştır. Her bir üye kilisenin dünyaya olan hizmetinde ve tanıklığında özel bir yere sahiptir. Her bir imanlı kişi Mesih’in kilise topluluğu uğruna yaptığı fedakarlığın bir tanığı olarak yerel bir kiliseye bağlanmıştır. Her bir üye Mesih’in kilisesinin birliğini ve paydaşlığını korumak ve güçlendirmek için sorumludur.Tanrı Sözü olan Kutsal Yazılar’ın yetkisi altında toplanan kilise ailesi, Müjde’nin vaazı ile meşguldür; Müjde’nin öğretilmesi ve yaşamlara uygulanması için çalışır; atanmış görevliler (bkz. Timoteyus, Titus mektupları) aracılığı ile Mesih’in sakramentlerini uygular, hataları düzeltmek ve paklığı korumak için kilise disiplinini uygular.Kilisenin başı Mesih’tir. Kilise bu başa tutarak yetkisini uygular.İsa Mesih’i Kurtarıcı ve Rab olarak kabul eden üyeler günahtan kaçınmak, doğrulukla yürümek için kiliseye bağlanırlar. Tanrı’yı ve insanı sevmeyi, herkesi affetmeyi kilise topluluğu aracılığı ile öğrenirler. Kutsal Kitap’ın öğretisi ve Kutsal Ruh’un gücü ile eğitilir ve ruhsal anlamda kilisede beslenirler.Yeryüzünde mevcut binalarda ya da evlerde toplanan bu kilise gözle görülebilirdir. Kilise iman etmiş ve günahların affını almış insanlardan oluşsa da, üyeler bu bedende yaşayan ve hatalara açık kimseler oldukları için, bazen karışıklık yaşayabilirler. Ancak Tanrı Sözü yetkisi altında toplanmaya devam ettikleri için, Kutsal Ruh’un disiplini altında eğitilirler ve hatalarını düzeltirler. Bunu başarmak için (zaferli bir yaşam için) kiliseye “Mesih'ten gelen bir cesaret, sevgiden doğan bir teselli ve Ruh'la bir paydaşlık” verilmiştir. Böylece imanlılar “aynı düşüncede, sevgide, ruhta ve amaçta birleşerek” sabırla ve affederek yaşamayı öğrenir ve birbirlerini artan bir yetkinlikle korumaya ve geliştirmeye devam ederler.Bir de görünmez kilise vardır: samimi iman sahiplerinden oluşur. Mesih’te tam kutsallıkla yetkin kılınmış üyelerden meydana gelir; ve bu kilise göklerdedir.Diğer yandan Kutsal Kitap, kiliseyi Mesih’in gelini olarak tarif ettiği gibi,[1] Mesih’in egemenliği[2] ve Tanrı’nın ev halkı[3] olarak da açıklar. Bu yüzden her imanlı kişi kendisini kilisenin asil bir üyesi olarak görmeli ve kilisenin dışında tek başına yaşayan biri olmaktan kaçınmalıdır.Dua edelim: Tanrı’nın isteğiyle … Mesih İsa’da kutsal kılınmış, kutsal olmaya çağrılmış olan sizlere ve hepimizin Rabbi İsa Mesih’in adını her yerde anan herkese Babamız Tanrı’dan ve Rab İsa Mesih’ten lütuf ve esenlik olsun (I.Korintliler 1)[1] Efesliler 1:10, 22-23; 5:23, 27, 32, Koloseliler 1:18[2] Matta 13:47, Yeşaya 9:7[3] Efesliler 2:19, Efesliler 3:15

Rab’bin Duası-2Göklerdeki Babamız adın kutsal kılınsın:Kral olan Babamız, egemen gücün ve sonsuz görkemin için seni överiz. Sen kutsalsın…[Kutsal Sözlerine karşıt olan her günahımı şimdi sana itiraf ederim…]Sana yücelik sunmaya gücümüz yetmez, Senin kutsal adını övmeye sözümüz yetmez. Kutsal olan adını daima onurlandırmak için bizleri lütfun ile yönlendir…[Baba, Oğul, Kutsal Ruh adıyla, amin.]Egemenliğin gelsin:Günahın ve Şeytan’ın baskısından bizleri koru. Zayıflığımızı, kötülüğü ve bencilliği seven doğamızı yüce gücünle değiştir…Gökte olduğu gibi, yeryüzünde de Senin isteği olsun:Senin kutsal olan isteğini aramakta zayıfız; Senin kutsal olan isteğini bilmekte ve kutsal emirlerini yapmakta güçsüzüz…Bugün bize gündelik ekmeğimizi ver:Günah ile bozulmuş doğamızı Sen bilirsin; suçlarımız senden gizli değildir, bereketlerini yitirdik, iyiliklerine layık değiliz, her şeyde sana muhtacız…Bize karşı suç işleyenleri bağışladığımız gibi, Sen de bizim suçlarımızı bağışla:Senin önünde daima suçluyuz, günahlarımız çoktur; Senin kutsal adaletine ölüm borçluyuz; kendi gücümüzle kurtulamayız, kendi işlerimizle kurtulamayız, sana daima borçluyuz; iyiliklerini şükranla ilan edelim diye halkını bereketle…Ayartılmamıza izin verme, kötü olandan bizi kurtar:Bilge olan Babamız, en doğru ve en kutsal Sensin, lütufkâr elin ile her şeyi yönetirsin, her şeye hükmedersin, daima iyilik için işlersin. Koruyan gücün için Sana şükürler olsun…Çünkü egemenlik, güç ve yücelik sonsuzlara dek Senindir:Yüce olan Babamız, dualarımızı, yakarışlarımızı bizlerin iyiliğinden dolayı değil, sonsuz sevginle kabul edersin. Övgülerimizi ve şükranlarımızı büyük merhametinle kabul edersin…Amin:Kutsal olan Babamız, Sana yakaranlara, Sana iman ile el açanlara daima lütufkârsın; Senden dileyenlere iyi armağanlar veririsin. Sözlerin gerçektir, bizim için iyidir ve doğrudur; bu güvenle sana “amin” diyoruz… Sana övgüler olsun, Sen kutsalsın…

Rab’bin Duası, sıklıkla üzerinde derin düşünmemiz için önemlidir. Bu duayı yazıldığı okuyup dua ederiz. Mesih’in bu ayetlerdeki sözlerini, bütün yaşamımızı kapsayan bir dua olarak, tüm ihtiyaçlarımız için Tanrı’ya sunarız. Aynı zamanda bu ayetlerdeki her ifadeyi kendi sözlerimizle de bir dua olarak kullanırız; yani Rab’bin Duasıyla da dua ederiz.Göklerdeki BabamızTanrı’ya tam bir güvenle yaklaşalım, Tanrısayar bir yürekle, kutsallığı özleyerek dualarımızı sunalım. Tanrı’nın bizim babamız olduğu gerçeğinde O’na şükranla ve alçakgönüllülükle yaklaşalım.Adın kutsal kılınsınKendisini tanımamızı sağlayan Tanrı’ya daima şükredelim. O’nu yücelten bir yaşamda ve tanıklık için dua edelim. Tanrı’yı Babamız olarak gittikçe artan bir yakınlık ve ilişki içinde tanıyalım ve dünyaya da Kelam’a uygun bir şekilde O’nu tanıtmaya gayret edelim.Egemenliğin gelsinKaranlığın ve kötülüğün gücü kırılsın, Tanrı’nın kutsal krallığı yerin bütün uçlarına yayılsın. Mesih’in kilisesi güçlenerek büyüsün diye dua edelim.Gökte olduğu gibi, yeryüzünde de senin istediğin olsunTanrı'nın yollarını tanıyalım, O’nun isteğini bilmek ve dünyanın sonuna öyle öğretmek için çalışalım. Tanrı’nın iradesine her durumda itaat etmek için Rab yüreklerimizi güçlendirsin diye dua edelim.Bugün bize gündelik ekmeğimizi verTanrı’nın lütufkar armağanı olan bu yaşam için daima şükredelim. Yaşamlarımızı kutsal sağlayışı ile desteklemesi için, O’nun iyiliklerinden aldığımız sevinçle dünyaya hizmet etmeye devam edelim diye dua edelim.Bize karşı suç işleyenleri bağışladığımız gibi, sen de bizim suçlarımızı bağışlaGünahlarımızı bağışlayan, bizleri Mesih’te çocukları olarak kabul eden Tanrı’nın lütfuna layık olmak için yaşayalım. Herkesi sevgiyle bağışlayarak Tanrı’nın sevgisinin bu yeryüzünde görünür olması için çalışalım. Mesih’in çarmıh aracılığı ile bizlere sağladığı günahların affı armağanı gibi, sevgi ile başkalarını affetmekte aklımız ve yüreğimiz gayretli olsun diye dua edelim.Ayartılmamıza izin verme, kötü olandan bizi kurtarAdem’in günahı ile lekelenmiş bir dünyada olduğumuzu unutmadan, Tanrı’nın sözlerine bakarak yaşamlarımızı günahtan korumaya çalışalım. Dünya, benlik ve şeytanın bizi düşürmeye gücü olduğunu bilerek, Tanrı’nın bizi korumasını ve zor zamanlarda desteklemesini dileyelim.Çünkü egemenlik, güç ve yücelik sonsuzlara dek senindir. Amin.Umudumuzu, sevgimizi, cesaretimizi Tanrı sağlasın ve güçlü tutsun diye, dualarımızda Tanrı’nın yüzünü arayalım; egemenliğinin kutsallığı ve gücü içinde bizleri bereketlesin diye dua edelim. Her şeyde O’na övgü ve yücelik olmasını dileyerek yaşayalım. Yürekten yakarışlarımızı dinlediğini bilerek, güvenle dua etmeye devam edelim.

2-) TÖVBE DUASIKarşımda başka ilahların olamayacaktır.Dua: halkına kurtuluş veren Tanrı, sen kutsalsın, senin önünde yaratılmış başka şeylere güvenmeden yaşayabilmemi sağla… aklımda ve yüreğimde sana olan sevgiyi gölgeleyen şeylere yer olmadan yaşayabileyim diye beni bereketle; fiziksel şeylere bağımlılıktan özgür bir şekilde yaşamamı sağla…Kendine gökte, yerde ya da sularda yaşayan canlıya benzer put yapmayacaksın.Dua: halkına kurtuluş veren Tanrı, sen kutsalsın, tek Tanrı olan seni bütün yaşamımla izleyebilmemi, seni bütün canımla sevebilmemi sağla…Tanrın Rab’bin adını boş yere ağzına almayacaksın.Dua: halkına kurtuluş veren Tanrı, sen kutsalsın, senin kutsal adını yanlış kullanmayayım diye beni bereketle; kutsal adına övgü getiren bir şekilde yaşamamı sağla…Şabat Günü’nü kutsal sayarak (takdis et) hatırla.Dua: halkına kurtuluş veren Tanrı, sen kutsalsın, haftalık dünyasal yaşamımı, Şabat düzenlemesine göre yaşamamı sağla…Her gün düşüncelerimizle, her gün sözlerimizle, her gün işlerimizle Sana karşı günah işledik… [ya Rab merhamet eyle…]Babana ve annene saygı göster.Dua: halkına kurtuluş veren Tanrı, sen kutsalsın, aileme ve üzerime atadığın yetkililere seni onurlandıran bir saygı ve itaat ile yaşamamı sağla…Katletmeyeceksin.Dua: halkına kurtuluş veren Tanrı, sen kutsalsın, yürekte öldürme isteği doğuran kızgınlık, nefret ve acılıktan özgür bir şekilde yaşamamı sağla…Zina etmeyeceksin.Dua: halkına kurtuluş veren Tanrı, sen kutsalsın, suretinde yarattığın insana saygı duymayı, ruhsal ve fiziksel paklığı koruyarak yaşamamı sağla…Çalmayacaksın.Dua: halkına kurtuluş veren Tanrı, sen kutsalsın, yürekteki kıskançlıkla ve gözün tutkularıyla çalmaktan beni koru; herkese ve sahip olduklarına saygı ile yaşamamı sağla…Komşuna karşı yalan tanıklık etmeyeceksin.Dua: halkına kurtuluş veren Tanrı, sen kutsalsın, her şeyde gerçekten ve doğruluktan yana olmamı sağla…Komşunun evine göz dikmeyeceksin.Dua: halkına kurtuluş veren Tanrı, sen kutsalsın, hırs ile yaşamaktan beni koru; başkalarının sahip olduklarına tutku ile bakmaktan beni kurtar, sağlayışından hoşnutlukla yaşamamı sağla…Her gün düşüncelerimizle, her gün sözlerimizle, her gün işlerimizle Sana karşı günah işledik… [ya Rab merhamet eyle…]Dua edelim: Rabbimiz İsa Mesih’in Tanrısı, yüce Baba, kendisini tanımanız için size bilgelik ve vahiy ruhunu versin diye dua ediyorum (Efesliler 1).

