Revelation Mind - ذهن وحیانی

روایت و حکایت دست هاخلاصه:در این اپیزود، معلم با محوریت تحلیل فیلم «رنگ خدا» تلاش می‌کند از سطح روایت ظاهری عبور کرده و به خوانش تفسیری برسد؛ گوینده با معرفی مفهوم «فضای شکلی یا فرم» و «فضای بی‌شکل یا انتزاعی» ذهن، سه شخصیت اصلی فیلم—کودک نابینا، مادربزرگ و پدر—را بررسی می‌کند: کودک با وجود نابینایی، به‌واسطه‌ی حضور، مهربانی و الهام‌پذیری، ارتباطی زنده و خلاق با جهان دارد اما از زخم طردشدگی توسط پدر رنج می‌برد؛ مادربزرگ نماد پذیرش، نگاه اثباتی و زندگی‌بخش است که با کمترین فاصله از فضای بی‌شکل، نقش حامی و معنا‌دهنده را ایفا می‌کند؛ در مقابل، پدر با ذهنی معاملاتی، ترس‌محور و سلبی، در تلاش برای حذف مسئله به‌جای فهم آن، نه‌تنها به فرزند بلکه به خود و اطرافیانش آسیب می‌زند. جمع‌بندی این اپیزود دعوتی انتقادی است به بازاندیشی در ساختار ذهن خودمان: اینکه آیا می‌خواهیم ذهنی دریافتگر ( نقش کودک) و زندگی‌بخش ( نقش مادربزرگ) داشته باشیم یا ذهنی بسته، بده‌بستانی و فرساینده (نقش پدر) که ناخواسته برای خود و دیگران رنج تولید می‌کندvision 06- The Color of Paradise (God), Narration and Parable of the Hands.Summary: In this episode, the instructor analyzes the film The Color of Paradise (God), striving to move beyond the surface-level narrative to reach an interpretive reading. By introducing the concepts of the 'concrete or formed space' and 'abstract or formless space' of the mind, the speaker examines the three main characters: the blind child, despite his visual impairment, maintains a vibrant and creative connection with the world through his presence, kindness, and receptivity to inspiration, yet he suffers from the 'wound' of being rejected by his father. The grandmother symbolizes acceptance and an affirmative, life-giving outlook; with minimal distance from the 'formless space,' she plays the role of a supporter and a provider of meaning. In contrast, the father, with a negating, fear-driven, and transactional mindset, attempts to eliminate the problem rather than understand it, ultimately harming not only his child but also himself and those around him. The episode concludes with a critical invitation to rethink our own mental structures: whether we choose to have a receptive, inspired, and life-giving mind (represented by the child and grandmother) or a closed, transactional, and psychologically eroding mindset (represented by the father) that unintentionally creates suffering for ourselves and others.To watch the video version of this episode, click here

محبت و دوست داشتن، سادگی، وفاداریخلاصه:در این اپیزود، معلم با بهره‌گیری از سادگیِ رفتار قهرمان فیلم «خانه دوست کجاست؟»، به تبیین تقابل میان «ذهن بی‌شکل» (منشأ الهام، وحی و مهرورزی فطری) و «ذهن شکلی» (محل عادت‌ها و پیچیدگی‌های وهمی) می‌پردازد. او توضیح می‌دهد که الهامات و مفاهیم متعالی مانند بارانی از آسمانِ ذهن بی‌شکل بر زمینِ ذهن ما می‌بارند، اما گسترش مشغله‌های ذهنی در بزرگسالی باعث ایجاد فاصله‌ای (گپ) می‌شود که این الهامات را در تاریکیِ ذهن شکلی منجمد و زندانی می‌کند. در نهایت، معلم تأکید می‌کند که برای رهایی از این بن‌بست و بازگشت به «ساده‌بینی یا بی آلایشی» و زندگی کیفی، انسان نیازمند نور عقل و حضور یک راهنما (مانند خورشید) است تا بتواند این مفاهیمِ زندانی شده را آزاد کرده و دوباره مانند کودکِ داستان، بر اساس حقیقت و پیوند مستقیم با الهامات درونی عمل کند.vision 05 - Where is the friend's house, Love, Simplicity, Loyalty.Summary: In this episode, the teacher utilizes the simplicity of the protagonist's behavior in the film Where is the Friend's House? to explain the contrast between the "formless mind" (the source of inspiration, revelation, and innate compassion) and the "form mind" (the realm of habits and illusory complexities),,. He explains that inspirations and exalted concepts descend like rain from the sky of the formless mind onto the ground of our mind; however, the expansion of the form mind in adulthood creates a "gap" that freezes and imprisons these inspirations within the darkness of the form mind. Finally, the teacher emphasizes that to break free from this impasse and return to "simplicity" and a quality life, a person needs the light of intellect and the presence of a guide (symbolized as the sun) to liberate these imprisoned concepts and act once more based on truth and a direct connection to inner inspirations, just like the child in the story.To watch the video version of this episode, click here

سفر، پنجره زمان - مکان، کرونوتوپی، عشق و تاوانخلاصه:در این اپیزود، معلم با محوریت انیمه «قلعه متحرک هاول»، به بررسی مفهوم عمیق «سفر» به عنوان یک جابه‌جایی مفهومی و استعاره‌ای در پیکره زمان و مکان (کرونوتوپی) می‌پردازد که فراتر از یک جابه‌جایی ساده فیزیکی است. در این برنامه تأکید می‌شود که هر انسان بر اساس «پنجره زمان و مکان» خود اتفاقات را تحلیل می‌کند و سفر واقعی باید منجر به تغییر نگرش، رشد ذهنی و ارتقای فکری شود، وگرنه فرد با دست خالی از سفر بازمی‌گردد. سخنران با پیوند دادن این انیمه به آثار بزرگی همچون «هفت پیکر» نظامی و «منطق‌الطیر» عطار، شخصیت «صوفی» را مثال می‌زند که به بهانه عشق و محبت وارد سفری می‌شود که با وجود هزینه‌هایی چون پیر شدن، در نهایت با حفظ مهربانی و تغییرات درونی، طلسم‌ها را شکسته و به «غار معرفت» و بازآفرینی اطرافیانش دست می‌یابد. در واقع، عناصری مانند قلعه به عنوان نمادی از ذهن انسان و شخصیت «کالسیفر» به مثابه آتش محرک این قلعه ذهنی تحلیل شده‌اند تا ضرورت حرکت به سوی لایه‌های عمیق‌تر وجودی و تغییر در رفتار و کردار تبیین شود.vision 04 - Howl’s Moving Castle, Journey, Space-Time Window, Chronotope, Love and the Price Paid.Summary: In this episode, the teacher focuses on the anime "Howl's Moving Castle" to examine the profound concept of "travel" as a conceptual and metaphorical displacement within the fabric of time and space (chronotope), which goes far beyond a simple physical relocation,,,. The program emphasizes that every human analyzes events based on their own "window of time and space," and true travel must lead to a change in attitude, mental growth, and intellectual elevation; otherwise, one returns from the journey empty-handed. By linking this anime to literary masterpieces like Nezami's "Seven Beauties" (Haft Peykar) and Attar's "The Conference of the Birds" (Mantiq al-Tayr), the speaker cites the character "Sophie" as an example who embarks on a journey driven by love and affection,,. Despite the cost of growing old, she ultimately breaks curses and reaches the "cave of knowledge" while recreating those around her through her internal transformations and persistent kindness. Essentially, elements like the castle are analyzed as a symbol of the human mind, and the character "Calcifer" as the driving fire of this mental castle, to illustrate the necessity of moving toward deeper existential layers and changing one's behavior and conduct.To watch the video version of this episode, click here

بن مایه ها، ساحت و گفتمانخلاصه:در این اپیزود، معلم با استفاده از فیلم «هیولا صدا می‌زند» مطالب خود را در قالب یک گفتار و تأمل فلسفی ارائه می‌کند و تمرکز آن بر موضوعاتی مانند «بن‌مایه‌ها، ساحت ذهنی و گفتمان» است. در این مجموعه، سخنران با بهره‌گیری از استعاره‌ی «هیولا» به بررسی نحوه‌ی تفکر، ادراک و ساختار ذهن انسان می‌پردازد و می‌کوشد رابطه‌ی میان تجربه‌های ذهنی، واقعیت و شکل‌گیری معنا را تحلیل کند. این ویدیو بخشی از فصل سوم سری «ملاقات» است که هر قسمت آن به بررسی یک تم یا استعاره با رویکردی فلسفی و شناختی می‌پردازد. در این قسمت مشخصاً به بررسی چگونگی شناخت و مشاهده موضوعات انتزاعی در ذهن و چگونگی شکل‌گیری گفتار و گفتمانِ ذهنی پرداخته می‌شود، و مفاهیمی مانند تجربه‌ی ذهنی، تحلیل معنایی، و ساحت‌های مختلف فکر در نظر گرفته می‌شوند. در نهایت لازم بذکر است منظور از هیولا همان راهنما یا معلم استVision 03 - A Monster Calls, The lecturer is speaking in Persian and discussing, The Bases, Paradigm and Discourse.Summary: In this episode, the instructor draws on the film A Monster Calls to present the material in the form of a philosophical discourse and reflection, focusing on themes such as “motifs, the mental realm, and discourse.” Throughout the series, the speaker employs the metaphor of the “monster” to examine the nature of thinking, perception, and the structure of the human mind, and to analyze the relationship between mental experiences, reality, and the formation of meaning. This video is part of Season Three of the Vision series, in which each episode explores a specific theme or metaphor from a philosophical and cognitive perspective. This particular episode focuses on how abstract concepts are recognized and observed within the mind, as well as on the formation of mental speech and discourse, addressing concepts such as subjective experience, semantic analysis, and different domains of thought. It should ultimately be clarified that the term “monster” is intended to signify a guide or a teacher.To watch the video version of this episode, click here

