Świat to za mało - Benedykt Malewski OP

Zapraszam Was na pierwszą odsłonę nowego cyklu formacyjnego, w którym razem zagłębiamy się w drugą księgę św. Łukasza – Dzieje Apostolskie. To nie jest kolejna lekcja historii ani wiedzy biblijne; to zaproszenie do spotkania z Chrystusem i otwarcia się na Ducha Świętego, który wciąż działa i chce działać zarówno w nas jak też przez nas.W tym odcinku podkreślam, że najważniejsze nie jest po prostu „wiedzieć”, ale przeżywać – pozwolić, aby słowa Ewangelii stały się częścią naszej codziennej modlitwy i życia. Odkryjemy, dlaczego Dzieje Apostolskie nazywane są „Ewangelią Ducha Świętego”, jak hasło „Oczekujcie obietnicy Ojca” może stać się naszą codzienną postawą i dlaczego pierwsze wspólnoty chrześcijańskie – nawróceni Grecy i Syryjczycy – potrafiły zachować wiarę mimo prześladowań.Niech to będzie inspiracja do ponownego otwarcia serca na tajemnicę Chrystusa i Jego Kościoła.Podziel się w komentarzach jaki fragment Dziejów jest Ci najbardziej bliski. W jakich wydarzeniach swojego życia już teraz dostrzegasz działanie Pana? A jakie widzisz jako opisane przez Ewangelię? Niech Słowo Boże przenika Twoje serce i prowadzi Cię ku głębszej relacji z Panem. 🙏💪Wesprzyj kanał: 🟡Patronite: https://patronite.pl/swiattozamalo🟡Buycoffee: https://buycoffee.to/bmalewski#DziejeApostolskie #Katecheza #DuchŚwięty #Ewangelia #Wiara #Modlitwa #Chrystus #Formacja #Kościół #Łukasz #Katolicki #Inspiracja #PismoŚwięte

Dla Boga było zarezerwowane w Świątyni specjalne miejsce, do którego mógł wejść raz w roku Najwyższy Kapłan. Był to Przybytek, odgrodzony od reszty Świątyni specjalną zasłoną. Bóg był daleki dla zwykłego człowieka, wręcz nieosiągalny. Kiedy Jezus umiera na Krzyżu to zasłona rozrywa się na dwoje. Przybytek staje się widzialny dla człowieka. Przybytkiem staje się Jezus, w którym możemy oglądać samo Serce Boga. Wesprzyj kanał: Patronite: https://patronite.pl/swiattozamalo Buycoffee: https://buycoffee.to/bmalewski

Królestwo Boże to nie jest coś co przyjdzie kiedyś. Ono jest tu i teraz. Uczniowie Jezusa mają pokusę czekania na lepsze czasy. Jezus pokazuje, że trzeba nie czekać a czuwać. Czyli nieustannie pytać jak w tej rzeczywistości, która jest działa Bóg. Gdzie On jest i co mówi. Wesprzyj kanał: Patronite: https://patronite.pl/swiattozamalo Buycoffee: https://buycoffee.to/bmalewski

"Zburzcie tę świątynię a ja w trzy dni wzniosę ją na nowo", mówi Jezus. W Świątyni Bóg chce spotkać człowieka i mówić do jego serca. W Sercu Jezusa Bóg może opowiedzieć nam najpełniej o swojej miłości. Wesprzyj kanał: Patronite: https://patronite.pl/swiattozamalo Buycoffee: https://buycoffee.to/bmalewski

Wielkość to władza, dominacja, ogromne zdolności, spryt. Tak zazwyczaj się nam kojarzy wielkość. Tymczasem czym jest ona u Pana Jezusa? W czym tkwi Jego potęga i panowanie? Serce Jezusa, nieskończonego majestatu...

Czasem nie da się kogoś zrozumieć w pełni. Jednak można go bardzo dobrze poznać. A poznanie to przylgnięcie, zjednoczenie. Dobrze można kogoś poznać jedynie przez zjednoczenie w miłości. Bóg daje się nam tak poznać, daje poznać swoje Serce, poprzez zjednoczenie z Nim.

