PODCAST · history
Mitoloxía e lendas
by CEIP INFANTE FELIPE
O cervo, macho e femia, ten ampla presencia en distintas literaturas, tanto no ciclo artúrico, cando Galaaz, Bores e Perceval contemplan a transformación dun cervo branco en cabaleiro, como nos relatos de corte haxiográfico, caso de Nascien, O Eremita, contemplando como o Grial é transportado por un cervo branco.O cervo acompaña nas representacións a Artemisa-Diana na mitoloxía greco-romana, sendo considerado moitas veces como símbolo da boa sorte, como sucede coa cerva branca de Sertorio, ou, no caso da cerva de Cerinia, como animal obxecto dun dos traballos de Hércules. A cerva branca dos Ancares é elo máis desta madeixa de interrelacións dun motivo narrativo universal.
Episodes
-
O Río do Esquecemento. Antía P.
O río Limia, ao seu paso pola comarca de Xinzo (Ourense), é tamén coñecido como Río do Esquecemento, ou río Lethes, que lle chamaban os romanos. Os antigos habitantes prerromanos dicían que a quen o cruzaba esquecíaselle todo. Cando as lexións romanas se achegaron á comarca da Limia cando…
more -
O pozo dos desexos do claustro provincial de Lugo. Antía R.
NO CLAUSTRO franciscano do Museo Provincial de Lugo hai un fermoso pozo con brocal de cantería e muro de cachotería. Desde que un ten memoria son numerosos os visitantes do museo que se achegan ao pozo e, postos de costas, tiran unha moeda ao tempo que pensan, sen dicilo en voz alta, un ou máis...
-
O Pozo de San Xoan da Cova. Antía P.
A tradición popular atribúe aos monxes de San Xoán da Cova poderes e enxeños sobrehumanos. Foron eles os que, segundo esta historia oral, crearon o río Ulla. Furaron a enorme parede de pedra brillante e provocaron o desauge do lago que nacía pola outra banda da comarca. Pola outra banda está a...
-
A procesión dos bois. Yohanka
Na Franqueira (A Cañiza, Pontevedra), celébranse ao cabo do ano dúas festas de gran sona que teñen como destino un mosteiro existente no cumio da Paradanta, que agocha no seu interior unha vella imaxe en pedra da Virxe: a do 8 de setembro (véxase a lenda «O mouro e o cristián»), e a «das...
-
Apolo e Dafne. Uxía
Apolo, deus das ciencias, as artes e a música, foi maldecido por Eros, deus do amor, por burlarse del cando estaba a xogar co seu arco e frechas. Para vingarse, o irado Eros colleu dúas frechas, unha de ouro (coa que sementaba o amor tanto entre mortais coma en deuses) e outra de chumbo (coa que...
-
Atenea. Laura
Atenea é a filla de Zeus e de Metis, chamada posteriormente polos romanos Minerva. É unha das seis deusas principais do panteón grego clásico. Deusa da sabedoría, gardiá da xustiza e das leis. Aínda que é unha deusa virxe actúa como nai adoptiva de heroes como Perseo e Teseo, e é adorada desde…
more -
A orixe de Caldelas. Xulio
Unha lenda é unha narración, oral ou escrita, de aparencia histórica pero cunha maior ou menor porporción de elementos fantásticos de tipo mitolóxico ou imaxinativo. A diferenza dun conto, unha lenda ten un carácter máis trascendente ao transmitir a cosmovisión dun grupo humano que funciona como...
-
A loba branca. Noa
Un padre ha criado a su hija en el mayor regalo y piensa casarla con un primo riquísimo y noble. Ella se enamora del pastor de los rebaños de su padre y desea casarse con él. El padre se entera de tales amores y encierra a su hija en una mazmorra, siendo libertada por su amante, huyendo ambos....
-
A lenda dos tres ríos. Gabriel
ran unha vez o río Eume, o río Xuvia e o río Mandeo e un día decidiron baterse nunha carreira; o primeiro que chegase ó mar podería pedir un desexo. Ó fin dese día foron durmir e quedaron para as sete da mañá. O río Xuvia despertou ás cinco da mañá e aproveitando que os outros durmían, pensou:...