تنهایی انسان های متمرکز در مواجهه با دنیای شکلی و دنیای بی شکل، سیر سالکخلاصه:در این اپیزود گوینده با استفاده از یک فیلم به‌عنوان نقطه‌ی شروع و مصداقی برای درس های گذشته، به بررسی مفاهیم عمیق فلسفی، روان‌شناختی و معرفتی درباره انسان، آگاهی و شیوه‌ی مواجهه ما با جهان می‌پردازد. گوینده با تکیه بر روایت فیلم، تفاوت میان «دیدن سطحی» و «فهم عمیق» را توضیح می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه انسان می‌تواند از حالت زیستی و عادت‌زده فراتر رفته و به سطحی آگاهانه‌تر از تفکر و معنا برسد. محور اصلی بحث بر نقش توجه، خودآگاهی، مسئولیت فردی و خطرات زندگی ناآگاهانه است و مخاطب به تأمل درباره انتخاب‌ها، باورها و کیفیت نگاه خود به زندگی دعوت می‌شود. این ویدیو برای علاقه‌مندان به خودشناسی، فلسفه زندگی و تحلیل معناگرا، محتوایی قابل فهم، منسجم و تأمل‌برانگیز ارائه می‌دهد.Vision 02 - A piece of bread movie: The lecturer is speaking in Persian and discussing the, the solitude of concentrated human beings in their encounter with the realm of form and the abstract or formless realm, seeker's journey.Summary: In this episode, the teacher uses a film as a starting point and a concrete reference to reinforce previous lessons, exploring profound philosophical, psychological, and epistemological concepts related to human beings, consciousness, and the way we engage with the world. Drawing on the film’s narrative, the speaker explains the distinction between “surface-level seeing” and “deep understanding,” showing how individuals can move beyond a purely biological, habit-driven state toward a more conscious level of thought and meaning. The central focus is on the role of attention, self-awareness, personal responsibility, and the dangers of unconscious living, inviting the audience to reflect on their choices, beliefs, and the quality of their perspective on life. This video offers clear, coherent, and thought-provoking content for those interested in self-knowledge, the philosophy of life, and meaning-centered analysis.To watch the video version of this episode, click here

مواجهه انسان های متمرکز در برابر آدم بزرگاخلاصه:این اپیزود به تبیین جهان‌بینی معلمی می‌پردازد که با نقد رویکرد «آدم‌بزرگ‌ها»، زندگی را نه یک مسابقه برای انباشت و برخورداری مادی، بلکه صرفاً یک «دیدار» و فرصتی برای دریافت‌گری و انعکاس حقیقت در ذهن می‌داند. معلم با همزادپنداری با شخصیت توماس مور در فیلم «مردی برای تمام فصول»، تقابل میان شرافت و اصالت را در برابر منفعت طلبی و ابزارگرایی آدم‌بزرگ‌ها به تصویر می‌کشد؛ افرادی که به جای تحقیق، به زندگی تکراری و حذف دیگران برای نفع شخصی روی می‌آورند. او با اشاره به تجربه تلخ خیانت نزدیکان برای رسیدن به مقام و جایگاه (مشابه شخصیت ریچارد ریچ در فیلم)، تأکید می‌کند که وفاداری به حقیقت و سوگند انسانی مانند نگه داشتن آب در کف دست است که اگر انسان با رها کردن اصولش انگشتان خود را باز کند، آن حقیقت چنان از دست می‌رود که دیگر هرگز بازیافتنی نیست. در نهایت، این درس‌گفتار بر این اصل استوار است که پرهیزکاری و قناعت فضیلت‌هایی هستند که در دنیای منفعت‌طلب آدم‌بزرگ‌ها نادیده گرفته شده‌اند، اما برای حفظ یکپارچگی درونی انسان ضروری‌اند.Vision 01 - A man for all seasons movie, The lecturer is speaking in Persian and discussing, Concentrated human beings in contrast to the grown-ups.Summary: This episode explains the worldview of a teacher who, through a critique of the "Grown-ups" approach, perceives life not as a race for material accumulation and possession, but merely as an "encounter" and an opportunity for receptivity and the reflection of truth in the mind. Identifying with the character of Thomas More in the film A Man for All Seasons, the teacher illustrates the contrast between honor and authenticity against the opportunism and utilitarianism of "Grown-ups"—individuals who choose repetitive lives and the elimination of others for personal gain over genuine investigation. He references the bitter experience of betrayal by those close to him for the sake of status (mirroring the character Richard Rich), emphasizing that loyalty to the truth and one’s human oath is like holding water in the palm of one's hand; if one opens their fingers by abandoning their principles, that truth is lost so completely that it can never be recovered. Ultimately, this discourse asserts that piety and contentment are virtues neglected in the self-serving world of "Grown-ups," yet remain essential for preserving an individual's inner integrity.To watch the video version of this episode, click here

مطابق حرکت جوهری، آدمی در تحیّز زمان قرار می­گیرد. دوره­ ها یا ادوار زمانی یا شرایطی، انسان را در معرض تغییرات شکلی قرار می­دهد. اما نگاه به تجربه­ های ذهنی یا فکری، انسان را در مرتبه مقامی قرار می­دهد. اگر به آثار باقیمانده از انسان­های دیگر توجه نماییم، در می­یابیم که بدون توجه به زندگی شکلیِ آنها، تجربیات ذهنی یا فکری مشخص و معلومی را اعلام می­نمایند. به‌طور مثال توجه به عامل بیرونی به‌صورت فرض کردنِ اساطیر، توتم­ها، خدایان، خدای اصلی و فرعی ... ظاهر می­شود.بنابراین جبر زمان، جبر تغییرات شکلی زندگی بشری است. اما در حرکت مقامی، یعنی تجربیات عقلی یا ذهنی و استخراج مفاهیم انتزاعی، اختیار ظاهر می­شود. انسان می­تواند در حرکت زمانی، زندگی در محدوده عقل معاش را در ذهن توهمی دنبال کند. می­تواند در همان حال با تمرکز وارد تجربه عقل انتزاعی شود و از ظواهر شکلی، مفاهیم نهفته را جدا نماید. این زندگی، زندگی معرفتی است. در اختیار مکان یا مقام، با زندگی معرفتی، انسان از جبر زمانی فاصله می­گیرد. جسم یا بدن شکلی اسیر حرکت زمانی است ولی ذهن در حرکت عرفانی یا شهودی، مختار است.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 20 – Temporal Determinism and the Freedom to Choose a Positional State of Mind or StationAccording to the substance theory, or substantial motion, the human being is situated within temporal determinism. Cycles, durations, and conditions expose humans to shaped changes in life. However, by attending to mental or intellectual experiences, humans can be situated in a positional state of mind. By examining the works or remains of previous human generations, we find that regardless of their physical life, they convey specific mental and intellectual experiences. For example, attention to external factors appears in the form of imagining myths, totems, gods, both principal and subordinate deities, and so on.Therefore, temporal determinism refers to the determinism of the shaped transformations of human life. But in the mind’s positional motion—which involves mental experiences and the extraction of abstract concepts—levels of mind and freedom of choice emerges. In temporal motion, which causes stage-like events, life may be confined to the survival-oriented mind. Yet through concentration, humans can enter abstract thinking, extracting hidden meanings and separating them from shaped appearances. This constitutes a gnostic life. By choosing a positional state of mind and pursuing a gnostic life, humans can distance themselves from temporal determinism. The physical body remains subject to temporal motion, but the human mind is volitional in intuitive or mystical motion.To watch the video version of this episode, click here