1-) TÖVBE DUASIAtalarımızın Tanrısı Rab, duamız Sana erişsin, kulunla yargıya girme Senin önünde kimse aklanamaz, günah işledik, Kutsal Sözlerini unuttuk, emirlerini önemsemedik, Sen Kutsalsın, bize merhamet eyle…“Karşımda başka ilahların olamayacaktır. Kendine gökte, yerde ya da sularda yaşayan canlıya benzer put yapmayacaksın. Tanrın Rab’bin adını boş yere ağzına almayacaksın. Şabat Günü’nü kutsal sayarak (takdis et) hatırla” diye emrettin (ON EMİR:1-4);seni bütün kalbimizle sevemedik, sen Kutsalsın, bize merhamet eyle…“Babana ve annene saygı göster. Katletmeyeceksin. Zina etmeyeceksin. Çalmayacaksın. Komşuna karşı yalan tanıklık etmeyeceksin. Komşunun evine göz dikmeyeceksin” diye emrettin (ON EMİR:5-10);insanı kendimiz gibi sevemedik, Sen Kutsalsın, bize merhamet eyle…

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma21-) Konu: DuaTanrı’ya sunduğumuz teşekkürün bir parçası da duadır (Mezmur 50:14-15; 116:12-19, I.Selanikliler 5:16-18).Tanrı’dan lütfunu isteme yolumuz duadır (Matta 7:7-8, Luka 11:9-13).Kutsal Kitap’ın Tanrısı’na isteklerimizi samimiyetle konuşabiliriz (Mezmur 145:18, Yuhanna 4:22-24, Romalılar 8:26-27, Yakup 1:5, I.Yuhanna 5:14-15)Ancak insanın günah ve kötülüğü o kadar derindir ki, suçlarımız Tanrı ve insan arasında bir “engel duvarı” olarak durmaktadır (Efesliler 2:14-16). Uygun bir aracı olmadan Tanrı’nın huzuruna giremeyiz.[1] Gökte ve yerde tüm güç ve yetkinin sahibi olan Mesih,[2] insanla Tanrı arasındaki tek aracıdır (Koloseliler 3:17, İbraniler 13:15). Bu yüzden Mesih aracılığı ile Kutsal Ruh’ta dualarımızı güvenle Baba Tanrı’ya sunabiliriz (Matta 6:6).Dua ve tapınma için Tanrı’ya Mesih adıyla yaklaştığımızda, Kutsal Ruh duamızı destekler. Bazen nasıl dua etmemiz gerektiğini bilemeyiz, Kutsal Ruh bize güçsüzlüğümüzde yardım eder: iman, umut, sevgi için destek olur; aklımızı ve yüreğimizi karmaşıklıktan, kaygı ve korkudan arıtmak için lütufkar bir şekilde bizde çalışır ve bu yolla zayıf dualarımızı güçlendirir, dualarımızı benliğin tutkularından arıtır. Dualarımız bu şekilde Tanrı’ya yükselir (Mezmur 10:17, Zekeriya 12:10):Romalılar 8:26 Bunun gibi, Ruh da güçsüzlüğümüzde bize yardım eder. Ne için dua etmemiz gerektiğini bilmeyiz, ama Ruh'un kendisi, sözle anlatılamaz iniltilerle bizim için aracılık eder. 27 Yürekleri araştıran Tanrı, Ruh'un düşüncesinin ne olduğunu bilir. Çünkü Ruh, Tanrı'nın isteği uyarınca kutsallar için aracılık eder.Böylece Tanrı’nın bizi dinlediğinden emin olarak dileklerimizi sunabiliriz (Matta 7:8, Yuhanna 14:13-14, Yakup 1:6).O’nun görkemli varlığının önünde kendimizi alçaltarak dua ederiz (Mezmur 2:11; 34:18; 62:8, Yeşaya 66:2).Dileklerimizi, ihtiyaçlarımızı Tanrı’ya Mesih’in adında ve Kutsal Ruh’un yardımıyla bildiririz.Tanrı yürekleri araştıran ve bilendir; yakarışlarımızı dinler. Bu yüzden günahların itirafı ve her konudaki ihtiyaçlarımız için Tanrı’ya imanla dualarımızı yükseltiriz.Tanrı’nın Mesih’teki vaatlerinden emin olarak, merhamet, yardım, şifa, bilgelik dilemek için ve her konudaki ihtiyaçlarımız için umutla dua ile ederiz.“Dua etmek” deyince genelde kendimizin ve yakınlarımızın ihtiyaçlarını söylemek aklımıza gelmektedir. Ancak duamız her zaman bütün dünyayı kapsamalıdır. Bütün kiliseler için, kilisede hizmet edenler için, ulusların yöneticileri için, düşmanlarımız ve kayıp insanlar için dua ve dilekler sunulduktan sonra, kendimiz ve yakınlarımız için dua etmeliyiz. Mesih bizler için aracılık ettiği gibi, bizler de dualarımızda bütün dünyanın yaraları ve ihtiyaçları için aracılık etmeliyiz.Tanrı’nın görkemine bakarak ve kendi günahlarımızı görerek, övgü ve tövbe dualarımızı sevgiyle, samimiyetle Tanrı’ya kaldırmalıyız. Baba Tanrımız’ın iradesine alçakgönüllülükle itaat etmeyi arayarak dua etmeliyiz. Ve kendimiz ve başkaları için olan dileklerimizi sabırla ve umutla sunmaya devam etmeliyiz.Tanrı sözü olan Kutsal Yazılar’a bakarak, Tanrı’dan öğrenerek, Tanrı Sözü’nü okuyup bizi pak kılmasını dileyerek dua etmeliyiz. Kutsal Kitap’ın bize dua konusunu öğretmek ve yön göstermek açısından yetkin olduğunu görerek dua etmeliyiz (I.Yuhanna 5:14).[1] Yuhanna 14:6, Yeşaya 59:2, Efesliler 3:12[2] Yuhanna 6:27, İbraniler 7:25-27, I.Timoteyus 2:5

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma20-) Konu: Oruç“Oruç” dediğimiz zaman, Kutsal Yazılar’a odaklanarak ve dua ederek, Tanrı önünde alçalış ve tövbe ile durduğumuz bir zamana bakıyoruz.Evlilik, iş değiştirmek, göç etmek, kilisede yeni bir göreve başlamak gibi önemli kararlarda; günahlı yaşamdan tövbe etmek istediğimizde, ruhsal konularda bilgelik için; gururumuzun kırılması ve Tanrı’yı hayatımızda ve düşüncemizde yüceltmek için, alçakgönüllülük ile Tanrı’ya hizmet etmek ve O’nun lütfunu daha iyi anlamak için, ruhsal savaşta galip gelmek ve Şeytan’ın tuzaklarını kırmak için, zayıflıklarımızın kırılması ve özdenetim kazanmak için; Tanrı’nın bize yol göstermesi ve kuvvetlendirmesini istediğimiz konularda; hayatımızdaki kurak olan alanları yeşertmesi, bize destek olması ve her alanda bizi bereketlemesi için; evimizde veya işimizde olan özel bir sorun için ya da bunlarla ilgili önemli kararlar almak istediğimizde oruç tutarız.Oruç tutma sebebimiz ne olursa olsun, oruç zamanında Kutsal Kitap okumak ve dua etmek için daha özel zaman ayırırız. Oruç tutma sebebimiz ne olursa olsun, günahlarımıza ve hatalarımıza Tanrı’nın gözünden bakmaya çalışırız. Ve bizi Tanrı’nın isteği olan yaşamdan ayıran yollardan kaçınmak için özel olarak Kutsal Kitap okuma ve duaya her zamankinden daha fazla zaman ayırırız.Yani oruçtan bahsettiğimiz dualı oruçtan bahsediyoruz. Kilisenin oruç ilan ettiği zamanların dışında oruç tutmak istediğiniz zaman Çarşamba ve Cuma günü oruç tutabilirsiniz.Orucunuzu hayvansal gıdalardan uzaklaşarak, meyve, sebze, tahıl yiyerek (bir öğün yemeyerek) tutabilirsiniz. Ya da sadece su içerek ya da su ve ekmek ile oruç tutabilirsiniz.Oruç sadece yılın belirli bir zamanı için konulmuş bir uygulama değildir. Kilise takviminde cemaati teşvik ve bir hatırlatma olarak oruç dönemleri yer almasına karşın, imanlılar diledikleri zaman oruç tutabilirler.Kişinin kendini alçaltarak ruhsal olanı aramak için yiyecek ve içecek şeylerden belirli bir süre uzak durmasına oruç diyoruz. Böylece kişiler kendilerini alçaltarak, ruhsal olanı aramak için yiyecek ve içecek şeylerden belirli bir süre uzak dururlarken, sahip oldukları imkanlarından daha sade ve basit olarak hazırlanmış oruç sofralarıyla “ruhta yoksulluğu”[1] pratik ederler. Çünkü oruçta esas olan şey kişinin gururunun kırılması, günahın farkında olarak pişmanlık duyup tövbe etmesidir.Oruç bizim içindir, orucu Tanrı için değil, öncelikle kendimiz için tutuyoruz. Çünkü değişmesi gereken bizleriz, Tanrı değildir; değişmesi gereken bizim yüreğimiz, bizim hayatımızdır. Bizler oruç tutunca Tanrı bir şeyler kazanmış olmuyor ki, tutmadığımız zamanlarda Tanrı bir şeyler kaybetmiş olsun.Oruç, suç ve günahlarımıza karşılık ödediğimiz bir tazminat değildir. Oruç tutmak, Tanrı’nın emir ve yasaklarına uyabilme gücü için kendi durumumuzu gözden geçirmektir.Oruç zamanında bedensel alışkanlıklarımızı frenlemeye, benliğimizi özdenetim ve disiplin altına almaya çalışmaya, Tanrı ile olan ruhsal bağlarımızı güçlendirmeye odaklanırız. Ancak orucu bedene eziyet ve acı çektirme gibi düşünmek yanlıştır. Bu yüzden oruç esnasında doktorunuzun önerdiği ilaçları alabilirsiniz; ya da gücünüz düşmesin diye az su içerek (bazen su ve ekmek) tutmaya devam edebilirsiniz.Dua edelim: RAB diyor ki, “Şimdi oruç tutarak, ağlayıp yas tutarak bütün yüreğinizle bana dönün. Giysilerinizi değil, Yüreklerinizi paralayın ve Tanrınız RAB’be dönün. Çünkü RAB lütfeder, acır…” (Yoel 2)Oruç için Yeşaya 58. Bölüm, Matta 6:16-18 ayetleri üzerinde düşünüp, sorularınız için kiliseniz ile görüşünüz.İlave Ayetler:Yasanın Tekrarı 8:1-10, I.Krallar 8:35-40, Eyüp 28:1-11Mezmur 25:1-9; 104:26-33; 143:8-10Filipililer 4:4-7; Romalılar 8:22-27; I.Korintliler 12:4-13Matta 6:1-15; Markos 11:22-24; Luka 11:5-13[1] Varlığında yoksul gibi yaşayabilmek, yoksulların yüreğini anlayabilmek, sahip olduğu her şeyin kendinin değil ama Tanrı’nın olduğunu, Tanrı’dan geldiğini kabullenmek ve bu sebepten Tanrı’ya şükran duymak.

 İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma19-) Konu: Yasa ve Mesihİsa Mesih’in gelişi ile yasa tamamlanmış oldu. Bu yüzden yasanın törensel ve sembolik anlamı bitti. Yasanın özü Mesih’te açıklanmış oldu.Yasa tarih boyunca tapınma ve gündelik yaşamı düzenleyen bir kural olarak kullanılırken, Mesih’e ve işleri aracılığı ile sağladığı bereketlere dikkatimizi çekmiştir (İbraniler 10:1, Galatyalılar 4:1-5).Mesih’ten itibaren (Yeni Ahit altındayken) yasa tamamlanmış (Matta 5:17-19) olduğu için, yasanın törensel düzenlemeleri ortadan kalkmıştır (Koloseliler 2:14-17, Efesliler 2:15-16).Yasa, Tanrı’nın kutsallığını ve iradesini açıklarken, insanın Tanrı’ya ve diğer insanlara borçlu olduğu kutsallık ve doğruluk sorumluluklarını da öğretir (Luka 1:73-77, Elçilerin İşleri 24:16).Diğer yandan yasaya baktığımızda, Adem’den gelen doğamızın yetersizliğini, günahlı yaşamın kirliliğini daha iyi anlarız.Yasayı tam mükemmel bir şekilde yerine getiremememiz, günahla bozulmuş, günahta düşmüş bir kişi olduğumuzu kavramamız açısından önemlidir.Bu gerçekle yüzleşmek, bizleri alçakgönüllü kimseler yapmalıdır. Çünkü yasanın gerektirdikleri karşısında zayıf, yetersiz kimseler olduğumuzu görürüz; bu da kurtuluşumuz için bir Kurtarıcı’ya (Galatyalılar 3:21-22) muhtaç olduğumuz gerçeği ile yüzleşmemize sebep olur.Vaftizci Yahya ile başlayan tövbe ve Müjde’ye davetini hatırlarsak, yasa, Tanrı’nın yargısını bilmemiz için vicdanımızı uyandırıp bizleri Mesih’e yönlendirmektedir.Mesih aracılığı ile yasadan (yasanın yargısından, törensel yaptırımlarından) özgür kılındık (Romalılar 6:14; 7:4, 6, Galatyalılar 4:4-5).Mesih bizlerin yerine yasayı tam mükemmel bir şekilde tutup yasanın yargısı üstlendiği için, bizlerin yerine çarmıhın lanetine katlandı (Galatyalılar 3:13-14, Romalılar 8:3-4). Böylece yasaya bakınca, üzerimdeki yargısını ve cezasını benden kaldıran Mesih’e daha fazla şükran duymaya başlarız.Diğer yandan yasa mükemmelliği ve kutsallığı özlememiz için bizi teşvik ederken, günahı disiplin etmemiz ve dizginlememiz için bir itaat kuralı olarak bizleri teşvik eder.Yasa ve Müjde hakkında düşünmemiz için bazı ayetlere bakalım:1-)Romalılar 3:19 Kutsal Yasa’da söylenenlerin her ağız kapansın, bütün dünya Tanrı’ya hesap versin diye Yasa’nın yönetimi altındakilere söylendiğini biliyoruz. 23 Çünkü herkes günah işledi ve Tanrı’nın yüceliğinden yoksun kaldı.6:23 Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı’nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa’da sonsuz yaşamdır.2-)İbraniler 9:22 Nitekim Kutsal Yasa uyarınca hemen her şey kanla temiz kılınır, kan dökülmeden bağışlama olmaz.I.Petrus 1:18-19 Biliyorsunuz ki, atalarınızdan kalma boş yaşayışınızdan altın ya da gümüş gibi geçici şeylerle değil, kusursuz ve lekesiz kuzuyu andıran Mesih’in değerli kanının fidyesiyle kurtuldunuz.3-)Galatyalılar 3:10 Yasa'nın gereklerini yapmış olmaya güvenenlerin hepsi lanet altındadır. Çünkü şöyle yazılmıştır: "Yasa Kitabı'nda yazılı olan her şeyi sürekli yerine getirmeyen herkes lanetlidir."Yuhanna 8:34 İsa, "Size doğrusunu söyleyeyim, günah işleyen herkes günahın kölesidir" dedi.4-)II.Korintliler 3:6 O bizi yazılı yasaya değil, Ruh'a dayalı yeni bir antlaşmanın hizmetkârları olmaya yeterli kıldı. Yazılı yasa öldürür, Ruh ise yaşatır.Tanrı kutsal iradesini açıkladığı Kutsal Yasa ile bizleri günahlı doğamızla yüzleştirir ve bizi günahın yargısından emin kılar. Müjde ise Mesih’teki kurtuluşun çarmıh kadar kesin olduğunu gösterir.Dua edelim: Böylece Mesih İsa’ya ait olanlara artık hiçbir mahkûmiyet yoktur. Çünkü yaşam veren Ruh’un yasası, Mesih İsa sayesinde beni günahın ve ölümün yasasından özgür kıldı (Romalılar 8)

 İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma18-) Konu: Tanrı’nın YasasıTanrı’nın Yasası’nı kısaca şu şekilde özetleyebiliriz:-Karşımda başka ilahların olamayacaktır.-Kendine gökte, yerde ya da sularda yaşayan canlıya benzer put yapmayacaksın.-Tanrın Rab’bin adını boş yere ağzına almayacaksın.-Şabat Günü’nü kutsal sayarak (takdis et) hatırla.-Babana ve annene saygı göster.-Katletmeyeceksin.-Zina etmeyeceksin.-Çalmayacaksın.-Komşuna karşı yalan tanıklık etmeyeceksin.-Komşunun evine göz dikmeyeceksin.Mesih İsa bu yasayı “Tanrı’yı sevmek ve insanı sevmek” şeklinde iki buyrukla özetlerken, “Kutsal Yasa'nın tümü ve peygamberlerin sözleri bu iki buyruğa dayanır” (Matta 22:35-40) demiştir (Matta 7:12).Böylece Kutsal Yazılar’ı okurken, Tanrı’yı ve insanı tanımak, Tanrı’yı ve insanı sevmek düşüncesinden okumalıyız.ON EMİR’e Çıkış 20:2-17 ayetlerinden bakalım:ON EMİR’in Önsözü“Seni Mısır’dan, köle olduğun ülkeden çıkaran Tanrın RAB benim.”(Tanrı’nın kimliğini unutma: günahın yargısından, günahın cezasından, günahın varlığından özgür kılan Tanrı)Tanrı bizim kurtarıcımız olduğu için, O’nun bütün buyruklarını tutmamız gerekir.1-) “Benden başka tanrın olmayacak.”(Tanrı’nın tek olduğunu unutma)Tek gerçek ve kutsal olan Tanrı, bizi yaratan ve kurtarandır. Bütün yaşamımızı ve tapınmamızı buna göre düzenlemeliyiz.2-) “Kendine yukarıda gökyüzünde, aşağıda yeryüzünde ya da yer altındaki sularda yaşayan herhangi bir canlıya benzer put yapmayacaksın. Putların önünde eğilmeyecek, onlara tapmayacaksın. Çünkü ben, Tanrın RAB, kıskanç bir Tanrı’yım. Benden nefret edenin babasının işlediği suçun hesabını çocuklarından, üçüncü, dördüncü kuşaklardan sorarım. Ama beni seven, buyruklarıma uyan binlerce kuşağa sevgi gösteririm.”(kurtuluş, özgülük ve yaşam veren Tanrı’nın kıskanç olduğunu unutma)Bütün yaşamımız Tanrı’ya layık olmalıdır. Dua, tapınma ve Tanrı’ya tanıklık etme hizmetimizi Tanrı’nın Sözü’nde açıkladığı emir ve yasaklara göre düzenlemeliyiz.3-) “Tanrın RAB’bin adını boş yere ağzına almayacaksın. Çünkü RAB, adını boş yere ağzına alanları cezasız bırakmayacaktır.”(Tanrı’nın kutsal olduğunu unutma)Tanrı kutsal olduğu için, Tanrı’nın adını, O’nun Sözü’nü dikkatli ve saygın bir şekilde tutarak kutsal kılmış oluruz.4-) “Şabat Günü’nü kutsal sayarak anımsa. Altı gün çalışacak, bütün işlerini yapacaksın. Ama yedinci gün bana, Tanrın RAB’be Şabat Günü olarak adanmıştır. O gün sen, oğlun, kızın, erkek ve kadın kölen, hayvanların, aranızdaki yabancılar dahil, hiçbir iş yapmayacaksınız. Çünkü ben, RAB yeri göğü, denizi ve bütün canlıları altı günde yarattım, yedinci gün dinlendim. Bu yüzden Şabat Günü’nü kutsadım ve kutsal bir gün olarak belirledim.”(daima Tanrı’ya önceliği vermeyi unutma)Yaratan ve kurtaran Tanrımız insana Tanrısal bir yaşam vermek için Şabat Günü’nü düzenlemiştir. Dünyasal işlerden dinlenerek Tanrı Sözü’nü okur, diğer imanlı kardeşlerle paydaşlıkta bulunur, Mesih’in merhamet hizmetlerine katılır ve Kutsal Yazılar’da öğretildiği şekilde kutsal bir dinlenme ile Tanrı’ya ayrılmış olan Şabat’ı tutarız.5-) “Annene babana saygı göster. Öyle ki, Tanrın RAB’bin sana vereceği ülkede ömrün uzun olsun.”(Tanrı’nın yetkisini unutma)Bütün insanlara saygı ile yaklaşmalıyız. Üzerimizdeki yetkililere saygı ve itaat ederek Tanrı’yı onurlandırmalıyız. Bizim korumamız altında olanlara Mesihsel bir yumuşaklıkla bakmalıyız. İnsanların görevlerini yapmalarında ve yaşamlarını esenlikle devam ettirmelerinde üzerimize düşen rolü, Tanrı’ya hizmet eder gibi yerine getirmeliyiz.6-) “Adam öldürmeyeceksin.”(Yaşam hakkına saygı göster)Kendi yaşamımız dahil olmak üzere başkalarının yaşamını korumak ve yaşam hakkına saygı göstererek Mesih gibi yaşamaya çalışmalıyız.7-) “Zina etmeyeceksin.”(Pak olmayı unutma)Kendimizin paklığını korumakla sorumluyuz. Diğer yandan bütün insanların paklığının korunmasına yardım etmeliyiz. Aklımızla, yüreğimizle Tanrısal düşünceye uygun olanı kendimiz için istediğimiz gibi; sözle ve eylemle başkalarının paklığını korumaya da çalışmalıyız.8-) “Çalmayacaksın.”(Mal varlığına saygı göstermeyi unutma)Maddiyatı yasal yollardan edinmeliyiz. Mal edinmek için yasal yollardan başka yollara bakmamalıyız. Aynı zamanda başkalarının mal varlığına zarar gelmesin diye dikkatli olmalıyız.9-) “Komşuna karşı yalan yere tanıklık etmeyeceksin.”(Gerçeği korumayı unutma)Gerçek, doğru, adil, dürüst bir yaşamı desteklemek için çalışmalıyız. Başkalarının adına ve ününe zarar verecek sözlerden ve eylemlerden kaçınmalıyız.10-) “Komşunun evine, karısına, erkek ve kadın kölesine, öküzüne, eşeğine, hiçbir şeyine göz dikmeyeceksin.”(Sahip olduklarınla yetinmeyi unutma)Tanrı’nın bize sağladığı her şey için şükran duyarak yaşamalıyız. Başkalarında olan şeylere göz dikmek yerine dürüstlükle çalışmalıyız; ihtiyacımız olan her şeyi Tanrı’nın sağlaması için dua ile istemeli ve bereketleri O’ndan beklemeliyiz. Başkalarının sahip olduklarından hoşnutsuzluk duyan bir yürekten kaçınmaya çalışmalıyız.İlk dört emir bizlerin Tanrı’yla ilişkisini düzenlememiz için gerekenleri öğretir. Sonraki altı emir bizlerin insanlık ailesi ile ilişkisini düzenlememiz için gerekenleri öğretir. Böylece yasa bizleri bu yaşamda sorumlu kılar. Çünkü samimi iman Tanrı’nın sözünde açıkladıklarına göre yaşamı düzenlemeyi gerektirir.Böylece yasa ve peygamberleri, Müjde’yi onaylayan, Müjde’nin tamamladığı yazılar olarak kullanırız. Yaşamlarımızı Tanrı’nın isteğine uygun olan doğruluk ve kutsallık ile düzenlemek için; her şeyde Tanrı’nın yüceliği için görünsün diye yasaya ve Müjde’ye birlikte bakar; dünyaya Tanrı’nın esenliği gelsin diye çalışmaya devam ederiz.Dua edelim: günahların bu Kişi aracılığıyla bağışlanacağı size duyurulmuş bulunuyor. Şöyle ki, iman eden herkes, Musa’nın Yasası’yla aklanamadığınız her suçtan O’nun aracılığıyla aklanır (Elçilerin İşleri 13).

 İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma17-) Konu:  İyi İşlerYeniden doğuşu almış bir kişi, yeni bir insan (eski Adem’i çarmıha germiş) olarak yeni bir yaşam sürmek üzere (II.Korintliler 5:17, Romalılar 6:4) bereketlenmiştir.Kutsal yaşamları olan kimseler bir köle korkusuyla değil, Tanrı sevgisinden kaynaklanan iyi işler yaparlar. İyi işlerimiz sevgiyle etkin olan imanın meyveleridir (Galatyalılar 5:6). İyi işler Kutsal Yazılar’da yapmamız için bizlere örnek gösterilen işlerdir ve bu işler, Tanrı’nın bize bağışladığı sevgi ve merhametine olan şükranımızı ifade etme yoludur (Luka 17:10).Ancak yaptığımız bütün iyi işler aklanmamızı (kurtuluşumuzu) satın alamaz. Kurtuluşumuz Mesih’in bizler için çarmıhta yaptığı iyi işin bizlere karşılıksız olarak armağan edilmesindendir.Yaptığımız iyi işler Tanrı’ya olan borcumuzu ödemez; çünkü Mesih’in bizi kurtarması bedeli ödenemeyen ve hak edilemeyen bir iştir. Çünkü Tanrı’nın kutsal adaletini tatmin edebilecek tek bir iyi işimiz bile olamaz; tek bir günahımız bile iyi işlerimizi lekelemeye yeterlidir (Romalılar 3:20, Yasanın Tekrarı 27:26, Galatyalılar 3:10, Yeşaya 64:6).Yeni doğuşu olan bir kimseden iyi meyveler gelir (Matta 7:17-18, Yuhanna 15:5). İyi işler Tanrı Sözü’nün Kutsal Ruh aracılığı ile bizlerde işlemesinin sonucu olarak (Filipililer 2:13) çıkarlar:Luka 6:43 "İyi ağaç kötü meyve, kötü ağaç da iyi meyve vermez.44 Her ağaç meyvesinden tanınır. Dikenli bitkilerden incir toplanmaz, çalılardan üzüm devşirilmez.45 İyi insan yüreğindeki iyilik hazinesinden iyilik, kötü insan içindeki kötülük hazinesinden kötülük çıkarır. İnsanın ağzı, yüreğinden taşanı söyler.Tanrı’ya olan itaatin yolunda yürümemizle iyi işler ortaya çıkar. Bu yüzden iyi işler imanın kanıtlarını oluştururlar (Yakup 2:18-22). Bizler Mesih’teki iyi işlerin yolunda (Efesliler 2:10) yürüyerek, Tanrı’ya şükranımızı ifade eder, dünyaya Mesih’in rahatlığını ve tesellisini sunar, kardeşleri bina eder, bu yolla Tanrı’yı yüceltiriz.İyi işlerimiz aynı zamanda Tanrı lütfuna dayanarak yürümemizin sonucu vardırlar (İbraniler 6:11-12) Bu şekilde lütufkar bir yaşam için gayretli oluruz (II.Petrus 1:5-7).Dua edelim: Halleluya, biz Tanrı’nın eseriyiz, O’nun önceden hazırladığı iyi işleri yapmak üzere Mesih İsa’da atandık, bereketlendik… (Efesliler 2).

 İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma16-) Konu: Yolundan Dönmek (Tövbe Etmek)İşlenen her günah Tanrı’ya karşı gelmektir (Mezmur 51:3-4). Ancak işlenen her günah başkalarına da zarar verir.Günahımızın zarar verdiği kişilerle barış yapmak için çalışmalıyız. Bizim suçumuzdan dolayı üzülen ve zarar gören kişilere, açıkça pişmanlığımızı ifade edip bizi bağışlamalarını istemeliyiz; Tanrı önünde suçlu olduğumuzu, günahımızdan dolayı zarar gören kişiye açıkça ifade etmeliyiz. Yakup 5:16 ayeti günahla bu şekilde açıkça yüzleşmeyi ruhsal ve fiziksel şifa (bereket) ile ilişkilendirmektedir.Başkalarını bağışlamak ve başkalarından bağışlanma dilemek, günahla doğru bir şekilde yüzleşmek ve günahla Kelami bir şekilde mücadele etmek için gerekli bir disiplindir. Böylece tövbede meyve vermek söz konusudur.Günahların itirafı ve tövbe adımı, bizleri başkalarını bağışlama adımına götürmelidir:Matta 6: 12Ve bize karşı suç işleyenlerin suçunu bağışladığımız gibi sen de bizleri bağışla.Rab’bin duasındaki bağışlanma yakarışımızı hatırlarsak, Tanrı’dan bağışlanma dilenmek için O’na yaklaşırken başkalarını bağışlamış olmamız esastır. Yani başkalarını bağışladığımız için Tanrı’dan bağışlanma dilemeye cesaretimiz vardır.Matta 6: 14İnsanların suçlarını bağışlarsanız, göksel Babanız da sizleri bağışlar. 15Ama bağışlamazsanız, Babanız da sizin suçlarınızı bağışlamayacaktır.Samimi Tövbeyi şöyle tanımlayabiliriz:*Bilerek ve bilmeyerek işlenen günahlardan dolayı suçlu olduğunu kabul etmek;*Günah konusunda Tanrı ile aynı fikirde olmak ve bunu açıkça itiraf etmek.*Tanrı’nın karşılıksız olarak Mesih’te verdiği bağışlamayı alçakgönüllülükle kabul etmek (yani kişisel olarak okuduğumuz dualara, tövbe ve af dileme için söylediğimiz sözlere güvenmeksizin; bunların yeterli olmadığını bilerek, Tanrı’nın merhametine sığınmayı aramak).*Böylece Kutsal Yazılar’ı temel alan bir tövbe bizi hizmet için hazırlar (Mezmur 51:12-15). Günah sebebi ile kesintiye uğrayan yaşam, samimi tövbe ve af dileme ile Tanrı’nın isteğine uygun bir şekilde tekrar doğru yola döner ve yeniden başlar.Tövbe etmek, yolunu değiştirmektir; geldiği yönün tersine gitmektir; yani düşüncesini değiştirmektir.Tövbe tanımına göre gereken adımları atarsak, samimi tövbe bizi Kutsal Yazılar’ın ve Kutsal Ruh’un rehberliği ile yürümeye adanmamız için yeni bir başlangıç olur. Bu şekilde kendimizi Tanrı’nın hizmetine yeniden sunmamız esastır.Böylece herkesi bağışlayarak, Mesih’in uğruna çarmıha gittiği kilisesine olan hizmetimize yenilenmiş olarak devam etmeyi isteriz (Mezmur 51:13) –öyle ki, her şey Tanrı’nın yüceliği ve insanın iyiliği için olsun…Samimi iman ile başladığımız Mesih’teki yeni yaşam, günahların itirafı, tövbe ve af dileme devam eder.Yeniden doğuşu tatmış kimseler Tanrı’nın ve Kutsal Yazılar’daki gerçeğine göre yürümeye çalışır. İmanlı kişi bu şekilde aklını ve yüreğini pak öğreti ile sınar. Böylece samimi tövbe ile Tanrı’ya dönmüş olan kişi, imanda büyümeye ve sevgide güçlenmeye çalışır.Çünkü samimi alçalış ve tövbe, kutsallık arzusunu güçlendirir (Romalılar 12:1-2; 6:13, Filipililer 2:1-5, II.Petrus 1:3-9).Dua edelim: Senin kabul ettiğin kurban alçakgönüllü bir ruhtur, alçakgönüllü ve pişman bir yüreği hor görmezsin, ey Tanrı (Mezmur 51)

 İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma15-) Konu: Tövbe Nedir?Müjde tövbe çağrısı ile başlamaktadır. Mesih İsa’yı karşılamaya davet edilen halk, tövbe ile eski yolundan dönmeye çağrılmıştır (Matta 3:1-2). Vaftizci Yahya’nın cehennem hakkında vaaz ederken “tövbe edin (günahtan dönün)” şeklindeki çağrısı, tarih boyunca önceki peygamberlerin yaptığı çağrının bir devamıdır (Eyüp 34:21-24, Mezmur 11:4, Yeremya 2:19, II.Tarihler 30:9, Hoşea 14:1).Vaftizci Yahya’dan sonra Mesih’in ve havarilerin hizmeti de tövbe çağrısı ile devam etmiştir (Matta 4:17, Markos 6:7-13, Elçilerin İşleri 2:38).Dindar ve kutsal bir iman yaşamı, alçakgönüllülükle günahların itirafı ve samimi tövbe ile devam eder. Pak iman her zaman tövbe ile el ele yürür.Tövbe konusuna bakarken günah ve bunun yargısının benim taşıyamayacağım kadar büyük olduğunu hatırlamak önemlidir (Romalılar 3:9-10, I.Yuhanna 1:10).Tanrı dünyayı Sözü ve Kutsal Ruh aracılığı ile tövbeye çağırır (II.Timoteyus 2:25). Bu şekilde insanın günahın tehlikesini görmesini (Hezekiel 18:28, 32, Luka 15:17-18), günahın kötülüğünün farkında olmasını sağlar (Hezekiel 36:31, Yeşaya 30:22).Suç ve günahları itiraf edip, bunlardan dönmeyi (tövbe etmeyi) isterken, Mesih’teki karşılıksız olan merhameti (Yoel 2:12-13) iyi anlamış olmamız gerekir (Yakup 4:8-9, Elçilerin İşleri 26:20, Matta 5:3-4).Mesih’teki bol olan lütfa bakınca, kendi günahı ile yüzleşen bir kimse Tanrı’nın önünde gerçekten üzülür (Yeremya 31:18-19). Ancak bu şekilde samimi af dileme ve Mesih’in yolunda yürüme mümkün olur.Günahlı yolları bırakarak Tanrı’ya dönebiliriz; ve tövbe etmek sadece eski yollardan dönmek değildir, aynı zamanda Tanrı ile birlikte (Tanrı’nın Sözü’ne göre) yürümeyi istemektir (Luka 1:6).Günah için yapılan tövbe ve af dileme, bağışlanmayı satın alan bir eylem değildir. Tövbe, Mesih’teki lütuf ile güçlendirilir; yani günahkarın tövbesi ancak Mesih’te kabul edilir (Romalılar 3:24, Efesliler 1:7).Bu yüzden genel bir tövbe ile yetinmemeli, her bir günah için özel bir şekilde tövbe etmeye çalışmalıdır (Mezmur 19:12-14, Luka 19:8, I.Timoteyus 1:13, 15).Dua edelim: Bulma fırsatı varken RAB’bi arayın, Yakındayken O’na yakarın. Kötü kişi yolunu, Fesatçı düşüncelerini bıraksın; RAB’be dönsün, merhamet bulur, Tanrımız’a dönsün, bol bol bağışlanır (Yeşaya 55)

 İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma14-) Konu: Kutsallık Yaşamıİsa Mesih aracılığı ile bereketlendik, günahlarımız karşılıksız olarak bağışladı (Mezmur 32:1-2, Romalılar 4:6, II.Korintliler 5:19, 21), Kutsal Yazılar’a dayanan bu imanda kurtulduğumuzu biliyoruz.Mesih günahlarımızın bedelini karşılıksız olarak (lütuf ile) ödedi. Yani kurtuluşumuz Tanrı’dan bir armağan olarak geliyor –yani kurtuluşumuzda bütün yücelik Tanrı’ya aittir.Bu gerçeğin farkında olmak, bizleri alçakgönüllü kılmalıdır; çünkü günahtan dolayı ölümü hak etmiş olduğumuzu bildiğimiz için (Mezmur 143:2), kurtuluşumuz için sadece şükredebiliriz.Günahın yargısından kurtulmuş, günahın utancından özgür kılınmış olduğumuz gerçeği, aynı zamanda bizleri kutsal bir yaşamda devam edebilmemiz için eğitmektedir. Çünkü Tanrı’nın Sözü ve Kutsal Ruh’un işleyişi ile doğan iman, aynı zamanda insana yeniden doğuş vermiştir (II.Korintliler 5:17). Çünkü Tanrı bizlerin Adem’den gelen eski yaşamda devam etmesini istemiyor.Tanrı bize yeni iman, yeni bir doğuş verdi, çünkü bizlerin yeni bir yaşam (Romalılar 6:4; 8:11; 7:6) sürmesini istedi.Öyleyse iman eden bizler, ölümden dirilmiş kimselere yaraşır bir yaşam sürmeye çağrıldık… Suçları silinmiş, günahları affedilmiş kimseler nasıl yaşaması gerekiyorsa, öyle bir yaşamada devam edelim diye bereketlendik. Hepimiz kutsal olmaya çağrıldık (Levililer 11:45, I.Petrus 1:15-16). Bu yüzden Kutsal Yazılar’a dayanan iman, kutsal bir yaşam sürmek için iman eden kişinin canında sevinçle işler; böylece iman eden kişiler Tanrı sevgisine dayanan bir yaşamda devam etmeyi severler (Galatyalılar 5:6). Eski yaşamdan uzaklaşmışlardır…Böylece sevgiye dayanan iyi işlerle ve sevgiyle etkin kılınmış bir yaşam için gayret ederiz. Ancak buna rağmen bu işlerimiz bize bir hak kazandırmaz. Çünkü bizler her şeyde Tanrı’ya borçlu olduğumuz için, Tanrı’nın bütün buyruklarını tam olarak yapabilseydik bile “biz değersiz kullarız; sadece yapmamız gerekeni yaptık” demekten başka bir şey yapamayız (Luka 17:10).Çünkü iyi bir yaşamı istememiz ve bu yolda devam etmemiz için bizde etkin olan Tanrı’dır (Filipililer 2:13).Böylece kutsallığımız, yaptığımız iyi işlerden ya da erdemli yaşamaya çalışmamızdan gelmez. Kutsallığımız, iman ile Mesih’in bedeninde bir üye olarak O’nun mesh edilişini paylaşıyor olmamızdan kaynaklanır (I.Yuhanna 2:27). Kutsallaşmamız, kutsallığa yaraşır bir yaşamda devam etmeyi istememiz, aynı zamanda sonsuzluk boyunca Mesih’le hüküm sürmek için mesh edilmiş olmamızdan kaynaklanır (Matta 25:34, II.Timoteyus 2:12).Kutsal olmayı (kutsallık yaşamını) anlamaya çalışırken “Mesih’in neden çarmıhta öldü?” sorusundan bakarak anlamaya çalışalım. Bizler dünyasal yaşamda, ölümcül benliğin peşinden gitmeyelim diye Mesih bizim uğrumuza çarmıhta öldü (Romalılar 6:12-14). Mesih’in bizler için yaptığı fedakarlığı anladıkça, bizler de yaşamlarımızı Tanrı’ya şükranla sürdürmeyi daha fazla isteyeceğiz (Romalılar 12:1, Efesliler 5:1-2).Günahlarımızın yargısından Tanrı’nın lütfuyla ve Mesih aracılığı ile kurtulduğumuz için, Tanrı’nın bizler için yaptığı her şeye şükranımızı gösterebilelim ve her şeyde Tanrı övülsün diye (Matta 5:16, I.Korintliler 6:19-20) kutsal bir yaşam için gayret ederiz, kutsallık için içimizde Kutsal Ruh’un var ettiği istek büyümeye devam eder. Bizler kutsal bir yaşam sürelim diye yaratıldık. Kutsallık yaşamı, yaratıldığımız orijinal surete yaklaşalım diye vardır. Bunun için Kutsal Ruh bizleri günden güne yenilemektedir (Romalılar 6:13; 12:1-2, I.Petrus 2:5-10).Kutsallıktan iyi işler taşsa da, kutsallık iyi işlerden kaynaklanmaz. Mesih’in çarmıh ölümünü ve dirilişini Kutsal Ruh iman eden kişiye uyguladığında (Romalılar 6:4-6), kişi Tanrı benzerliğinde yenilenir (Efesliler 4:22-24). Böylece kişiler samimi tövbenin meyveleriyle devam ederler (Elçilerin İşleri 11:18, I.Yuhanna 3:9).Bu tövbe lütfu sayesinde kişiler giderek günaha daha fazla ölürler (Yahuda 20, İbraniler 6:11-12, Efesliler 3:16-19, Koloseliler 1:10-11) ve yeni yaşam böyle kimselerde artan bir şekilde etkin olmaya başlar (Romalılar 6:4, 6, 14, Galatyalılar 5:24).Kutsallık yaşamı, bizler günahlı olduğumuzu bilelim (Mezmur 32:5) ve günahlarımızın affı ve doğruluk için Mesih’e bakarak yaşayabilelim diye vardır (Romalılar 3:19-26; 7:7, 24-25). Böylece Kutsal Ruh’un doluluğunu tadarak, lütuf ve ruhsal donanımlar için dua eden imanlı kişi, Tanrı benzeyişinde yetkin kılınmayı isteyerek ilerler (I.Korintliler 9:24, Filipililer 3:12-14):I.Yuhanna 3:1 Bakın, Baba bizi o kadar çok seviyor ki, bize "Tanrı'nın çocukları" deniyor! Gerçekten de öyleyiz. Dünya Baba'yı tanımadığı için bizi de tanımıyor.2 Sevgili kardeşlerim, daha şimdiden Tanrı'nın çocuklarıyız, ama ne olacağımız henüz bize gösterilmedi. Ancak, Mesih göründüğü zaman O'na benzer olacağımızı biliyoruz. Çünkü O'nu olduğu gibi göreceğiz.3 Mesih'te bu umuda sahip olan, Mesih pak olduğu gibi kendini pak kılar.Böylece Tanrı’nın adını kutsal kılan bir yaşam için, O’nu tanımakta ilerleyen bir yaşam[1] için, O’na övgü (Mezmur 145) getiren bir yaşam için (Çıkış 34:5-8, Luka 1:46-55, 68-75, Romalılar 11:33-36) dua ederiz ve yaşamımızla bunlara tanık ederiz.Böylece kutsallık kendi düşüncelerini Rab’bin düşüncesi ile yenilemek ve buna göre yaşamaktır (Matta 16:24-26, Romalılar 12:1-2, krş. Luka 22:41-42):Titus 2:11 Çünkü Tanrı'nın bütün insanlara kurtuluş sağlayan lütfu ortaya çıkmıştır.12 Bu lütuf, tanrısızlığı ve dünyasal arzuları reddedip şimdiki çağda sağduyulu, doğru, Tanrı yoluna yaraşır bir yaşam sürebilmemiz için bizi eğitiyor.Sonuç olarak iç varlığımızı yenileyen Tanrı Sözü ve Kutsal Ruh aracılığıyla (Yuhanna 17:17, 19, 15:3, Efesliler 5:26, II.Selanikliler 2:13), günahın üzerimizdeki egemenliği dizginlenir (Romalılar 6:6, 14, Galatyalılar 2:20 Romalılar 8:2) ve günahın üzerimizdeki gücü zayıflamaya başlar (Galatyalılar 5:24, Romalılar 8:13); böylece Tanrı’yı tanımakta ve sevmekte ilerler, lütuflarda güçleniriz (Koloseliler 1:11, Efesliler 3:16-19). Tanrı’nın hoşnut olduğu kutsallık yaşamını bu şekilde sürdürmeye devam ederiz.Dua edelim: Gece gündüz durup dinlenmeden şöyle diyorlar: Kutsal, kutsal, kutsaldır, Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı, Var olmuş, var olan ve gelecek olan (Vahiy 4).[1] Yeremya 9:23-24; 31:33-34, Matta 16:17, Yuhanna 17:3

