شکر و شکایت

#گلهای_تازه برنامه شماره 131 #عبدالوهاب_شهیدی #سوگل #حافظ #محمد_زهری #جواد_معروفی #حسن_ناهید #فرهاد_فخرالدینی #فخری_نیکزاد هر حکایتی شکایتی است قصه ای ز غصه ای است هر غروب آشتی حکایتی است نه کبوتر دلی که پر زند در هوای پاک و روشن نوید خو گرفته با غبار راه دیده سپید، سینه سیاه هر دریچه ای که باز می شود از شکاف آن دست استغاثه ای دراز می شود هر ترانه ای که ساز می شود نامه ی نیاز می شود ای شکوفه های خرم بهار خسته ایم، بسته ایم تا در این خزان جاودان نشسته ایم ای ستاره های آسمان پاک مانده ایم، رانده ایم تا به خاک تیره دل نشانده ایم گوش ما پر از دریغ روزگار هر حکایتی شکایتی است قصه ای ز غصه ای است زان یار دلنوازم شکری است با شکایت گر نکته دان عشقی خوش بشنو این حکایت رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت این راه را نهایت صورت کجا توان بست کش صد هزار منزل بیش است در بدایت ای آفتاب‌ خوبان می جوشد اندرونم یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود از گوشه ای برون آی ای کوکب هدایت از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیافزود زنهار از این بیابان و این راه بی نهایت عشقت رسد به فریاد از خود بسان حافظ قرآن ز بر بخوانی در چهارده روایت