از جَمادی مُردم و نامی شدم وز نَما مُردم، به حیوان سر زدممُردم از حیوانی و آدم شدم پس چه ترسم؟، کی ز مردن کم شدم؟حمله­ی دیگر بمیرم از بشر، تا برآرم از ملایک پرّ و سروز ملک هم بایدم جَستن ز جو کُلُّ شَیْءٍ هَالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُبار دیگر از ملَک قربان شوم، آنچه اندر وهم ناید، آن شومپس عدم گردم، عدم چون ارغنون گویدم: إنّا إلیهِ رَاجعُون1- ظلمت یا ضلالت مترادف با زندگی مماتی، معدنی، جَمادی: معدنی را فرض کنید که در آن عناصر مختلفی بدون تحیّز زمانی یا حرکت جوهری قرار دارد. حرکت جوهری ممکن الوجود، وحیانی، مقتضی و مقرر است.2- دریافت وحی جهت خروج از ظلمت به سوی نور مترادف با دریافت آب حیات، مترادف با تحیّز زمانی یا مقام زمانی: کسب فیض وحی، شروع حرکت جوهری به سمت کسب ذهن خودآگاه ولی متوهم در سیر افقی حیات می­باشد.3- ملاقات با نور، ظهور شکلی، زندگی نباتی، ذهن شکلی4- دریافت وحی جهت تحیّز مقام مکانی، مجاورت با ذهن بی­شکل در مقام حیات حیوانی: کسب فیضِ وحی با نزدیکی به ذهن ناخودآگاه برای انسان آغاز سیر عمودیِ حیات، حرکت مقامی یا مکانی است. در مرحله قبل ذهن متوهم دارای گزاره­های «اگر این، آنگاه آن» است. ولی در این مرحله کشش عمودی، ذهن متوهم را به سوی گزاره­های چرایی، چیستی و چگونگی میل می­دهد. کمترین نتیجه این مرحله ظهور عقل معاش در انسان است.5- دریافت وحی جهت داراشدن قلب، مجاورت با ذهن بی­شکل در مقام حیات انسانی6- تکامل قلب جهت تشکیل فضای تخیل در ذهن، فاصله گرفتن از ذهن شکلی یا توهمی: در این مرحله انسان تمرین ایجاد مفاهیم از تجربه­های شکلی را آغاز می­کند و در یک سیر عمودی با ایجاد فضای تخیل از تجربه­های شکلی به سمت ایجاد فرضیه­های ارتباطی بین وقایع می­رود. کمترین نتیجه این مرحله ظهور عقل قانون اندیش است.7- دریافت وحی برای تشکیل ذهن الهامی، جدایی از زمان - مکان انسانی و تحیّز مقام ملایکه، تمرین رؤیا: در این مرحله با تکامل قلب، انسان برخلاف تأکید بر قوانین جزئی به سمت قوانین کلی حرکت می­کند. با گسترش فضای تخیل و ارائه نظرات کلی، به عقل فلسفی دست می­یابد.8- دریافت ذهن رؤیایی برای ملاقات با اسم: در این مرحله، دریافت وحی جهت ارتقای ذهن الهامی به ذهن رؤیابین است. این مرحله، مرحله­ی شهود است.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 19 – The Levels of Human Life or the Territorialization of StationI died to the inanimate (mineral) state and became endowed with growth;Then I died to growth and attained the life of the animal.I died from animality and became human (Adam).Why then should I fear? When have I ever become less by dying?At the next level, I shall die to being human,So that I may soar and raise my head among the angels.Yet even from the angelic state I must transcend,For everything perishes except His Face.Once more I shall pass beyond the angel,Becoming that which cannot be conceived by imagination.Then I shall enter non-existence.And non-existence, like the sound of an organ, will say to me:“Verily, unto Him shall we return.”1- Darkness or misguidance, synonymous with mineral or inanimate life: Imagine a mine in which various elements exist without substantial motion or consciousness. This corresponds to territorialization in time or substantial motion. Substantial motion is inherent, revelatory, necessary, and decreed for the contingent being.2- Territorialization in time: With the reception of the Water of Life, parallel to receiving revelation, the human emerges from darkness toward light. This corresponds to temporal territorialization: gaining the effusion of revelation and beginning of the substantial motion toward forming the conscious but illusory mind in the horizontal course of life.3- Vegetative life, shaped mind: Appearance of form through encounter with light, the emergence of the shaped mind, and plant-like vitality.4- Animal life, illusory mind: Receiving revelation in order to enter territorialization of station or place, in proximity to the formless or unconscious mind. This marks the beginning of vertical motion of life. In the previous level, the illusory mind was bound by causal propositions of the form “if this, then that.” But in this level, vertical attraction propositions arise, concerned with “why,” “what,” and “how.” The minimum result of this level is the appearance of practical reason or survival-oriented mind in the human.5- Human life, heart-oriented mind: Receiving revelation so that the heart may be endowed with direction, in proximity to the formless mind.6- Imaginative mind, distancing from illusory mind: At this level, the human separates from the illusory or shaped mind. With the heart’s perfection toward forming the imaginative space, the creation of concepts from shaped experiences begins, and through a vertical journey, the human begins forming hypotheses and relational concepts from shaped experiences. The minimum result of this level is the emergence of legislative reason.7- Human station and angelic territorialization, exercise of dream: Receiving revelation for the formation of the inspirational mind. Separation from time and space limits. With the heart’s completion, the human moves—contrary to an emphasis on particular laws—toward universal laws. With the expansion of imagination and the offering of general theory, the human attains philosophical reason.8- Visionary mind for meeting with the Name: At this level, the human receives revelation for elevating the inspirational mind to the visionary mind. This level is the station of direct witnessing.To watch the video version of this episode, click here

پادشاه نماد رهرو یا سالک و کنیزک نماد تجربه شکلی است:1- توجه به عنصر زمان و مکان برای سالک2- مشاهده کنیزک به عنوان آبژه یا نماد شکلی3- درگیر شدن ذهن توهمی با مایه جلب لذت و تحت عنوان یا وجهه عشق و علاقه بدون اشاره به شناخت4- نمایش طریقه­ برخوردار شدن در فضای شکلی به صورت خرید با زر5- برخورداری و تجربه شکلی با تأکید بر موقتی بودن یا گذرا بودن6- تغییر ویژگی ظاهری آبژه و ناکامی ذهن توهمی در برخوردار شدن7- استمداد از ذهن­های شکلی یا توهمی دیگر در صورت پزشکان8- ادعای ذهن­های توهمی بر حل مشکل برای برخورداری از هدیه پادشاه و وعده­ های او9- عدم کارایی ذهن متوهم در علت یابی موضوع و دخالت نابجا تحت عنوان مداوا10- کنار زدن ذهن توهمی توسط پادشاه یا سالک و رجوع به ذهن ناخودآگاه، شروع حضور قلب11- برخورداری پادشاه از ذهن ناخودآگاه در عالم خواب و تخیل و دریافتِ بشارتِ حضور راهنما یا مرشد12- تَمَثُّل ذهن ناخودآگاه به‌صورت راهنما در فضای شکلی13- تأیید و تأکید بر عدم کارایی ذهن توهمی و ایجاد فساد در فضای شکلی14- نمایش تحلیل عقلانی یا تجربه عقلانی برای سالک جهت بررسی شواهد و مدارک از داده­ های شکلی با تأکید بر بیماری روانی یا معناییِ حادث شده برای آبژه که منجر به ایجاد سوژه برای سالک خواهد شد15- توجه به وضعیت آبژه یا کنیزک که خود درگیر رابطه شکلی با مرد زرگر است16- توجه به وضعیت مرد زرگر که در بند ذهن توهمی به دنبال برخورداری از ظواهر زندگی است و دارای تحلیل عقلانی نمی­باشد و با وعده پادشاه به طمع دریافت هدایا به کاخ یا مسلخ خود می­رود17- تغییر وضعیت ظاهر کنیزک به دلیل معاشرت با مرد زرگر خود سوژه دیگری برای سالک است18- تغییر وضعیت مرد زرگر با مصرف زهر، توصیه شده توسط راهنما و تأثیر آن در کنیزک19- توصیف عشق ظاهری یا رنگی و وابستگی آن به ویژگی شکلی که در آن کنیزک به مرد زرگر بی­اعتنا و مرد زرگر کشته طمع می­شود20- دریافت پادشاه از سیر خود که با عشق ظاهری شروع می­شود و با توجه به عشق راستین پایان می­یابد21- سیر پادشاه، سیر کنیزک، سیر مرد زرگر گرچه به هم مرتبط شده ولی در اصل از هم مجزا استThe lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 18 – A Reflection on the Parable the King and a Handmaiden (Masnavi Manavi) in Correspondence with the Levels of the MindThe king is symbol of seeker or wayfarer, while handmaiden represents shaped experience:1- Attention to the element of time and space in the seeker’s journey2- Observing the handmaiden as an object or shaped symbol3- The illusory mind becoming engaged with the lure of pleasure, under the guise of love and affection, without any reference to cognition4- The demonstration of method of possession within the realm of form, enacted through the exchange of gold5- Possession and experience of realm of form, with emphasis on temporariness or transience6- Change in the appearance of the object and the failure of the illusory mind in attaining possession7- seeking for help from other shaped or illusory minds in the form of physicians8- The illusory minds’ claim to solve the problem in return for royal gifts and promises9- The ineffectiveness of the illusory mind in discovering causes, and its undue interference under the name of treatment10- The dismissal of the illusory mind by the king or wayfarer and the turn toward the unconscious mind, the beginning of the presence of the heart11- The wayfarer benefiting from the unconscious mind in the realm of sleep and imagination, receiving the glad-tiding of the presence of a guide or mentor12- The manifestation of the unconscious mind as a guide in the shaped space13- Affirmation and emphasis on the ineffectiveness of the illusory mind and the corruption it causes within the shaped space14- A presentation of rational analysis or rational experience for the wayfarer, in order to examine evidence and proofs derived from shaped data, with emphasis on the psychological or semantic illness that has arisen for the object, which in turn becomes a subject for the wayfarer15- Attention to the state of the object, or the handmaiden, who is herself entangled in a shaped relation with the goldsmith16- Attention to the state of the goldsmith, who, bound by the illusory mind, seeks enjoyment and possessing of life’s appearances, lacks rational analysis, enticed by the king’s promise of gifts—goes to the palace or to his own slaughterhouse17- Change in the outward appearance of the handmaiden, due to her relationship with the goldsmith, becoming another subject for the wayfarer18- Change in the state of the goldsmith by means of the poison prescribed by the guide, and its effect on the handmaiden’s behavior19- Description of the superficial love and its dependence on outward appearances, in which the handmaiden becomes indifferent toward the goldsmith, and the goldsmith is slain by his own greed20- The king’s realization from his journey, which began with superficial love and concludes with the reception of true love21- The journeys of the king, the handmaiden, and the goldsmith, though interconnected, are in essence distinct from one anotherTo watch the video version of this episode, click here

1- شناخت بر اساس گزاره ­های ذهنی مبتنی بر تجربه ­های بدن شکلی به صورت لذت و درد بدون حضور شرطیِ ناظر2- شناخت بر اساس بند (1) ولی با حضور شرطیِ ناظر یا حضور تداخلی3- شناخت بر اساس گزاره­ های ذهنی علت و معلولی با حضور تداخلیِ شرطیِ ناظر به‌صورت تحمیل عقاید4- شناخت بر اساس گزاره ­های ذهنی علت و معلولیِ بند (3) بدون حضور تداخلیِ شرطیِ ناظرِ مقیم با استفاده از تجربه ­های بدن شکلیِ خود یا مواجهه با بدن شکلی دیگران5- شناخت بر اساس تفاوت، عدم تطابق، اختلاف فاحش بین مراتب بند (3) و (4)6- شناخت عدم کارایی ذهنِ توهمی که منجربه انتقال گزاره ­های ذهن به فضای تجربه عقلی می­شود7- شناخت براساس حضور قلب با کنار زدن ذهنِ توهمی.مرحله هفتم با حضور راهنمایی آغاز می‌شود که از مرحله (5) نیاز آن برای انسان احساس می­شود. انسان­ها راهنما را براساس کارکرد ذهن ناخودآگاه در مرحله (5) ملاقات می­کنند. اما به‌دلیل عدمِ همراهی در مرحله (6) و به علت تسلط ذهن توهمی بر آنها او را گم می­کنند. اگر انسان به مرحله (5) باز نگردد و طلب راهنما نکند، سرگردان خواهد شد. دچار ختم قلب، پرده برحواس و سیر قهقراییِ ذهن می­گردد.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 17 – Degrees of Cognition1. Cognition based on mental propositions derived from shaped-body experiences, manifesting as pleasure and pain, without the conditional presence of an observer.2. Cognition based on the first level, but now with the conditional presence of an observer, or with interfering observational presence.3. Cognition based on cause-and-effect mental propositions, where there is interfering conditional presence of an observer, often in the form of imposed beliefs.4. Cognition based on the same cause-and-effect mental propositions from level (3), but without the interfering conditional presence of a resident observer, achieved through one’s own shaped-body experiences or by encountering the shaped bodies of others.5. Cognition based on noticing the differences, mismatches, or significant contradictions between levels (3) and (4).6. Cognition arising from the recognition of the ineffectiveness of the illusory mind, leading to a transition of mental propositions into the space of rational experience.7. Cognition based on the presence of the heart, accomplished through the removal of the illusory mind.The seventh level begins with the appearance of a guide (or mentor), whose necessity is felt from the fifth level onward. Humans encounter the guide (or mentor) according to the functioning of their unconscious mind at level (5). However, due to lack of alignment at level (6) and because of the dominance of the illusory mind over them, they lose connection with the guide. If the individual does not return to level (5) and actively seek the guide, they will fall into confusion. They will face the sealing of the heart, veiling of the senses, and a regressive (degenerative) trajectory of the mind.To watch the video version of this episode, click here

