Madame Monday - po dorosłemu

Z Pauliną :)

Zrobiłam rozmowę na temat książki „Nienawidzę ich! To Polacy mówią na terapiach. Reportaż z podzielonego kraju” Karoliny Olejak. To jest trudna lektura i trudna rozmowa. Bowiem nienawiść ma w sobie coś ostatecznego, jakiś rodzaj gotowości do wcielenia w czyn tego uczucia. Zaszkodzenia komuś, dopieczenia, zniszczenia w najgorszym wariancie.Ta nienawiść, współgrająca z polaryzacją, na której żerują politycy, jest czymś, co trwa gdzieś od środka, niszczy rodziny, związki, środowiska społeczne.Osobiście jestem przekonana, że polaryzacji jest mniej, niż media próbują nam wmówić. Im bardziej bowiem o niej mówimy, tym bardziej ona kształtuje nasze życie. Normalizuje nasze stosunki, wpływa na to, jak postrzegamy innych.Niemniej jednak ta rozmowa wydaje mi się ważna, bo Karolina rozkłada nienawiść na czynniki pierwsze i próbuje nas przekonać, że stoją za tą nienawiścią nasze lęki, kompleksy, zazdrości, niespełnione marzenia i ambicje. I że to właśnie o te części jungowskiego cienia chodzi.Rozmowa jest sponsorowana przez wydawnictwo.

Dlaczego ludzie nas nie lubią?

Rozkminy na temat współczesnego fatalizmu

Czy nam się w dup.. poprzewracało?

Społeczna śmierć - czyli o odrzuceniu.

Poppsychologia - rozkładana na czynniki pierwsze

Pop psychologia i wielka samotność w relacjach

Jak upchać wszystko w jednym życiu?

Ostatnio na spotkaniu autorskim powiedziałam, że jedyną prawdziwą porażką w życiu jest nie dać sobie szansy.Nie dajemy jej sobie z różnych powodów. Bo wierzymy, że nam się nie należy. Bo boimy się porażki. Zmiany. Ocen. A czasem i to jest najtrudniejsze do przyznania, boimy się sukcesu.Wstydzimy się marzeń. Ambicji. Myśli o tym, że moglibyśmy żyć inaczej. Lepiej. Odważniej. Ciekawiej.Nagrywając ten odcinek, zrozumiałam coś jeszcze: wielu z nas wcale nie boi się upadku. Boimy się tego, że mogłoby się udać.Tego, że trzeba będzie przestać się umniejszać.Że nie będzie już wymówki.Że nasze życie naprawdę mogłoby być inne.W nowym odcinku Madame Monday mówię o tym wprost. O lęku przed lepszym.Bo czasem największym ryzykiem nie jest porażka.Największym ryzykiem jest pozwolić sobie spróbować.

Mechanizmy obronne w relacjach: kiedy nie da się kogoś przekonać

Rodzicielstwo w świecie internetu to wyzwanie - napięcie, wątpliwości i poczucie, że cokolwiek zrobimy, będzie źle.Za dużo luzu - ryzyko. Za dużo kontroli - konflikt i oddalanie się dziecka.W tym odcinku razem z Ewą Dziemidowicz  rozmawiamy o odporności cyfrowej, czyli  kompetencji, która rozwija się w relacji z dorosłym. O tym, dlaczego nie wystarczy liczyć godzin przed ekranem i czemu ważniejsze od „ile” jest po co, w jakim kontekście i z czym dziecko zostaje samo.Razem z Ewą Dziemidowicz z Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę przyglądamy się:– głosom młodych osób („to nie fair”, „wszyscy mają”, „umiem się kontrolować”),– alternatywom, które muszą się pojawić gdy chcemy wprowadzić cyfrowe zmiany, – temu, jak działają algorytmy, zagrożeniom w sieci i i  temu dlaczego młodzi potrzebują obecnych, przytomnych i reagujących dorosłych,– zastanawiamy się nad tym, jak budować zasady, które pozwolą naszym dzieciom budować cyfrową odporność.Ewa Dziemidowicz ,od lat zajmującą się bezpieczeństwem dzieci i młodzieży w środowisku cyfrowym oraz wspieraniem dorosłych w budowaniu adekwatnych, rozwojowo dostosowanych zasad. Ewa jest psychoterapeutką w Poradni Dziecko w Sieci Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę - poradnia jest bezpłatna więc szczególnie polecam waszej uwadze!W odcinku wspominamy raport "„Dobre i złe wiadomości – życie online i offline a zdrowie psychiczne polskich nastolatków”Podcast powstał we współpracy z Młode Głosy i FDDS