Po grzechu Adama i Ewy, mężczyzny i kobiety, ludzkość zaczęła doświadczać zła, cierpienia, bólu. Bóg się nie godzi na to i daje obietnicę, że będzie inny mężczyzna, Jego Syn i inna kobieta, Matka Syna, przez których w świat wejdzie Zbawienie. A to wszystko za sprawą Ducha Świętego. Wesprzyj kanał: Patronite: https://patronite.pl/swiattozamalo Buycoffee: https://buycoffee.to/bmalewski

Dzięki Jezusowi możemy poznać Serce samego Ojca. Nie jest On już daleki, niedostępny. Jest Bogiem bliskim, Bogiem z nami. Jest Bogiem, który chce być poznanym. Link do encykliki Haurietis Aquas: https://opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/pius_xii/encykliki/haurietis_aquas_15051955.html Wesprzyj kanał: Patronite: https://patronite.pl/swiattozamalo Buycoffee: https://buycoffee.to/bmalewski

Czym tak naprawdę jest oddawanie czci Najświętszemu Sercu Jezusa? Jakie są początki tego kultu i czy dzisiaj możemy coś z tego wynieść dla siebie? O tym dzisiaj :) Zapraszam :) Wesprzyj kanał: Patronite: https://patronite.pl/swiattozamalo Buycoffee: https://buycoffee.to/bmalewski

Bardzo serdecznie chcę Was zaprosić do wspólnej modlitwy Litanią do Serca Pana Jezusa. Jest to modlitwa często spłycona do prostej, ludowej pobożności. Tymczasem została zatwierdzona przez samą Kongregację Nauki Wiary a nie Kultu i Sakramentów. Bardzo ją cenił Benedykt XVI, Jan Paweł II. Ten pierwszy wygłosił o modlitwie do Serca Pana Jezusa wykład, w którym mówi takie słowa: "Sama liturgia tylko wtedy może być sprawowana zgodnie ze swoim duchem, jeśli przygotowana jest w medytacyjnym zatrzymaniu, które jej towarzyszy; w zatrzymaniu, w którym serce zaczyna patrzeć i rozumieć, a również i zmysły włączone zostają w to patrzenie sercem, ponieważ „tylko sercem widzi się dobrze” - jak Saint-Exupery kazał powiedzieć swemu Małemu Księciu, którego wolno rozumieć również jako symbol każdego, kto staje się jak dziecko, wracające z przemądrzałej głupoty świata dorosłych w to, co najistotniejsze w człowieku, bo unikające samego tylko rozumu. Tak to teologia ciała, przedstawiona w encyklice, jest jednocześnie apologią serca, zmysłów i uczuć - także w sferze pobożności. Bardzo Was zapraszam :)

Macie czasem tak, że kiedy słuchacie jak ktoś mówi o Bogu to pojawia się zazdrość, że on albo tak potrafi a Wy się do tego nie nadajecie? Uczniowie Jezusa też tak mieli. I Jezus daje im konkretne wskazówki i pomoce. Co najważniejsze, pokazuje, że nie trzeba wiele. Zapraszam do wysłuchania podcastu :) Wesprzyj kanał: Patronite: https://patronite.pl/swiattozamalo Buycoffee: https://buycoffee.to/bmalewski

Jak mówić o wierze, żeby kogoś zapalić, zbliżyć do Jezusa a nie zniechęcić? Przyjrzyjmy się Jezusowi, jak On opowiadał o swoim Ojcu, swojej misji i o tym kim jest. To najlepszy nauczyciel sposobu mówienia o chrześcijaństwie, swojej wierze. O tym w podcaście . Link w komentarzu. Zapraszam

Jak się ma głoszenie ewangelii do budowania relacji? Czy w ewangelizacji ważne jest, żeby mieć więź? I jaki model głoszenia Królestwa pokazuje Jezus? Zapraszam Wesprzyj kanał: Patronite: https://patronite.pl/swiattozamalo Buycoffee: https://buycoffee.to/bmalewski

Kolejna katecheza z cyklu formacji ze św. Mateuszem. Tym razem o kryzysach we wspólnocie Kościoła i jak je przekraczać.

Jezus powołuje uczniów i przygotowuje ich do głoszenia Ewangelii. W powołaniu Mateusza jak w soczewce pokazana jest istota głoszenia: to ma być przyciąganie, pociągnięcie człowieka a nie propaganda, czyli przekonanie kogoś do swoich racji. Jak w tym się odnaleźć? Zapraszam Wesprzyj kanał: Buycoffee https://buycoffee.to/bmalewski

Co to znaczy mieć życie? Świat ma swoje propozycje. Często może nam się wydawać, że to nie dla nas, że nie mamy szans mieć życia. Uczniowie Jezusa też doświadczyli weryfikacji ich oczekiwań od siebie, Jezusa. Rozbiły się ich oczekiwania. Jezus jednak przychodzi i przekonuje, że mogą mieć życie. Pokazuje im swoje rany. One, choć mogłyby być, to jednak nie są porażką. Są szansą i obietnicą prawdziwego życia.