قلب چگونگی تبدیل داده­ های شکلیِ ناشی از تجربه عملی با مفاهیم انتزاعی از یک طرف، و بکارگیری نتایج ناشی از تجربه­ ی عقلی در محیط شکلی در طرف دیگر است. حال مراحل حضور قلب را مرور می­نماییم.1- ورود به فضای شکلی جهت تجربه عملی با رعایت موازین زمان و مکان.2- ایجاد مسیر امن جهت انتقال داده ­های به‌دست آمده از مبادی ورودی به عقلِ فعال از میان فضای وهمی ذهن.3- استخراج مفاهیم انتزاعی توسط تجربه عقلی جهت تشکیل فضای خیالی در ذهن برای ارتباط با ذهن ناخودآگاه.4- ایجاد فضای اراده توسط ذهن جهت تبدیل مفاهیم انتزاعی به داده­ های شکلی.5- ایجاد مسیر امن جهت انتقال داده ­های به‌دست آمده از فضای اراده به مبادی خروجی از میان فضای وهمی ذهن.6- ورود به فضای شکلی جهت اعمال اراده با رعایت موازین زمان و مکان.فضای وهمی ذهن بر اثر اتصال ذهن به بدن مثالی و ارتباط با فضای شکلی به‌وجود می­آید. ورود داده­ های شکلی از بدن مثالی و فضای شکلی بدون رعایت موازین زمان و مکان به ذهن و عدم پردازش آنها باعث ایجاد التهاب در ذهن می­گردد. استفاده از اطلاعات پردازش شده توسط اذهانِ دیگر انسان­ها که با شرایط زمانی و مکانی ذهن مورد نظر تطابق ندارد به این التهاب دامن خواهد زد.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 16 – The Meaning and Function of the HeartThe heart represents the mechanism by which shaped data—arising from practical experience—are transformed into abstract concepts on one hand, and the application of results derived from rational experience back into the shaped environment on the other.Now, let us review the stages of the presence of the heart:1- Entering the realm of forms or shaped space for practical experience, with full observance of time and space parameters.2- Creating a secure channel to transfer the collected data from the input gateways to the active rational, safely navigating through the illusory (phantasmic) space of the mind.3- Extracting abstract concepts through rational experience, in order to form an imaginative space within the mind for deeper interaction with the unconscious mind.4- Generating a space of willpower (space of intention) within the mind, to convert abstract concepts back into shaped data, preparing them for external action.5- Creating a secure channel to transfer the shaped data—now refined by the space of intention—from the willpower domain to the output gateways, again carefully passing through the illusory space of the mind.6- Re-entering the shaped space, this time for the execution of willful action, again in strict observance of time and space parameters.The illusory space of the mind arises due to the connection between the mind and the exemplary (physical) body as well as the mind's interaction with the shaped space. When shaped data from the exemplary body and the shaped environment enter the mind without respecting time and space boundaries, and without proper cognitive processing, they generate mental agitation and disturbance. Moreover, the use of pre-processed information from other human minds, especially when such information fails to align with the time and space conditions of the receiving mind, further exacerbates this internal turmoil.To watch the video version of this episode, click here

مکانیسم تفکر در انسان شامل دو مرحله­ تجربه­ی شکلی یا تجربه­ی عملی در فضای شکلی همراه با تأثیر و تأثر و مرحله تجربه­ی عقلی برای استخراج مفاهیم از داده­های شکلی است.ذهن متوهم، دچار تجربه­ی شکلی یا عملیِ تقلیدی و عادتی همراه با تحمیلِ نتایج جهت تصمیم­گیری در زندگی می­باشد. بنابراین با تجربه­ی شکلیِ ناقص و عدم تجربه­ی عقلی روبرو هستیم. ذهن متوهم دچار زندگی روایتی است و در مقابل با سئوالات تحلیلی، واکنشِ تأخیری، حذفی یا توجیه­گری دارد.ذهن خیال­پرداز دارای تجربه­ی شکلیِ برنامه‌ریزی شده در مراحل تأثیر و تأثر است. این امر به دلیل تجربه­ی عقلیِ فعال در این ذهن قابل تصور است. در مقابل با سؤالات، ذهنِ خیال­پرداز، واکنشِ شوقی و استقبالی و پیگیری دارد. این ذهن دچار زندگی حدیث گویانه است. برای این کار با استفاده از داده­های شکلیِ هدفمند، فضای جدیدی در ذهن برای بررسی و تجربه­ی عقلی به‌وجود میآورد و برای ارائه نتیجه در فضای شکلی نیز برنامه دارد.ذهن رؤیابین، ذهنی خیال پرداز است که به‌علت استفاده دائمی از تجربه­ عملی و تجربه عقلی به آنچنان مرتبه­ای نائل می­گردد که دچار وحی الهامی در فضای خیالی خود می­گردد. این ذهن قادر است مراحل زندگی آتی خود را پیشاپیش مشاهده نماید، حتی پس از جدایی ذهن خودآگاه از فضای شکلی.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 15 – The Illusory Mind, the Imaginative Mind, the Visionary MindThe mechanism of human thinking consists of two stages: First, the stage of experiential interaction with forms—that is, practical engagement within the realm of forms or shaped space, where the human being both influences and is influenced by external phenomena. Second, the stage of rational experience, where the mind engages in the extraction of concepts from shaped (formal) data, reflecting deeply on the meaning behind sensory and situational inputs.The illusory mind is trapped in habitual and imitative practical experiences. Its interactions with the realm of forms are repetitive, unquestioned, and often driven by external social norms or emotional conditioning. This mind imposes ready-made conclusions on life decisions without passing through rational filtering or critical analysis. It suffers from incomplete shaped experience and a lack of rational conceptualization. Such a mind leads a narrative-driven life, where events are interpreted and retold within the limits of memorized patterns and external assumptions. When confronted with analytical or philosophical questions, the illusory mind typically responds with avoidance, delayed reactions, defensive justification, or outright dismissal.The imaginative mind, in contrast, engages in structured and intentional practical experiences where both influence and response are consciously directed. This reflective behavior arises from the mind’s active participation in rational experience. Faced with questions, the imaginative mind responds with enthusiasm, openness, and curiosity, demonstrating a genuine thirst for understanding. This mind leads a parable-telling life—a life marked by meaning-oriented reflections that emerge from shaped experiences but are refined and enriched through rational insight. To facilitate this, the imaginative mind uses purposeful and selected shaped data to build new mental spaces for rational inquiry and conceptual discovery. Furthermore, it develops intentional strategies for expressing its insights back into the shaped (formal) space, thus creating a deliberate cycle of experience, reflection, and communicationThe visionary mind is a mature imaginative mind that, due to constant use of both practical experience and rational experience, reaches such a level that it experiences inspirational revelation within its imaginative space. This mind is capable of foreseeing or envisioning the stages of its future life, even after the conscious mind has detached from the realm of forms.To watch the video version of this episode, click here

اکنون انسان می­داند که برای رسیدن و نائل شدن به آرامش، نحوه ورود به فضای شکلی و تأثیر‌پذیری از آن و روش های تحلیلی در ذهن، به عنوان مکانیسم تفکر، چقدر مهم است. این اهمیت مربوط به میزان استخراج مفاهیم از اطلاعات شکلی است و در ادامه میزان فعال شدن ذهن و چگونگی حادث شدن الهام در آن است. انسان در تجربه خود، توهم، تخیل و رؤیاپردازی را پس از تحریک ذهنی بخاطر دارد. این موارد او را متوجه ذهن ناخودآگاه می­نماید. در این فضا نیز او بدون تفکر، مفاهیمی را بدست می­آورد. اگر ذهن به اندازه کافی به خودشناسی و آشنایی با ظرفیت­ ها و استعدادهای خود نائل شود به مقام خود در تأثیرگذاری در سایر ذهن­ ها با استفاده از صحنه یا محیط دنیای شکلی به‌صورت آگاهانه و با احتیاط لازم واقف می­شود. حال، او به دنبال ابزارهایی برای به اشتراک­گذاریِ یافته ­های خود است، پس در محیط شکلی موجود، خود محیط شکلی جدیدی را برای ارتباط با سایر ذهن­ها ترتیب می­دهد. تقوا، توجه انسان به نحوه تأثیرگذاری و تأثیر‌پذیری در محیطِ شکلیِ سازمان­دهی شده است.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 14 – The Attribute of Moral Vigilance in Human: The Cautious HumanNow, the human being understands how crucial it is—for achieving and attaining inner peace—to manage their method of entering the shaped (formal) space, their susceptibility to its influence, and the analytical processes within the mind as mechanisms of thought. This importance is directly related to the degree to which the mind can extract concepts from shaped information and, subsequently, to the extent of mental activation and how inspiration occurs within the mind.Through personal experience, the human remembers instances of illusory, imagination, and dreaming (envisioning), all triggered by mental stimulation. These experiences make the individual aware of the existence and role of the unconscious mind. Even within this mental domain, without deliberate thinking, the person acquires concepts.If the mind reaches a sufficient level of self-awareness and recognition of its own capacities and talents, the person becomes fully conscious of their position and influence over other minds—using the mise-en-scène or environment of the shaped world consciously and with necessary caution. At this point, the person seeks tools and methods to share their discoveries with others. Thus, within the existing shaped environment, they deliberately organize and construct a new shaped environment for communicating with other minds.Moral vigilance, therefore, is defined as the human’s attentiveness to both their influence on others and their receptivity within an organized shaped environment.To watch the video version of this episode, click here