Ten odcinek jest zaproszeniem do spojrzenia na ruch z innej perspektywy - jako na coś, co w różnych momentach życia pełni różne funkcje. Ruch bywa regulatorem napięcia, sposobem porządkowania chaosu w głowie, wsparciem w momentach przeciążenia, ale bywa też czymś niedostępnym albo zwyczajnie niepomocnym. I to również jest część tej opowieści.Opowiadam o tym, jak ruch wpływa na psychikę poprzez układ nerwowy, emocje i poczucie kontaktu z ciałem. O tym, dlaczego nie każdy rodzaj ruchu działa tak samo i dlaczego tak ważne jest dopasowanie go do stanu, w jakim jesteśmy. Poruszam temat apatii, nadmiaru napięcia, złości i frustracji oraz tego, jak różne jakości ruchu mogą wspierać regulację tych stanów. To odcinek o uważności na sygnały płynące z ciała i o odzyskiwaniu zaufania do tego, że organizm często wie, czego potrzebuje.Odcinek powstał we współpracy reklamowej z MultiSport

Czy „praca nad sobą” zawsze prowadzi do zdrowienia?A co, jeśli w pewnym momencie zaczyna podtrzymywać napięcie zamiast je zmniejszać?W tym odcinku przyglądam się zjawisku zmęczenia terapią, rozwojem i nieustanną autorefleksją. Pokazuję, jak w kulturze samodoskonalenia „praca nad sobą” bywa nie tylko wsparciem, ale też normą obciążającą, moralnym obowiązkiem, językiem statusu i sposobem indywidualizowania problemów systemowych.Omawiam moment, w którym refleksja przestaje sprzyjać integracji, a zaczyna przyjmować formę ruminacji: powtarzalnego, oceniającego myślenia, które nie prowadzi do realnej zmiany funkcjonowania. Wyjaśniam różnicę między „wiecznym grzebaniem” a integracją rozumianą jako konsolidacja zmiany w działaniu, relacji i regulacji układu nerwowego.W odcinku poruszam także rzadko omawiany temat niepożądanych efektów terapii oraz prawa klienta do sprawdzania, czy dany proces, relacja i forma pracy nadal mu służą. To odcinek nie jest o rezygnowaniu z pomocy w kryzysie, ale o odzyskiwaniu sprawczości wtedy, gdy rozwój psychologiczny przestaje zwiększać zdolność do życia, a zaczyna ją ograniczać.Dla osób, które czują, że „robią wszystko jak trzeba”, a mimo to są coraz bardziej zmęczone sobą.

Wiele osób funkcjonuje dziś w trybie stałej korekty siebie. Zmieniamy diety, strategie relacyjne, sposoby pracy, schematy myślenia. Przechodzimy z jednej metody w kolejną, z jednego „lepszego rozwiązania” w następne. Często nie dlatego, że coś wyraźnie nie działa, ale dlatego, że pojawia się trudne do nazwania poczucie: to jeszcze nie jest to.Z perspektywy psychologii to nie jest wyłącznie kwestia ambicji ani samodoskonalenia. To efekt kultury, która bardzo skutecznie przeniosła odpowiedzialność za dobrostan na jednostkę, a jednocześnie pozbawiła ją realnych punktów zatrzymania. W takim systemie brak poprawy zaczyna być interpretowany nie jako naturalna cecha życia, lecz jako osobiste zaniedbanie.„Praca nad sobą” przestaje być narzędziem zmiany, a zaczyna pełnić funkcję regulacji poczucia winy i lęku. Daje chwilowe poczucie kontroli: skoro coś robię, to znaczy, że nie zawodzę. Skoro się rozwijam, to znaczy, że idę w dobrą stronę. Problem w tym, że ta ulga jest krótkotrwała i szybko ustępuje miejsca kolejnemu poczuciu niewystarczalności.W praktyce wiele decyzji, które podejmujemy — o kolejnej terapii, kolejnym kursie, kolejnym sposobie życia — nie wynika z realnej potrzeby zmiany, lecz z trudności w zniesieniu tego, co aktualne. Zamiast pytać: czego doświadczam?, pytamy: co jeszcze mogę poprawić?W najnowszym odcinku podcastu przyglądam się temu mechanizmowi od strony psychologii, neurobiologii i kultury:– dlaczego nieustanna praca nad sobą stała się normą,– jak wiąże się z poczuciem winy i lękiem,– i w którym momencie przestaje służyć zmianie, a zaczyna podtrzymywać napięcie.🎧 Odcinek dostępny na platformach podcastowych.