13-) Konu: İman İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışmaKutsal Kitap (Romalılar 1:16; 10:17, I.Korintliler 1:21) ve Kutsal Ruh’un (Matta 16:15-17, Yuhanna 3:5) içsel aydınlatışı ile gerçeğin bilgisini tüm faziletleri elde etmemiz için, Mesih’e Kurtarıcı ve Rab olarak sarılan kutsal elçisel ve evrensel iman, kurtuluşun Tanrı’dan hak edilemeyen bir armağan olduğunu, Tanrı’da doğru kimseler gibi kabul edilmemizin kişinin yaptığı iyi (erdemli) işlere asla dayanmadığını tanır.Mesih bizler için ve bizim yerimize, aklanmamız, kurtulmamız, Tanrı’nın çocuğu olarak kabul edilmemiz için gereken bütün kutsal işleri yapmış ve bunu çarmıhta tamamlamıştır (Romalılar 3:21-26, Galatyalılar 2:16, Efesliler 2:8-10).Kutsal Kitap’a dayanan bu gerçek iman aracılığı ile Mesih’e aşılanmış (Mesih’le birleşmiş) oluyoruz; ve O’ndaki bereketlere ancak bu şekilde paydaş kılınırız (Matta 7:14, Yuhanna 3:36).Bu şekilde günahların affı armağanından emin olarak Tanrı’nın yargısından aklandığımızı bilir (Romalılar 1:17, İbraniler 10:10) ve kurtuluşumuzdan emin bir şekilde (Romalılar 4:18-21; 5:1; 10:10, İbraniler 4:14-16) yeni bir yaşama başlayabiliriz.Böylece kurtulmak için değil, kurtulmuş olduğunun bilincinde Tanrı’nın lütfuna dayanan bir yaşamla, Tanrı’ya şükranla dolu bir yaşama sahip olarak, kurtuluş güvencesinde, iman ve tanıklık yaşamında devam edebiliriz (Yuhanna 20:30-31).Bu iman sayesinde Kutsal Ruh bizleri diri bir kurban misali yaşayalım diye mesh eder; bizi teselli etmek ve yardım, teşvik, aydınlanma (Yuhanna 15:26) için bize destek olmak için (Elçilerin İşleri 9:31) bizimle kalır (Yuhanna 14:16-17, I.Petrus 4:14).Ancak şuna dikkat edin: Tanrı’da doğru kimseler olarak kabul edilmemiz, iyi işlerimizden dolayı değildir; Tanrı’da kabul edilmemiz, imanımızın gücünden dolayı değildir. Gerçek iman bize kendi günahımızı gösterir; bu da, kendimizi kurtarmak için bizde iyi bir şey olmadığı ve günahımızdan kurtulmamız için Mesih’ten başka bir yol olmadığına bizi ikna eder (Elçilerin İşleri 16:30; 4:12, Yuhanna 16:8-9, Efesliler 2:1-2).Mesih’in çarmıhta tamamladığı kurtarıcı işinden dolayı Tanrı bizi kabul etmiştir. Mesih’teki doğruluğa bağlanan iman aracılığı ile suçlarımız ve günahlarımızdan aklanıyoruz (Yuhanna 1:12, Romalılar 3:28; 5:21) yani özgür kılınıyoruz.Kutsal Yazılar temelinde, Kutsal Ruh’un gücü ile Mesih ile olan bu birleşmemiz, imanımızı sevgi ile etkin kılmak için bizi Mesih’teki bereketlerle donatır (Yakup 2:17, 22, 26, Galatyalılar 5:6).Dua edelim: İman, umut edilenlere güvenmek, görünmeyen şeylerin varlığından emin olmaktır. Atalarımız bununla Tanrı’nın beğenisini kazandılar (İbraniler 11).

12-) Konu: Yeniden Doğuşİman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışmaBizler Adem çocukları olarak fiziksel doğuşumuzla günah ve ölüm (toprak) seviyesinde olan kimselerdik. Tanrı’nın Sözü ve Ruhu aracılığıyla[1] İsa Mesih’teki lütuf ve kurtuluş konumuna getirildik.[2]Tanrı’nın gerçeğini anlamamız için Kutsal Ruh Kutsal Yazılar ile birlikte çalışarak bizleri aydınlatır; düşünüşümüzü, yeni bir yaşam sürebilmemiz için yeniler; bizleri Tanrı’yı hoşnut eden yolda teşvik eder;[3] günahtan dönmemiz ve kaçınmamız için bizleri İsa Mesih’e yönlendirerek güçlendirir.[4] Kurtuluş yolunda devam etmeyi arzulamamız için yeni bir düşünce ve yeni bir yürek edinmemizi sağlar (Romalılar 6:16-18).Nikodim ile yapılan sohbete dönersek, ayetler ilk (fiziksel) doğumumuzu doğal insan olarak açıklamaktadır. “Bedenden” doğan bedendir” derken, anne-babamızdan gelen doğuşumuzdan Adem gibi günahlı (ölümcül) bir doğa meydana geldiğini göstermektedir –insandan doğan günahlı insandır. Adem’den beri insanlar günahlıydı, anne babamız günahlıydı, bu yüzden bizler günahlı bir şekilde doğduk (Mezmur 51:5).Bu gerçek karşısında kurtuluşumuz için (Tanrı’nın Egemenliği’ne girmemiz için –günahların affı ve sonsuz yaşam için) Kutsal Ruh’tan doğmamız gerekmektedir. Bizlerde yeni bir ruhu, yeni bir yaşamı sadece Kutsal Ruh var edebilir. Rüzgarın nereden gelip nereye gideceğini kavrayamayacağımız gibi, yeniden doğuşumuzu da tam olarak bilemeyiz ve göremeyiz.Ancak yeni doğuş tecrübesini yaşadığımız için, Kutsal Ruh’un bizde nasıl etkin olduğunu ve çalıştığını bilebiliriz. Bu şekilde Mesih’i Rab ve Kurtarıcı olarak kabul edebilme anlayışına getiriliriz. Tanrı’yı ve işlerini bizde etkin ve inanılır kılan, Kutsal Ruh’un bizlerde bu şekilde işleyişi ile mümkün olur.Özetle, Mesih’teki bereketlere ve kurtuluşa bizi paydaş kılan Kutsal Ruh’un lütufkar etkinliğidir:Titus 3:4-6 Ama Kurtarıcımız Tanrı iyiliğini ve insana olan sevgisini açıkça göstererek bizi kurtardı. Bunu doğrulukla yaptığımız işlerden dolayı değil, kendi merhametiyle, yeniden doğuş yıkamasıyla ve Kurtarıcımız İsa Mesih aracılığıyla üzerimize bol bol döktüğü Kutsal Ruh’un yenilemesiyle yaptı. 7 Öyle ki, O’nun lütfuyla aklanmış olarak umut içinde sonsuz yaşamın mirasçıları olalım.Dua edelim: bize verilen Kutsal Ruh aracılığıyla Tanrı’nın sevgisi yüreklerimize dökülmüştür (Romalılar 5).[1] II.Selanikliler 2:13-14, II.Korintliler 3:3-6[2] Romalılar 8:2, Efesliler 2:1-5, II.Timoteyus 1:9-10[3] Hezekiel 11:19, Filipililer 2:13, Yasanın Tekrarı 30:6, Hezekiel 36:27[4] Efesliler 1:19, Yuhanna 6:44-45

11-) Konu: Lütufİman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışmaTanrı Kutsal Yazılar’da insanın kurtuluşunun lütuf ile mümkün olduğunu açıklamıştır:Romalılar 4:1 Şu halde soyumuzun atası İbrahim’in durumu için ne diyelim? 2 Eğer İbrahim yaptığı iyi işlerden dolayı aklandıysa, övünmeye hakkı vardır; ama Tanrı’nın önünde değil. 3 Kutsal Yazı ne diyor? “İbrahim Tanrı’ya iman etti, böylece aklanmış sayıldı.” 4 Çalışana verilen ücret lütuf değil, hak sayılır. 5 Ancak çalışmayan, ama tanrısızı aklayana iman eden kişi imanı sayesinde aklanmış sayılır.Lütuf ile kurtuluş derken, yaptığımız iyi işlerin kurtuluşumuzu satın alamayacağını söylemiş oluruz. Kurtuluş hak edilemeyen bir armağandır. Yaratılışı hatırlarsak Tanrı ilk ailemize yaşam için “yap ve yapma” şeklinde yaşam buyruğu vermişti: “bu ağaçtan yeme ve yaşa; bu ağaçtan yersen ölürsün” şeklindeki buyruğu ilk ailemiz çiğnedi, canında ve bedeninde düştü; dünyaya ve insan soyuna ölümü ve laneti miras bıraktı.Sonuç olarak insan ruhsal anlamda öldü (günahın her türlüsüne eğimli hale geldi); aynı zamanda orijinal günah fiziksel ölümü de getirdi (yaşlanıyoruz, hastalanıyoruz, ölüp çürüyoruz).Efesliler 2:1 Sizler bir zamanlar içinde yaşadığınız suçlardan ve günahlardan ötürü ölüydünüz. Bu dünyanın gidişine ve havadaki hükümranlığın egemenine, yani söz dinlemeyen insanlarda şimdi etkin olan ruha uymaktaydınız. 3 Bir zamanlar hepimiz böyle insanların arasında, benliğin ve aklın isteklerini yerine getirerek benliğimizin tutkularına göre yaşıyorduk. Doğal olarak ötekiler gibi biz de gazap çocuklarıydık. 4-5 Ama merhameti bol olan Tanrı bizi çok sevdiği için, suçlarımızdan ötürü ölü olduğumuz halde, bizi Mesih’le birlikte yaşama kavuşturdu. O’nun lütfuyla kurtuldunuz. 6 Tanrı bizi Mesih İsa’da, Mesih’le birlikte diriltip göksel yerlerde oturttu. 7 Bunu, Mesih İsa’da bize gösterdiği iyilikle, lütfunun sonsuz zenginliğini gelecek çağlarda sergilemek için yaptı. 8 İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı’nın armağanıdır. 9 Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildirTanrı lütfunu tek tek imanlılar ve kilise ailesi aracılığı ile dünyaya ilan eder. Lütuf insanlara Kelam ve sakramentler yoluyla sunulur. Tanrı sözü okunurken, vaaz edilirken Kutsal Ruh, Tanrı Sözü ile birlikte çalışır (Yuhanna 16:14). Dua ve tapınma, Tanrı Sözü’nün iman ile duyurulması ile Kutsal Ruh taş yüreği yeniler ve et yürek haline getirir. Kutsal sakramentler de bizi bu lütuftan emin kılar.Efesliler 2. Bölümdeki ayetlere tekrar dönersek, Mesih’teki gerçek iman aracılığı ile Tanrı’da doğru kimseler gibi kabul ediliriz (Romalılar 3:21-28). Bu lütuf ile gelen yenilenme bizleri alçakgönüllü kılmalıdır: böylece vicdanımızda layık olmadığımızı (Hezekiel 36:22-29), Tanrı’nın bütün emirlerine karşı suç ve günah içinde olduğumuzu, Yasa’nın bizi suçladığını, kötülüğe meyilli olduğumuzu (Romalılar 7:21-23) görürüz. Bu gerçeklere rağmen kurtuluş veren Tanrı’ya (Titus 3:4-5), bizler de herkesi affederek şükranımızı gösteririz.Mesih’in benim yerime olan itaatinden dolayı günahlarım ve suçlarım silinmiş olduğu için, sanki ben kendim mükemmel bir şekilde itaat etmişim gibi (Romalılar 4:24-25, II.Korintliler 5:21), Tanrı beni kabul eder. Mesih’in çarmıhta yaptığı bedelimi ödeyen doğruluğunu ve kutsallığını bana bağışlar.Bütün yapmam gereken karşılıksız (lütuf dolu) bu kurtuluş armağanını iman ile kabul etmektir:Romalılar 3:22 Tanrı insanları İsa Mesih'e olan imanlarıyla aklar. Bunu, iman eden herkes için yapar. Hiç ayrım yoktur.Böylece lütuf konusuna bakarken, Tanrı’nın hak edilemeyen sevgisini, iyiliğini, merhametini hatırlarız; ve lütfun Mesih’teki çarmıh zaferi pahasına bize verildiğini hatırlarız, lütuf sayesinde Adem gelen günahtan ve sonsuz yargıdan özgür olduğumuzu biliriz.Dua edelim: Çünkü RAB Tanrı bir güneş, bir kalkandır. Lütuf ve yücelik sağlar (Mezmur 84).

