All Episodes

ผู้ใดมีมรรคผลเป็นแก่นสาร ผู้นั้นจะทนอยู่ได้ Whoever has the Path and Fruition as their core essence will endure

แก้วิปัสสนูให้มาดูกายอย่าไปดูใจ The remedy for vipassanū is to observe the body, not the mind.

ให้รู้แต่รูปนามไม่ต้องไปแยกบัญญัติ Simply know rūpa-nāma without trying to distinguish concepts (paññatti).

มันไม่ได้มีเจ้าของไปทำให้มันมีขึ้นมา It didn’t exist until created by lack of awareness

ไม่รู้จักรูปนามยังทำธัมมวิจยะไม่ได้ เพราะมันยังเห็นรูปเป็นเราอยู่ So long as you still perceive rūpa as self, you can not do dhammavicaya.

เห็นแล้วให้มันแล้วไปซือๆนี่ ให้มันอยู่ซือๆนี่ครับ Once you see it, just let it pass. Don't interfere

ดูรูปเป็นสมุทัยของทุกข์

จิตใน จิตนอก Inner mind, outer mind

ตัวคิดนี่ เป็นตัวทุกข์ The thinking mind is the source of suffering

กายส่องใจ ใจส่องกาย The body reveals the mind, and the mind reveals the body

วิปัสสนูมันมีทิฏฐิ มานะ จิตใจมัน ไม่อ่อนโยนมันกล้าแข็ง Vipassanū is accompanied by wrong view and conceit, leaving the mind rigid and unyielding

ต้องรู้เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณบ่อยๆ จนจำอาการมันได้ Observe rūpa - nāma repeatedly until you can recognize their characteristics

วิปัสสนูมันชอบพูด มันรู้แต่รู้นั้น มันแก้ทุกข์ไม่ได้ Vipassanū likes to talk. It knows, but that knowledge doesn’t resolve suffering

มิจฉาสติแบบสมมุติกับมิจฉาสติแบบปรมัตถ์ Conventional wrong mindfulness versus ultimate wrong mindfulness

รู้แค่นี้จบเลยถ้ามันรู้ออกจากนี้ไปความรู้อันนั้นเป็นความรู้ของวิปัสสนู Knowing just this is enough. Any knowing beyond this is the knowledge of vipassanū

มิจฉาสติ Wrong mindfulness

คนตายไม่รู้ The dead don’t know

เวทนาเป็นที่ตั้งต้นของสังสารวัฏ – นิพพาน Feeling (vedanā) is the gateway to both saṃsāra and Nibbāna

นิพพานไม่ได้หายไปไหน มีอยู่ในเราทุกคนไม่ยกเว้น Nibbāna has never disappeared; it exists within every one of us, without exception

เพราะความไม่รู้ เราจึงต้องเกิดอีก Because of ignorance, we must be born again

ความสงบมันมีอยู่ที่ไม่สะอาด สว่าง สงบนั้นมันไม่ใช่จิตใจของเรา Peace is already within us. Whatever is not pure, luminous or peaceful is not the mind

นิพพานไม่ได้หายไปไหน

เวทนาเป็นสะพานธรรม Vedanā is the gateway to dhamma

เราทำผิด มันจะถูกไหม If the method is wrong, can the result be right?

สติเป็นฉนวนกั้นไม่ให้ความทุกข์ของรูปไปถึงนาม ไม่ให้นามไปถึงรูป With mindfulness, bodily suffering does not become mental suffering, nor does mental suffering burden the body

รู้ได้เหมือนกันทุกคน ถ้าปฏิบัติถูกต้อง Everyone can realize for themselves if they practice correctly

ทุกข์ของนามรูปมันเกิดด้วยอุปทาน Suffering of nāma – rūpa arises through clinging

เมื่อถึงที่สุดญาณย่อมมี When the final goal is reached, wisdom arises on its own

รู้จำมันลืมเร็ว รู้แจ้งไม่มีลืม Conceptual knowledge can be forgotten; direct realization cannot

มันพูดดีไหม มันยังทำดีอยู่ไหม ใจมันคิดดีอยู่ไหม Are your words wholesome? Are your actions wholesome? Is your thinking still wholesome?

