Fenomenolojik Bir Sorun Olarak Kriz: Anlam, Eylem ve Olay

Amacımız yönelimsellik ve epokhe eksenindeki fenomenolojik düşüncenin sadece yaşantıların içsel deneyiminin betimlemesi olmadığını, günümüzün sosyal ve kolektif fenomenlerinin kritiği için de kullanılabileceğini göstermek olacaktır. Epokhe yöntemi, doğal tavrı askıya almaya ilişkin bir eylem olarak özgürlüğe işaret eder. Husserlci anlayışın bireysel özgürlük deneyiminden kolektif bir özgürlük fikrine geçişin çağdaş felsefedeki kriz ve olay tartışmalarına yeni bir bakış açısı getirmesini sağlamaya çalışacağız. Fenomenolojik anlamda olay tarihe ve içinde ortaya çıktığı duruma bağlı olsa da, onlar tarafından belirlenemeyen ve onları aşarak tümüyle yeni bir şeyin doğuşuna yol açan bir öngörülemezlik anıdır. Dayanılmaz olanın belirmesi, verili sabit anlamların sarsılması ve zeminsizlik yeni olanakları ortaya çıkararak özneleri kurucu bir dönüşüme uğratır. Felsefi potansiyelinin derinliğine inandığımız bu dönüşümün betimlemesini öncelikle Husserl’in anlamın krizi ve Heidegger’in eylemin krizi fikirlerinden hareketle Patočka’nın insanın tarihsel varoluşunu ele aldığı heretik tarih anlayışında arayacağız.