28-GENİŞLEMECİ ÇÖZÜMLER (8. Bölüm/3. Kısım )- BORDERLİNE, ANTİSOSYAL VE PARANOİD KARAKTERLER

ÖÇ ALICI TİP:Gururuyla özdeşleşir. Hayattaki asıl tetikleyici gücü öç alıcı yengi (galibiyet) ihtiyacıdır.Bu karakterde GÜÇLÜ İTKİ (dürtüsellik) ve YETERSİZ DENETİM bulunmaktadır. Bu kişiler aşırı rekabetçidir. Mecburi bir biçimde rakibini yenmek zorundadır. Vefa duygusu hissetmediğinden tehlikeli birine dönüşebilir. Şidettli sinirlenme, hiddetlenme özelliği vardır. Bazen birini öldürmeyi hayal edebilecek kadar öfkesi olduğu için kişi kendisinden korkabilir. Bu kişi, herkesin kişiliğinin derinliklerinde kötü niyetli ve hilekar olduğuna, arkadaş canlısı davranışların ikiyüzlü olduğuna, dürüstlüğü kanıtlanmadıkça herkese kuşkuyla yaklaşmanın bilgelik olduğuna inanmaktadır.Çoğunlukla kaba ve inciticidir. İnsanları amaçlarına ulaşmak için birer araç olarak kullanır. Bu şekilde sıklıkla seçici bir biçimde ilişkiler kurar ve bu ilişkileri korur. Bunlar kariyerinde atlama tahtası olarak kullanabileceği kişiler, ele geçirebileceği ve ezebileceği nüfuz sahibi kadınlar, ona körü körüne onay veren ve gücünü artıran takipçiler. Bu kişi başkalarını engelleme ustasıdır. Onların büyük küçük umutlarını ilgi, güven, zaman, arkadaş keyif almaya ihtiyaçlarını engeller.Uygunsuz gözlemlerini ve eleştirilerini uzun uzun ifade etmeye hakkı olduğuna inanırken, aynı şekilde şahsen kendisinin eleştirilmemeye hakkı olduğuna da inanır. Bir arkadaşla sık sık mı yoksa seyrek mi görüşüleceğini ve onunla geçirilecek zamanda neler yapılacağına karar verme hakkı olduğuna inanır. Cezalandırıcı olmazsa yumuşadığı için kendine şiddetli bir öfke duyar ve kendini azarlar. Hasta kronik olarak tatminsiz bir insandır. İddialarını gerekçelendirmek için yaşanan olayları hep aklında tutar. Aşağılanmaları unutmamakta canlı bir ilgi gösterir. Çünkü bunlar onun dünyaya sunabileceği faturalardır. (“Sen bana şunu yapmıştın.”, “Bana bunu yaparlarken iyiydi.”)Terapide güçsüzlüklerinin ve kendine olan nefretinin iyileşmesini ister, ama yıkıcılığının ve öç alıcılığının iyileşmesini istemez. Çocukluğunda kötü anılar ve travmalar (acımasızlık, aşağılanma, alay konusu olma, ihmal edilme, açık iki yüzlülük) çok, iyileştirici anılar nadirdir. Toplama kampındaki birinin hayatta kalabilmek için duygularını bastırıp yok etmesi mecburiyetinde kaldığı gibi bu kişiler de çocukken olumlu duygularını boğmak zorunda kalmıştır. Duygudaşlık ilgi ya da duygusal yakınlık edinmek için dokunaklı ve başarısız girişimlerde bulunabilir. Ancak sonunda bütün sıcaklık ihtiyaçlarını dizginler. Yavaş yavaş hakiki duygusal yakınlığın gerçek sevginin kendisi için ulaşılamaz olmakla kalmayıp hiçbir şekilde var olmadığı sonucuna varır. Sonunda artık istemez hale gelir ve hatta küçümser. Sevilebilir olmadığına ve bunun da umurunda olmadığına kendini inandırmaktadır. Kişi ötekilerden daha iyidir ve sonsuza dek de daha iyi olacaktır. Büyük bir insan olacak ve onları utandıracaktır. Onu nasıl yanlış değerlendirdiklerini ve ne kadar haksızlık ettiklerini gösterecektir onlara. Kendisini zaferden zafere sürüklerken hesap günü için yaşar. Toplum dışına itilmiş biri gibi hissettiği için kendisinin ne kadar değerli olduğunu kendisine kanıtlamalıdır. Bir şey rica edemeyecek denli gururlu hale gelir ve hiçbir şeyi zarif bir biçimde alamaz. Alan tarafta olmak ona o kadar aşağılayıcı gelir ki, herhangi bir şükran duygusunu bile dizginler. (Minnettar değildir.) Hayatın üstesinden gelebilmek için yalnızca zekasına güvenebilir artık. Böylece entelektüel güçlerinden akıllılığından kurnazlığından duyduğu gurur olağandışı boyutlara ulaşır. Kişiyi tetikte olmaktan, başkalarını zekasıyla alt etmekten, ileri görüşlülüğünden, planlama yeteneğinden gurur duyar. İncinebilirliği dayanılmaz boyutlardadır ancak kendisini asla hiçbir şekilde incinmiş hissetmeye izin vermez. Çünkü gururu bunu yasaklar. Psikiyatr Gökhan ÖzPodcast müziği: Michael Kobrin - The Introverthttps://youtu.be/UufcCic_lQQ