Resurrexi et adhuc tecum sum - Zmartwychwstałem i teraz zawsze jestem z Tobą. Tymi słowami od czasów starożytnych kościół w Liturgii Wigilii Paschalnej obwieszczał Zmartwychwstanie Pana. Te słowa Jezus wypowiada przede wszystkim do swojego Ojca, w drugiej kolejności do nas. A co nam dają te słowa wypowiadane do Ojca? Co to w praktyce oznacza dla nas?

Triduum Paschalne to najpiękniejsza opowieść opowieść o Miłości i najprawdziwsze wydarzenie ją potwierdzające. Chcę podzielić się z Wami kilkoma myślami o przeżyciu tego czasu. Jest to kilka refleksji o byciu z Jezusem w czasie trudnym. O Nim samym i Jego wielkości, godności. Ale też o Ojcu. Zapraszam 😇🙏

Serce może stać się bardzo ociężałe i zniewolone. Potrzebujemy nowego życia. Franciszek pisze, że „Od faraona trzeba bardziej bać się bożków: możemyje uważać za jego głos w nas. Móc wszystko, być szanowanym przez wszystkich, mieć przewagę nad wszystkimi: każdy człowiek odczuwa uwodzenie tego kłamstwa w sobie. To stara droga. Możemy w ten sposób przywiązać się do pieniędzy, do pewnych projektów, idei, celów, do naszej pozycji, do tradycji, a nawet do pewnych osób. Zamiast nas poruszyć, sparaliżują nas”. Ożywienie serce, przebudzenie go, możemy znaleźć w sytuacji paradoksalnej: kiedy się zatrzymamy. Przy Bogu i zranionym człowieku obok nas. Jak to działa? O tym w podcaście.

Jeśli chcemy wejść do Królestwa Niebieskiego to, jak mówi Jezus, musimy się nawrócić i stawać jak dzieci. Co jest takiego w postawie dziecka, że Jezus łączy to z nawróceniem? I jak o nawróceniu mówi samo Słowo Boże. Zapraszam :)

NIe jest łatwo o spokój kiedy się jest na pustyni. Izraelici mieli przez nią przejść w 40 dni. Wyszło aż 40 lat. Jak tego czasu nie wydłużać i w jaki sposób może w tym pomóc milczenie i cisza. Zapraszam!

Mateusz w swojej ewangelii w pewnym momencie zaprasza nas do weryfikacji naszej drogi z Panem. W usta Pana Jezusa wkłada słowa „kto nie bierze swojego krzyża a idzie za Mną nie jest Mnie godzien”. Marek stawiał nas przed świadomością, że „kto chce pójść za Mną niech zaprze się samego siebie”. Tu Mateusz mówi już o drodze, którą przeszliśmy i którą idziemy. Czy na pewno biorę na siebie trudności, niewygody która stają mi na drodze jako ucznia Pana? Bo Jezus napotyka na nie i jeśli chce iść za Nim to też będę je napotykał. Niezależnie od odpowiedzi Jezus dodaje otuchy i mówi „nie bójcie się…”. On jest z nami i dzieli to z nami.

Co zrobić, żeby zadanie wyliczone na 40 dni wykonać w 40 lat? Oczywiście sposobów jest wiele. Jednak Izraelitów cechowała jedna ogromna słabość, która mocno utrudniała im drogę, budowanie wspólnoty, relacji z Panem a przede wszystkim odbierała im radość. I niestety, wiele wskazuje na to, że mamy wiele w sobie z Izraelitów i niesiemy podobne słabości. Jak sobie z nimi poradzić?

Pragnieniem Boga wobec swojego ukochanego ludu była wolność. Jego dzieci siedziały w niewoli i Pan postanawia ich wyprowadzić z Egiptu do Kanaanu, ziemi która im obiecuję jako krainę szczęścia. Szybko jednak się okazuje, że mimo fizycznego wyjścia Izraelitów z niewoli, niewolą nie wyszła z ich serc. Stała się wręcz ich ciemną tożsamością. A władza Faraona sięgała nawet ich serc i mimo, że Izraelici nie byli już pod jego jurysdykcją, to ich serca biły w rytm mentalności faraona. Była to mentalność udręczenia, wyczerpania, niewrażliwości na siebie nawzajem, roszczeniowości i przyzwyczajenia do niewolniczej „wygody”. W niewoli było im ciężko ale wolności nie znali i ich paraliżowała. To nie jest abstrakcyjna historia o przeszłości. To historia o nas dzisiaj. Pan jednak nie zostawia nas z tym samych i mądrze nas prowadzi.