التهاب ذهنی و بحران هویت، ناشی از عدم آرامش و سازش در محیط شکلی، آدمی را به مسیر تجربه تحلیلی و استخراج معنا از دنیای شکلی سوق می­دهد. توانمندی فطری ذهن، او را انسانِ متفکر می­کند. حال، ذهن شکلی غیرفعال که دچار حیرت و سرگردانی در برابر وقایع شکلی است، به سمت آرایش و نظم حرکت می­کند و ساختار می­یابد. این ساختار منظم نمایش هدایت تشریعی است. خروجیِ این ساختار که ناشی از ذهن فعال است، فرضیه، تئوری، طرح مسئله، رهیافت و آزمایشِ زنجیره ای می­باشد. رهیافت­ ها به‌صورت قوانین موضوعیِ جزئی، مبانی زندگی و زیست انسان می­گردد. مهمترین مانع در برابر هدایت تشریعی، ذهن­های غیرفعالِ شکلی هستند. روش این ذهن­ ها در برابر ذهن ­های فعال، تکیه بر عادت و روال ­های تکراری است. ذهنِ فعال یک نعمت است زیرا با پرداختن به آن زندگی شکلیِ کمّی، به زندگی کیفیِ معنایی تبدیل می­شود و روند این موضوع تزایدی مثبت است. ذهن غیرفعال نقمت است زیرا با پرداختن و تن دادن به آن، زندگی خالی از معنا و روند آن تزایدی منفی است. تزاید مثبت حرکت به سمت خودشناسی، و تزاید منفی انکار خودشناسی، گمشدگی و حیرانی است.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 13 – Prescriptive GuidanceMental agitation and identity crisis, arising from the lack of peace and harmony within the world of forms, drive the human being toward analytical experience and the extraction of meaning from the shaped world. The innate power of the mind makes one a thinking being. A passive form-based mind, which is bewildered and confused by formal phenomena, moves toward arrangement and order and begins to structure itself. This structured state is a manifestation of prescriptive or legislative guidance.The output of this active mental structure is reflected in hypotheses, theories, problem formulations, approaches, and systematic experiments. These approaches gradually evolve into specific subject-based rules, which form the foundation of human life and existence.The most significant obstacle to prescriptive guidance is the presence of inactive form-based minds. These minds, in contrast to active minds, rely on habit and repetitive routines. An active mind is a blessing, as it transforms quantitative, form-based living into qualitative, meaningful life — a process that yields positive growth. An inactive mind, however, is a curse, as yielding to it results in a meaningless existence and negative progression.Positive progression is a movement toward self-knowledge, while negative progression leads to its denial, resulting in confusion and loss.To watch the video version of this episode, click here

ذهن شکلی با ابزار جلب لذت و دفع ضرر به عنوان یادوارة مرحلة تأیید اثباتی و نفی در هدایت تکوینی، با دنیای شکلی و دنیای حضور دیگر ذهن­ها، وارد تعامل می­گردد، اثر می­گذارد و اثر می­پذیرد. در هر مرحله حالت انسی و عادتی در ذهن شکلی رخ می­دهد ولی تجربه­های جدید، حالت انسی و عادتی قبلی را تغییر می­دهد و ذهن شکلی، اشکال جدیدی را به خود می­پذیرد. این جابجایی تکراری در حالت انسی و عادتی و عدم استقرار و آرامش، ذهن شکلی آدمی را وارد بحران هویت می­نماید. ذهن شکلی آدمی در این مرحله با توجه به تجربة قبلی، یعنی وابستگی صرف به شکل و عدم دستیابی به قرار و سکون یا آرامش، به دنبال هویت خود می­گردد. آدمی میگوید من چیستم؟ چرا با دنیای شکلی به آرامش و استقرار و آشنایی نمی­رسم؟ این التهاب، ذهن شکلی را دچار الهام می کند. در این حال انسان اصالت شکلی خود را انکار می­کند. توانمندی فطریِ ذهن او را به مسیر تجربه تحلیلی و خلق و استخراج معنا می­برد. این تلاش در جهت جستجوی هویت، انسان را در مسیر خودشناسی قرار خواهد داد.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 12 – The Form-oriented Mind and the Crisis of IdentityThe form-oriented mind, employing the mechanisms of pleasure-seeking and harm-avoidance—as residual patterns from affirmative and negative confirmations in the process of ontological guidance—engages with the world of forms and the presence of other minds. It exerts influence and is, in turn, influenced.At every stage, a state of familiarity and habituation develops within the form-oriented mind. Yet, new experiences continually disrupt these familiar patterns and replace them with new ones. This repeated cycle of emotional attachment and habitual perception—without the achievement of inner stability or peace—gradually leads the form-oriented mind into a crisis of identity.At this point, shaped by past experiences—namely an exclusive dependence on external forms without reaching lasting tranquility—the individual begins to question their identity. One asks: “What am I? Why do I fail to find peace and belonging in the world of forms?”This inner agitation brings about a moment of inspiration within the shaped mind. In such a moment, the person begins to reject the supremacy of their form-based identity. The innate potential of the mind is then reoriented toward analytical inquiry, creative engagement, and the extraction of meaning. This quest for identity marks the first step on the path toward self-knowledge.To watch the video version of this episode, click here

ذهن آدمی جهت وجد، به فضای شکلی توجه می­کند و مطابق وحی، بدن مثالیِ شکلی، به ذهن آدمی تعلق می­یابد. بخشی از ذهن که با بدن مثالی مرتبط شده است، حائز کنش و واکنش با دریافت ­های بدنِ مثالی می­گردد. با هر تجربه شکلی و مثالی، ذهن پس از دریافت اثر، پاسخی پذیرشی یا ناپذیرشی می­دهد. این پذیرش تأیید اثباتی و آن ناپذیرش تأیید انکاری است. تکرار تجارب، باعث ایجاد ذهن خودآگاه خواهد شد.هدایت تکوینی مجموعه اقدامات انجام شده برای ایجاد ذهنِ خودآگاه و حاصل کار، وجد آدمی است. در هدایت تکوینی، آن اثبات یا انکار، مطابق وحی یا سرشت فطری آدمی است. اکنون آدمی خود را در فضای شکلی با بدنی مثالی در می‌یابد و دچار شناخت و آگاهی می­گردد. بطور مثال با گل انس می­گیرد و از خار می­رمد. از نور استقبال می­کند و از تاریکی می­ترسد. مجموعه­ ی این مثال­ها، وجدِ آدمی در فضای شکلی، مطابق با تأیید اثباتی یا نفی در ذهن است. حال ذهن آدمی شامل یک بخش ناخودآگاه انتزاعی و یک بخش خودآگاه شکلی است. اما این آگاهیِ شکلی، موجب ایجاد حجاب بین این دو بخش می­گردد.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 11 – Ontological GuidanceThe human mind, in its pursuit of inner resonance (wajd), directs its attention toward the shaped (form-based) space. According to revelation, the shaped exemplary body becomes associated with the human mind. The part of the mind that connects with the exemplary body becomes capable of interaction—both action and reaction—with the sensations received through this form. With each shaped and exemplary experience, the mind registers an impression and responds with either acceptance or rejection. Acceptance represents affirmative confirmation, while rejection denotes a form of denial. The repetition of such experiences gradually forms the conscious mind.Ontological guidance refers to the totality of processes by which a conscious mind is formed; its result is the emergence of perception (wajd) within the individual. In this process, each affirmation or negation corresponds either to divine revelation or to the human being’s innate disposition.At this stage, the individual perceives themselves within the shaped space, embodied in an exemplary form, and begins to develop self-awareness. For instance, they are drawn to flowers and repelled by thorns; they welcome light and fear darkness. These reactions reflect the person’s resonance in the shaped world—expressed as mental affirmation or rejection. Thus, the human mind consists of two dimensions: one abstract and unconscious, and the other shaped and conscious. However, shaped awareness itself creates a kind of veil or separation between these two realms.To watch the video version of this episode, click here