10.B) Konu: Kurtarıcı Mesih İsaİman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışmaİsa Mesih için bazen örnek bir kişi, kutsal bir öğretmen ya da büyük bir peygamber şeklinde tanımlamalar yapılır. Kuşkusuz bu tanımlamaların hepsinde doğruluk payı vardır. Ancak İsa Mesih bu tanımlamaların çok daha üstünde bir kişiliktir.Matta 18:19 Yine size şunu söyleyeyim, yeryüzünde aranızdan iki kişi, dileyecekleri herhangi bir şey için anlaşırlarsa, göklerdeki Babam dileklerini yerine getirir.20 Nerede iki ya da üç kişi benim adımla toplanırsa, ben de orada, aralarındayım."Bu ayetlerde ne demek istendiğine dikkat edin: Yüksek ahlâklı bir kişi ya da doğru/kutsal bir öğretmen –eğer kendisi Tanrı Oğlu değilse– hiçbir zaman insanların kendisine iman etmesini ve kendisine tapınmasını söyleyemezdi. İsa burada duaların Tanrı’ya kendi adı ile sunulmasını isterken (krş. Yuhanna 20:28); Tanrı ve insan arasındaki “aracı” kişi olduğunu açıkça göstermektedir.[1]Diğer yandan 20. Ayete bakın: Mesih burada Tanrı’ya ait olan “her yerde olma” sıfatını kendisi için kullanıyor. Bu yüzden başka bir yerde de İsa kendisi için “İbrahim doğmadan önce ben varım” demiştir (Yuhanna 8:58).Yuhanna 8:46 Hanginiz bana günahlı olduğumu kanıtlayabilir? Gerçeği söylüyorsam, niçin bana iman etmiyorsunuz?Kutsal Yazılar’da peygamberlerin günahlarını okuduğumuzda Mesih İsa’yı peygamberlerden daha farklı bir yere koymamız gerekiyor. Mesih İsa günahsız tek kişidir. Mesih İsa, aracılığı ile Tanrı’ya iman etmemiz gereken kişidir.Yuhanna 14:6 İsa, "Yol, gerçek ve yaşam Ben'im" dedi. "Benim aracılığım olmadan Baba'ya kimse gelemez.Bu ayetlerde ise Tanrı’ya giden tek yolun Mesih İsa olduğu açıkça ifade edilmektedir. Bu anlamda Hristiyanlık dünyanın diğer inanışlarından ayrılmaktadır. Ve Mesih hem kendisini hem de öğretisini bilinen peygamberlerden ve dinlerden ayırmaktadır.Mesih’in izleyicilerinden biri “Bize Baba'yı göster” (Yuhanna 14:8) dediğinde, İsa “Bunca zamandır sizinle birlikteyim, beni daha tanımadınız mı? “Beni görmüş olan, Baba'yı görmüştür” (ayet 9) diye karşılık vermiştir. Diğer bir ayette Mesih İsa için “Görünmez Tanrı'nın görüntüsü” ifadesi kullanılmıştır (Koloseliler 1:15). O halde İsa'ya bakmak ve O'nu dinlemek, Tanrı'ya bakmak ve Tanrı'yı dinlemekle aynıdır –Kutsal Yazılar’ın tanıklığı bu konuda nettir.Bu ve bunun gibi örnekler, O’nun günahları affetme yetkisinin daha da anlaşılır olmasını sağlamıştır (Luka 5:20-21; 7:48-49).Şabat Günü İsa mucizeler ve iyilikler yaptığı zaman (Yuhanna 5:16-18), İsa etrafındakilere “Babam hâlâ çalışmaktadır, ben de çalışıyorum” dediği zaman, O’na inanmayan Yahudiler, İsa’nın sözlerinin gerçekten ne anlama geldiğini çok iyi anladılar (Matta 27:41-43 krş. 43, 54):Yuhanna 5:18 İşte bu nedenle Yahudi yetkililer O'nu öldürmek için daha çok gayret ettiler. Çünkü yalnız Şabat Günü düzenini bozmakla kalmamış, Tanrı'nın kendi Babası olduğunu söyleyerek kendisini Tanrı'ya eşit kılmıştı.Açıktır ki sadece bir peygamber olan bir kişi bu kendisini Tanrı gibi göstermeye ya da bu şekilde konuşmaya çalışmazdı (Luka 22:70-71, Yuhanna 10:30; 19:7):Yuhanna 5:21 Baba nasıl ölüleri diriltip onlara yaşam veriyorsa, Oğul da dilediği kimselere yaşam verir.22 Baba kimseyi yargılamaz, bütün yargılama işini Oğul'a vermiştir.23 Öyle ki, herkes Baba'yı onurlandırdığı gibi Oğul'u onurlandırsın. Oğul'u onurlandırmayan, O'nu gönderen Baba'yı da onurlandırmaz.Bütün bunlara iman etmemizi destekleyen diğer bir kanıt ise çarmıhtır. Mesih İsa çarmıhta ölmüş, gömülmüş ve dirilmiştir (Luka 24:46-48 Yuhanna 20:26-31 Elçilerin İşleri 2:29-38; 10:39-41).Dirilişten sonra Mesih’in kendisi açıkça görünerek “Ellerime, ayaklarıma bakın; işte benim! Dokunun da görün” demiştir (Luka 24:39).Üstelik çarmıh ölümünden dirileceğini henüz yeryüzündeki hizmeti sırasında açıkça söylemiştir (Matta 17:9, 12, Luka 9:22).Ayrıca “İlave Bölüm-2: İsa Mesih’te Gerçekleşen Bazı Bildiriler” kısmına bakınız. Dua edelim: Ama siz Tanrı sayesinde Mesih İsa’dasınız. O bizim için tanrısal bilgelik, doğruluk, kutsallık ve kurtuluş oldu (I.Korintliler 1).[1] Matta 8:2 [cüzamlı bir adam] "Ya Rab, istersen beni temiz kılabilirsin" diyerek O'nun ayaklarına kapandı. 15:25 [Kenanlı bir kadın] "Ya Rab, bana yardım et!" diyerek O'nun önünde yere kapandı. Markos 5:22 [havra yöneticisi Yair] İsa'yı görünce ayaklarına kapandı, "Küçük kızım can çekişiyor. Gelip ellerini onun üzerine koy da kurtulsun, yaşasın!" diye yalvardı. Daniel 6:10 Daniel ... Daha önce yaptığı gibi her gün üç kez diz çöküp dua etti. II.Krallar 17:36 … RAB'be tapınacaksınız. O'nun önünde eğilip O'na kurban keseceksiniz. Filipililer 2:10-11 İsa'nın adı anıldığında göktekiler, yerdekiler ve yer altındakilerin hepsi diz çöksün…

10.A) Konu: Kurtarıcı Mesih İsaMesih İsa Aracımızdır (Tanrı ile insan arasında aracılık yapan kişidir).[1] Tarih boyunca Tanrı’dan farklı çağrıları ve görevleri olan özel kimselerin hepsinin yapamadıklarını tam mükemmel bir şekilde yapmak için gelmiştir. Bu yüzden Mesih İsa peygamber,[2] kâhin[3] ve kral[4] olarak kilisesinin başı ve kurtarıcısıdır.[5]Mesih İsa aynı zamanda her şeyin mirasçısı[6] ve dünyanın yargıcıdır.[7]Tanrı’ya ait özel bir halk olması (Yeşaya 53:10, Yuhanna 17:6) için, yerin bütün uçlarından herkesin (I.Timoteyus 2:5-6, Yeşaya 55:4-5) kurtuluşu için (I.Korintliler 1:30) Mesih İsa alçaldı ve aramıza geldi.Tanrı’nın Oğlu İsa (Luka 2:10-11) aynı zamanda “Rab olan Mesih’tir” (Matta 4:3).Mesih kimdir, nasıl biridir?Mesih İsa bizden biri gibi aramıza gelmiştir, ancak o tek günahsız olandır (İbraniler 2:14, 16-17; 4:15). Kutsal Ruh’un gücüyle bakire Meryem’in rahminde alçarak (yüceliğini bırakarak –Filipililer 2:6-8) bizimle aynı insan doğasını (Luka 1:30-33, 35) üzerine almıştır.[8] Tanrı ve insan doğası tek bir kişide, birbirine dönüşmeden, birleşmeden ve karışmadan bütünleşmiştir.[9] Mesih İsa hem Tanrı hem de insandır. Tek bir Mesih vardır ve Tanrı ile insan arasındaki tek aracı olan O’dur.[10]Mesih’in üstünlüğüÖzgün günah ve düşüş konusunu tekrar hatırlarsak, gerçeğin bilgisini ve Tanrısal bilgeliğin tüm hazinelerini insandan üstün, peygamberlerden üstün olan Mesih bize verebilir (Koloseliler 2:3). Tanrısal özle bütünleşen insan doğası içinde Kutsal Ruh tarafından ölçüsüzce kutsanmış ve mesh edilmiştir;[11] kutsal, suçsuz, lekesiz, lütuf ve gerçekle dolu olarak[12] Tanrı ve insan arasında aracılık[13] yapmak üzere tümüyle yeterlidir (Koloseliler 1:19).Gücü ve yetkisi bakımından Mesih, bütün peygamberlerden ve kahinlerden üstündür.[14] Baba Tanrı biricik Oğlu Mesih İsa’yı böyle bir güç ve yetki ile donatmaktan hoşnut olmuştur (İbraniler 5:4-5).Rabbimiz İsa insanı kurtarma görevini yerine getirebilmek için yasa altında doğdu (Galatyalılar 4:4-5; 3:13-14) ve Tanrı’nın yasasını bizlerin yerine mükemmel bir şekilde yerine getirip tamamladı (Matta 3:15; 5:17); Tanrısal adaletin karşısında bizlerin hak ettiği cezayı bizim yerimize üstlendi,[15] hak ettiğimiz en şiddetli acıları bizim yerimize taşıdı[16] çarmıha gerildi ve öldü,[17] gömüldü ve ölümün gücü altında kaldı, ancak bu süre içinde bedeni çürümedi.[18] İçinde acı çektiği aynı bedenle[19] üçüncü gün ölümden dirildi,[20] göğe yükseldi ve orada Babası’nın sağında oturdu.[21] Orada yakarışta bulunmaktadır,[22] son günde dirileri ve ölüleri yargılamak üzere geri dönecektir.[23]Mesih İsa kutsal adaletin bedelini tam mükemmel bir şekilde ödemiş[24] günah sebebiyle Tanrı ve insan arasındaki ayrılığa barışma sağlamış (Daniel 9:24-26, Koloseliler 1:19-20), Tanrı halkı için sonsuz bir miras satın almıştır (Efesliler 1:14, Yuhanna 17:2, İbraniler 9:15).Aracı ve Kurtarıcı olan Mesih “Yeşua” (İsa) ismiyle çağrılmıştır. Çünkü bizleri günahlardan ve günahın yargısından O kurtarmıştır (Matta 1:21, Mezmur 130:7-8, Elçilerin İşleri 4:12).[1] Yeşaya 42:1, I.Petrus1:19-20, Yuhanna 3:16, I.Timoteyus 2:5[2] Elçilerin İşleri 3:22[3] İbraniler 5:5-6[4] Mezmur 2:6, Luka 1:33[5] Efesliler 5:23[6] İbraniler 1:2[7] Elçilerin İşleri 17:31[8] Yuhanna 1:1, 14, I.Yuhanna 5:20, Filipililer 2:6, Galatyalılar 4:4[9] Luka 1:35, Koloseliler 2:9, Romalılar 9:5, I.Petrus 3:18, I.Timoteyus 3:16[10] Romalılar 1:3-4, I.Timoteyus 2:5[11] Mezmur 45:7, Yuhanna 3:34[12] İbraniler 7:26, Yuhanna 1:14[13] Elçilerin İşleri 10:38, İbraniler 12:24; 7:22[14] Yuhanna 5:22, 27, Matta 28:18, Elçilerin İşleri 2:36[15] Matta 26:37-38, Luka 22:44, Matta 27:46[16] Matta 26 ve 27 Bölümler[17] Filipililer 2:8[18] Elçilerin İşleri 2:23-24, 27, Elçilerin İşleri 13:37[19] Yuhanna 20:25, 27[20] I.Korintliler 15:3-5[21] Markos 16:19[22] Romalılar 8:34, İbraniler 9:24; 7:25[23] Romalılar 14:9-10, Elçilerin İşleri 1:11; 10:42, Matta 13:40-42, Yahuda 6, II.Petrus 2:4[24] Romalılar 5:19, İbraniler 9:14, 16; 10:14, Efesliler 5:2, Romalılar 3:25-26