Intuicja

Nie zawsze pragniemy tego, czego potrzebujemy.I nie zawsze potrzebujemy tego, czego pragniemy.W tym odcinku porządkuję jedno z najbardziej mylących, a jednocześnie kluczowych rozróżnień w psychologii: różnicę między potrzebą a pragnieniem.Mówię o tym: • czym potrzeba jest w sensie regulacyjnym, a czym nie jest, • dlaczego pragnienia bywają tak głośne, pilne i przekonujące, • jak schematy wczesnodziecięce „tłumaczą” potrzeby na pragnienia, • w jaki sposób doświadczenia urazowe sprawiają, że pragnienie staje się strategią przetrwania, • dlaczego w uzależnieniach i w trudnych relacjach spełnianie pragnień nie prowadzi do ulgi, • i jak w terapii organizm stopniowo „oducza się” dawnych strategii przetrwania, odzyskując dostęp do realnych potrzeb.

U progu nowego roku :)

Czego nauczyłyśmy się po 40?

Nie nakręcaj się!

Z nastolatkiem w dorastanie – ze spokojemRobimy wszystko dla dzieci. Chcielibyśmy, żeby to doceniły. Kiedy wchodzą w wiek nastoletni, trudno nam zaakceptować ich bunt i złość. Czujemy lęk. Ale nastolatkowie źle znoszą nieustanną troskę i zmartwienie na twarzach rodziców. Potrzebują, żebyśmy ufali, że sobie poradzą. Żebyśmy byli przy nich spokojni, gdy popełniają błędy, wściekają się, rozpaczają.Treść tej książki ma pomóc w tym, by przez czas dorastania dziecka przejść możliwie spokojnie. Specjaliści podpowiadają, czym się przejmować, a co jest typowe dla tego okresu. Jak rozmawiać, żeby się nie kłócić, jak wspierać, żeby się nie wypalić.Joanna Szulc, fragment wstępu„Kochaj i pozwól na bunt” – to zdanie stało się moim drogowskazem. Bo rodzicielstwo to najtrudniejsza, ale i najpiękniejsza podróż w moim życiu. Nie da się jej odbyć bez chwil, kiedy wydaje się, że straciliśmy azymut. Zwłaszcza przy nastolatkach w czasie buntu, poszukujących siebie i stawiających granice nam, rodzicom."Ta książka jest jak kompas podczas tej wymagającej wyprawy – nie tyle daje gotowe recepty, ile pomaga zobaczyć szerszą perspektywę. Przypomina, że rozmowa ma moc większą niż kontrola. I że z wyzwaniami rodzicielstwa nie jesteśmy sami. Z całego serca polecam."Martyna Wojciechowska, inicjatorka projektu „Młode głowy. Otwarcie o zdrowie psychicznym”, prezeska Fundacji UNAWEZA"Wszechstronna, głęboka, serdeczna książka dla rodziców, którzy często stają bezradni wobec swoich nastoletnich dzieci. Nie mogłam się zdecydować, czy lepsze są w niej pytania, czy odpowiedzi – ostatecznie uznałam, że jest remis: świetne pytania, mądre odpowiedzi."Natalia de BarbaroKupując tę książkę – wspierasz projekt „Młode głowy. Otwarcie o zdrowiu psychicznym” Fundacji UNAWEZA

Syndromy - kiedy przeszłość jest w teraźniejszości

Dysocjacja, tłumienie, odpuszczanie - 3 strategie przetrwania :)