فضای شکلی پیرامونی، پیوسته در حال تغییر و تحول است. ذهن انسان با پیگیری این دگرگونی، وقایع را از یک سو با قید تقدم و تأخر یا تداعی زمان و از سوی دیگر از لحاظ زاویه دید یا تداعی مکان ثبت می­نماید. آنگاه برای تحلیل و تفسیر حوادث مورد نظر، وقایع مختلف را بر اساس ساختار علت و معلولی و به مثابه حلقه­ های یک زنجیر به یکدیگر پیوند می­دهد. حال با قید زمان - مکان یا پنجره زمان - مکان، زنجیره­ های احتمالاتی مختلف را با خود مرور و نتایج بدست آمده را با یافته­ های میدانی مقایسه می­کند. از طرف دیگر ذهن با ترکیب زنجیره­ های علت و معلولی مختلف، فضای شناسایی حوادث را تشکیل می­دهد. انسان با استفاده از فضای شناسایی، به ملاک­ هایی جهت تصمیم­ سازی و پیش­بینی وقایع دست می­یابد. وسعت فضای شناسایی وابسته به تعداد حلقه­ های زنجیره­ های احتمالاتی و تنوع آنهاست و توانمندی آن برگرفته از عملکرد ذهن در ترکیب زنجیره­ های علت و معلولی جهت تحلیل و تبیین موضوعات پیچیده و نوظهور خواهد بود. تحرک و پویایی ذهن انسان برای بسط زمینه­ ی فضای شناسایی در نبود ارتفاع مناسب، محدود خواهد شد. ارتفاع فضای شناسایی منوط به فعالیت­ های انتزاعی ذهن است. افراد شیء­گرا، سعی در گسترش زمینه­ ی فضای شناسایی را دارند ولی افراد ذهن­ گرا، به آسمان این فضا چشم دوخته­ اند و منتظر بارانِ افکارِ انتزاعی هستند. با شروع بارش، زمینه­ ی فضای شناسایی شاداب و با طراوت خواهد شد. نشانه­ ی پویایی و تحرک ذهن، تبدیل فضای شناسایی به فضای خلق و آفرینشِ زنجیره­ هایِ بدیعِ علت و معلولی و ایجاد ساختارهای شکلیِ جدید برای بیان افکار انتزاعی در قالب هنرهای تجسمی و نمایشی است.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 10 – The Realm of Cognitive RecognitionThe surrounding shaped space is constantly changing and transforming. The human mind, by tracking these changes, records events based on the sequence of occurrence and temporal association on one hand, and spatial perspective and spatial association on the other. Then, in order to analyze and interpret the intended events, it links various occurrences together based on a cause-and-effect structure, resembling the links of a chain.Now, through the constraint of time-space or the window of time-space, the mind reviews different probabilistic chains and compares the obtained results with empirical findings. On the other hand, by combining different chains of cause and effect, the mind forms the space of recognition of events. By utilizing this space of recognition, humans develop criteria for decision-making and predicting future events.The breadth of the space of recognition depends on the number and diversity of links in probabilistic chains, and its effectiveness is derived from the mind’s ability to combine cause-and-effect chains to analyze and explain complex and emerging phenomena. However, the movement and dynamism of the human mind in expanding the foundation of the space of recognition will be limited in the absence of sufficient transcendental height. The elevation of the space of recognition is dependent on the abstract activities of the mind.Object-oriented individuals strive to expand the foundation of the space of recognition, while mind-oriented individuals gaze at the sky of this space, awaiting the rainfall of abstract thoughts. Once the rain begins, the foundation of the space of recognition becomes refreshed and invigorated. The true sign of the dynamism and movement of the mind is its transformation of the space of recognition into a space of creation and innovation, generating novel cause-and-effect chains and forming new shaped structures to express abstract thoughts through visual and performing arts.To watch the video version of this episode, click here

ذهن انسان در تعامل با فضای شکلی اطرف خود تشکیل می­شود و با حضور در جامعه، فرصت تکامل می­یابد. این فرصت را پنجره­ ی زمان - مکان می­نامیم. در این مجال، ذهن می­تواند با سایر ذهن­ها در قالب شکل­های متنوع، تبادل فکر و محتوا نماید و دریابد که قید زمان - مکان بر دریافت مفاهیم و انتخاب شکل جهت بیان آنها تأثیر می­گذارد و عاملی برای ایجاد چالش در جامعه­ ی انسانی می­باشد. بدین­گونه سیر اندیشه و محتوا و تحول قالب­ ها در دوره­ های مختلف آشکار خواهد شد. بنابراین شرط حضور موفق در جامعه، آگاهی و شناخت و رعایت تناسب و تعادل در انتخاب پنجره­ ی زمان - مکان است. اما می­دانیم که سنگ بنای تشکیل فضای ذهن یا شخصیت انسان در خانواده بنا نهاده می­شود و کمبود آگاهی والدین یا ضعف شناختی آنها نسبت به امر آموزش و پرورشِ تعاملی، انسانی را روانه جامعه می­کند که آشکارا فاقد توانایی حضور در آن است. حال تلاش این انسان برای ایجاد ارتباط با جامعه تهدیدی دو جانبه تلقی می­شود، زیرا با انتخاب پنجره زمان - مکان نامناسب، خود و جامعه را به عوارض سختی مبتلا خواهد کرد. بطور مثال عارضه جامعه گریزی، موجب انزوا و عزلت­ طلبی فرد؛ و جامعه ستیزی، موجب حوادث غیرقابل جبرانی برای جامعه و فرد خواهد شد.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 09 – Presence in human society: Opportunity or Threat?The human mind is formed through interaction with the shaped space around it and develops through its presence in society. We call this opportunity the window of time-space. In this context, the mind can exchange thoughts and content with other minds in various forms and realize that the constraints of time-space influence the reception of concepts and the selection of forms for their expression, acting as a factor in creating challenges within human society. In this way, the progression of thought and content, as well as the transformation of forms across different periods, will become evident.Therefore, the condition for a successful presence in society is awareness, knowledge, and maintaining appropriateness and balance in choosing the window of time-space. However, it is known that the foundation of the mental space or personality of a human being is established within the family, and a lack of parental awareness or their cognitive weakness regarding interactive education and upbringing results in sending an individual into society who is clearly incapable of functioning within it.Now, the effort of this individual to establish a connection with society is considered a two-sided threat, because by choosing an inappropriate window of time-space, both the individual and society will suffer severe consequences. For example, social withdrawal leads to isolation and seclusion for the individual, while social antagonism causes irreparable events for both society and the individual.To watch the video version of this episode, click

جامعه انسانی بر اساس روابط تعاملی تشکیل می­شود. روابطی که بر مبنای آنها، انسان از جامعه خود اثر می­پذیرد و بر آن اثر می­گذارد. بنابراین از نهاد خانواده تا مدارس و دانشگاه­ها، رسالت اصلی خویش را آموزش و پرورش یا تربیت ذهن انسان معرفی می­نمایند.در مرحله آموزش، هدف مربی یا مربیان، تشکیل یک ذهن شکلیِ سازمان پذیر است. پس فعالیت ­هایی نظیر معرفی اشیاء یا آبژه­ ها، روابط و کارکرد بین آنها، نحوه تفکر بر اساس جهت­ دهیِ دریافت­ های انتزاعی و تعریف قالب­ های مرسومِ شکل­ دهی به تفکر در فضایِ خارجیِ ذهن، مطابق هنجارهای مرسوم مورد توجه قرار می­گیرد. گزاره­ های ذهنی چنین انسانی به صورتِ «اگر این آنگاه آن» بروز می­یابد. خروجی این مرحله، انسانی است که ذهن او وابستگی شدیدی به قید زمان و مکان دارد و توصیف روایتی یا تقلیدی از مسایل زندگی ارائه می­کند. بدیهی است این انسان در مواجهه با پدیده­ های جدید زمانی و مکانی، تحلیل راه­گشایی در ذهن خود نمی­ یابد و در تردیدها و نگرانی­ ها و ناکامی­ ها به سر می­برد.در مرحله پرورش، هدف تشکیل یک ذهن خود سازمان شونده است. علامت شروع این مرحله ارائه پرسش از چیستی و چرایی توسط ذهن تحت تربیت است که بایستی مورد استقبال و تشویق مربی قرار بگیرد. پس ذهن اجازه می­ یابد که تمامی مراحل طی شده در بخش آموزش را مورد سئوال و از لحاظ کارکرد مورد تردید قرار دهد و در موضوعات مختلف درخواست تحلیل و حکایت­گری مربی را مطرح نماید. گزاره­ های ذهنی این مرحله از چرایی و چگونگی آغاز می­شود و پس از تجربه و دریافت نتایج و امکان بررسی چند باره­ موضوعات به طرح پرسش­های جدید و ارائه راهکار می­ انجامد. نشانه موفقیت این مرحله رضایت خاطر، رفع تردیدها و آرامش ذهنی انسان است و خروجی آن ایجاد ذهن خلاق، پرسش­گر، مطالبه­ گر و متفکر است. این ذهن قابلیت توسعه فضای شکلی و فضای تفکرات انتزاعی را دارا خواهد بود.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 08 – Mind Training, Education, and NurturingHuman society is formed based on interactive relationships. These relationships allow individuals to be influenced by their society while also exerting influence upon it. Consequently, institutions ranging from the family unit to schools and universities define their primary mission as education and nurturing, or the cultivation of the human mind.In the education phase, the goal of the instructor(s) is to shape a structured and adaptable mind. Thus, activities such as introducing objects, understanding relationships and functions between them, directing abstract perceptions, and defining conventional frameworks for shaping thought within the external mental space—according to prevailing norms—are emphasized. The mental propositions of an individual at this stage manifest as "If this, then that." The outcome of this phase is a person whose mind is heavily dependent on time and space constraints, offering narrative or imitative descriptions of life’s issues. Naturally, such an individual, when faced with new temporal and spatial phenomena, struggles to generate insightful analyses and instead experiences doubt, anxiety, and frustration.In the nurturing phase, the goal is to develop a self-organizing mind. The initiation of this phase is marked by the individual’s inquiries into "what" and "why"—questions that must be welcomed and encouraged by the mentor. Here, the mind is permitted to question all previously learned concepts, doubt their functionality, and seek analytical explanations and storytelling from the mentor regarding various subjects. The mental propositions of this stage begin with inquiries into causes and mechanisms. Through experience, reflection on outcomes, and repeated evaluations of different topics, the individual formulates new questions and proposes solutions. The indicator of success in this phase is a sense of satisfaction, the resolution of doubts, and mental tranquility. The outcome is a creative, inquisitive, assertive, and thoughtful mind—one that possesses the capacity to expand both structural and abstract thought.To watch the video version of this episode, click here