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışm,9-) Konu: Antlaşma TanrısıTanrı ilk ailemize yasak olan meyve için “yediğin gün kesinlikle ölürsün” uyarısını yapmıştı (Yaratılış 2:17). İlk ailemiz günah işlediğinde Tanrı onları gazabı ile sonsuz mahvoluşa gönderseydi, Tanrı kutsal ve adil olduğu için bunu yapmakta gerçekten haklı idi.Ama kutsal adaletin Tanrısı aynı zamanda sevgide kutsal ve merhamette de kutsaldır. Tanrı’nın sesini duyduğunda utanç ve korkuyla saklanan insan (Yaratılış 3:7-10), fiziksel ve ruhsal ölümü hak ettiği halde, Tanrı insanın sefaletini gördü, Tanrı bu düşmüş insanı aradı ve ona “kadından doğacak olan” Mesih İsa’yı (biricik Oğul) vaat etti. Böylece kayıp insana kurtuluş yolunu açtı (Yaratılış 3:15):Galatyalılar 4:4-5 Ama zaman dolunca Tanrı, Yasa altında olanları özgürlüğe kavuşturmak için kadından doğan, Yasa altında doğan öz Oğlu'nu gönderdi. Öyle ki, bizler oğulluk hakkını alalım.Böylece antlaşma aracılığı ile günahta kayıp olan insana yaklaşan, günahın sefaleti altında tutsak olan insanı kurtarmak için arayan bir Tanrı görmekteyiz; ve bu Tanrı aynı zamanda halkının ortasında yaşamak isteyen bir Tanrı’dır (Mezmur 113:5-6, Yuhanna 1:14).Tanrı ilk ailemize “bu ağaçtan yeme ve yaşa, yersen ölürsün” şeklinde bir antlaşma vermişti (Yaratılış 2:17).Ancak insan günaha düştü ve antlaşmayı bozdu. Merhametli ve iyiliksever Tanrımız ilk ailemize kadın soyundan biri (Kurtarıcı) aracılığı yılanın (şeytan) başının ezileceğini vaat ederek, onları günahın kederinden teselli etmiştir (Yaratılış 3:15).Bu Tanrı yaşam ve kurtuluş için Adem soyuna lütuf antlaşmasını verdi. Günahlı insan iman aracılığı ile kurtulacaktı (Galatyalılar 3:6, 11). Bu lütuf antlaşması Mesih İsa’da net bir şekilde açıklanmıştır (Romalılar 5:6, 9, Yuhanna 3:16-17). Tanrı iman eden halkını korumak ve imanla devam etmeleri için onlara Kutsal Ruh’u vaat etmiştir (Hezekiel 36:26-28).Tanrı imana dayalı yaşamı (Yaratılış 15:6), kurbanlar (Yuhanna 1:29) ve yasanın törenleriyle, Mesih’te tamamlayacağını gösterdi (İbraniler 10:1-10). Böylece İsa Mesih’in gelişi ile, yasanın törensel ve sembolik anlamı bitmiş oldu. Böylece törensel yasalar Müjde altında dönemini tamamlanmış oldu (Koloseliler 2:14, 16-17). Mesih İsa çarmıh aracılığı ile tamamladığı (Matta 5:17) bu lütuf dönemi ile, yasanın ruhsal anlamı ile açıklandığı Müjde’nin dönemini dünyaya girmiş oldu (Galatyalılar 4:4-5, Romalılar 10:4).Lütuf ile kurtuluş antlaşması İsa Mesih’in ölümüne ve sonsuz mirası (İbraniler 9:15-17) bizler için sağlamasına dayanmaktadır (İbraniler 7:22, Luka 22:20).Halkını Mesih’te kurtarmak isteyen Tanrı, vaatler, peygamberlikler, kurbanlar, sünnet, fısıh kuzusu ve yasanın diğer kurallarıyla birlikte İbrahim soyuna —bütün uluslara kurtuluşun tanığı olmaları için—merhamet etmiştir (lütuf göstermiştir).Böylece Eski Ahit gelecek olan Mesih’e işaret etmiştir (Romalılar 4:11, Koloseliler 2:11-12). Mesih göründüğü zaman bu antlaşmanın kuralları, vaftiz ve Rab’bin Sofrası ile yenilenmiştir.Müjde’nin duyurulması ile bu sakramentler yürürlüğe girdi; ve bunlar bütün uluslara (Matta 28:19, Efesliler 2:14-19) Mesih aracılığı ile gelen lütuf ile kurtuluşun duyurulmasının görünen kanıtları olmuştur.Dua edelim: İsrail halkıyla yapacağım antlaşma şudur” diyor RAB, “Yasamı içlerine yerleştirecek, yüreklerine yazacağım. Ben onların Tanrısı olacağım, onlar da benim halkım olacak (Yeremya 31).

İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma8-) Konu: Günah ve Yargıİlk günah yüzünden insan, Tanrı’yla olan beraberliğinden düştü; canı ve bedeni günahla kirlendi ve insan başlangıçtaki yeterliliğini kaybetti; dünyaya ölüm girdi; ve insan günah içinde öldü.Adem ve Havva’nın günahı, sıradan doğum yoluyla sonraki nesillere geçmiştir. İlk ailemizden gelen orijinal günah, ölümcül ve bozulmuş insan doğasını bizlere miras bırakmıştır.Bu günah ve ölümcül miras, insanı iyilik yapamaz bir duruma getirmiştir. İnsan kutsal olan Tanrı’nın adaletini tam tatmin edebilen mükemmel iyiliği yapamaz duruma düşmüştür. Bu orijinal günah, insanı kötülüğün her türüne eğilimli (Yaratılış 6:5, 8:21, Romalılar 3:10-12) hale getirmiştir. Bütün günahların kaynağını bu kötü mirastır.Bozulmuş olan bu insan doğası, Mesih İsa’ya iman ettiğinizde bile yaşam boyunca varlığını sürdürür.[1] Bu bozulmuş doğa, Mesih aracılığıyla affedilmiş olduğu halde, günahla mücadele bitmez (Romalılar 7:5-8, 25, Galatyalılar 5:17).İlk günah ya da diğer günahlar, yaratılış amacımıza aykırıdır; ve her günah, Tanrı’nın doğru, adil, kutsal olan yasasına karşı gelmektir. Bu nedenle yasa, günah işleyen her kişiyi suçlar (Romalılar 2:14-15; 3:9-10, 19-20). Tanrı’nın yasası, bütün insanları Tanrı’nın gazabı altına getirir (Efesliler 2:3) ve bu yasa Mesih’in kurtarıcı işi olmaksızın hepimize lanet altında olduğumuzu gösterir (Galatyalılar 3:10).Özet olarak, özgün günah ya da ilk günah insana özel olarak yaratıldığı konumdan düşüş getirmiştir. Bu düşüşün anlamı şudur: insan Tanrı’yla olan paydaşlığını yitirdi (Yaratılış 3:8, 10, 24); böylece insan Şeytan’ın tutsağı oldu (II.Timoteyus 2:26). İnsanın içine düştüğü bu korkunç durumu Kutsal Yazılar’da “gazap çocuklarısınız” diyerek açıklamaktadır (Efesliler 2:1-3).Bu durumda “günah nedir?” sorusuna şöyle bir tanımlama yapmamız yerinde olur: emirlere ve yasaklara karşı gelmek ve “günah” diye tanımlanan şeyleri yapmak; “günah” diye tanımlanan şeyleri yapma düşüncesine (isteğine) sahip olmak…Her günah, cezasını yanında taşır. Böylece günah işlemek “boş düşünceler, zihin körlüğü, yürek duygusuzluğu (yürek katılığı, yürek duyarsızlığı), açgözlülük, sefahat yaşamı” gibi orijinal yaratılış amacımızdan bizi uzaklaştıran (Efesliler 4:17-19), Tanrısallığa ve kutsallığa bizi yabancılaştıran bir durumu üzerimize getirir. Bundan başka, günah bu dünyada yararsız düşünceler, yakışıksız davranışlar (Romalılar 1:28), derin yanılgılar (II.Selanikliler 2:11), inatçılık ve yürek katılığı (tövbesizlik), vicdan korkusu (Yeşaya 33:14) ve utanç durumu getirecektir. Elbette bu duygular mutsuzluk, başkalarını suçlama, kavga ve çekişme de getirecektir.Ancak günahın bir de gelecekteki (sonsuzluktaki) cezası vardır: Günah sebebiyle insan Rab'bin varlığından ayrılık ve sonsuza dek mahvolma cezasını alacaktır (II.Selanikliler 1:9-10). Her günahkar kişi gelecek dünyada beden ve canın sonsuz yargısı olan cehennem ateşini alacaktır (Markos 9:43-48, Luka 16:24).Böylece Mesih İsa’ya iman etmekle kurtuluşumuz olduğunu bilmek, her durumda özel bir sevinç ve teşviktir.Böylece İsa Mesih’e iman etmekle şimdiden kurtulmuş olduğumuzu biliyoruz:Elçilerin İşleri 4:12 Başka hiç kimsede kurtuluş yoktur. Bu göğün altında insanlara bağışlanmış, bizi kurtarabilecek başka hiçbir ad yoktur.Dua edelim: Sizler bir zamanlar içinde yaşadığınız suçlardan ve günahlardan ötürü ölüydünüz. Bu dünyanın gidişine ve havadaki hükümranlığın egemenine, yani söz dinlemeyen insanlarda şimdi etkin olan ruha uymaktaydınız (Efesliler 2).[1] I.Yuhanna 1:8, 10, Romalılar 7:14, 17-18, 23, Yakup 3:2, Özdeyişler 20:9, Vaiz 7:20

 İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma7-) Konu: İlk Günah ve İnsanın DüşüşüBu düşüş bizim bütün doğamızı zehirledi (Romalılar 5:12, 18-19).Bu orijinal günah, insan soyunu Tanrı’nın Yasasını tam mükemmel bir şekilde yerine getiremez hale düşürmüştür (Romalılar 3:9-20, 23, I.Yuhanna 1:8, 10). Bu günahtan dolayı insan her kötülük ve nefrete meyillidir (Yaratılış 6:5, Yeremya 17:9, Romalılar 7:23-24; 8:7, Efesliler 2:1-3, Titus 3:3).Adil Yargı beden ve canın sonsuz yargısını getirir (Matta 25:35-46).Tanrı’nın günaha olan kızgınlığının ağırlığını başka bir yaratık ya da sıradan bir kurban taşıyamaz (Mezmur 49:7-8, 12).Tanrı düşmüş insanlığı Mesih aracılığı ile kurtarmayı istemiştir. Mesih aracılığı ile ölümden ve sonsuz yargıdan özgür kılınıyoruz (Hezekiel 18:4, 20, İbraniler 2:14-18). Buna lütuf ile kurtuluş diyoruz.Günah ve sonsuz yargı karşısında Mesih’teki kurtuluş (Romalılar 8:1) aracılığı ile özgür kılındık.

İman Yolculuğuna Başlangıç̧“Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma”6-) Konu: Kutsal ÜçlübirlikSınırsız, değişmeyen, ebedi, kavranılamayan, her şeye gücü yeten; en bilge, en kutsal, en özgür, en mutlak olan; her şeyi en doğru ve değişmez olan isteğine göre kendi yüceliği için yönlendiren; en sevecen, en lütufkâr, en merhametli, en sabırlı olan, iyilikte ve gerçekte bol olan, günahları, suçları ve kötülükleri bağışlayan; kendisini arayanları ödüllendiren; hükümlerinde en adil ve en korkunç olan, her türlü günahtan nefret eden ve suçluyu asla haklı çıkarmayan tek bir Tanrı vardır.Bu Tanrı kendisini “Baba, Oğul, Kutsal Ruh” olarak üç kişide açıklamıştır.Baba, gözle görünen ve görünmeyen her şeyin sebebi başlangıcı ve kaynağıdır. Oğul, Baba’nın Sözü, hikmeti ve görünümüdür. Kutsal Ruh, Baba’dan ve Oğul’dan çıkan ebedi güç ve kudrettir.Baba ve Oğul ve Kutsal Ruh’ta tek olan Tanrı’ya inanırız. Kutsal Yazılar her birinin ayrı kişi olduğunu öğretir.Bu üç kişi eşit ve tek özden olup, ne birinci ne de sonuncu vardır; gerçekte ve kudrette, iyilikte ve merhamette bu üçü tektir.Yaratılış kitabında “İnsanı kendi suretimizde, kendimize benzer yaratalım” diyen ayet (Yaratılış 1:26-27), Tanrılığın içinde birden fazla kişi olduğunu gösterir (çünkü bu suretten adam ve kadın yaratılmıştır).Diğer yandan Kutsal Yazılar “Tanrı insanı kendi suretinde yarattı” derken de (Yaratılış 1:27) Tanrı’nın tekliğini göstermektedir.Eski Ahit’teki Kutsal Üçlük gizemi Yeni Ahit’te daha net bir şekilde açıklanmıştır (Matta 3:16-17): Rabbimiz İsa Mesih Şeria ırmağında vaftiz olurken, Baba Tanrı “Sevgili Oğlum budur” diye seslenmiş ve Oğul sudayken Kutsal Ruh güvercin şeklinde görülmüştür.Luka kitabında Cebrail, Rabbimizin annesi olan Meryem’e şunları söylemiştir (Luka 1:35): “Kutsal Ruh senin üzerine gelecek, en yüce Olan'ın (Baba Tanrı’nın) gücü senin üstüne gölge salacak. Bunun için doğacak olana kutsal, Tanrı Oğlu denecek.”Ve yine Mesih İsa “Bütün ulusları Baba, Oğul, ve Kutsal Ruh'un adıyla vaftiz edin” demiştir.II.Korintliler 13:14 ayetinde de şöyle der: “Rab İsa Mesih'in lütfu, Tanrı'nın sevgisi ve Kutsal Ruh'un paydaşlığı hepinizle birlikte olsun.” Bu ayet Tanrılıkta aynı görkemi paylaşan üç kişiye dikkat çekilmektedir.Bu bölümlerin her birisinde, tek olan Tanrısal özde, üç kişi olduğu açık bir şekilde öğretilmektedir.Baba Tanrı, kudretinden dolayı bizim yaratıcımızdır.Oğul Tanrı, kanından dolayı bizim Kurtarıcımız ve bedelimizi ödeyendir.Kutsal Ruh Tanrı, yüreklerimizde yaşamasından dolayı bizi kutsal kılandır.Sonuç olarak Kutsal Üçlübirlik’te tek Tanrı’ya ve birlik içindeki Üçlüğe iman eder ve tapınırız.Dua edelim: Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı’yla birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı (Yuhanna 1)