-
A lenda do Pedregal de Irimia
O Pedregal de Irimia, nacemento do Miño, é un enclave hidrográfico natural situado na ladeira oeste da Serra de Meira, a 3 quilómetros da vila. O Pedregal é similar a un río de pedras, dunhas pedras moi grandes organizadas de forma curiosamente natural, coma un funil. A súa extensión é de...
-
Pepa a Loba
seu nacemento no segundo terzo do século XIX, nun lugar impreciso chamado Moedo, outórgalle o nome de Pepiña e considéraa filla de nai solteira e, se cadra, dun albeite, individuo que, máis tarde, habería de violar a nai de Pepa, feito presenciado pola propia meniña. Desta acción derivou un...
-
Aquiles. Félix
Aquiles (en grego antigo ???????? / Akhilleús) é un heroe lendario da guerra de Troia, fillo de Peleo (rei de Ptía en Tesalia) e de Tetis, unha das Nereidas, (ninfa mariña). Os textos refírense a el frecuentemente co nome de «Pelida» ou «Eácida», epítetos que remontan aos seus devanceiros Peleo e...
-
Medusa
Na mitoloxía grega, Medusa ("gardiana, protectora") era un monstro, unha gorgona, xeralmente descrita como unha muller con cobras velenosas no canto do cabelo. Ollar directamente a ela convertía á xente en pedra. Varias fontes descríbena como filla de Forcis e Ceto, mais o autor Hixino (Fabulae,...
-
A lagoa de Cospeito. Naroa
A lagoa de Cospeito é unha zona húmida permanente situada no concello de Cospeito, e é unha das lagoas máis importantes de Galicia. Está situada a uns 25 km da capital provincial, Lugo. É un dos ecosistemas hídricos máis importantes do noroeste da península. As súas augas proveñen do río…
more -
Afrodita. Laura
Afrodita é a deusa grega do amor e da beleza. Nacida da escuma do mar de Chipre, segundo Hesíodo, ó ser fecundado polos xenitais do Ceo/Urano, botados polo seu fillo Crono/Saturno despois de castralo. Durante o xuízo de Paris, nada puido a maxestade da deusa Hera nin a belicosidade de Atenea…
more -
A ponte do Pasatempo. Laura
Esta ponte de orixe medieval dun só arco sobre o río Valiñadares situada no barrio de Os Muíños está construída sobre un Camiño Real e é unha das vías de transito cara a cidade dende antigo. Sobre esta ponte, conta a lenda, os Coengos da Catedral entretiveron á muller de D. Pedro Pardo de Cela...
-
Hércules. Antía P.
Hércules foi o nome na mitoloxía romana do heroe da mitoloxía grega Heracles , sendo unha metatesa do nome grego. Era fillo de Xúpiter , o equivalente romano do deus grego Zeus , e do mortal Alcmena . Realizou doce grandes obras, chamadas As Doce Obras de Heracles e foi divinizado. Os romanos...
-
A lenda de San Andrés de Teixido. Ivana
Santo André de Teixido, coñecida popularmente como San Andrés de Lonxe, é unha parroquia situada no leste do concello de Cedeira, na Serra da Capelada, preto dos cantís sobre o mar. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 50 habitantes (33 homes e 17 mulleres). Na xurisdición eclesiástica forma...
-
A lenda da roda de Rebolos Xulio
No "O Outeiro Grande", situado na cidade de Coba (Ourense), hai un círculo formado por carballos (en rebeldes galegos) e no seu centro unha rocha. Esta peculiar formación coñécese como "A Roda dos Rebolos". A lenda di que unha fada vive dentro do círculo, xusto debaixo da pedra e cando sae fóra...
-
A lagoa de Cospeito (a cidade asolagada de Boedo) Laura
A lagoa de Cospeito é unha zona húmida permanente situada no concello de Cospeito, e é unha das lagoas máis importantes de Galicia. Está situada a uns 25 km da capital provincial, Lugo. Forma parte da zona especial de conservación Parga-Ladra-Támoga e forma parte da Reserva da Biosfera "Terras do...