فرد شیءگرا یافته­ های ذهنی خود در فضای شکلی را به شیء یا آبژه نسبت می­دهد و مفاهیم انتزاعی بدست آمده را در حد مشخصات یک آبژه تقلیل می­دهد. ولی فضای شکل از دید ناظر، پیوسته در حال تغییر و تحول تدریجی یا دفعی است. بنابراین دیر یا زود انسان شیءگرا دچار فقدان کلی یا جزئیِ نمایشِ آبژه­ ها در فضای شکلی خواهد شد. حال او دچار فراق یا هجرانِ شیء یا اشیاء مورد نظر خود است. مشخصة این مرحله حس ناکامی، آشفتگی و عدم تعادل فکری و روانی، و تلاشی بیهوده جهت بازگشت یا بازیابی فضای شکلی مورد نظر است. گویی او طالب وصال منظره­ ای است که از ابتدا خود به صدها زبان گفته بود که ماندنی نیست.فرد ذهن­ گرا، مفاهیم انتزاعی بدست آمده را به فضای بی­ شکل ذهن خود نسبت می­دهد و در اولین قدم ناپایداری فضای شکلی را پذیرفته است. پس در صورت تغییر در آبژه یا فقدان آن به ذهن خود تکیه خواهد کرد. او نیک می­داند پس از این آشفتگیِ مقطعیِ فضایِ شکلی، دوره جدیدی از آرایش آبژه­ ها نمایان خواهد شد. با این حال فرد ذهن­ گرا نیز دچار فراق یا هجران یا طلب وصال خواهد گردید. او در بازگشت از فضای انتزاعیِ کسب مفاهیم و ورود به فضای شکلی با ملال و آزردگی روبرو می­شود. اما همین درد فراق از مقامِ اسم و آگاهی باعث آزادی او از تعلقات شکلی و تلاش مستمر برای وصال مجدد می­ گردد.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 07 – Separation and ReunionThe object-oriented (or object-focused) individual attributes their mental findings in the space of physical objects (or formal space) to the object and reduces the obtained abstract concepts to the specifications of a particular object. However, the formal space, from the observer's perspective, is continuously undergoing gradual or abrupt changes. Therefore, sooner or later, the object-focused person will experience a complete or partial loss of the presence of objects in the formal space. Now, they are faced with separation from or longing for the object or objects of their desire. The characteristic of this stage is a feeling of failure, confusion, and emotional and mental imbalance, along with a useless attempt to return to or recover the desired formal space. It is as if they are yearning for a view that they had previously expressed in hundreds of ways as being transient.The mind-oriented (or mind-focused) individual attributes the obtained abstract concepts to the formless space of their mind and, in the first step, acknowledges the instability of the formal space. Thus, in the event of a change in the object or its absence, they will turn to their mind. They are well aware that after this temporary disruption of the formal space, a new period of arrangement of objects will emerge. Nevertheless, the mind-focused individual will also experience separation or longing or a desire for reunion. Upon returning from the abstract space of acquiring concepts and entering the formal space, they experience boredom and distress. However, this very pain of separation from the state of being and awareness leads to their liberation from attachments to physical forms and an ongoing effort for reunion.To watch the video version of this episode, click here

پس از مواجهه ذهن با شیء یا آبژه، و دریافت احساس یا سوژه، مرحله بیان فرا می­رسد. بیان بر دو گونة توصیفی و تحلیلی است. در بیان توصیفی پس از بازگشت از فضای انتزاعی ذهن، سوژة بدست آمده به آبژه نسبت داده می­شود. پس از آن آبژه به جهت سوژه مورد ستایش و تمجید یا نکوهش قرار می­گیرد. بطور مثال، نسبت دادن زیبایی به گل و ستودن آن به دلیل زیبایی. اما، در فضای انتزاعی ذهن تنها ادراک سوژه انجام یافته است و نه شناخت آن. بنابراین هرگونه بازخورد انسان پس از ملاقات با آبژه، مبتنی بر شناخت و آگاهی نمی­باشد. در بیان تحلیلی، سوژة بدست آمده به ذهن انسان نسبت داده می­شود و آبژه، نماد و طرح وارة بیان سوژه است. حال به جهت بزرگداشت سوژة بدست آمده و با حضور در فضای شکلی به آبژه­ ها توجه مجدد می­شود. نتیجه این رویکرد، جمع ­آوری یافته­ ها و سوژه­ های ذهنی، کسب مفاهیم و گسترش ذهن انتزاعی است. حال بعضی از یافته­ های تحلیلی دربارة زیبایی را مرور می­ نماییم. زیبایی، تجربة ادراکی از لذت یا میل و رضایت است. زیبایی، واکنش ادراکی نسبت به شکل­های منظم و ترکیب­های سازمان یافته است. زیبایی، تناسب حضور شیء در زمان و مکان معین است. زیباییِ آسمان آبی برای خوشایند ما نیست. حال می­گوییم فضای شکلی، فضای حضور ذهن­ ها در قالب بدن­ های مثالی است. سوژة ایجاد شده در ذهن ما گرچه در ظاهر در اثر مواجهه با بدن ­های مثالی است اما دقت در زبان بدن آبژه، ایما و اشاره ­ای در ذهن ما ایجاد می­کند که عاملی برای شناخت هویت ذهنی است. ذهن ما با دیدن بدن مثالی گل در مواجهه با تناسب شکل­ها، رنگ­ها و خطوط، زیبایی را فراخوان و یادآوری می­کند. یعنی هویت تو با زیبایی مرتبط است. پس بیان بدن مثالیِ ما باید زیبایی را در دیگر ذهن­ها القاء کند.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 06 – Descriptive Expression, Analytical ExpressionAfter the mind encounters an object and receives a sensation or subject, the stage of expression arrives. Expression is of two types: descriptive and analytical. In descriptive expression, after returning from the mind's abstract space, the obtained subject is attributed to the object. Subsequently, the object is praised or criticized based on the subject. For example, attributing beauty to a flower and praising it for its beauty. However, in the mind's abstract space, only the perception of the subject occurs, not its understanding. Therefore, any human feedback after encountering an object is not based on knowledge or awareness.In analytical expression, the obtained subject is attributed to the human mind, and the object serves as a symbol and representation of the subject's expression. Now, in order to honor the obtained subject and with a renewed focus on the objects in the formal space, attention is given again to them. The result of this approach is the collection of findings and subjective experiences, the acquisition of concepts, and the expansion of the abstract mind.Now, let us review some analytical findings regarding beauty. Beauty is a perceptual experience of pleasure, desire, and satisfaction. Beauty is a perceptual reaction to organized shapes and structured compositions. Beauty is the appropriateness of the presence of an object in a specific time and place. The beauty of the blue sky is not for our own pleasure. Now we say that the formal space is the space of the presence of minds in the form of exemplary bodies. The subject created in our mind, although seemingly resulting from the encounter with exemplary bodies, creates a nuance in our mind through the body language of the object, which is a factor in recognizing mental identity. Our mind, upon seeing the exemplary body of the flower in relation to the proportion of shapes, colors, and lines, recalls and reminds beauty. This means that your identity is linked to beauty. Therefore, our exemplary body expression should evoke beauty in other minds.To watch the video version of this episode, click here

انسان در مواجهه با اشیاء و انجام فعالیت‌های ذهنیِ انضمامی و انتزاعی، دچار دریافت احساسی یا سوژه­ای و کشف مفاهیم می­گردد. در بازگشت از فضای انتزاعی ذهن، جهت حفظ مفاهیم کسب شده به حوزه شکلی یا زمان و مکان شیء باز می‌گردد و آن مفاهیم را به شیء نسبت می­دهد. تکرار این تجربه به ایجاد فضای ذهن شکلی یا شیءگرا می ­انجامد. بنابراین فضای ذهن شیءگرا، رابط بین شکل و مفهوم است؛ و عنصر آگاهی یا دانش در انسان محدود به توصیف روایت گونة روابط در قالب خلق نمادها و سمبل­ ها می­باشد. انسان با توسعه ذهن توصیفی می‌تواند به بررسی تحلیلی روابط بین اَشکال و مفاهیم بپردازد. در این حال، با ورود به فضای انتزاعیِ ذهنِ خود، به خلق نتایج و مفاهیم جدید مبادرت می­کند. این بار در بازگشت از فضای انتزاعیِ ذهن، توصیفی حکایت گونه از مفاهیم و روابط بین آن‌ها را بیان خواهد کرد. پس می‌توان گفت انسان دارای ذهن خودآگاه شکلی بصورت توصیفی و تحلیلی است و همواره امکان حضور در فضای انتزاعی را به جهت دارا بودن ذهن ناخودآگاه به همراه خواهد داشت.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 05 – The Conscious Mind and the Unconscious MindIn encountering objects and engaging in concrete and abstract mental activities, humans experience emotional receptions or subjects and discover concepts. Upon returning from the abstract space of the mind, in order to preserve the acquired concepts, they revert to the shaped domain of time and space of the object and attribute those concepts to the object. The repetition of this experience leads to the creation of a shaped or object-oriented mental space. Therefore, the object-oriented mental space serves as a bridge between form and concept; and the element of awareness or knowledge in humans is limited to describing the narrative-like descriptions of relationships in the form of creating symbols and signs.By developing a descriptive mind, humans can analytically examine the relationships between forms and concepts. In this state, by entering the abstract space of their mind, they engage in the creation of new results and concepts. This time, upon returning from the abstract space of the mind, they will express a parable description of the concepts and the relationships between them. Thus, it can be said that humans possess a conscious mind that is descriptive and analytical in nature, while always having the potential to enter the abstract space due to the presence of the unconscious mind.To watch the video version of this episode, click here