Nie jesteśmy stworzeni, żeby się na tym świecie męczyć. Słowo, oczywiście, mówi że życie nasze jest bojowaniem, nie uciekniemy przed trudem i zmaganiami. Jednak nie jesteśmy tu dla udręki. Jezus mówi, że Jego największym pragnieniem jest abyśmy mieli w sobie radość i żeby radość nasza była pełna (J15). Jak to zatem osiągnąć?

Kolejna katecheza z cyklu formacjyjnego z ewangelią św. Mateusza. Pragnieniem Jezusa jest doprowadzenie nas do jakbliższej relacji z Jego Ojcem. Marek prowadził nas do poznania Jezusa jako Boga. Mateusz chce teraz przez Jezusa pokazać nam Jego Ojca. Czymś co mocno może nam utrudniać spotkanie w czystej więzi to udawanie, nieautentyczność w relacji. Jezus nie chce, żebyśmy jakiekolwiek rzeczy podejmowali, żeby mieć ludzki poklask i uwagę. On chce prawdziwej, szczerej i wolnej miłości.

Bardzo nas boli jak doświadczamy upokorzeń. Zawsze uderzają w naszą godność, próbując ją złamać. Jak w tak bolesnym doświadczeniu dostrzec prawdę słów papieża Franciszka i wielu świętych, że „pokora może się zakorzenić w sercu jedynie przez upokorzenia”? Czym są upokorzenia, czy na pewno sa konieczne i jak już są to jak je przyjąć.

„Wytrwałość wewnętrzna, która jest dziełem łaski, zachowuje nas od tego, byśmy dali się ponieść przemocy przenikającej życie społeczne, ponieważ łaska osłabia próżność i sprawia, że możliwa staje się łagodność serca. Święty nie marnuje swoich sił, by narzekać na błędy innych, potrafi zachować milczenie w obliczu wad braci i unika przemocy słownej, która niszczy i poniewiera, ponieważ nie uważa siebie za godnego, by być surowym dla innych, ale postrzega ich „jako lepszych od siebie” (por. Flp 2, 3).” Franciszek “Gaudete et Exsultate"

„Musimy być czujni i walczyć z własnymi agresywnymi i egocentrycznymi skłonnościami, by nie pozwolić im na zakorzenienie się w nas: „Gniewajcie się, a nie grzeszcie: niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce!” (Ef 4, 26). Gdy okoliczności nas przytłaczają, zawsze możemy uciec się do tej kotwicy, jaką jest modlitwa błagalna, która prowadzi nas, byśmy na nowo znaleźli się w rękach Boga i blisko źródła pokoju: „O nic się już zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem! A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc” (Flp 4, 6-7).” Franciszek "Gaudete et Exsultate”

„Moglibyśmy myśleć, że oddajemy chwałę Bogu jedynie przez uwielbienie i modlitwę, albo tylko zachowując pewne normy etyczne – to prawda, że prymat stanowi relacja z Bogiem – a zapominamy, że kryterium oceny naszego życia stanowi przede wszystkim to, co uczyniliśmy dla innych. Modlitwa jest cenna, jeśli karmi codzienny dar miłości. Nasz kult podoba się Bogu, gdy przedstawiamy Mu postanowienie życia wielkodusznego i kiedy pozwalamy, aby otrzymany w nim dar Boży przejawił się w poświęceniu się braciom.” Franciszek "Gaudete et Exsultate” #chwała #uwielbienie #pokuta #umartwienie #franciszek #świadectwo #oddajchwale#gaudeteetexsultate

Jezus po wypowiedzeniu błogosławieństw, skierowanych do wszystkich słuchaczy, zwraca się już do swojego najbliższego grona. Mówi im, że są solą ziemi i światłem świata. Jednak są siły, którym zależy, żeby utracili smak. I zaprasza ich do wysiłku we wzmacnianiu smaku i natężenia światła. Daje im konkretną metodę: bądźcie doskonali jak doskonały jest Ojciec Wasz niebieski. Jak to możliwe? Przecież z góry wiadomo, że to zadanie, które nas przerasta. A może jednak nie? O tym w katechezie.