เราต้องรู้จักชีวิตของเราให้ได้ก่อนว่ามันเป็นรูปนาม มันไม่ใช่เรา We must first understand our own life is merely rūpa–nāma, not ourself

ผมโกรธไม่ได้ I can’t be angry anymore

เมื่อมีการกระทบ จิตทำหน้าที่อย่างไร When there is sense contact, how does the mind respond?

นั่งเอาสงบไม่ใช่วิธีการจะเห็นแจ้งรู้จริง Sitting to attain calmness is not a way to attain enlightenment

การกระทบเกิดก่อนจิตเราจึงระวังอยู่ที่การกระทบ Sense contact occurs before mind reacts. Be vigilant at the point of contact

ความเป็นพระไม่ได้อยู่กับเพศ การบวช การโกนหัว นุ่งห่มเหลืองอะไรทั้งหมด A Noble One is known not by outward marks, but by the realization of the Dhamma

การเจริญสติ

ความเจ็บปวดของกายไม่ใช่ทุกข์อริยสัจ Physical pain is not, in itself, the Noble Truth of Suffering

ทำให้แจ้ง Realize clearly through direct knowing

เจริญสติแบบสอบอารมณ์

วิปัสสนาปัญญาที่มาเห็นตามความเป็นจริงจึงนำไปสู่จิตเดิมแท้ Vipassana wisdom, seeing reality as it is, reveals the pure, undefiled mind

กิเลสพันห้าตัณหาร้อยแปดเกิดขึ้นเพราะเราไม่รู้ปัจจุบันไม่รู้ปกติ Defilements and craving arise because we are unaware of the present moment

ถ้าปัญญายังไม่เกิดก็ยากที่จิตจะยอมรับสภาวธรรมตามความเป็นจริง If wisdom has not yet arisen, it is difficult for the mind to accept reality as it is

พูดให้คนชั่วเลิกจากความชั่วมันไม่ฟัง เพราะจิตใจมันชินกับความชั่ว Telling an evil person to abandon evil is pointless, because the mind is accustomed to evil

ถ้าเราคิดมันก็มีเรา ถ้าเราดูมันก็ไม่มีเรามีแต่ความรู้สึกตัว When we think, there is ‘me’. When we observe, there is no ‘me’ — only awareness

คนใดยังทำเหมือนเก่าถึงจะรู้ก็ยังไม่เป็นวิปัสสนา If one still follows old habits even though they know, it is not yet Vipassana

โลกุตรธรรมต้องศึกษาแบบนี้ Supramundane dhamma should be studied thus

ปัจจุบันคือธรรมะ The present moment is Dhamma

แก้ไขตัวเองด้วยปัญญาสัมมาทิฏฐิ Correct yourself through the wisdom of Right View

ปัญญาทางธรรมแก้ความขัดแย้งในจิตใจของเรา ไม่ให้ทุกข์เกิดขึ้น Dhamma wisdom resolves inner conflict, so suffering does not arise

การปฏิบัติต้องอาศัยความเพียร 4 Practice requires the Four Right Efforts

ความสกปรกไม่ใช่ใจเรา นั่นคือกิเลส The mind is not impure; defilements make it so

ยึดติดในผลเป็นโมหะ รู้เหตุเป็นปัญญา Clinging to outcomes is delusion. Knowing the causes is wisdom

ภิกษุคือผู้เห็นภัยต่อใจเรา A bhikkhu is one who is vigilant about dangers to the mind from lack of mindfulness

มิจฉาทิฏฐิปฏิบัติเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผล Practicing with wrong view, no matter how much, yields no liberation

ความปกติมีแล้วในคนทุกคน Suchness already exists in everyone

เห็นอาการของจิตที่มันดิ้น Observe the restlessness of the mind

สัมมาทิฏฐิของหลวงพ่อ Luang Por Teean’s Right View

ความคิดหลอกตัวมันเอง

ดับไตรลักษณ์ ในรูปในนาม Extinguish the three characteristics of existence in form and name

ทุกข์อยู่กับรูป รูปอยู่ใต้กฏไตรลักษณ์เสมอ Suffering is bound to form, which has three characteristics: anicca, dukkha, anatta

ฝึกฝืนความเคยชิน Practice going against your habits

เมื่อเราเห็น เป็น มี รู้แล้ว นี่แหละวิราคะ When we see, are and know truly, dispassion arises on its own

จิตเปื้อน หรือผ้าเปื้อน Is it the mind or the clothes that are stained?

