مولانا | زهی عشق (۲ غزل) | صدای دکتر مهدی نوریان

▨ نام شعر: زهی عشق (۲ غزل)▨ شاعر: مولانا▨ با صدای:مهدی نوریان▨ پالایش و تنظیم: شهروزشنیدن این شعر با صدای دکتر مهدی نوریانــــــــــــــــدر اینجا دو غزل جداگانه از مولانا که مطلع آنها یکسان است را با صدای روشنگرانۀ استاد دکتر مهدی نوریان خواهیم شنید. این صدا بخشی از کلاس مثنوی معنوی ایشان در دانشگاه اصفهان است.ــــــــــــــــغزل اول▨زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایاچه نغزست و چه خوب است و چه زیباست خدایاچه گرمیم چه گرمیم از این عشقِ چو خورشیدچه پنهان و چه پنهان و چه پیداست خدایازهی ماه زهی ماه زهی بادهٔ همراهکه جان را و جهان را بیاراست خدایازهی شور زهی شور که انگیخته عالمزهی کار زهی بار که آنجاست خدایافروریخت فروریخت شهنشاهِ سوارانزهی گَرد زهی گَرد که برخاست خدایافتادیم فتادیم بدان سان که نخیزیمندانیم ندانیم چه غوغاست خدایاز هر کوی ز هر کوی یکی دودِ دگرگوندگربار دگربار چه سوداست خدایانه دامی‌ست نه زنجیر همه بسته چراییمچه بندست چه زنجیر که برپاست خدایاچه نقشی‌ست چه نقشی‌ست در این تابهٔ دل‌هاغریب‌ست غریب‌ست ز بالاست خدایاخموشید خموشید که تا فاش نگردیدکه اغیار گرفته‌ست چپ و راست خدایاغزل دوم▨زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایاچه نغزست و چه خوب است و چه زیباست خدایااز آن آب حیات‌ست که ما چرخ زنانیمنه از کف و نه از نای نه دف‌هاست خدایایقین گشت که آن شاه در این عُرس نهان استکه اسبابِ شکرریز مهیاست خدایابه هر مغز و دماغی که درافتاد خیالشچه مغز است و چه نغز است چه بیناست خدایاتن ار کرد فغانی ز غمِ سود و زیانیز توست آن‌که دمیدی نه ز سرناست خدایانیِ تن را همه سوراخ چنان کرد کفِ توکه شب و روز در این ناله و غوغاست خدایانیِ بیچاره چه داند که رهِ پرده چه باشددَمِ نایی‌ست که بیننده و داناست خدایاکه در باغ و گلستان ز کَرّ و فر مستانچه نورست و چه شورست چه سوداست خدایاز عکس رخ آن یار در این گلشن و گلزاربه هر سو مه و خورشید و ثریاست خدایاچو سیلیم و چو جوییم همه سوی تو پوییمکه منزلگه هر سیل به دریاست خدایاز شمس‌الحق تبریز دل و جان و دو دیدهسراسیمه و آشفتۀ سوداست خدایا▨مولانا─────♬ ─────شعر با صدای شاعر | @schahrouzk