All episodes
Tourist LeMC: Reizen in je hoofd
Bert Engelaar: We worden goed uit elkaar gespeeld
Alain Platel: Gewoon kijken
Peter Verhelst: Thuiskomen bij jezelf
Peter Vermeersch: Defaitisme is de vijand
Gert Goeminne: Durven weerstaan
Elise Van Broeckhoven: Niet gewoon charmant
Brecht Rogissart: Is er een alternatief?
Albina Fetahaj: Is dit het beste dat we kunnen?
Isabelle Larmuseau: Een oprechter leven
Thomas Bellinck: Een ruimte van verschijnen
Annelies Marchand: Strijden voor grond
Elise Maes: Straf is geen zorg
Tina De Gendt: Geschiedenis van onderop
Greet De Cock: Tijd maken
Robin Vanbesien: Onze kennis oefenen
Tessa Kerre: Ik wil naïef sterven
Ike Teuling: Niet als consument
Hans Stegeman: De economie van genoeg
Sibo Kanobana: De chaos omarmen
Benedikte Zitouni: Niet ten koste van alles
Carlijn Kingma: De menselijke schaal
Caroline de Gruyter: De politiek komt terug in Europa
Caroline Huyghe: Aan tafel met de Big Choco
Dirk Tieleman: De schemer van het nieuwe
Marjolein ’t Hart: Oorlog als verdienmodel
Noëmi Willemen: Een geschiedenis van privatisering
Anthony Bosschem: Waarom ik een goed mens ben (en jij ook)
Koen Bogaert: In wanorde zit verandering
Erik de Jong (Spinvis): Alleen dit licht is echt
Valerie Trouet: Fietsen naar het Klimaatcentrum
Farah Focquaert: Luisteren naar slachtoffers
Meikeminne Clinckspoor: Het belangrijkste publiek
Alexander D’Hooghe: Een kathedraal voor iedereen
Thomas Hertog: Zonder vragen geen geschiedenis
Nadia Fadil: Samenleven ondanks de verschillen
Eva Rovers: Mensen zijn niet gevaarlijk
Nozizwe Dube: Geen water bij de wijn
Bart Weetjens: Niet doen maar zijn
Anneleen De Bonte: Ik huppel vaker
Wim Van Lancker: Vanuit welbegrepen eigenbelang
Joris Luyendijk: De geest is uit de fles
Dilara Bilgiç: Je moet het leven
Chris Van Lysebetten: Het is als bloemen planten
Matthias Vermael: Hoe creëer je een utopie?
Saar Depuydt: Ik heb u gezien
Stijn De Roo: De ultieme puzzel
Lynn Formesyn: Ik mag niet te gezond lijken
Jihad Van Puymbroeck: Strijden voor het goede
Jozefien Mombaerts: Dit is de stem van velen
Jaouad Alloul: Een beetje beleefdheid
Nadia Fadil: Niet elk debat is een beschavingsoorlog
Mohamed Barrie: Ik kies ervoor mens te zijn
Ish Ait Hamou: Vertrouw dat je niet alleen bent
Yassine Boubout: Dat is ook straffeloosheid
Wim Claeys: Dat zijn onze woorden
Marieke De Maré: Verlangen naar ontroostbaarheid
Naima Charkaoui: Niet in mijn naam
Wannes Cappelle: Ontferm u
Jeroen Olyslaegers: De liefde ondanks alles
Lionel Devlieger: De tanker bijsturen
Geert De Jaeger: We zijn als Goden
Fleur Pierets: Vind je mij naïef?
Philip Brinckman: De markt is het onderwijs binnengedrongen
Thijs Van de Graaf: Macht en waarden
Marjan Doom: Waarom moet wetenschap geld krijgen?
Christophe Busch: Relaties smeed je in vredestijd
Serge de Gheldere: De schop in de grond
Karine Van Doninck: Ik wil een voorzet zijn
Thomas Leysen: We hebben iedereen nodig
Thomas Hertog: De mens terug in het midden
Bert Roebben: Geloven is een keuze
Angelique Van Ombergen: De mensheid op haar tippen
Sigrid Bousset: Minder maar dieper
Katleen Gabriëls: Filosofie is leren sterven
Benjamin Verdonck: Hoe het zou kunnen zijn
Damya Laoui: Ik heb nog niets gedaan
Frans De Clerck: Wie gaat dat betalen?
Grote vragen - Hoe vrij zijn wij?
Grote vragen - Moeten we in de politiek?
Grote vragen - Wat als het niet lukt?
Grote vragen - Hoe veranderen we het systeem?
Grote vragen - Zijn we druppels op een hete plaat?
Meryem Kanmaz: Zonder strijd is niets verworven
Maxim Februari: Verzet wordt onmogelijk
Marian Donner: Het probleem ligt hoger
Julie Cafmeyer: zorgen we nog voor elkaar?
Rachida Lamrabet: Mensen zijn niet normaal
Charlotte Prové: Minderen is bevrijdend
Uus Knops: Zwijgen is ok
Luk Vanmaercke: Het is ok om gewoon te zijn
Anaïs Van Ertvelde: Het mag niet moeilijk zijn
Pieter Boussemaere: De verantwoordelijkheid van de rijken is verpletterend
Francesca Vanthielen: Ik wil niet in een verniste wereld leven
Randall Casaer: Je bent gemaakt om te drijven
Loic De Canniere: Je moet met de botten in het slijk gaan staan
Rashif El Kaoui: Dit is mijn rol in dit tijdsgewricht
Rutger Bregman: We zijn ons eigen cynisme zat
Hans Bourlon: Het gaat altijd over mensen
Magaly Rodriguez Garcia: wie mij vreemd vindt, kan enkel een kennis zijn