„Trzy słowa: proszę, dziękuję i przepraszam. Są to trzy słowa klucze!”[132]. „Kiedy w rodzinie nie jesteśmy natrętni i prosimy o «pozwolenie», kiedy w rodzinie nie jesteśmy egoistami i uczymy się mówić «dziękuję» i kiedy w rodzinie ktoś zdaje sobie sprawę, że uczynił coś złego, i umie «przeprosić», to w takiej rodzinie jest pokój i jest radość”[133]. Nie skąpmy używania tych słów, bądźmy hojni powtarzając je codziennie, bo „uciążliwe są pewne milczenia, czasem nawet w rodzinie, między mężem a żoną, między rodzicami a dziećmi, między braćmi”[134]. Natomiast właściwe słowa, wypowiedziane w odpowiednim czasie, chronią i pokrzepiają miłość dzień po dniu.” - Franciszek, Amoris Laetitia 133

Wykluczenie i prześladowanie, jeśli Bóg obdarzy nas tą łaską, upodabniają nas do Chrystusa ukrzyżowanego, i łącząc nas z Jego męką, są przejawem nowego życia. To życie jest takie samo, jak życie Chrystusa, który dla nas, ludzi i dla naszego zbawienia został „wzgardzony i odrzucony przez ludzi” (por. Iz 53, 3; Dz 8, 30-35). Przyjęcie Jego Ducha może nas doprowadzić do tego, że będziemy mieli tak dużo miłości w naszych sercach, że ofiarujemy nasze życie dla świata, nie godząc się na kompromisy z jego ułudami i akceptując jego odrzucenie. Zagrożeniem są kompromisy ze światem. Chrześcijanin zawsze staje przed pokusą kompromisów ze światem, z duchem świata. To niegodzenie się na kompromisy i pójcie drogą Jezusa Chrystusa jest życiem królestwa Niebieskiego, największą radością, prawdziwym szczęściem. Ponadto w prześladowaniach jest zawsze obecność Jezusa, który nam towarzyszy, obecność Jezusa, który nas pociesza i moc Ducha, który pomaga nam iść naprzód. Nie zrażajmy się, kiedy konsekwentne życie Ewangelią przyciąga prześladowanie od ludzi. Obecny jest wówczas Duch Święty, który wspiera nas na tej drodze. Franciszek /Rzym, Audiencja generalna, 27 kwietnia 2020/

Niełatwo jest budować ten ewangeliczny pokój, który nikogo nie wyklucza, ale włącza także tych, którzy są nieco dziwni, trudni i skomplikowani, tych, którzy wymagają uwagi, tych, którzy są inni, tych, którzy są bardzo obciążeni życiem, mają inne zainteresowania. Jest to trudne i wymaga wielkiej otwartości umysłu i serca, ponieważ nie jest to „budowanie zgody «przy biurku» lub kruchego pokoju jedynie dla uprzywilejowanej mniejszości” ani też „projekt przygotowany przez niewielu i adresowany do niewielu”. Nie usiłuje też pomijać lub ukrywać konfliktów, ale raczej „przyjąć konflikt, rozwiązać go i przemienić w ogniwo nowego procesu”. Chodzi o to, by być budowniczymi pokoju, ponieważ budowanie pokoju jest sztuką wymagającą pogody ducha, kreatywności, wrażliwości i umiejętności. Rozsiewanie pokoju wokół nas jest świętością.” Franciszek “Gaudete et Exsultate"

Oczyszczone serce jest więc wynikiem procesu, który zakłada wyzwolenie i wyrzeczenie. Człowiek czystego serca takim się nie rodzi, doświadczył wewnętrznego uproszczenia, ucząc się wyrzeczenia w sobie zła, co w Biblii nazywa się obrzezaniem serca (por. Pwt 10, 16; 30, 6; Ez 44, 9; Jr 4, 4). To wewnętrzne oczyszczenie oznacza rozpoznanie tej części serca, która jest znajduje się pod wpływem zła, uświadomienie sobie, że odczuwam w ten sposób, myślę w ten sposób, widzę w ten sposób i że jest to wstrętne, rozpoznanie tego co okropne, tego, co przysłonięte jest złem. aby nauczyć się sztuki poddania się pouczaniu i prowadzeniu przez Ducha Świętego. Droga od serca chorego, grzesznego, niezdolnego do właściwego postrzegania rzeczywistości, ponieważ obciążone jest grzechem i wieloma innymi sprawami, do pełni światła serca jest dziełem Ducha Świętego. To On nas prowadzi, by przejść tę drogę. Zatem poprzez tę drogę serca, dochodzimy do „oglądania Boga”. /Franciszek/

Od wyjścia na pustynię rozpoczyna się droga Jezusa, by odkupić człowieka. Doświadcza tam pokus, podobnie jak Izrael, najpierw głodu, następnie wystawienia Boga na próbę a na końcu najgorszej bałwochwalstwa. Jednak zupełnie odmiennie od Izraela z tych prób wychodzi. Doświadczenie pustyni jest wejściem Boga w pustynię człowieka, by nas na tej pustyni odnaleźć. Stamtąd Jezus idzie do Galilei, powołuje uczniów i na górze rozpoczyna swoją pierwszą wielką mowę, przedstawioną w Ewangelii Mateusza.