Czy bez bata zgłupieję? O micie racjonalnego krytyka i sile mądrego, wspierającego głosu.Wielu z nas wierzy, że nasz wewnętrzny krytyk mówi prawdę, że to on trzyma nas przy ziemi, chroni przed błędami i utratą kontroli.Ale co, jeśli to nie racjonalność, tylko strach?I co, jeśli ten głos wcale nie jest obiektywny, tylko zniekształcony, tak samo jak głos wewnętrznego pochlebcy?W tym odcinku opowiadam:– dlaczego ufamy surowym myślom bardziej niż wspierającym (negativity bias, kulturowe dziedzictwo „bata” i etos pracy),– jak psychologia tłumaczy zjawisko krytyka – od CBT po terapię współczucia (CFT),– co chroniczna krytyka robi z naszą psychiką i zdolnością do działania,– oraz jak brzmi inny głos: wrażliwy, ciekawy, mądry, wspierający.

Dzień dobry!Wszyscy za kulisami jesteśmy po prostu ludźmi. Mamy swoje ulubione wyciągnięte dresy, proste kanapki z serem na śniadanie, rozczulają nas kaczki na jeziorze (właśnie je obserwujemy z Jogą), czasem nie czeszemy włosów do południa.Każdy z nas miewa podkrążone oczy, bałagan w kuchni i nerwowe poranki. I właśnie z tej normalności wpadam dziś do Was z podcastem o kulisach powstawania mojej najnowszej książki „To samo, ale inaczej”.Spotykam się z moją redaktorką @karolina_opo , aby trochę wspólnie poplotkować o tym, jak się pisze książki. Jak się wpada na pomysły, smażąc naleśniki, wypełnia rozdziały, jeżdżąc pociągiem, i dyskutuje do rana o rzeczach zbędnych, by na końcu wybrać to, co najważniejsze.Dobrego odsłuchu ❤️@wydawnictwo_agora

Dlaczego tak trudno dziś żyć zwyczajnie?

Dlaczego musimy być lepsi? - o potrzebie dominacji i kruchym poczuciu własnej wartości

Czasem trzeba puknąć się w głowę

Jak żyć? Instrukcja obsługi niepokoju

W tym odcinku podcastu Madame Monday po dorosłemu zapraszam Cię do refleksji nad tym, co naprawdę myślisz – a co tylko „myśli się” w Tobie. Skąd biorą się nasze poglądy, przekonania i narracje, które nosimy w głowie? Czy to rzeczywiście nasze zdanie, czy może echo rodziny, kultury, języka, algorytmów i marketingu?Opowiadam o czterech głównych źródłach naszych myśli, efektach psychologicznych, które nami sterują (konformizm, priming, efekt czystej ekspozycji), i o tym, jak odzyskać wolność wobec własnych myśli.Znajdziesz tu też metafory – rynek, sala konferencyjna czy niebo pełne chmur – które pomagają spojrzeć na siebie z perspektywy obserwatora i odkryć, że jesteś kimś więcej niż tylko treścią, która przepływa przez Twoją głowę.Na końcu czekają na Ciebie pytania do autorefleksji, które mogą stać się początkiem pracy nad większą elastycznością i odpornością psychiczną.

Dlaczego łatwiej nam zrobić awanturę o zmywarkę niż powiedzieć: „brakuje mi ciebie”?W tym odcinku opowiadam o wstydzie związanym z proszeniem o bliskość – o tym, dlaczego chowamy swoje pragnienia za krytyką, fochami i milczeniem. Dowiesz się, czemu taka strategia nas wyczerpuje, jak naprawdę działa nasz układ nerwowy w relacjach i dlaczego trzy proste słowa „potrzebuję cię” bywają trudniejsze niż całe kłótnie.To odcinek o odwadze, która nie polega na byciu twardym, ale na pokazaniu swojej potrzeby i przyjęciu ryzyka odrzucenia.