-
A cova do Rei Cintolo. Ivana
Nesta cova, situada entre os barrios de Orxal e Supena na parroquia de Argomoso, reúnense dous factores de interese, o natural e o cultural ou histórico, polo que falaremos dela, ademáis de aquí, no seguinte capítulo adicado á riqueza natural de Mondoñedo. No tocante ao patrimonio histórico e...
-
O sacauntos. Laura
O Sacaúntos é un personaxe "asustanenos", igual có home do saco, un personaxe grande e mal vestido. Ás veces tamén se lle chama o papón, en alusión a que pode papar a alguén, especialmente os nenos. O Sacaúntos, de ollar terrible, dedícase a sacarlle a graxa aos nenos pequenos ata deixalos nos...
-
Lenda das Ermitas. Ivana
Segundo a tradición, no lugar xa había tradición relixiosa dende o século VII cando un grupo de ermitáns se estableceu nunhas covas da zona. Aínda así os primeiros datos históricos non aparecen ata finais do século XVII. A lenda conta que ó pasar por unha espenuca o gando caía enfermo. Cando…
more -
A lenda da Virxe da Franqueira
A Virxe da Franqueira é unha das imaxes marianas máis antigas de Galicia. A súa devoción remóntase ao século VI, nas primeiras épocas de cristianización da Gallaecia.[1] Disque a virxe apareceu baixo dunhas rochas no chamado Coto da Vella, a 924 m de altitude, nun dos cumes dos Montes da…
more -
Feiticeiras de Arbo e MelgaÇo
As feiticeiras amedoñan ás personas dunha e doutra beira que cruzan o río Miño, sexan pescantíns, barqueiros ou calquera tipo de xente, que deben levar croios entre os dentes para así non repostar ás súas palabras enmeigadas. Son fermosas e poden engailar os mozos, que os levan as profundidades e...
-
As covas de Dona Urraca. Bruno
A Raiña leonesa Dona Urraca habitaba no castelo medieval de Salvaterra de Miño. Un castelo con un amplio espazo con forma de “L” composto de dous pisos e unha terraza superior. As Covas pertencían ó antigo Palacio dos Condes, e a súa autoría débese con toda seguridade ó enxeñeiro francés Carlos…
more -
A lenda dos 7 santos do Río Miño
Polas augas do río Miño baixa esta fermosa lenda das súas ribeiras, que van, de montaña en montaña, por outros picos que dominan a súa conca. Alá enriba, a visión do Paradanta e de San Mamede, San Xulián do Monte Aloia e Santa Tegra, derramándose ata as veigas da ribeira. Cóntase que un día...
-
Lenda da praia da Lanzada. Marcela L.
A praia da Lanzada é un dos areais galegos máis coñecidos. Pertencente á parroquia San Vicente do Grove, está situada no tramo de costa entre os concellos de Sanxenxo e O Grove. É unha praia aberta con máis de 2.700 m de lonxitude. Tivo concedida a Bandeira Azul pero, en 2017, o concello do Grove...
-
A lenda da Fillaboa
Salvaterra adquiriu unha Illa no delta que conforma o Miño co río Tea. Nestes momentos o Concello está convertendo esta Illa en Parque Natural que estará unido a terra por unha pasarela pola que os visitantes poderán acceder. A Illa Fillaboa atópase no Río Miño entre España e Portugal sendo...
-
Lenda de Trazedonio, o monxe galego
Monxe (feminino: monxa) provén do provenzal antigo monge, este do latín tardío mon?chus, anacoreta, e este do grego ???????, único, só. Fai referencia a unha persoa adicada á vida monástica e de clausura. A tradición monástica está presente en varias relixións do mundo: budismo, xainismo…
more -
O apalpador
O Apalpador, Apalpa-Barrigas ou Pandigueiro é a figura mítica dun xigante carboeiro, ligado á tradición do Nadal do que existen testemuñas nas comarcas de Sarria, Quiroga, Lemos, Terra de Trives e os Ancares, aínda que se está a recuperar en toda Galicia. O Apalpador baixa a noite do 24 ou 31 de...