Dawanie i przebaczanie jest próbą odzwierciedlenia w naszym życiu malutkiego odblasku doskonałości Boga, który obficie daje i przebacza. Dlatego w Ewangelii św. Łukasza nie znajdujemy słów „bądźcie doskonali” (Mt 5, 48), ale: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone; dawajcie, a będzie wam dane” (por. 6, 36-38). A następnie Łukasz dodaje coś, czego nie można pomijać: „Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie” (6, 38). Miara, jakiej używamy, aby zrozumieć i wybaczyć zostanie zastosowana do nas samych, aby nam przebaczyć. Miara, jaką stosujemy, by dawać, zostanie zastosowana do nas w Niebie, aby nam wynagrodzić. Nie wolno nam o tym zapomnieć. Jezus nie mówi: „błogosławieni, którzy planują zemstę”, ale nazywa błogosławionymi tych, którzy przebaczają i czynią to „siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18, 22). Trzeba pomyśleć, że wszyscy jesteśmy armią rozgrzeszonych. Na każdego z nas spojrzano z Bożym współczuciem. /Franciszek “Gaudete et Exsultate"/

…sprawiedliwość, którą proponuje Jezus, nie jest podobna do tej, jakiej szuka świat, bardzo często splamionej małostkowymi interesami, manipulowanej z jednej lub z drugiej strony. Rzeczywistość pokazuje nam, jak łatwo jest wejść w siatkę korupcji, stać się częścią tej codziennej polityki na zasadzie „daję, aby inni mi dali”, gdzie wszystko staje się kupczeniem. Tak wielu ludzi cierpi z powodu niesprawiedliwości, wielu z nich bezradnie patrzy, jak inni na przemian dzielą się „tortem życia”. Niektórzy rezygnują z walki o sprawiedliwość i postanawiają stanąć po stronie zwycięzcy. To nie ma nic wspólnego z głodem i pragnieniem sprawiedliwości, pochwalanym przez Jezusa. Taka sprawiedliwość zaczyna się wypełniać w życiu każdego z nas, gdy postępujemy sprawiedliwie w swoich decyzjach, co następnie przekłada się na poszukiwanie sprawiedliwości dla ubogich i słabych. /Franciszek “Gaudete et Exsultate"/

„Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni”. Świat proponuje coś przeciwnego: rozrywkę, przyjemność, rozproszenie i zabawę, i mówi nam, że to właśnie czyni życie dobrym. Świat ignoruje, spogląda w inną stronę, gdy pojawiają się problemy, jak choroba lub cierpienie w rodzinie lub w otoczeniu. Świat nie chce płakać: woli ignorować bolesne sytuacje, maskować je, ukrywać. Wiele wysiłku wkłada się w to, aby uciec od sytuacji, w których obecne jest cierpienie, sądząc, że można przysłonić rzeczywistość, w której przecież nigdy, przenigdy nie może zabraknąć krzyża. Osoba, która widzi rzeczy takimi, jakimi są naprawdę, która daje się przeszyć bólowi, płacze w swoim sercu, może osiągnąć głębię życia i być prawdziwie szczęśliwą. Ta osoba jest pocieszona, ale pociechą Jezusa, a nie pociechą świata. W ten sposób może mieć odwagę, aby współdzielić cierpienia innych i przestaje uciekać od sytuacji bolesnych. W ten sposób odkrywa, że życie ma sens: pomagając bliźniemu w jego bólu, rozumiejąc udrękę innych, dając innym ulgę. Osoba ta czuje, że drugi człowiek jest ciałem z jej ciała, nie boi się zbliżyć aż po dotknięcie jego rany, współczuje aż po współodczuwanie, nie dzieli ich już żaden dystans. W ten sposób można przyjąć tę zachętę św. Pawła: „Płaczcie z tymi, którzy płaczą” (Rz 12, 15). Umiejętność płakania z innymi, to jest świętość.” /Franciszek “Gaudete et Exsultate"/

„Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię”. Są to słowa mocne w tym świecie, który od początku jest miejscem wrogości, w którym wszędzie trwają spory, w którym zewsząd przychodzi nienawiść, w którym ciągle klasyfikujemy innych na podstawie ich poglądów, nawyków, a nawet ich sposobu mówienia lub ubierania się. Krótko mówiąc, jest to królestwo pychy i próżności, w którym każdy sądzi, że ma prawo, by wznieść się ponad innych. Jednakże, chociaż wydaje się to niemożliwe, Jezus proponuje inny styl: łagodność. To właśnie czynił wraz ze swoimi uczniami i to kontemplujemy przy Jego wjeździe do Jerozolimy: „Oto Król twój przychodzi do Ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy” (Mt 21, 5; por. Za 9, 9). /Franciszek “Gaudete et Exsultate"/