İman Yolculuğuna Başlangıç̧“Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma”5-) Konu: Kutsal YazılarYeşaya 66:2 “… ben sözümden titreyen kişiye değer veririm”Kutsal Yazılar’ın tamamından oluşan kitaba Kutsal Kitap diyoruz. Kutsal Kitap’ın içeriğine “Yasa ve Müjde” başlığı altında bakıyoruz.Tanrı’nın Sözü olan bütün Kutsal Yazılar, Tanrı’nın seçtiği insanlara vahiy yoluyla verilmiştir. Tanrı bizler ve kurtuluşumuz için olan sevgisinden dolayı bu yazıları peygamberlerine ve elçilerine vererek (II.Petrus 1:21) yazılmasını sağlamıştır. Bundan dolayı bu yazılara “Kutsal Yazılar” diyoruz.Bütün Kutsal Yazılar, Eski Ahit (Mesih’ten önce) ve Yeni Ahit (Mesih’ten sonra) olarak iki bölümden oluşur. Bunların hepsi Tanrı’nın değişmez sözüdür.Tanrı’yı ve insanı tanımak için, Kelami imanı bilmek ve bu imana dayalı yaşamı düzenlenmek için Eski ve Yeni Ahit kitaplarını kanonik kitaplar olarak kabul ederiz. Bu kitaplar Kutsal Ruh tarafından verilmiş olduğu için tamamının insan için gerekli olduğuna inanırız.Tanrı’nın tüm isteği ve insanın kurtuluşu için gereken her şey Kutsal Yazılar’da açıklanmıştır.Tanrı Eski Ahit’ten itibaren Mesih’i ve Müjde’yi açıklamış (Yaratılış 3:15), kurbanlar ve yasanın törenleriyle bunu tasvir etmiştir (Yuhanna 5:45-47).Tanrı bütün Kutsal Yazılar’da kendi Sözü’nü bilmemizi ve Sözü’ne bakarak yaşamakla bütün yaratılışa gerçeğin tanığı olmamızı –yaşamımızla vaaz edilmesini– istemektedir (Romalılar 10:14-17, II.Timoteyus 3:16-17).İman ve itaat yaşamı için Tanrı’nın gerçeğine dayalı olan Kutsal Yazılar’ı okur, öğrenmeye ve uygulamaya çalışırız.Kutsal Yazılar Tanrı’yı yücelten bir yaşam ile baştan sonra insana sadece tek bir kurtuluş yolu olduğunu açıklarken, Kutsal Ruh da buna yüreklerimizde tanıklık eder. Böylece Tanrı’yı tanımamız ve insanın görevini anlamamız için Kutsal Yazılar gerekli bir standarttır.Ve bütün Kutsal Yazılar Rabbimiz İsa Mesih ve O’nun kurtarıcı işi hakkındadır (Luka 24:44).Dua edelim: RAB’bin yasası yetkindir, saf adama bilgelik verir, RAB’bin kuralları doğrudur, gözleri aydınlatır. RAB korkusu paktır, sonsuza dek kalır, uyarırlar kulunu (Mezmur 19)

İman Yolculuğuna Başlangıç̧“Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma”4-) Konu: Tövbe Hakkında Hatırlatma

İman Yolculuğuna Başlangıç̧“Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma”3-) Pak Bir İman Başlangıcı İçin Gözden Geçirilmesi GerekenlerElçisel İman AçıklamasıGöğün ve yerin Yaratanı,her şeye gücü yeten Baba,Tek Tanrı’ya ve O’nun biricik Oğlu Rabbimiz Mesih İsa’ya inanıyorum.O, Kutsal Ruh’tan vücut buldu ve bakire Meryem’den doğdu.Pontius Platus zamanında acı çekerek çarmıha gerildi;öldü ve gömüldü;ölüler diyarına indi,üçüncü gün ölüler arasından dirildi,göğe çıktı,her şeye gücü yeten Baba’nın sağında oturdu;oradan dirileri ve ölüleri yargılamak için tekrar gelecektir.Kutsal Ruh’a,Kutsal evrensel kiliseye,kutsalların birliğine (paydaşlığına),günahların affına,ölülerin [bedenleriyle] dirilişineve sonsuz yaşama inanıyorum. Amin.İNANIYORUM (iman ediyorum)Gerçek iman Tanrı Sözü olan Kutsal Yazılar’a dayalıdır (Matta 1:18-20, Yuhanna 20:30-31, İbraniler 11:1-4, 7-10, 17-19).GÖĞÜN VE YERİN YARATANI, HER ŞEYE GÜCÜ YETEN BABA TANRIGücü her şeye yeten Tanrı, Mesih aracılığı ile bana Baba olmuştur (Yuhanna 1:12-13, Romalılar 8:15-16, Galatyalılar 4:4-7).TANRI OĞLU, KURTARICI, YEŞUA (İSA), RABMesih İsa günahlarımızdan bizi kurtaran aracıdır. (Yuhanna 15:4-5, Elçilerin İşleri 4:11-12).KUTSAL RUH’TAN VÜCUT BULDU ve BAKİRE MERYEM’DEN DOĞDU, ACI ÇEKTİ, ÖLDÜ, GÖMÜLDÜKutsal Yazılar gelecek olan Kurtarıcı’nın Davut’un soyundan olacağını yazmıştır (II.Samuel 7:12-16, Mezmur 132:11, Matta 1:1).ÖLÜLER DİYARINA İNDİMesih’in beni cehennemden kurtardığını biliyorum. (Galatyalılar 3:13-14, Matta 27:45-50, Romalılar 6:4-5, 9, 11, 14).Çarmıh ölümü lanetli bir ölüm olduğu için (Yasanın Tekrarı 21:23), Mesih’in beni günahın yargısından biliyorum (Yeşaya 53, Mezmur 18:5-6; 116:3, Matta 27:45-46):DİRİLDİMesih’in mezardan dirilmesi, O’nun ölümün ve yaşamın üzerinde olan Rab, Kurtarıcı (Tanrı ve insan arasındaki tek Aracı) olduğunu göstermektedir (I.Korintliler 15:14-22, 42-55, Efesliler 2:1-7).Çünkü (Romalılar 6:5-11) Mesih’in dirilişi, O’nun doğruluğunun ve kutsallığının bizim olmasını (bize sayılmasını –aklanmasını) sağladı (I.Korintliler 15:16-20, I.Petrus 1:3-5, Romalılar 8:11, Filipililer 3:20-21).GÖĞE ÇIKTIMesih’in göğe çıkmış olması, Tanrı ve insan arasında aracı ve Kurtarıcımız olduğunun güvencesini vermektedir (Romalılar 8:34, I.Yuhanna 2:1, Elçilerin İşleri 2:33-36, Koloseliler 3:1-4).BABA’NIN SAĞINDA OTURDUMesih’in “göklerde oturması” O’nun kilisenin başı olduğunu, Tanrı’nın peygamberlerinden farklı olarak en ayrıcalıklı seçilmiş bir kişi olduğunu anlıyoruz, Kurtuluşumuz Kutsal Üçlübir Tanrı’dan gelmektedir –Efesliler 1:18-23.DİRİLERİ VE ÖLÜLERİ YARGILAMAKBu geçici olan dünyanın Mesih aracılığıyla doğrulukla yargılanacağı bir gün belirlenmiştir (Romalılar 2:12-16; 8:1-4).KUTSAL RUH’AKutsal Ruh, Baba ve Oğul gibi sonsuz Tanrı’dır (Yaratılış 1:1-2, Matta 28:19, I.Korintliler 3:16).Kutsal Ruh bana kişisel olarak verilmiştir (I.Korintliler 6:19, II.Korintliler 1:21-22):KUTSAL EVRENSEL (katolik) KİLİSEkilise gerçekte Tanrı’nın bütün dünya için olan isteğinin bir parçası olarak vardır. Tanrı dünyanın bütün halklarından, bütün dillerinden meydana gelen bir kilise istemiştir. İmanlıların katıldığı birbirinden farklı sayısız kiliseler, hep birlikte bu kutsal evrensel kilisenin bir parçasıdır.KUTSALLARIN BİRLİĞİNE (PAYDAŞLIĞINA),Bir kilisenin üyesi olmakla Mesih’teki bereketlere paydaş oluyorum.Tanrı beni bereketleyip kilisesine kabul ettiği gibi, ben de kilisedeki herkesi Tanrı’nın ev halkı ve kardeşlerim olarak kabul ettiğim için, bütün kardeşlerin iyiliği adına sorumluluğum olduğunu biliyorum.GÜNAHLARIN AFFINAMesih’in İsa benim kurtuluşum için en kutsal olan kanını çarmıhta benim için döktü. Yasa ve Müjde’nin gerçekliğini onayladı. Kurtuluşumun Mesih’in çarmıhı kadar kesin olduğundan eminim.VE SONSUZ YAŞAMA İNANIYORUM. AMİN.Mesih İsa dünyanın yargıcı ve kilisenin kurtarıcısı olarak geldiği o son günde, yetkin kılınmış bir kutsallık ve tarif edilemez sevinçler (I.Korintliler 2:9, Yuhanna 17:3, Mezmur 16:8-11) bolluğunun tüm iman kardeşliği içinde yaşanacağına iman ediyorum.

 İman Yolculuğuna Başlangıç̧Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışma

 İman Yolculuğuna Başlangıç̧ Hristiyan iman yaşamına dair temellerin gözden geçirilmesi hakkında bir çalışmaİman Duası“Sevgi dolu Tanrımız, bu yaşamda ve sonraki yaşamda sana ihtiyacım var; sendeki sonsuz sevgiyle beni çocuğun olarak kabul etmen için dua ediyorum. Mesih İsa günahlarım için çarmıhta kendisini kurban olarak sundu; tek Tanrı olan sana övgüler olsun; Kurtarıcım ve Rabbim olarak Mesih’e iman ediyorum; ve zayıf imanımı şimdi bütün yaratılışa ilan ediyorum. Kutsal Yazılar’ın Tanrısı olan sana yüreğimi açıyorum, İsa Mesih’i Rabbim, Kralım, Kurtarıcım olarak hayatıma davet ediyorum… günahlarımı bağışlayıp bana sonsuz yaşam bağışlayan lütfun için şükrederim. Beni Kutsal Ruh ile doldur ve yenile; aklımı ve yüreğimi aydınlat. Yaşamımın yönetimini benden al ve beni kendi istediğin gibi bir kişi yap. Baba, Oğul, Kutsal Ruh adıyla dua ediyorum. Amin.”Elçisel İman AçıklamasıGöğün ve yerin Yaratanı,her şeye gücü yeten Baba,Tek Tanrı’ya ve O’nun biricik Oğlu Rabbimiz Mesih İsa’ya inanıyorum.O, Kutsal Ruh’tan vücut buldu ve bakire Meryem’den doğdu.Pontius Platus zamanında acı çekerek çarmıha gerildi;öldü ve gömüldü;ölüler diyarına indi,üçüncü gün ölüler arasından dirildi,göğe çıktı,her şeye gücü yeten Baba’nın sağında oturdu;oradan dirileri ve ölüleri yargılamak için tekrar gelecektir.Kutsal Ruh’a,Kutsal evrensel kiliseye,kutsalların birliğine (paydaşlığına),günahların affına,ölülerin [bedenleriyle] dirilişineve sonsuz yaşama inanıyorum. Amin.

Yaratılış 18:1-15; 21:1-7, İbrahime verilen vaadin Mesih’te yerine geldiğini görmemize rağmen, bizler Tanrı’nın vaatlerine sadık mıyız?Vaatleri unutunca umudumuz olmayacak, esenlik dolu bir zihin ile yaşamaktan uzak düşeceğiz, hatalara açık, kaygılı bir yaşamın içine sürükleneceğiz;

İlahi: Yüce Lütuf Sesi Tatlı...

Hristiyan Yaşamı ve Düşüncesi Üzerine konulardan bahsetmek, Mesih İsa'nın Müjdesi'nin (İncil -Yeni Ahit) anlaşılır olması için teolojik bilgiler, vaftiz hazırlığı, dua ve bereketleme paylaşımları...