Οι «δούλες των Αθηνών»

Aπό την εσώκλειστη καταπιεσμένη Μάρθα Βούρτση στα «Κίτρινα Γάντια», την Κατερίνα Γώγου στο «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», η οποία υπομένει τον ενοχλητικό αδερφό της κυρίας Κοκοβίκου, μέχρι τη Μάρθα Καραγιάννη στο «Μια Κυρία στα Μπουζούκια», η οποία πραγματοποιεί το διακαή της πόθο να γίνει η κυρία στη θέση της κυρίας της, οι υπηρέτριες της αθηναϊκής αστικής τάξης δεν υπηρέτησαν μόνο τα εύπορα σπίτια, αλλά και ένα σωρό κοινωνικά στερεότυπα.Η κοινή αντίληψη, ίσως λόγω του κινηματογράφου, είναι ότι οι οικιακές βοηθοί εμφανίζονται στην Αθήνα τη δεκαετία του ’50. Η αλήθεια όμως είναι ότι το φαινόμενο ξεκινάει από το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, όταν συντελείται η αστικοποίηση της πρωτεύουσας και ένας μεγάλος αριθμός οικιακών εργατριών συγκεντρώνεται στα αστικά κέντρα.Υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο για τις οικιακές βοηθούς εκείνη την εποχή και τις επόμενες δεκαετίες; Από πού έρχονταν αυτές οι κοπέλες στην πόλη μας; Πόσο ακριβές είναι σε μερικές περιπτώσεις να μιλάμε για άτυπη υιοθεσία; Οι ψυχοκόρες τι ήταν και ποια ήταν η καθημερινότητά τους; Τι γνωρίζουμε για τα «δωμάτια υπηρεσίας» και πώς αποτυπώνεται στα σπίτια η παρουσία τους;