-
Ponte Cordeiro
Un muíño (do latín serodio molinum, por redución da expresión saxum molinum 'moa')[1] é un artificio para moer algo; o máis habitual son os cereais, especialmente o trigo e o millo, para obter fariña. Muíño holandés. Casa-muíño en Santiago de Compostela. Xeralmente constaban dunha pedra circular...
-
Os biosbardos
Os Biosbardos son unha figura mitolóxica existente en Galicia coa que adoitan pasar chistes aos cazadores novatos. Son seres fabulosos que poden tomar a forma dun paxaro ou un rapaz de gran beleza que ninguén sabe describir, difícil de coller ". Tamén coñecido como gazafellos, reboteiros…
more -
Aquiles. Yohanka
Aquiles (en grego antigo ???????? / Akhilleús) é un heroe lendario da guerra de Troia, fillo de Peleo (rei de Ptía en Tesalia) e de Tetis, unha das Nereidas, (ninfa mariña). Os textos refírense a el frecuentemente co nome de «Pelida» ou «Eácida», epítetos que remontan aos seus devanceiros Peleo e...
-
Santa Compaña. Marcela
A Santa Compaña é unha procesión de mortos ou ánimas en pena que percorren os camiños dunha parroquia. Trátase dun tema do folclore galego. O tema das procesións de mortos e/ou de ánimas é propio da literatura e das tradicións culturais da Europa occidental dende a Idade Media. A zona xeográfica...
-
A Santa Compaña. Bruno
A Santa Compaña é unha procesión de mortos ou ánimas en pena que percorren os camiños dunha parroquia. Trátase dun tema do folclore galego. O tema das procesións de mortos e/ou de ánimas é propio da literatura e das tradicións culturais da Europa occidental dende a Idade Media. A zona xeográfica...
-
Zeus. Noa
Na mitoloxía grega Zeus (en lingua grega ????), Zeús Kroni?n («descendente de Crono») ou Dias (????, «rei divino») foi o líder dos deuses e o deus do ceo e mais do trono. Deus supremo da relixión grega, Zeus, Xúpiter para os romanos, foi fillo de Cronos e de Rea, pai dos deuses e dos homes.…
more -
Zeus. Bruno
Na mitoloxía grega Zeus (en lingua grega ????), Zeús Kroni?n («descendente de Crono») ou Dias (????, «rei divino») foi o líder dos deuses e o deus do ceo e mais do trono. Deus supremo da relixión grega, Zeus, Xúpiter para os romanos, foi fillo de Cronos e de Rea, pai dos deuses e dos homes.…
more -
Orfeo e Euricide
Orpheus and Eurydice (título orixinal en italiano , Orpheus ed Euridice ; en francés , Orphée et Eurydice ) é unha ópera en tres actas do compositor alemán Christoph Willibald von Gluck , con libreto de Raniero di Calzabigi , datado de 1762 e baseado no mito. de Orfeo . Pertence ao xénero de…
more -
Orfeo
Orpheus and Eurydice (título orixinal en italiano , Orpheus ed Euridice ; en francés , Orphée et Eurydice ) é unha ópera en tres actas do compositor alemán Christoph Willibald von Gluck , con libreto de Raniero di Calzabigi , datado de 1762 e baseado no mito. de Orfeo . Pertence ao xénero de…
more -
O minotauro. Antía R
Na mitoloxía grega, o Minotauro era unha criatura con corpo de home e cabeza de boi. El vivía no Labirinto elaborado e construído polo rei Minos de Creta. O labirinto fora deseñado polo arquitecto Dédalo para manter ao Minotauro. Finalmente o Minotauro foi morto por Teseo. "Minotauro" en grego...
-
O lobishome. Bruno
Un lobishome ou licántropo (en grego: ???????????, lykánthropos: do grego: ?????, lykos, "lobo", e en grego: ????????, anthr?pos, "humano") é un home que se cre convertido en lobo e se comporta como tal. Os lobishomes son os protagonistas de moitas lendas populares galegas e de fóra.