Granice szczerości

O dojrzałości jeszcze inaczej

Obsesja samorozwoju

Przebieranki

No dobra!Pora na małą premierę 😉 Jakiś czas temu zapowiedziałam, że „broimy” co nieco z niezastąpioną psycholożką Joanna Flis. 🫶 No i zbroiłyśmy! Spędziłyśmy pewne letnie przedpołudnie w gościnnych progach Studio PLAC 🎧 i nagrałyśmy pilotażowy odcinek podcastu o wdzięcznym tytule wymyślonym przez Asię „Przestań, bo się wzruszę”. (to jest bardzo dobry tyłu! 😉)Jutro Międzynarodowy Dzień Przyjaźni. Z tej okazji z życzeniami wspaniałych przyjaciół obok każdego i każdej z Was - udostępnimy naszą rozmowę w podcastowej przestrzeni „Madame Monday”, którą Asia prowadzi od lat. Na razie odcinek specjalny w „Madame Monday”, na razie gościnnie, ale kto wie co dalej? Zobaczcie kulisy nagrania, jutro - posłuchajcie, a potem koniecznie dajcie znać czy… słuchalibyście dalej? Bo jeśli tak to chętnie wrócimy do brojenia!Dobrego dnia i uśmiechu w tę szaro-burą pogodę, a rolkę koniecznie zobaczcie do końca! 😂 Ps. 🫶Dzięki, Asia! Dzięki, Marcin! Marcin ŁukasikDzięki, Bestie! Joanna JędraszekDzięki, Marlena! Marlenka Kowalska

Chemia relacji

Pułapki umysłu

Najnowszy odcinek Madame Monday już jets dostępny. I jest dla mnie szczególny, ponieważ mówię w nim o czymś, co długo było dla mnie trudne do uchwycenia o przyjemności.Nie tej pomylonej z ulgą po ciężkim dniu. Nie tej sprzedawanej przez przemysł wellness w błyszczących opakowaniach. Tylko o tej prawdziwej, głębokiej, czułej, zmysłowej obecności w życiu. Takiej, która zatrzymuje. Która przypomina, że jesteśmy. I że warto.W tym odcinku dzielę się refleksją o tym, jak bardzo kultura (i my sami) odcięliśmy się od przyjemności. Jak trudno nam ją wpuścić - zwłaszcza kobietom, które przez wieki miały ją dawać, a nie czuć. A przecież przyjemność to nie luksus. To nie nagroda za dobre sprawowanie. To nasze prawo. I często jedyna brama do zmiany.Rozbieram pojęcia: przyjemność, ulga, rozrywka. Mówię o zmęczeniu, o tęsknocie, o podkradanym groszku z działki i o tym, dlaczego kobieta, która pozwala sobie na przyjemność, staje się nie do zatrzymania.To nie jest odcinek o hedonizmie. To jest odcinek o wolności wewnętrznej.Jeśli masz w sobie choć cień pytania "jak chcę żyć" - posłuchaj!

Autobiografia emocji

Dlaczego łatwiej nam wyjść pobiegać, gdy ktoś na nas czeka? Czy można "pożyczyć" czyjąś motywację, gdy nam samym jej brakuje? I co wspólnego mają treningi grupowe z budowaniem zaufania i poczucia przynależności?W ostatnim odcinku sportowej serii podcastu opowiadam o tym, jak społeczne wsparcie może pomóc pokonać sport-krastrynację, jak budować rytuały wokół ruchu i jak zamienić aktywność fizyczną w przyjemność (nawet jeśli jesteś introwertykiem). Podpowiem też, czym są „społeczne endorfiny” i dlaczego czasem lepiej umówić się na jeden spacer niż na „trzy razy w tygodniu siłownia”.Ten odcinek powstał we współpracy z Benefit Systems i Multisport.Dziękuję, że słuchasz i że ruszamy się razem - po dorosłemu.

W tym odcinku dzielę się z Wami osobistym doświadczeniem narastającego lęku egzystencjalnego związanego z sytuacją geopolityczną i próbuję opowiedzieć, czym jest tzw. stres przedtraumatyczny — czyli stan, w którym boimy się nie tego, co już się wydarzyło, ale tego, co dopiero może nadejść.Opowiadam o wpływie mediów społecznościowych na nasze poczucie bezpieczeństwa, o tym, jak trudne jest dziś zachowanie wewnętrznego spokoju i co możemy zrobić, by odzyskać choćby kawałek sprawczości.To odcinek o lęku, ale też o nadziei. O potrzebie lokalnego działania i konieczności stawiania granic niepokojącym treściom. Jeśli czujesz, że świat Cię przytłacza — ten odcinek jest dla Ciebie.

Specjalnie dla Was – zapis premiery Gier rodzinnych, podczas której razem z Justyną Dżbik-Kluge rozmawiamy właściwie o wszystkim!