ذهن انسان دارای دو گونه فعالیت انضمامی و انتزاعی است. در فعالیت انضمامی قید زمان و مکان مطرح است و در فعالیت انتزاعی عدم وابستگی به شروط زمان و مکان را شاهد هستیم. در ابتدایی­ ترین حالت فعالیت انضمامی، حس بینایی باعث مشاهده عینی یک شیء در فضای شکلی می‌شود و با تکرار این تجربه، ذهن به شناختِ ظاهریِ آن شیء دست می­یابد. حس شنوایی، بویایی و لامسه نیز در کسب صفات ثانویه شیء به شناخت ذهن کمک می­نمایند. در پیچیده‌ترین حالت فعالیت انضمامی، ذهنِ درگیرِ فضایِ شکلیِ شیء، دچار دریافت احساسیِ سوژه­ای مانند غم، شادی، حیرت، زیبایی و … می­شود. با تکرار این تجربه، شناخت از موضوع شیء و قید زمان و مکان خارج می‌شود و ذهن به خودآگاهی می­رسد. این فعالیت ذهنی که از قید زمان و مکان خارج شده است، فعالیت انتزاعی نام دارد. بطور مثال فرض کنید به گل رز می­نگرید و شکل ظاهری آن را در می­یابید و در خود احساس کشف و ابراز زیبایی می­ نمایید. همین تجربه را با گل میخک، یاس و … انجام می‌دهید و احساس کشف و ابراز زیبایی را تکرار می­ نمایید. این تجربه ذهنی تاکنون انضمامی است. حال ذهن به مقایسه نتایج می‌پردازد. اوصاف ظاهری گل‌ها را به کناری می‌نهد و صفت مشترک مؤثر بر خود را می­کاود. ذهن زیبایی را به عنوان مفهوم کلی، انتزاع می‌کند و به خود می‌گوید من زیبایی را در خود کشف کردم. این مقام، مقامِ اسم ذهن یا مقام شناخت است.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 04 – State of the Name, State of CognitionThe human mind has two types of activities: concrete and abstract. In concrete activity, the constraints of time and space are present, while in abstract activity, there is a lack of dependence on these conditions. In the most basic form of concrete activity, the sense of sight allows for the objective observation of an object in shaped space, and through the repetition of this experience, the mind gains superficial identification (recognition) of that object. The senses of hearing, smell, and touch also assist the mind in acquiring the secondary attributes of the object. In the most complex form of concrete activity, the mind engaged with the shaped space of the object experiences emotional receptions such as sadness, joy, wonder, beauty, etc. With the repetition of this experience, identification (recognition) of the object goes beyond the constraints of time and space, leading the mind to self-awareness. This mental activity, which has gone beyond the constraints of time and space, is called abstract activity.For example, suppose you are looking at a rose and perceive its appearance, feeling a sense of discovery and expression of beauty within yourself. You repeat this experience with a carnation, jasmine, etc., and continue to feel the discovery and expression of beauty. This mental experience is still concrete. Now the mind begins to compare the results. It sets aside the superficial attributes of the flowers and seeks the common attribute that resonates with itself. The mind abstracts beauty as a general concept and tells itself, "I have discovered beauty within myself." This state is the state of mind's name or the state of cognition or identity.To watch the video version of this episode, click here

هر ممکن الوجود از فضای بی­ شکل بهره ­ای دارد که به آن ذهن گوییم و در فضای شکلی، حضوری دارد که به آن بدن مثالی گفته می­شود. بنابراین با دو عالم روبرو هستیم. یکی عالم ذهن و دیگری عالم مِثال. حال می‌گوییم وحی عامل بقای عالم ذهن و عالم مثال است و اوست که اختصاص ذهن به ممکن الوجود و حضور شکلی آن را در قالب بدن مثالی مُیسر می­سازد. ذهن ممکن الوجود با استفاده از بدن مثالی و حضور در فضای شکلی یا مثالی به شناخت تجربی دست می­یابد. این شناخت ناظر بر کشف فضای شکلی، روابط فیزیکی و دریافت مفاهیم انتزاعی در ذهن است و باعث ایجاد جاذبه زندگی در عالم مثالی می­شود. اما ذهن ممکن الوجود در جاذبه عالم ذهن نیز قرار دارد. جاذبه ای که هویت مثالی کسب شده او را تحت تأثیر قرار می­دهد. حال می‌گوییم الهام فراخوان ذهن ممکن الوجود توسط عالم ذهن و یادآوری هویت بی­ شکل اوست. بنابراین آدمی در بین دو شناخت یا جاذبه قرار دارد، یکی جاذبه عالم مثالی و دیگری جاذبه عالم ذهن.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 03 – Revelation and InspirationEvery possible existence benefit from a shapeless space, which we refer to as the mind, and has a presence in the shaped space, which is called the exemplary body. Thus, we are confronted with two realms: one is the realm of the mind, and the other is the realm of the exemplary. Now we say that revelation is the factor that sustains the realm of the mind and the realm of the exemplary, and it is what enables the mind to be dedicated to the possible existence and its shaped presence in the form of the exemplary body.The mind of the possible existence, by utilizing the exemplary body and its presence in the shaped or exemplary space, achieves experiential knowledge. This knowledge pertains to the discovery of the shaped space, physical relationships, and the reception of abstract concepts in the mind, leading to the creation of the attraction of life in the exemplary realm. However, the mind of the possible existence is also under the attraction of the realm of the mind. This attraction influences its acquired exemplary identity.Now we say that inspiration is the call of the mind of the possible existence by the realm of the mind and the reminder of its shapeless identity. Therefore, a person exists between two forms of understanding or attractions: one is the attraction of the exemplary realm, and the other is the attraction of the realm of the mind.To watch the video version of this episode, click here

شناخت در انسان از حالت شکلی شروع می‌شود و به استخراج مفاهیم منجر می ­گردد. شناخت شکلی به ایجاد فضای ذهن شکلی کمک می ­نماید ولی تمرکز با عبور از فضای شکلی، انسان را به فضای مفاهیم و ادراکِ معنا سوق می­دهد. حال می‌گوییم هر ممکن الوجودی به عنوان رابط فضای بی­ شکل و فضای شکلی از دید یک ناظر، در مقام حکایت است.حکایت فرآیندی است که در آن آدمی با توجه به یک ممکن الوجود، با عبور از ذهن شکلیِ خود به فضای مفاهیم و ادراک وارد می­شود. پس نشانه بروز حکایت، حذف فضای شکلی و ارتباط نزدیک با مفاهیم است.روایت فرآیندی است که در آن آدمی با روبرو شدن با ممکن الوجود، در ذهن شکلی خود متوقف شود. پس نشانه بروز روایت، شناخت شکلی بر اساس قراردادهای جَعلی خواهد بود. جَعل به معنای قرارداد و فرض است. حال با دو انسان روبرو هستیم، یک انسان با تجربه فضای مفاهیم و ادراکِ معنا و دیگری با تجربه شکلی و قراردادی.دنیای شکلی پیوسته با تحولِ مناظر همراه است و انسان را با حوادث روبرو می­نماید. انسانی که ذهن ادراکِ معنا را داراست به علت توانایی عبور از ظواهرِ شکلی می‌تواند در برخورد با حوادث، تحلیلِ مناسبی از وضعیت واقع شده ارائه دهد. اما انسانی که ذهن شکلی دارد به علت عدم تطابق شرایط موجود با فرض­های قراردادی خود، دچار سردرگمی و حیرت خواهد شد.حِداثت فرآیندی است که در آن آدمی با استفاده از مفاهیم و ادراک کسب شده و عبور از فضای شکلیِ قراردادی به تحلیلِ شرایطِ جدیدِ محیط خود می­پردازد.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 02 – Difference between the states of parable, narration, and noveltyHuman understanding begins from a shaped state and leads to the extraction of concepts. Shaped understanding helps create a mental space of forms, but concentration, by transcending the shaped space, directs humans toward the realm of concepts and the understanding of meaning. Now we say that every possible existence, as a link between shapeless space and shaped space from the perspective of an observer, is in the state of parable.Parable (Hikayat) is a process in which a person, by considering a possible existence, enters the realm of concepts and understanding by transcending their shaped mind. Therefore, the sign of the emergence of narration is the elimination of shaped space and a close connection with concepts.Narration (Riwayat) is a process in which a person, when confronted with a possible existence, becomes stuck in their shaped mind. Thus, the sign of the emergence of Narration will be shaped understanding based on artificial conventions. Artifact (counterfeit) means convention and assumption. Now we are faced with two individuals: one with experience in the realm of concepts and understanding of meaning, and the other with shaped and conventional experience.The world of forms is continuously accompanied by the transformation of perspectives and presents humans with events. A person who possesses a mind of meaning perception can provide an appropriate analysis of the situation encountered due to their ability to transcend the shaped appearances. However, a person with a shaped mind, due to the mismatch between existing conditions and their conventional assumptions, will experience confusion and bewilderment.Novelty is a process in which a person, using acquired concepts and understanding, and transcending the conventional shaped space, analyzes the new conditions of their environment.To watch the video version of this episode, click here

هر ممکن الوجودی رابط بین فضای بی‌شکل و فضای شکلی است. این رابطه کمینه و بیشینه­ ای دارد. ممکن الوجود، بیان ممکن الوجد است. وجد حالت دریافت است. میزان دریافت و ادراک، حد رابط بین بی­ شکلی و باشکلی را تعیین می کند. آدمی که ممکن الوجود است از بی­ شکل وجد دارد و در فضای شکلی نمایش دارد.مقام شنیدن، مقام وجد، مقام دریافت و ادراک است؛ و مقام گفتن، مقام بیان و ابراز ادراک است. تمرکز در مقام شنیدن و گفتن آن دو را از وضع غیرفعال به درجه‌ای از فعال بودن می­ رساند. در این حال میزان دریافت و ادراک ارتقاء میابد و بیان شکلی آدمی دگرگون می‌شود.بنابراین مقام شنیدن، مقام الهام است و مقام گفتن، مقام نبوت و رسالت است.The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 01 – Difference between the states of listening and speakingEvery possible existence (contingent being) is a link (or bridge) between shapeless (abstract, content) space and shaped (form) space. This connection has minima and maxima. A possible existence represents a possible state of perception. Perception is a state of reception. The degree of “understanding of reception” defines the boundary between shapelessness (abstract, content) and shape (form).Human who is a possible existence receives from shapeless space and presents in the space of shaped forms. The state of listening is the state of perception, reception and understanding; while the state of speaking is the state of expression and articulation of understanding. "Concentration" in the state of listening and speaking, elevates them from passivity to a degree of activity. In such a state, the level of "reception" and "understanding of that reception" enhances and the expression of human form is transformed. Therefore, the state of listening (and all sensations) is the state of inspiration and the state of speaking is the state of prophecy and mission.To watch the video version of this episode, click here

خوش آمدیدIntro: Welcome to the ocean of meanings