รู้อย่างไม่รู้ รู้อย่างผู้รู้ Living mindlessly is not living with awareness

เราจะเห็นความจริงได้ก็ต่อเมื่อเราหยุดคิด Truth is seen only when thinking ceases

เข้าใจรูปนามคือเข้าใจปัจจุบัน Understanding rūpa and nāma is understanding the present moment

เห็นความคิดก็หยุดความคิดได้ When thought is seen as it is, it is let go

จิตไม่มีวันเวลา The mind is timeless

บาปคือโง่คือมืด บุญคือรู้คือเข้าใจ Unwholesomeness is ignorance and darkness; wholesomeness is knowing and understanding

ดูแค่จิตที่พอใจ ไม่พอใจ เฉยๆ Just observe the mind as it experiences liking, disliking, or absence of either

ให้รู้ทุกข์นี่เอง Suffering must be known as it is

หน้าที่ของเราคือประคองจิต ให้อยู่เหนืออารมณ์ Our duty is to observe emotions, not to identify with them

จิตวิญญาณเป็นโรค ทำอย่างไรจึงหาย How to heal the mind ill with defilements

ไม่เข้าไปรู้คือโมหะ Lack of awareness is ignorance

คิดชังผู้นี้ พอใจอย่างนั้นอันนี้จิตวิญญาณเป็นโรค Aversion and attraction are diseases of the mind

ถ้าไม่สอนให้คนเผชิญทุกข์แต่สอนให้คนหนีทุกข์ ติดสุข นั่นไม่ใช่วิปัสสนา If teaching is to avoid rather than face suffering, and to seek pleasure, it is not Vipassana

วิปัสสนาสงบแบบถอนทั้งรากทั้งโคน Vipassana brings true peace by completely eradicating suffering

พูดแล้วต้องทำตาม

การปฏิบัติธรรมเป็นศิลปะในการหาความพอดี Dhamma practice is the art of finding the middle path

คนอื่นจะรู้ดีเหนือตัวเรารู้ตัวเราไม่ได้ Others cannot know us better than we know ourselves

พยามให้จิตอยู่กับปัจจุบันเรื่อยๆ Strive diligently to keep the mind in the present all the time

การเป็นอริยบุคคล Becoming a noble one

กาย เวทนา จิต ธรรมมีอยู่เพียงเพื่ออาศัยระลึก Body, feelings, mind, and dhammas are there simply to be mindfully observed

เห็นไม่ใช่ตาเห็น ใจมันเห็นใจมันรู้ It is not the eyes that see; the mind sees, and the mind knows

จิตมันชอบหลอกตัวมันเอง แต่มันไม่ชอบถูกหลอก The mind spins its own deceptions, yet remains bound by fear

วิธีรู้เรื่องรูปนาม Seeing nāma and rūpa as they truly are

การดูและใจไม่ลำบาก (ภาษาอีสาน)

ความโศกเศร้าพิไรรำพันคือความตายจากความปกติ To abide in sorrow and lamentation is to depart from one’s suchness

เพราะเราไม่เห็นต้นตอของความคิด Because we don’t see the source of thought

เจริญสติให้ต่อเนื่องเรื่องสูงสุด

คนส่วนใหญ่อาศัยสิ่งที่เปลี่ยนแปลงเป็นที่พึ่ง Most people take refuge in what is subject to change

เพราะเราไม่รู้จักความสงบจากความโลภ โกรธ หลง For we know not the peace free from greed, anger, and delusion

รู้จำไม่ใช่รู้แจ้งรู้จริง Intellectual understanding is not genuine insight

เพราะเราเป็น ไม่ใช่เราดู We identify with it rather than observe it

ภาชนะใจ The vessel of the mind

ตัดความคิด Stop following thoughts

ที่เราพูดไม่หยุดก็เพราะสังขารข้างในมันไม่หยุด We talk non-stop because our sankharas have not stopped

คนมีปัญญามองใจ The wise observe the mind

ความคิดคือเงาของจิต