W tym odcinku Madam Monday przyglądam się zjawisku bowaryzmu – ucieczce w iluzję idealnego życia. Inspiracją jest postać Emmy Bovary z powieści Flauberta, ale prawdziwym tematem są nasze codzienne fantazje o „lepszym życiu” – podszyte FOMO, Instagramem, coachingiem, estetyzacją rzeczywistości i presją na sukces. Opowiadam o tym, co się dzieje, gdy marzenia przestają być marzeniami, a stają się narzędziem autodestrukcji. I dlaczego warto marzyć… po dorosłemu.

Potrzebujesz motywacyjnego kopa? Oto on !Odcinek powstał we współpracy z Multisport Benefit SystemsMasz czasem dość tego, że aktywność fizyczna kojarzy Ci się tylko z presją i obowiązkiem? W dzisiejszym odcinku dzielę się moimi sprawdzonymi patentami na to, jak naprawdę pokochać ruch – czasem kluczem są po prostu... pistacjowe lody!🍦 Moje sposoby na aktywność z przyjemnością:Lody na trasie rowerowejKryminał na macie do jogiSzybka jazda z górki dla poczucia wolności🚴‍♀️ Zapomnij o perfekcji!Aktywność fizyczna nie musi być idealna. Wystarczy, że sprawia Ci frajdę i daje choć odrobinę satysfakcji.👫 Ruch jest fajniejszy z innymi!Odkryj, jak wielką różnicę robi dobre towarzystwo – czasem wystarczy wspólny spacer, rowerowa wyprawa albo tenis bez punktów!🌈 Nie traktuj ruchu jako kolejnego zadania.79% Polaków potwierdza, że ruch poprawia nastrój. Niech stanie się Twoją przyjemnością, a nie obowiązkiem!

Sztuka nicnierobienia: Dlaczego odpoczynek jest buntem?Zbliżają się wakacje, a Ty zamiast się cieszyć, masz poczucie winy, gdy odpoczywasz? To nie przypadek! Żyjemy w kulturze, która nie pozwala nam na prawdziwy odpoczynek – ciągle czujemy presję bycia produktywnymi, nawet w czasie wolnym.

Czy można kochać matkę i jednocześnie czuć, że czegoś zabrakło?Czy oddzielenie się od niej to zdrada, czy początek bycia sobą?Jak rozpoznać głos matki w swojej głowie – i zdecydować, co z nim dalej?Ten odcinek to intymna, uważna i nienachalna opowieść o najtrudniejszej, najbardziej ambiwalentnej i formującej relacji w naszym życiu: relacji z matką.Rozmawiam o:– ambiwalencji emocjonalnej: miłości splecionej z żalem– separacji i potrzebie własnej tożsamości– wewnętrznym głosie matki, który czasem wspiera, a czasem rani– figurze Matki Polki jako kulturowym micie– córkach, które miały być „lepszymi kobietami”– synach, którym nie pozwolono być wrażliwymi– i o tym, jak przestać być wiecznie głodnym dzieckiem

Jak nie zwariować w związku? Rozmowa z Natalią TurDlaczego w związkach nam nie wychodzi, skoro zaczynamy z dobrymi intencjami? Czy naprawdę wystarczy "znaleźć właściwą osobę"? W tym odcinku rozmawiam z Natalią Tur – mediatorką i autorką książek o relacjach – o tym, co sprawia, że związki bywają trudne, a także o tym, jak je naprawiać (albo... świadomie kończyć).🔹 Red flagi, green flagi i złudzenie konsensusu🔹 Ciągłe kłótnie o to samo – co naprawdę za nimi stoi🔹 FOG: fear, obligation, guilt – emocjonalna mgła w relacjach🔹 Dwie nogi związku: autonomia i więź🔹 Kryzys różnicowania – i dlaczego to nie jest koniec, tylko etapTo szczera, systemowa rozmowa o związkach bez lukru, ale z dużą dawką nadziei.🎧 Posłuchaj, jeśli jesteś w relacji (albo przed, albo po) i chcesz wiedzieć, jak być w niej dojrzale i… nie zwariować.📚 W odcinku wspominamy też o książkach:– Gry rodzinne (Joanna Flis)– I po związku i Związek na zakręcie (Natalia Tur)

Polaryzacja

Homeostaza systemowa - czyli jak przestać brać odpowiedzialność za innych