Magowie idący za gwiazdą nie mają kontekstu wiary w Jedynego Boga. Idą otwarci na prowadzenie łaski - choć sami tego pewnie tego tak nie formułują. Z drugiej strony mamy arcykapłanów i uczonych ludu Izraela, którzy wyrośli w tradycji wiary, oczekują Mesjasza a jednak skutecznie zamykają swoje serca na Jego obecność. Czym jest Królestwo, na którego przyjście wzywa do nawrócenia Jan? Jak być gotowym na Jego przyjście? Co to mówi nam? Jest to druga katecheza z cyklu formacji na bazie Ewangelii św. Mateusza.

„Ewangelia zachęca nas do rozpoznania prawdy naszego serca, aby zobaczyć, w czym upatrujemy bezpieczeństwa naszego życia. Zwykle bogacz czuje się pewnie dzięki swoim bogactwom i sądzi, że gdy są one zagrożone, rozpada się cały sens jego życia na ziemi. Sam Jezus powiedział nam o tym w przypowieści o bogatym głupcu, który – pewny siebie – nie pomyślał, że może umrzeć tego samego dnia (por. Łk 12, 16-21). Bogactwa nic tobie nie zapewniają. Co więcej: gdy serce czuje się bogate, jest tak bardzo zadowolone z siebie, że nie ma w nim miejsca na słowo Boże, na to, by kochać braci ani cieszyć się najważniejszymi rzeczami w życiu. Poprzez to jesteśmy pozbawieni najwspanialszych dóbr. Dlatego Jezus nazywa błogosławionymi ubogich w duchu, którzy mają serca ubogie, do których może wejść Pan ze swoją nieustanną nowością.” /Franciszek, Gaudete et Exsultate 67-68/

„Może istnieć wiele teorii na temat świętości, obfitych wyjaśnień i rozróżnień. Taka refleksja może być przydatna, ale nic nie jest bardziej pouczające, niż powrót do słów Jezusa i przyjęcie Jego sposobu przekazywania prawdy. Jezus wyjaśnił z całą prostotą, co to znaczy być świętymi, a uczynił to, kiedy zostawił nam błogosławieństwa (por. Mt 5, 3-12; Łk 6, 20-23). Są one jakby dowodem tożsamości chrześcijanina. Zatem, jeśli ktoś z nas stawia sobie pytanie: „Jak można stać się dobrym chrześcijaninem?” – odpowiedź jest prosta: trzeba, aby każdy na swój sposób czynił to, co mówi Jezus głosząc błogosławieństwa. W nich naszkicowane jest oblicze Mistrza, do którego ukazywania w życiu codziennym jesteśmy powołani. Słowo „szczęśliwy” lub „błogosławiony” staje się synonimem słowa „święty”, ponieważ wyraża, że osoba, która jest wierna Bogu i żyje Jego słowem, osiąga prawdziwe szczęście, dając siebie w darze.” /Gaudete et Exsultate, Franciszek/

Świętość jest niezwykle ciekawą i bardzo atrakcyjną przygodą. Nie jest to zawieszona w próżni wszechwiedza ani gotowa recepta na wszystko. Świeci popełniają błędy. Nie wiedzą wszystkiego najlepiej. Umieją się przyznać, że na czymś się nie znają. Mają wystarczająco pokory, by zamilknąć przed tajemnicą drugiego człowieka. Jak do niej dorastać? Jakie trudności trzeba pokonać? O tym dziś w OSi 😇🙏😊

„Czytanie cudzego rodowodu jest mniej więcej tak samo emocjonujące, jak oglądanie filmów z cudzych wakacji” napis N. T. Wright 🙂. A jednak w rodowodzie Jezusa dzieje się niezwykle dużo. Zapraszamy na pierwszą konferencję „Oczekiwanie” z serii formacyjnej z Ewangelią św. Mateusza - Ja jestem z wami. Gdyby ktoś chciał jeszcze zgłosić udział można pisać na: [email protected]

Jest to katecheza "zerowa", wprowadzająca w Spotkania Formacyjne ze św. Mateuszem. Przedstawiam tu garść informacji o samej Księdze, jej autorze i adresacie. Była to przez wiele wieków najczęściej cytowana, omawiana oraz przywoływana w homiliach Ewangelia ze wszystkich czterech. Mateusz pisze ją do wspólnoty ochrzczonych, prawdopodobnie z rejonu syryjsko - palestyńskiego, w której byli zarówno Żydzi jak i inne narody. Apostoł chce przedstawić prawdę o Jezusie, Jego tożsamości, nauczanie o Kościele oraz wskazówki do formacji chrześcijanina jako ucznia Jezusa.