-
Odisea. Noa
A Odisea é un poema épico atribuído ao grego Homero. A súa tradución ao galego, editado na década de 1990 polo Consello da Cultura Galega, correu a cargo de Evaristo de Sela. Crese que foi escrito no século VIII a.C. nos asentamentos que Grecia tiña na costa oeste de Asia Menor (actual Turquía...
-
O diaño. Marcela L.
O diaño (diañu en asturiano), ás veces chamado diantre, é un espírito ou trasgo burlón da mitoloxía galega e asturiana, parecido pero non igual que o martinico castelán. Adopta a figura de cabalo, de vaca, de carneiro ou de calquera outro animal, mesmo de bebé humano, e desprega a súa actividade...
-
O Apóstolo. Antía R
O que podería ter ocorrido é que o apóstolo Santiago o Vello fora encargado de cristianizar Hispania á morte de Xesucristo, cara ao ano 40 da nosa era. O apóstolo entrou na Península por un porto sur, onde chegou aproveitando o abundante tráfico marítimo romano. Subiu a Portugal e chegou a Iria...
-
Lenda do Apóstolo. Yohanka
O que podería ter ocorrido é que o apóstolo Santiago o Vello fora encargado de cristianizar Hispania á morte de Xesucristo, cara ao ano 40 da nosa era. O apóstolo entrou na Península por un porto sur, onde chegou aproveitando o abundante tráfico marítimo romano. Subiu a Portugal e chegou a Iria...
-
Fonte dos padriños. Nara
As historias míticas xogan un papel importante en case todos os xéneros da literatura grega. A pesar disto, o único manual mitolóxico xeral da antigüidade grega conservado foi a Biblioteca mitolóxica de Pseudo- Apolodoro . Esta obra trata de compatibilizar as historias contraditorias dos poetas e...
-
Era. Noa
Atenea é a filla de Zeus e de Metis, chamada posteriormente polos romanos Minerva. É unha das seis deusas principais do panteón grego clásico. Deusa da sabedoría, gardiá da xustiza e das leis. Aínda que é unha deusa virxe actúa como nai adoptiva de heroes como Perseo e Teseo, e é adorada desde…
more -
Cronos. Noa
Cronos é un deus da mitoloxía grega correspondente a Saturno na mitoloxía romana. É representado como un home vello de cabelos brancos e barba longa. Cronos é fillo de Urano (o máis antigo de todos os deuses) e pai de Zeus, Deméter, Hades, Hestia, Poseidón e Hera. Era asociado ao tempo polos...
-
Canouro. Laura
É un mal espírito masculino. Non se sabe quen foi este xenio cuxa orixe e condicións se descoñecen. É un ser sobrenatural ou un xenio asimilado a un espírito das augas e bosques, cuxo perfil presenta características próximas ás do Goblin nocturno e actividades que teñen que ver co diabólico.…
more
We're indexing this podcast's transcripts for the first time — this can take a minute or two. We'll show results as soon as they're ready.
No matches for "" in this podcast's transcripts.
No topics indexed yet for this podcast.
Loading reviews...
ABOUT THIS SHOW
O cervo, macho e femia, ten ampla presencia en distintas literaturas, tanto no ciclo artúrico, cando Galaaz, Bores e Perceval contemplan a transformación dun cervo branco en cabaleiro, como nos relatos de corte haxiográfico, caso de Nascien, O Eremita, contemplando como o Grial é transportado por un cervo branco.O cervo acompaña nas representacións a Artemisa-Diana na mitoloxía greco-romana, sendo considerado moitas veces como símbolo da boa sorte, como sucede coa cerva branca de Sertorio, ou, no caso da cerva de Cerinia, como animal obxecto dun dos traballos de Hércules. A cerva branca dos Ancares é elo máis desta madeixa de interrelacións dun motivo narrativo universal.
HOSTED BY
CEIP INFANTE FELIPE
CATEGORIES
Loading similar podcasts...