Caput 39: De Senecae fabulae argumento

Actus I (= prologus): Medea iam hic maxima ira exardescit. Deos coniugales et inferos ad ultionem inuocat; totam Corinthum Solis aui ope concremare cupit seque pridem scelestam ad maius scelus hortatur. Chorus I Corinthiorum (asclepiadeis et aliis) sollemni hymenaeo deos coniugales inuocat, sponsum sponsamque more solito celebrat, Medeam ut barbaram detestatur. [Viri docti iam hic in scaenam uenire Iasonem et Creusam a cantico deductos credunt. Sed Medea sola in scaena est; chorus post scaenam (ut in pantomimis) cantat.] Actus II: Medea semper irata ultionem meditatur, sed cum amoris meminit, Iasoni parcere, Creontem unum punire uult. Irae ui deminuta nutrix lenire eam cupit periculis propositis. Sed illa: Medea superest et Medea fiam! Creontem in scaenam uenientem aggreditur. Qui cum eam ut nocentem accusat, praemia scelerum apud ipsum esse arguit. Exilium deprecatur, quo negato unius diei moram ad ualedicendum pueris sibi ut detur impetrat. Chorus II (anapaestis) ut nimis audacem miratur eum qui primus nauem fecerit et Medeam quasi mercedem reportauerit. In fine, uelut Senecae tempore cantet, nouam terram occidentalem repertum iri uaticinatur. Actus III: Medea iratissima iam ad ultima parata uidetur. Iason secum loquens Iustitiam testatur se omnia liberorum et pietatis causa fecisse. Ei Medea omnia sua scelera quasi dotem obicit: redde fugienti sua. Se tamen amore etiam ad noua scelera pro illo paratam dicit. Sed cum is metu soceri, ut colloquia amputet, monet, se causam perdidisse uidet: tantum liberos ut secum habere liceat, rogat; quod cum ille propter pietatem negat: bene est, tenetur: uulneri patuit locus. Sed incipit ultionem a Creusa, quam ueste ueneno imbuta perditura est. Chorus III (sapphicis) omnes, qui in Argo fuerint, morte punitos esse cantat. Vt Iasoni di parcant precatur. Actus IV: Nutrix quomodo Medea omne uenenorum genus e terra caeloque congesserit narrat. Tunc Medea ipsa (etiam lyricis) uenena miscet, Hecaten uocat, suum sanguinem cultro percussa addit. Vestis sponsae mittitur. Chorus IV (iambicis dimetris catalecticis) timide miratur quid Medea consilii meditetur. Actus V: Nuntius ipsam regiam a ueneno Medeae una cum rege filiaque incensam nuntiat. Quae nunc scelere exultat: Medea nunc suum. Ad liberos necandos aggreditur, unde tamen pietate auocatur. Huc illuc fluctuat, donec consilio irae se dedit: ira quo ducis sequor. Adesse putat Furias fratrisque manes sui, quos noua uictima placandos opinatur. Puero primo occiso Iasone adueniente tectum ascendit, unde alterum puerum necatum obicit Iasoni patri. Adsunt serpentes Solis, quibus per caelum uehatur; cui Iason: testare nullos esse qua ueheris deos.