Zapraszamy na spotkania formacyjne oparte na Ewangelii Św. Mateusza. Garść informacji o spotkaniach: 1. Dla kogo jest formacja Dla każdego, kto zaczyna czuć zagubienie w swoim przeżywaniu wiary, w byciu w Kościele, w Świecie. Św. Mateusz pisze swoją opowieść o Jezusie dla wspólnoty wierzących, którzy są chrześcijanami od kilku lat. Byli zauroczeni Jezusem, pokładali w Nim duże nadzieje, zbudowali wspólnotę Kościoła i... po kilku latach zaczynają się rozczarowywać. Wspólnota jest grzeszna a relacja z Jezusem nie daje odpowiedzi na wszystkie trudy życia. Mateusz pisze do nich, pokazując im na nowo Jezusa, który mówi "Ja Jestem z Wami ... aż do skończenia świata" (Mt 28,20). Mówiąc krótko, formacja jest dla wszystkich a zwłaszcza tych, którzy czują się jak słuchacze św. Mateusza. 2. Co to Lew Judy. Jesteśmy ekipą bardzo specyficzną, bo gromadzącą się przede wszystkim online, choć mającą spotkania w czerwcu w realu. Mieszkamy w różnych częściach Polski a nawet Świata. Odległość nie jest problemem, żeby autentycznie dzielić się wiarą i w niej umacniać. Przeżywać wspólnie drogę z Panem. 3. Jak przebiega sama formacja. Zaczyna się w październiku a kończy w czerwcu. W pierwszy poniedziałek miesiąca jest wysyłany mail z namiarem na konferencję oraz plikiem PDF z materiałami do modlitwy, tekstami Pisma Świętego oraz pomocniczymi pytaniami do medytacji. W drugi poniedziałek miesiąca łączymy się przez platformę Google Meet - dzielimy się tym co nas dotyka w danym temacie formacyjnym ale też jak w nas pracują teksty Słowa Bożego. Pozostała część miesiąca jest na osobistą modlitwę. Trwa to kilka miesięcy a w czerwcu zjeżdżamy się w wybranym domu rekolekcyjnym na rekolekcjach i żeby wspólnie pobyć ze sobą. 4. Co z tego będziesz miał lub miała? Nie wiemy :). Formacja nie jest kursem biblijnym, nie jest również kursem życia. Nie obiecujemy Ci szczęśliwego życia ani rozwiązania wszystkich spraw. Możemy za to zapewnić, że życie przeżywane z Panem, kiedy słuchamy naprawdę Jego głosu staje się wypełnione pokojem. 5. Koszt. Nic. 6. Jak dołączyć? Pisząc na maila: [email protected] Wszelkie pytania i niejasności również można pisać na ten adres :). Pozdrawiamy :)

"Jakże by było wspaniale, gdybyśmy odkrywając nowe odległe planety, odkrywali na nowo potrzeby brata i siostry na mojej orbicie" /Franciszek/ Kolejny podcast o braterstwie.

Jak to możliwe, że przy tak ogromnych możliwościach komunikacji, współczesny człowiek czuje się samotny jak nigdy wcześniej? I dlaczego mimo ogromnej sieci powiązań mamy tak mało prawdziwych spotkań, gdzie nie wymieniamy jedynie informacji a możemy przed drugim otworzyć serce? Co utrudnia spotkanie według Franciszka i jak sobie pomóc? O tym dziś :) ------------------------------------------------------------ Music : Roa - Feather Watch : • Roa - Feather 【Of... Stream / Download : https://hypeddit.com/roamusic/feather License : https://roa-music.com ------------------------------------------------------------

Szczęście jest jednym z najważniejszych motywów naszych decyzji. Chcemy być szczęśliwi, spełnieni życiowo i przez całe życie z różnym powodzeniem staramy się to realizować. Co zrobić, żeby być szczęśliwym? I jak to się ma braterstwa? ------------------------------------------------------------ List Papieża Franciszka na Dzień Dziadków i Osób Starszych: https://www.vatican.va/content/francesco/pl/messages/nonni/documents/20230531-messaggio-nonni-anziani.html ------------------------------------------------------------ Music : Roa - Feather Watch : • Roa - Feather 【Of... Stream / Download : https://hypeddit.com/roamusic/feather License : https://roa-music.com ------------------------------------------------------------